Ongeveer twee weken geleden startte de meteorologische lente, vanaf nu is de dag langer dan de nacht. Door de overschakeling naar het winteruur is het op dit eigenste ogenblik nog lang niet donker (nvdr: dat was om 20h00, ik heb ondertussen wel even iets anders gedaan, het is hier nu ook donker).

De komende twee weken maakt mijn tuin de grootste metamorfose van ’t jaar door: de haagbeuk begint langzaam aan in blad te komen. De bruine, transparante hagen zijn over twee weken frisgroen, dat is voor mij echt het kantelpunt van de lente. Het moment waarop veel dorre bruine takken veranderen in fris groen.

Op de foto hierboven zie je ook dat het gras in de gazon nog niet gemaaid is. Dat is logisch, want je kan er ook krokusloof in herkennen. Zolang dat niet is verdord, maai ik het gazon niet. Bovendien slaat een gazon dat minder frequent wordt gemaaid veel meer CO2 op in de bodem (en is gazon saai en grasmaaien afstompend). Ecologische tuinders zijn niet lui, ze zijn slim;-).

Waar je ook aan ziet dat het lente in de tuin is: de kruiden die overal (en ook ongevraagd) opduiken. In de niet zo geweldige foto hieronder een stukje border. Tussen de overal opschietende vergeet-me-nietjes, de ereprijs, de witte klaver, het gras, basterdwederik,  melkdistel,  de dovenetel en de veldkers staan ook een aantal vaste planten: Lindelofia azurea, Campanula persicifolia, Persicaria bistorta en Lychnis flo-cuculi zien opschieten. Er staat ook ergens een Crocus die al een tijdje uitgebloeid is.

Iets minder goed zichtbaar: de satéstokjes die aangeven waar de vaste planten staan die ik hier eind vorig jaar aanplantte.

Wieden betekent hier echt niet alle uitgezaaide planten verwijderen. Alleen de echt vervelende kruiden (in eerste plaats het gras, melkdistel, veldkers en de basterdwederik) worden systematisch weggehaald, voor de rest probeer ik zoveel mogelijk plantjes te laten staan, met als doel de bodem zo goed mogelijk te bedekken. Alleen wanneer eenjarigen de vaste planten dreigen te overwoekeren, moeten ze wijken. Vergeet-me-nietjes en de ereprijs zijn bovendien erg leuke voorjaarsbloeiers. Van zodra ze uitgebloeid zijn en beginnen te verdorren verwijder ik ze (zodat ze zich nu kunnen uitzaaien).

De Nashiperen staan ondertussen in bloei.  Maar ook de eerste peren bloeien al, en de andere rassen staan ook op het punt om te beginnen bloeien.

Deze week voorspelt het KMI opnieuw nachtvorst, tot -3°C. Dat zal flink impact hebben op de oogst. Voor mij is dat an sich geen ramp, voor de fruitteler is dat een zoveelste tegenslag.

Ik had vorige week al aangegeven dat er enkele planten al veel te ver uitgelopen waren, met risico op vorstschade als gevolg. Die voorspelling is uitgekomen. Het jong uitlopende blad van de kiwibessen is voor het zoveelste jaar op rij weer kapotgevroren. Kiwibessen zijn winterhard, maar lopen gewoon ieder jaar opnieuw te vroeg uit waardoor ze invriezen en de oogst verwaarloosbaar is.

Ik raad het aanplanten van kiwibessen dan ook af, tenzij je ze ergens goed beschut tegen een muur kan aanplanten. Nogmaals, de planten gaan er echt niet van dood, je verliest wel ieder jaar je oogst …