Vernieuwing

Ondertussen leek het er even op dat ik opnieuw in mijn winterslaap was terecht gekomen. Niets is minder waar, er wordt hier noeste arbeid geleverd, naast de traditionele lentebeurt, zijn er ook nog drie stukken tuin grondig onder handen genomen.

Ik ga hier de komende dagen laten zien hoe de tuin de voorbije twee jaar geëvolueerd is, want een tuin is altijd in beweging, onder meer omdat bomen en planten groeien.

Vandaag even wat meer aandacht voor één van die drie plekjes die flink onder handen zijn genomen. Achter de parkeerplaats voor de auto’s was een border van 8 x 4.5 m. Een border waarin ik drie vijgelaars vlak voor het scherm had gezet met verder enkele fors uit de kluiten gewassen planten. Vijgen plukken was geen evidentie, dus wou ik die vijgen verhuizen (maar daar spreek ik een van volgende weken nog wel over).

Ik vind de bloemplukborder in augustus het mooiste stukje tuin. Idee was om een aantal van die combinaties in deze border over te nemen. Naarmate ik de border enkele keer opnieuw ontwierp, ben ik daar wel een beetje van afgeweken. Ik combineer er wel enkele Helenium en Rudbeckia (zoals in de bloempluktuin), maar heb er uiteindelijk ook 4 distels in de border verwerkt.

Op dit ogenblik staat alleen Cirsium rivulare ‘Atropurpurea’ in bloei. Ik vraag me af of de bloemkop niet mooier is dan de bloem.

Ik probeer wel, net als in de bloemplukborder – waar eigenlijk nooit bloemen geplukt worden – te spelen de herhaling van verschillende planten met vergelijkbare bloemen (maar niet echt hetzelfde) . Of die het allemaal goed gaan doen, weet ik niet, maar een aanzienlijk deel van de planten in deze border staan, groeien al elders in de tuin naar mijn grote tevredenheid. En of dat er goed gaat uitzien weet ik ook niet, maar ik heb er het volste vertrouwen in. En als het niet meevalt, kan ik bijsturen.

Ik heb deze week de laatste aanvullingen voor deze border op de kop getikt, nu is het wachten tot alles in bloei komt (op dit ogenblik groeit zowat alles als kool).

Samenstelling border: Helenium ‘Kufperziegel’, Helenium “Sahin’s Early Flowerer” en Helenium “Rauchtopas”, Rudebeckia nitida ‘Herbstsonne’ en Rudbeckia fulgida var deamii , Aster ‘Ochtendgloren’, Aster ‘Treffpunkt’, Veronicastrum sibiricum ‘Kobaltkaars’, Cirsum japonicum ‘Etna’ , Cirsium rivulare ‘Atropurpureum’, Persicaria amplexicaulis ‘Blackfield’, Coreopsis tripteris, Helianthus ‘Lemon Queen’, Sansguisorbia ‘Martin’s Mulberry’, Centaurea ruthenica, Centaurea atropurpurea, Eryngium aquaticum, Eryngium pandanifolium ‘Physics purple’, Nepeta nuda ‘Dark Purple Form, Eupatorium maculatum ‘Glutbal’, Althea cannabinea, Hemerocallis multiflora, Hemerocallis altissima, Papaver bracteatum (Bot. T. Teheran), Paradisea lusitanica, Miscanthis sinensis ‘Purple Fall’, Foeniculum vulgare ‘Giant Bronze’, Patrinia monandra en Sporobolus heterolepsis.

De meeste van deze planten hebben de naam makkelijk te zijn (of gebruik ik al elders in de tuin). Maar er staan er wel enkele tussen die minder eenvoudig zijn. Vooral de Eryngium pandanifolium ‘Physics Purple’ door de winters halen gaat een hele klus zijn, maar indien dat niet lukt, kunnen we die plant vervangen door iets anders. Het is een kruisdistel met bloemstengels tot 200 cm hoog, met bloemen in een kleur die ergens tussen RAL kleuren 3005, 3007 en 3011 zit.

Onder deze border zitten mijn twee waterputten van 7500 l. Om de deksels visueel een beetje weg te moffelen heb ik op beide deksels een flinke pot gezet (62 l) met Agapanthus ‘Scooby Blue’. Dit is een wintergroene Agapanthus (dus niet winterhard) die doorbloeit met donkerblauwe bloemen.

Paeonia delavayi angust. (potaninii)

Toen ik de omschrijving van deze plant zag (zonder foto) op de website van de Hessenhof leverde een snelle Google search me een heel mooie boompioen op met bonte oranje-gele bloemen.

Toen ik daarna aan de kassa van de Hessenhof vroeg of de plant er zo zou uitzien, kreeg ik als antwoord dat het een kleinbloemige gele boompioen was.

Perfect dacht, ik in mijn eerste tuin had ik zo’n gele boompioen staan, die ik veel mooier en minder protserig vond dan mijn huidig, grootbloemig exemplaar. Dus nam ik de plant toch maar mee.

Groot was mijn tevredenheid toen ik dit jaar de eerste bloemknoppen zag, en ik was nog meer tevreden toen ik een koperkleurige bloem zag verschijnen toen de knoppen openkwamen. Niet direct bont, zoals op die foto, maar toch een beetje kleurenverloop, en een prahctige kleur.

Lang bloeit zo’n Paeonia delavayi niet , maar die twee weken is het echt wel een feest. En het blad van de plant is ook echt wel top.

Lente

De voorbije weken was het duidelijk dat de lente terug in het land was. In de tuin lijkt alles terug te ontwaken, en ook deze blog komt terug tot leven.

Verwacht niet dat ik hier iedere dag iets ga neerpennen, maar we gaan toch terug de draad oppikken…

Enkele jaren geleden schreef ik over het succesvol uitzaaien van ratelaar. Ratelaar is een halfparasiet die zijn mineralen en zijn vocht uit graswortels haalt, maar zelf aan fotosynthese doet. Het is een vrij moeilijke plant om te introduceren (je moet vers zaad gebruiken, zelf heb ik twee keer commercieel zaad uitgezaaid zonder enig succes). Derde keer goede keer was hier de leuze, toen ik superverse zaden kreeg van een vriendin.

Het is nu ondertussen duidelijk dat die ratelaar zich hier erg goed voelt, zo goed dat in het stuk van de bloemenweide waar ik hem eerst zaaide, er plekken zijn waar nog amper gras aanwezig is. Dat wil dan ook zeggen dat ik op die overbevolkte plekken raterlaartjes heb in plaats van ratelaar. Ondertussen probeer ik de plant overal in de tuin te introduceren, en dat lijkt zeer goed te lukken.

Door deze ratelaar onderdruk je dus gras waardoor wilde bloemen meer kansen krijgen in de bloemenweide.

Winterslaap

Ik ben door omstandigheden al enkele maanden niet meer actief in blogland. Ik ga er zelf niet te veel over uitweiden, maar ik had even andere zorgen aan mijn hoofd en heb gewoon beslist om wat minder online actief te zijn.

Ondertussen is het al bijna juni, tijd om uit die lange winterslaap te komen.

Ook in de tuin heb ik de dingen dit jaar noodgedwongen anders aangepakt. Me zoals steeds ingeschreven voor de ecotuindagen van velt, ook al had ik een weekje Frankrijk geboekt de week voor die tuindagen.

De bloempluktuin ziet er geweldig uit

Ik had me voorgenomen om me het allemaal wat minder aan te trekken, en me midner druk op te leggen om alles perfect in orde te hebben voor die tuindagen. De tuin wat meer zijn gang laten gaan. Dat is uiteindelijk ook de boodschap van velt. Maar de drukte op het werk, het slechte weer en mijn uitzonderlijk talent voor procrastrinatie maakten dat er midden mei eigenlijk nog heel veel werk was.

Uitzicht op het terras

Onder meer de kiwi terug tegen de muur bevestigen nadat die vorig jaar onder het gewicht van de kiwi’s van de muur was gedonderd. Een aantal stukken border in de vlindertuin volledig heraanplanten omdat de natte winter en turboslakken redelijk wat schade hadden berokkend. Alle snoeihout van de winter nog hakselen. De fruittuin een eerste lenteschoonmaak bezorgen.

Had ik dan helemaal niet gewerkt in de tuin? Integendeel. Maar ik had vooral dingen gedaan die ik nog net iets leuker vond. Zoals planten vermeerderen. En nog meer planten vermeerderen. En alle nestkasten vernieuwen. Steeds weer de stukken tuin die al in orde waren nog verder wieden…

Gelukkig was het Hemelvaart week-end droog, en heb ik daar in vier dagen tijd het leeuwendeel van die achterstand kunnen wegwerken. Zo wat stress op de ketel brengt toch het beste in me naar boven.

Toen ik vorige week vertrok naar de Lubéron was ik dus net een eerste keer rondgeraakt inde tuin : ik had de graspaden gemaaid, alle borders gewied, de netels ingedijkt, en vooral al talrijke pyrrusoverwinningen geboekt in de strijd tegen slakken die in dit nat voorjaar wel zevenkoppige draken leken.

Groot was mijn verbazing toen ik na een weekje vakantie terug thuis kwam. De tuin leek echt ontploft, alles was gigantisch hard gegroeid (en enkele planten gigantisch opgegeten door nieuwe horden slakken).

Een stukje van de vlindertuin

Maar alles ziet er nu goed uit. Sommige stukken tuin zien er echt volwassen uit, anderen stukken dus niet omdat niet altijd volwassen ben en het niet kan laten om toch steeds weer excuses te vinden om stukken tuin her aan te leggen. Maar ik denk dat de meeste tuiniers daar wel schuldig aan zijn. Ik vraag me af of daar de charme van moestuinieren in verborgen zit: dan heb je sowieso ieder jaar werk met heraanleg, planten, zaaien,….

Met alle energie die ik in het vermeerderen van planten heb gestoken, lijkt het hier wel een minikwekerij. Ik heb denk ik meer dan 500 planten opgekweekt om te verkopen op de eco-tuindagen. De volledige omzet van die verkoop wordt weggeschonken aan de bergrakkers, een lokale scoutsafdeling.

Een deel van het opgekweekte plantgoed

Wat ook opvalt: de warme lente zorgt ervoor dat de tuin minstens 2 of 3 weken voorstaat op andere jaren. De combinatie van veel vocht en de warmte van de voorbije weken doet planten ook echt enorm groeien. Er staan andere bloemen in bloei dan andere jaren.

Het wordt een mooi week-end. En een mooie zomer.

Naast het terras

Deze border naast het terras komt pas echt tot kleur in het najaar. Je ziet onder meer Aster x frikartii “Mönch”, Persicaria amplexicaulis ‘Fat Domino’, Aster divaricatus, Helenium ‘Westerstede’ en Anemona ‘Honorine Jobert’. Aster divaricatus is een goed bodembedekkende soort die het hier uitstekend doet.

Aan de andere kant van de border heeft Hydrangea aspera ‘Hot Chocolate’ de show twee maanden gestolen.

In tegenstelling tot veel Hydrangea soorten die in de handel verkocht worden, is deze plant wel een zeer goede insectenplant, vanwege de vele fertiele bloemen. Deze foto van de stadsreus nam ik ook op deze plant.

Staat ook weer in bloei langs het terras (en heerlijk te geuren) deze Rosa “Taxandria”. Wat mij betreft de beste roos in mijn tuin. Gezonde groei, heerlijke geur, mooie bloemen en zeer sterke tweede bloei.

Polyvalent

Strobilanthes penstemonoides (vaak aangeboden als Strobilanthes rakanensis, maar dat zou fout zijn) is een plant die het echt overal doet. Ik heb exemplaren in vrij diepe schaduw staan, en dat deert de planten niet, maar ook op plekken waar de plant redelijk veel zon vangt, en ook daar doet de plant het uitstekend.

De plant heeft grote bladeren en bloeit in het najaar met blauwe lipbloemen. Er is volgens mij geen vaste plant die makkelijker/sneller te stekken is dan deze Strobilanthes.

Eryngium aquaticum

Wanneer tuiniers deze foto zien, gaan ze denken dat dit een kruisdistel is zoals ze er al heel wat hebben gezien. Maar niets is minder waar. Eryngium aquaticum wordt ongeveer 200 cm hoog, en zoals de naam het aangeeft houdt deze plant van water. De plant is afkomstig uit het oosten van Noord-Amerika, waar je hem in natte weiden en moerassen kan aantreffen.

Ik zag de plant drie jaar geleden in Hessenhof, en heb me de plant dit jaar kunnen aanschaffen. Om zeker te zijn dat ik deze kan houden, zal ik ook zaad oogsten als een soort verzekering. Ik heb de plant op drie plekken in de tuin aangeplant, om te kijken waar hij het goed doet.

Centaurea

Centaurea jacea is een inheemse plant die ik gewoon in de tuin aanwend. Het is een erg gracieuze plant die in de voortuin al maanden in bloei staat. Op deze foto zie je ook een Breedbandgroefbij, één van de solitaire bijen die ik hier vanaf juni tot september tegenkom.

Een andere Centaurea die na drie jaar eindelijk bloeit is deze Centaurea atropurpurea die uit de Balkan afkomstig is. Ik dacht de plant kwijt te zijn, maar dit jaar is hij eindelijk aan ’t groeien gegaan.

Deze plant kenmerkt zich ook door heel mooi gevederd blad, wat je wel eens vaker ziet bij Centaurea variëteiten. Ik lees hier en daar dat deze plant zich redelijk vlot uitzaait, dat probeer ik dus wel onder controle te houden.

De plant kenmerkt zich ook door zeer mooie bloemknoppen, die meerdere weken voor de bloemen verschijnen

De Fruitberg NV

Ik ben ondertussen aan ’t zaaien gegaan. Onder meer om zoveel mogelijk Knautia planten te produceren, maar ook heel wat andere planten, die ik dan waarschijnlijk verkoop tijdens de eco-tuindagen volgend jaar.

Ook dit jaar zal de opbrengst van die verkoop aan een goed doel weggeschonken worden.

Verder blijf ik ook ijverig stekken, er staan ondertussen al een 250-tal planten in potjes