All posts filed under: Y

Plant van de maand Augustus: Persicaria amplexicaulis ‘Fat Domino’

Persicaria (vroeger Polygonum), perzikkruid in ’t Nederlands. Een naam die een beetje doet kriebelen, want het is ook de Nederlandstalige naam voor Persicaria maculosa, een éénjarig onkruidje waar veel tuiniers wel eens last van hebben. En er zijn vroeger enkele vreselijk woekerende leden van het geslacht Polygonum geïntroduceerd, maar deze is echt het beschaafde neefje uit de familie. Persicaria amplexicaulis is namelijk  helemaal geen woekeraar, wel een gezond groeiende, lang bloeiende vaste plant die afkomstig is uit de Himalaya, perfect winterhard is en niet teveel eisen aan de bodem stelt (zolang die maar niet te droog en zanderig is). De plant heeft ook sierlijke, grote bladeren die de bodem perfect bedekken en een hoogte 40-60 cm hoog reiken. De bloemen priemen boven dat blad uit (ongeveer 100 cm hoog) en bloeien zonder oponthoud van midden juni tot ver in oktober. Het is een plant die in prairietuinen wordt aangewend, een echte ‘Dutch Wave’ plant, ééntje die vaak aangewend werd door Piet Oudolf.  De laatste jaren werden heel wat nieuwe interessante cultivars geïntroduceerd, grotendeels onder impuls …

Pottentuin

Enkele dagen geleden sprak ik al over het stukje verharding dat ik wilde aankleden. Ik wil in geen geval allemaal exotische potplanten aanwenden. Ik heb me dus wel die reeks Salvia aangekocht, maar dat zijn op twee planten na allemaal niet-wintergroene planten. Wintergroene planten zijn een pak vervelender qua winterberging, want die behoeven een vorstvrije plek met licht. Niet-winterharde niet-wintergroene planten kunnen gewoon de tuinberging of  – wanneer het echt heel hard gaat vriezen – de kelder in. Daarom vind je in mijn tuin ook geen wintergroene Agapanthus in potten (ook al vind ik die mooier) en beperk ik me tot bladverliezende variëteiten. En dus zocht ik me ‘gewone’ vaste planten uit om in pot te zetten. Zoals altijd planten die het goed doen bij bestuivers. Voor minder gaat de zon niet op  in de Fruitberg. Wanneer je op internet zoekt, vind je niet direct veel informatie over ’t opkweken van vaste planten in potten, en ik ga er vanuit dat enkele van de planten die ik nu oppot het niet goed gaan doen in …

Libel

Gisteren was ik aan ’t werk in de tuin. Terwijl ik even wat uitrustte aan de vijver vloog er een blauwe glazenmaker over ’t water. ’t Dier bleef vaak minder dan een meter voor me zweven. Na 5 minuten dacht ik, dit is een uitgelezen kans om die vliegend te fotograferen. Ik haastte me naar binnen, nam mijn camera, installeerde me aan de vijver en net op dat ogenblik vloog de Glazenmaker weg. Als troostprijs bleef deze bruinrode heidelibel wél net lang genoeg zitten voor enkele goede foto’s. Gisteren waren drie koppeltjes van deze libel eitjes aan ’t afzetten in de vijver.  

Nieuwe generatie

Sinds gisteren vliegen hier opnieuw meer verschillende vlinders rond, de derde generatie van deze zomer. De kleuren van de meeste vlinders zijn in die eerste dagen veel kleurrijker (dat zie je zeer goed op de foto van de dagpauwoog). Vooral het grote aantal blauwtjes is erg opvallend, deze foerageren voornamelijk op Eupatorium. Boven : Mannetje Icarusblauwtje. Over een week tel ik opnieuw meer dan 50 vlinders in de tuin, indien het mooi weer is.

Nectartuin

Nu ik geniet van mijn jaarlijks verlof, en de tenniselleboog me al wat minder hindert, kan ik werk maken van een aantal dingen in de tuin. Zo onder meer in de nectartuin. ’t Was er de voorbije dagen ’t perfecte weer voor. ’s Morgens 70 km fietsen, in de namiddag in de tuin werken. Enkele jaren geleden geleden schreef ik dat ik nooit een vlinderstruik (Buddleja) in de tuin zou aanplanten, vanwege het invasieve karakter van deze plant. Ondertussen stonden er hier al 5 planten uit dit geslacht in de nectartuin. Nu zijn drie van deze planten geen Buddleja davidii variëteiten (B. globosa, B. alternifolia en B. x ‘morning mist’), en dus an sich niet vermeld op de bewakingslijst van invasieve exoten in Belgë, maar de twee andere exemplaren zijn dus wel B. davidii (‘Royal Red’ en ‘Empire Blue’). En toch vind ik geen enkele zaailing van B. davidii meer in de tuin, omdat de struik bij de buren is gerooid en ik alle uitgebloeide bloemen wegknip, en zo zaadvorming vermijd. Gisteren voegde ik nog …

Bijsturing

Ik heb het hier al eerder geschreven, niet alles wat je uitprobeert in de tuin draait uit op succes. Soms is het vrij snel duidelijk dat een plant het ergens niet goed doet, soms komt een plant niet meer terug na de winter, in andere gevallen groeit de plant onvoldoende, of blijkt de plant de favoriete snack van slakken,…. Door de juiste plant op de juiste plaats te zetten, beperk je het risico, maar toch loopt het soms fout, omdat het ’s zomers te droog is , of ’s winters te nat. Je kan zo’n plant dan nogmaals op dezelfde plek uitzetten, maar dat heeft geen zin. De bodem aanpassen (toevoegen van grind, kiezel, …), waar wil ik niet aan beginnen. Wat ik wel soms probeer is de plant nog een tweede kans geven door hem elders aan te planten, maar als dat dan weer niet lukt, dan is die plant niet geschikt voor mijn tuin. Hesperis matronalis (Damastbloem) deed het hier 5 jaar uitstekend in de border, maar kwam dit jaar nog amper terug. …

Bijzonder (mooi) vliegje

Eigenlijk was het makkelijk om deze te identificeren,  het betreft Ectophasia crassipennis, een sluipvlieg die zelf leeft van nectar maar waarvan de jongen parasiteren op wantsen. Dit mannetje was wat aan ’t uitrusten op een nog niet bloeiende blauwe knoop, dat gaf me de tijd om enkele goede foto’s te maken. Het dier is blijkbaar redelijk algemeen, maar ’t is toch de eerste keer dat mijn lodderig oog dit beestje opmerkt.

Icarusblauwtje

Boomblauwtjes zie ik hier zowat altijd. Icarusblauwtjes heel wat minder vaak. Wanneer de beestjes vliegen is ’t verschil erg duidelijk, het Icarusblauwtje is veel feller blauw gekleurd. Zelf dit wijfje dat grotendeels bruine binnenvleugels heeft, heeft aan de basis van haar vleugels een stukje dat diepblauw gekleurd is (in vaktermijn spreken ze van een bestuiving), zoals je ziet op de foto hieronder (die verre van perfect is, maar ’t beestje had geen zin in een fotoreportage). ’t Is ook duidelijk te zien dat dit vlindertje al wat ouder is. Ook deze spaanse vlag is al wat ouder, de vleugels sluiten niet meer zo goed. Nu zie je duidelijk de rode ondervleugels, die niet te zien waren op de oudere foto’s.  

Salvia

Achter de woning staat een garage. Om ze met de auto te bereiken zou ik een oprit rond de woning moeten leggen (die dus door heel de tuin zou lopen). Niet dus. De auto’s staan gewoon buiten. De garage wordt voor belangrijkere dingen gebruikt: tuingereedschap, fietsen en ergens is ook nog een plaatsje voor de aanhangwagen die één keer per jaar gebruikt wordt. Maar die aanhangwagen moet wel in die garage geraken. Dus liet ik een stukje verharding over ter breedte van dat onding. Een ‘kaal’ vlak vol kasseien van bijna 20m². Dat stuk verharding is een doorn in mijn oog en wil ik al een tijdje op één of andere manier ‘aankleden’. Met planten in potten, meer bepaald vaste planten die het goed doen in potten en lang kleur geven. Daar gaan zeker enkele niet zo ‘typische’ potplanten tussen staan , zoals Eupatorium, Ecchinacea, Asters en Verbena, maar ook wel ‘klassiekers’ zoals Geranium en dus … Salvia. Enkele weken geleden bezocht ik een salviakwekerij. Aangezien deze planten in potten komen te staan moet ik …

Oever

Aan den oever van de vijver, ‘mijn’ twee kikkers.  Ze kwaken ’s avonds in koor, en dat valt wat mij betreft best mee. De vorm en de kleur van grootste doen me twijfelen of dit wel een gewone poelkikker is. Maar ik ben geen kikkerexpert, en van wat ik begrepen heb is het zelfs voor experts moeilijk om ze te determineren. Ik zal er niet wakker van liggen. Of misschien, wel; maar dan alleen letterlijk. Ik vermoed dat er volgend jaar meer dan 2 kikkers zullen vertoeven aan den oever, en dan ook heel wat meer kabaal gaan maken. Maar dat zullen we dan wel weer zien.