All posts filed under: Y

Plant van de maand September: Caryopteris x clandonensis

Ook deze maand waren er nog heel wat kandidaten voor de titel van ‘Plant van de Maand’… Op de foto zie je blauwbaard, Caryopteris clandonensis, een laatbloeiend laag struikje met grijsblauw blad en lavendelblauwe bloemen. De plant is redelijk winterhard en gedraagt zich bijna als een vaste plant. op veel plekken is hij ook een geschikte vervanger voor lavendel. In het voorjaar flink terugsnoeien, voor de rest van ’t jaar moet je naar deze schoonheid niet omzien. Het plantje wordt om en bij de 50 cm hoog en breed, en is erg makkelijk te vermenigvuldigen via zomerstek.  

21 °C

Ik had vandaag een dagje vrij genomen om een beetje bij te klussen in de tuin, wegens week-ends te druk door een resem andere activiteiten. Een perfecte dag om wat in de tuin te werken: aangenaam zonnetje, geen wind, en de grond niet al te drassig. Tussen de klusjes door nam ik ruimschoots de tijd om te genieten van de tuin. Op dit ogenblik voeren de asters het hoge woord in de tuin, en gonst de tuin nog altijd van het leven. De foto bovenaan dateert van vorige week. Toen telde ik nog 55 vlinders in de vlindertuin, ondertussen kom ik hooguit nog aan 20 stuks, waarbij de atalanta duidelijk aan een opmars bezig is.  

Amandel

De oogst van zowel abrikozen als perziken was dit jaar volledig mislukt. Een tiental abrikozen van 4 bomen en geen enkele perzik. Ook de pruimenoogst was een dikke tegenvaller, of dan toch voor mij. Want met takken die kreunden onder het gewicht van de pruimen, klaagden de talrijke larven van de pruimenmot niet over de sappige pruimen. Zowat alle pruimen waren uitgerust met zo’n portie extra proteïnen. Smakelijk is anders. Pruimenmot is redelijk eenvoudig ecologisch te bestrijden met feromonenvallen, die ik volgend jaar ga uithangen om de plaag onder controle te houden. Een honderdtal kg (overrijpe) pruimen oogsten om ze op de composthoop te gooien is echt geen fijn werkje. Toch is er één stéénvrucht waarvan de oogst ronduit uitstekend is dit jaar. Op de nog steeds relatief jonge amandelboom hangen honderden amandelen (of beter hingen, want met de storm van woensdag zijn er tientallen vruchten afgevallen, en er zijn er ook al heel wat geplukt). Een amandel is de kern van de steen van een vrucht die veel op een perzik lijkt. Het vruchtvlees …

Vlinders

Ondertussen is het al 10 dagen rotweer voor vlinders en andere insecten. Twee weken geleden zag het er naar uit dat we nog een mooie derde generatie vlinders zouden krijgen, ondertussen is het voor die derde generatie niets dan kommer en kwel. Op de foto hierboven zie je Eupatorium maculatum in de nectartuin, een Amerikaanse verwante van het inheemse E. cannabinum. Deze plant was begin dit jaar helemaal afgevreten door de slakken, maar is nadien alsnog teruggekomen en bloeit dit jaar een maand later dan normaal. De planten zijn ieder jaar opnieuw een magneet voor vlinders en dat is dit jaar niet anders. Geen enkele andere plant is zo populair bij vlinders. De foto dateert van bijna twee weken geleden. Ik telde die dag 11 landkaartjes, 20 dagpauwogen, meerdere blauwtjes, een tiental koolwitjes, atalanta’s en 2 kleine vuurvlinders in de nectartuin. Wanneer ik die aantallen vergelijk met de bloemenweide achterin de tuin, met een vergelijkbaar oppervlak waar ik uitsluitend inheemse planten laat groeien, moet ik vaststellen dat daar beduidend minder vlinders te vinden zijn (op echt …

Echt?

Het Europese voedselagentschap heeft zich in de risicobeoordeling van Glyfosaat laten bijstaan door de producenten van Glyfosaat.  Die producenten hebben geholpen bij het bepalen welke studies over Glyfosaat betrouwbaar waren en welke dat niet waren. Gezien het belang van deze beslissing is het fijn om te weten dat de Europese Commissie zich laat bijstaan door bedrijven met een goede reputatie op dit vlak, zoals Monsanto, omdat het Europese voedselagentschap zelf niet over de middelen beschikt. Dit is toch te gek voor woorden? Wat is de volgende stap? Philipp Morris aanschrijven om de risico’s over tabak te evalueren?  

En nu eens écht deprimerend nieuws

Natuurverenigingen spreken vaak over het verlies van biodiversiteit, maar echt kwantitatieve gegevens blijven daarbij vaak achterwege. Natuurpunt probeert in de natuurreservaten met alle beschikbare middelen het tij te keren en communiceert daarbij ook over de successen die daarbij worden gerealiseerd. In de omgeving van Tienen zien we de terugkeer van de bever, de klauwier, de das, de geelgors, grauwe gors, visarend, slechtvalk,… Je krijgt de indruk dat we goed bezig zijn, maar een vrij recent artikel uit Science dat ik deze week onder de ogen kreeg, geeft me de indruk dat de Homo sapiens sapiens nog steeds met een rotvaart bezig is om alle leven op onze planeet uit te roeien. ‘Where have all the insects gone?’ is de titel van het stukje. Ik ben niet van plan dat artikel over te schrijven, maar een groep (amateur)wetenschappers in Duitsland stellen over 35 jaar een enorme daling vaste in de hoeveelheid insecten die gevangen worden in een aantal natuurgebieden. Sinds 1982 meten ze op een honderdtal plaatsen de hoeveelheid insecten na, en op een aantal van deze …

Blauwe druiven – rasevaluatie

Terwijl er ontelbaar veel goede witte rassen zijn voor de tuin, ligt dat met blauwe druiven toch iets moeilijker. De smaak blijft vaak een beetje achterwege. In de meeste tuincentra verkoopt men Boskoops Glorie, een ras dat gezond groeit en betrouwbaar afrijpt. Maar de smaak heeft volgens mij weinig weg van een druif. Op de foto boven; van links naar rechts: Straschinski, Kyoho, Kodrianka, Festivee, Rosetta. In de Fruitberg staan 4 blauwe rassen en 2 rose rassen. Eén van die twee roze rassen is nog te jong om er een oordeel over te vellen (Vanessa, één klein trosje dit jaar, wel lekker), de andere staan hier ondertussen al enkele jaren. Voor blauwe rassen is de standplaats van uitermate groot belang. Op een warme plek, tegen een zuidermuur, is de smaak van de bessen veel beter. Ik merk dat zelf met ‘Kyoho’, in de ouderlijke, ommuurde stadstuin pal op het zuiden zijn de bessen een stuk zoeter dan in mijn plantage. De witte druiven zijn op dat vlak een pak minder kieskeurig, en smaken wanneer goed …

Beestjes

Nogmaals de kleine vuurvlinder, maar deze keer een jong dier, met veel diepere kleuren dan het exemplaar dat ik enkele dagen geleden op de gevoelige plaat vastlegde. Ook een ‘verse’ Gehakkelde Aurelia. Bij geen enkele andere vlindersoort vind ik het verschil tussen een jonge en een wat oudere vlinder zo sterk als bij deze. Het blijft wel een vlinder die slechts in kleine hoeveelheden in de tuin voorkomt. Het warme weer van de voorbije dagen zorgt in ieder geval voor een sterke stijging van het aantal vlinders. Terwijl ik enkele dagen geleden de eerste ‘nieuwe’ dagpauwoog zag, tel ik er nu al 10. Ook erg talrijk op dit ogenblik: de landkaartjes, ik telde eind vorige week 6 stuks. Landkaartjes hebben hier een voorkeur voor inheemse Eupatorium (die ondertussen wel bijna uitgebloeid is), ook al bezoeken ze zo nu en dan eens een aster. De typische mengvorm die vaak zou voorkomen in de derde generatie heb ik nog niet gezien. Eupatorium, is net als al die andere planten, niet helemaal zonder gevaar. Eén van de landkaartjes, gevangen …