Laatste posts

Plant van de maand Mei: Cynanchum ascyrifolium

Toen ik enkele jaren geleden door een catalogus van een vaste plantenkweker struinde, stootte ik op de volgende omschrijving bij een voor mij toen ongekende plant.

“een dunstelige opgaande kleine plant met glimmend donkergroen, puntig, hard blad. Hij bloeit in juni met kleine losse schermen heerlijk geurende witte bloemen als die van een Jasmijn, hoogte 40cm ongeveer. Een hele leuke plant om op de voorgrond een flinke groep van te planten, ze geven een mooi strak beeld en ze zijn sterk. Volle zon.”

Zeg nu zelf, dat lijkt best wel aantrekkelijk niet? Ik bestelde me enkele plantjes, maar het was geen liefde op ’t eerste zicht, toch niet  tussen mij en de planten, wel tussen de slakken en de planten. De slakken aten alle planten zo goed als kaal. Ik had niet nog eens zin in een bijkomende plant die continu wordt kaal gegeten door de slakken. Maar vorig jaar én dit jaar blijkt die schade erg beperkt of zelfs onbestaande, en de plantjes tonen hun potentieel: de witte bloemetjes contrasteren perfect bij de diepgroene bladeren. En ja ze geuren lekker, maar dat is niet vanop afstand waarneembaar. De planten lijken ook flink te groeien (in de breedte dan, want de hoogte blijft beperkt tot 45 cm).

Akelei

Enkele jaren geleden plantte ik een twintigtal verschillende akelei-cultivars aan in de tuin. Enkele  variëteiten zijn verdwenen, maar de bloemen zie je nu overal doorheen de borden opduiken. Ik kan deze bloemetjes echt niet wieden en spaar ze overal. Dus komen er her en der verspreid akeleien te staan in de borders.

Bij deze zaailingen zijn er enkele variëteiten duidelijk dominant: naast de inheemse donkerblauwe variant zijn dat de lichtroze variant hieronder en maar vooral de dubbelbloemige bordeaux ‘Red Barlow’ (bovenaan) die werkelijk overal opkomt. Eigenaardig, want enkele jaren geleden werd me verteld dat die dubbele variëteiten snel verdwijnen uit de tuin en moeilijk uitzaaien.

DS1_2586

 

 

 

Prooi

Ik probeer van de  fruitberg een paradijs te maken voor insecten,  maar ook in een paradijs loert het gevaar om ieder hoekje. Zoals op deze Knautia arvensis. Wel verstandig van die krabspin om niet op de fuchsia variant, Knautia macedonia te jagen, want dan zou ze veel minder succes hebben volgens mij.

DS1_2600DS1_2598

Ook aan kruisspinnen zal er dit jaar geen gebrek zijn in onze tuin. Overal in de tuin zie je trossen jonge spinnetjes, die net het cocon aan ’t verlaten zijn.

DS1_2627.jpg

Schaduwtuin

Na enkele jaren is de Rodgersia aesculifolia een mooie blikvanger in de schaduwtuin geworden. Het grote blad, dat veel weg heeft van ’t blad van de paardenkastanje,  maar doet ook wat tropisch aan.

DS1_2571

Terwijl heel wat Hosta een flinke tik kregen van de vorst, staan de meer beschut opgestelde Hosta nu volop te pronken.

DS1_2572

Eén van mijn favoriete schaduwplanten, Lamium orvala of rode dovenetel.

DS1_2569

Geranium sylvaticum is een ingeburgerde geranium in België. Het is een vroege bloeier die zich hier jaren koest hield maar zich deze winter erg vlot uitgezaaid heeft.

DS1_2518.jpg

Nog een hosta die het naar haar zin heeft in de tuin, Olympic Sunrise

DS1_2565

Ook de Heuchera staan er mooi bij nu. Ze starten met bloeien, maar die bloemen interesseren me eigenlijk minder.

DS1_2570

DS1_2575

Deze Thalictrum ‘Black stockings’ kocht ik enkele jaren geleden. De plant stond toen niet in bloei, alleen de bladeren waren voor mij al voldoende. De voorbije jaren is deze plant stevig gegroeid en een echte blikvanger achter in de schaduwtuin.

DS1_2573

Hydrangea serrata ‘Hot Chocolate’, iedereen houdt van chocolade, zelfs de slakken…

DS1_2564

Buxus

Vandaag stond er een artikel in de Standaard over de toekomst van buxus in onze tuin. Algemene teneur van het artikel: buxus is ten dode opgeschreven voor onze tuinen door onder meer de buxusmot.

Tot aan de laatste paragraaf, waar een buxuskweker aangeeft dat er geen reden tot paniek is en dat er (biologische) oplossingen voorhanden zijn.  Er volgde nog een link naar een website voor meer uitleg (http://www.buxuscare.com/nl/ziektes-en-plagen).

Na het lezen van die tekst is de conclusie: buxus is perfect geschikt voor onze tuinen. Je moet alleen enkele keren per jaar spuiten met een insecticide (waarvan twee middelen biologisch).

En van zodra de Volucella (een schimmel) je buxus aantast nog eens 5 keer per jaar met drie fungicides (in totaal 4 werkzame stoffen), waarvan volgens de respectievelijke infofiches

  • één werkzame stof moeilijk afbreekbaar is en schadelijk is voor waterorganismes
  • een andere  ‘Verdacht van het veroorzaken van kanker’ is
  • een derde ‘Mogelijk dodelijk kan zijn in geval van inademen of opname’
  • de laatste “Waarschijnlijk zware gevolgen heeft voor de organen bij herhaalde of langdurige blootstelling”

Wow, dit moet echt wel tof zijn, zo ’n buxus in de tuin. En mag je het snoeiafval dan nog in de GFT-bak gooien, of moet dat bij het KGA?

Buddleja globosa

Buddleja davidii, de algemeen gekende vlinderstruik, was niet de eerst in Europa geïntroduceerde Buddleja. Die eer was weggelegd voor deze Buddleja globosa.  De bloemen vormen oranje kogels, en zouden naast vlinders ook heel wat bijen lokken. Mijn struikje is nu nog redelijk klein, maar eens de struik wat gegroeid is, vormt de struik met die gele bolvormige bloemetjes een wonderlijk beeld.

DS1_2567

In vergelijking met de door ons allen gekende vlinderstruik is deze plant minder winterhard, wat waarschijnlijk verklaard waarom deze plant uiteindelijk een zeldzame verschijning in onze tuinen blijft. Maar die winterhardheid zou nog wel meevallen, de  plant zou winters tot -15 °C overleven, dus denk ik dat de plant het hier toch zou moeten redden. Ik heb hem ook enigszins beschut opgesteld.

De struik is een lentebloeier, staat nu volop in bloei, en groeit uit tot een forse struik (ongeveer 5 m breed en hoog).

DS1_2592

.

Vijverrand

De vijverrand eens bijwerken. Dat stond ondertussen al enkele weken op de agenda. Maar de rest van de tuin had de voorbije weken meer nood aan aandacht, onder meer het kweekgras in de nectartuin was de voorbije weken disproportioneel toegenomen.

Maar ondertussen kon ik dus terug aandacht schenken aan die vijverrand. Eerst plaatste ik aan de buitenkant van de vijver aarde tot het hoogste punt van de vijverfolie. Daarna moest ik voor de binnenkant een redelijk fijn grind vinden. In een plaatselijk tuincentrum vond ik niet direct wat ik zocht, en kocht me uiteindelijk een gele ardense split aan.
De vijverfolie is nu nog een beetje zichtbaar. Maar zodra er gras groeit aan de buitenkant van de vijver (dat ik ook niet al te kort ga maaien), en de oeverplanten in de vijver verder toegenomen zijn, zal ook dat laatste stukje folie onzichtbaar worden. En die split zal ook grotendeels overgroeid worden door de planten, want het is niet direct mij ding, die steentjes..

DS1_2561.jpg

Algen vormen tot nu toe geen probleem in de vijver. Het water is redelijk helder, niet zo helder als in typische vijvers waar alleen substraat in plantmandjes worden gebruikt, ik kan 50-60 cm diep in ’t water kijken op een heldere dag. Door het gebruik van een lemen bodem blijft het water wel altijd een beetje troebel, maar dat valt perfect binnen mijn verwachtingen.
En terwijl het nog veel te vroeg is om victorie te kraaien, zie ik toch dat alle waterplanten uiterst enthousiast groeien. En dan spreek ik niet over waterplanten als gele lis, lidsteng, waterweegbree en beekpunge,…  maar ook de soms als moeilijk omschreven waterplanten als waterdrieblad en zwanenbloem groeien als een speer.

DS1_2501

Niet de beste foto, door de reflectie van ’t wateroppervlak. De pilvaren (Pilularia globulifera) groeit flink in alle richtingen uit. De plant zou ook een mooi oeverplant zijn, en dat gaan we redelijk kunnen beoordelen.

Het valt natuurlijk nog af te wachten of dat resultaat blijvend is. Het ultieme doel van deze vijveropbouw was onder meer ingegeven door de idee om de zwanenbloem – wat mij betreft zonder twijfel de mooiste waterplant – te doen floreren. Zoals al eerder aangegeven lijkt deze plant het vooral goed te doen in zware leem en kleigronden. Tot nu toe lijkt alles dus in orde, maar echt victorie kraaien doe ik pas over enkele jaren, want zo’n planten durven soms na enkele jaren compleet wegvallen.

Is alles nu perfect in de vijver? Neen. Zoals te verwachten zijn er enkele foutjes gemaakt. Zo zijn de plantenvakken rondom de vijver eigenlijk iets te ondiep (tussen -10 en -25 cm, ik had graag ook enkele stukjes van 30 – 40 cm diepte gehad.   De wallen zijn dus eigenlijk iets te hoog aangelegd. Maar dat gaat de pret niet bederven.

En verder hebben de eenden gisteren en eergisteren bijna al mijn waterviolier (die het erg goed deed) opgevreten. Toch eens een recept zoeken voor Peking duck (just kidding).

Landkaartje

Vandaag twee nieuwe waarnemingen gezien in de tuin. De eerste was een geaderd witje, kan me in ieder geval niet meer herinneren die ooit gezien te hebben in de tuin.

DS1_2553.jpg

En de andere was dit landkaartje. Ik had al meerdere malen landkaartjes in zomerkleed gezien in de tuin, maar nog nooit eentje in voorjaarsvorm. Bij deze is dat ook weeral ‘geregeld’.