Laatste posts

Koud

Ik vermoed dat jullie ook allemaal hebben gemerkt dat het vannacht behoorlijk koud was. Hier klokte de temperatuur in een nabijgelegen weerstation af op -7,3°C. De voorspellingen geven nog geregeld nachtvorst en erg lage maximumtemperaturen voor de komende 2 weken, maar, volgens die vooruitzichten zouden we geen vriesdagen krijgen.

Eigenlijk ben ik tevreden met deze winterprik. Voor ’t eerst sinds enkele jaren krijgen we winterse temperaturen voor een heleboel planten beginnen uit te lopen. Vorig jaar stond de abrikoos begin februari in bloei, maar hingen de bloesems enkele dagen later vol sneeuw. De abrikozenoogst was dan ook zeer beperkt. Ook de kiwibessen kregen de voorbije jaren – na een warme december en januari – een flinke tik in februari. De laagste temperatuur van 2018 werd hier tijdens de ochtend van 28 februari gemeten, na een zo goed als vorstvrije maand januari.

De voorbije twee winters daalde het kwik hier tot -9,2°C en -8,1°C. Die -7,3°C baart me dus geen zorgen. Het was bovendien perfect windstil vannacht, waardoor ik op dit ogenblik amper maatregels neem tegen de koude.

Vijf planten kregen hier winterbescherming met een vliesdoek (Clerodendrum bungei, Daphne bohlua, Buddleja globosa, de winterharde Granaatappel en Passiflora caerulea), en verder werden een aantal planten in kuipen in de tuinberging of de kelder geplaatst). Ik ben ervan overtuigd dat de andere planten zonder kunnen. De Passiflora caerulea zal ik – ondanks de aangebrachte vliesdoeken – waarschijnlijk verliezen, omdat dit jonge zaailingen betreft die twee maanden geleden zijn geplant. Alle andere planten hebben ook de voorbije winters doorstaan. Het is perfect mogelijk dat het verderop in februari nog flink kouder wordt (polaire vortex?), maar op dit ogenblik ziet alles er behoorlijk goed uit, omdat de schade van die koude door het huidige koude voorspel waarschijnlijk beperkt zal blijven.

Wel vervelend aan zo’n lange winterperiode: de kippen voorzien van drinkwater. Maar zolang we niet spreken over echte vriesdagen, valt ook dat mee aangezien de drinkwaterklokken ontdooien gedurende de dag. Bij opeenvolgende vriesdagen wil ik een noveen – spaaskaars gebruiken, die ik in een gat onder de drankklok opstel, maar dat zal ik naar alle waarschijnlijkheid dit jaar niet kunnen uittesten. Dat relaas is dus voor één van de volgende jaren.

En verder? In de vijver tref ik maatregelen om te voorkomen dat de volledige vijver met ijs bedekt geraakt, waardoor zich moerasgas onder het ijsoppervlak zou kunnen opstapelen. Een eenvoudig luchtpompje met luchtsteen zorgt ervoor dat een deel van het wateroppervlak openblijft. Dat moet in eerste plaats garanderen dat de kikkers de winter veilig doorkomen in mijn vijver, maar het ‘wak’ in het ijs lokt ook behoorlijk wat zangvogels naar de vijver.

Voor die zangvogels kan ik op dit ogenblik met moeite voldoende eten aanslepen. De 4 grote silo’s zijn nu iedere twee dagen leeg. Dat wil natuurlijk ook zeggen dat het hier volop genieten is van de aanvliegende vogels. En volgens waarnemingen.be stuurt de koude ook de kepen weer naar onze contreien, net zoals vorig jaar. Maar die heb ik hier dit jaar nog niet gezien. En tuinklusjes? Ik werk met dit weer niet in de tuin, ik beperk me tot het kijken naar de vogels. Misschien maak ik wel wat tijd vrij om nog een bijkomend insectenhotel te bouwen dit week-end, maar ik acht die kans eerder gering.

Zijn er dan geen nadelen aan die koude? Tja, deze week wordt er niet gefietst. Niet zozeer vanwege de koude, wel vanwege het gevaar op rijm- en ijzelplekken.

 

velt eco-tuindagen 2019

Het eerste week-end van juni zijn er naar jaarlijkse traditie de velt eco-tuindagen.  De Fruitberg zal ook dit jaar weer deelnemen.

Deelnemen aan de eco-tuindagen levert de nodige motivatie om tuinklusjes niet uit te stellen, daardoor ben ik begin juni gezegend met een tuin die er goed uit ziet. Aangezien het zaterdag vorig jaar erg rustig was qua bezoekers , ga ik me die dag reserveren om de laatste dingen in orde te brengen, en alleen op zondag deelnemen.

Gelukkig heb ik vorig jaar een flink pak foto’s genomen, midden mei, zodat ik nu opnieuw wat up-to-date promotiemateriaal heb. En al stinkt eigen stoef, die foto’lijken wel uit een boekske te komen, … of toch niet, want de tuinen in de boekskes zijn meestal veel afgelikter. Laten we zeggen dat het foto’s lijken uit een boekske dat ik zou kopen.

DS1_4875

DS1_4840

DS1_4837

DS1_4835

DS1_4832 (1)

DS1_4898

DS1_4828

Originele vragen om stiltes te vermijden

Dit lijstje stond met nieuwjaar in de Standaard.
Een leuk lijstje om te beantwoorden.

1. Als je aan tafel kon zitten met eender wie uit de geschiedenis, wie zou je dan kiezen?

Ik zou er zowat alles voor geven om nog eens te kunnen communiceren met mijn vader, of een aantal andere gestorven familieleden, maar laten we die mogelijkheid gewoon schrappen.
Ik denk … Charles Darwin. Volgens mij één van de grootste wetenschappers/geesten die ooit op onze planeet verbleven. Met de meeste andere grote wetenschappers zou ik niet of moeilijk kunnen communiceren, denk ik (oud-Engels, Grieks, Latijn,…)
Onder alle levende mensen? Michael Palin en John Cleese om me eens goed te amuseren.

2. Als je volgende week zou moeten verhuizen naar het buitenland, welk land wordt dan je nieuwe thuis?

Dan heb ik dus twee mogelijkheden: wonen in ’t Buitenland (deelgemeente van Bornem) zie ik wel zitten, maar dan verhuis ik niet naar ’t buitenland. Dus de andere mogelijkheid,  een echt ander land: mijn voorkeur gaat dan Nieuw-Zeeland zijn, denk ik. Lijkt me een geweldig land, mooie cultuur, aangenaam klimaat. Of misschien Nederland.

3. Wat is het beste boek dat je in 2017 gelezen hebt?

“Pol wordt kapitein”. In één keer uitgelezen op ’t toilet.

4. Welke film zou je zeven keer achter elkaar kunnen kijken zonder in slaap te vallen?

Dat is een makkelijke . “The Shawshank Redemption”. Ik denk dat ik hem ondertussen al wel 30 keer gezien heb. De film gaat eigenlijk over de twee belangrijkste dingen in ’t leven, vriendschap en hoop.

5. Als je kon tijdreizen, waar zou je dan naartoe gaan?

Wel, als ik kon tijdreizen, dan moest ik niet kiezen, want dan kon ik iedere dag kiezen om naar een ander tijdstip te reizen. Maar wanneer de vraag is ‘als je één keer kon tijdreizen, waar zou je dan naar toe gaan?’, dan weet ik het eigenlijk ook niet direct.
Naar de nabije toekomst om de cijfers van euromillions te kennen? Dat zou niet alleen banaal zijn, als ik kan tijdreizen, kan iedereen dat, en dat zou dus niet werken.
Naar de wereld over 50 jaar, om te zien waar het met deze wereld naar toe gaat? Dat kunnen anderen ook. Ik denk dat ik gewoon eens echt ver terug in de tijd ga, tot de periode dat de Dinosaurussen nog op deze aardkloot woonden. Op voorwaarde dat ik zeker terug kan reizen. Want als ik niet kan terugreizen, dan zou ik gewoon in ’t hier en nu blijven.
En dan nog een moeilijke: zou ik er voor kiezen om mezelf op pakweg mijn 18de nog eens terug te zien, of eerder 30 jaar in de toekomst te gaan om te zien hoe het me dan afgaat?  Ik ben eigenlijk best tevreden met mijn leven tot nu toe, dus denk ik toch eerder om naar de toekomst te gaan, en mijn toekomst te kennen, dan om mijn jonge ik advies in te spreken. Ik vermoed dat die jonge ik toch niet zou luisteren.

6. Wat was voor jou de beste dag dit jaar?

Dit jaar is één dag oud. Het antwoord is dus simpel : 1 januari 2019.
OK, 2018 dan maar? Eigenlijk zijn zowat alle dagen met de vrienden of de familie de beste van ’t jaar, niet? Maar er één uitpikken? Te vermoeiend.

7. Heb je restauranttips in (locatie naar keuze, liefst wel een plek waar je gesprekspartner woont, studeert, werkt,…)?

Spijshuis Dieu, hier in Tienen. Een leuk, beetje alternatief eethuis, met een steeds wisselende kaart. En ’t is er echt lekker, en de bediening is er ongedwongen maar top.

8. Wat zou je het liefst winnen: een Nobelprijs of een Olympische medaille?

Een Olympische medaille brengt meer roem met zich mee, maar geef mij toch maar een Nobelprijs. Als ik mag kiezen, die voor de Vrede. En wanneer het toch een Olympische medaille moet zijn: die van de marathon, het speervangen of het kogelkoppen.

9. Wat is jouw favoriete stad?

Dit gaat tussen Leuven en Gent. Ik denk dat ik toch maar voor Leuven kies.

10. Welke kapsels heb je al gehad? 

Dit vind ik een domme vraag, next. Ooit vertelde een lerares ons dat “Domme vragen niet bestaan”. Eén van mijn vrienden stak zijn vinger op, en vroeg “Hoeveel bomen staan er op de speelplaats”. De lerares antwoordde met “Dat is nu eens een domme vraag”.

11. Over wat zouden we ons over vijf jaar ongelooflijk hard schamen maar doen we nu allemaal?

Wel een interessante vraag, één van de interessantste van het lijstje.
Vijf jaar is echt wel kort. Ik denk misschien plastieken zakjes gebruiken? Maar dat doen we nu al niet allemaal meer, natuurlijk.

12. Rijden we over pakweg 20 jaar nog met de auto rond, denk je?

Ik denk het wel. Ik vermoed wel dat de auto een andere plaats in ons leven zal innemen, van zodra de wagen zelfrijdend wordt, zullen wagens ook meer en meer naar een vorm van openbaar vervoer evolueren (zodat je een auto kunt selecteren in functie van je behoefte), parkeerplaatsen in centra kunnen dan ook helemaal verdwijnen.

13. Wat is het raarste dat je ooit al in de woonst van iemand anders hebt gezien?

Kan me niet direct iets bedenken. Tenzij een krokodil, maar dat was in een café. Iemand die naast me op kot woonde had een konijn binnen rondlopen, ook wel apart.

14. Als jij een sekteleider zou zijn, wat zou dan de belangrijkste regel zijn?

Ik wil geen sekteleider zijn, want dat wilt zeggen dat ik me met een groep mensen af zou scheiden van de rest van de wereld.  Een sekte gaat voor mij ook in tegen de individuele vrijheid van individuen.  Maar indien ik dan toch leider zou zijn van een sekte: waarbij mensen mij uit vrije wil volgen, dan zou ik zeggen : iedere zaterdagavond samen gehaktbrood met tomatensaus, gekookte aardappelen en boontjes eten. En daarna een Dame Blanche, zonder slagroom.

15. Geef jij je collega’s bijnamen?

Neen. Zelfs niet wanneer ze die verdienen.

16. Wat is de ergste naam die je aan je pasgeboren kind kunt geven? En de mooiste?

Ik las dat er enkele jaren geleden kinderen zijn geboren en de naam ‘Loezer’ en ‘Herfst” kregen. Waarom doe je dat je kind toch aan, denk ik dan?
De mooiste namen? Gewoon één van de enkele honderden normale namen, zeker?

17. Is een tomaat een groente of fruit? Wat is het verschil eigenlijk?

Een tomaat is fruit (want het is een vrucht) die we gebruiken als groente. Voilà, dat is opgelost in één regel. Groente is een deel van de plant (stengel, blad,…), fruit is een vrucht. Maar de mensen die daar over discussiëren zijn dezelfde mierenneukers die afkomen en zeggen ‘Wit is geen kleur’. Dus: als iemand je deze vraag stelt, antwoord je gewoon: “Dat vind ik nu eens niet relevant, maar ik vind tomaten wel lekker”.  En indien de persoon dan toch aandringt, volg je met “In de oven, met wat olijfolie en basilicum, dat is toch gewoon zalig’.

18. Ananas op je pizza doen: heiligschennis of gewoon lekker?

Heiligschennis. 50 stokslagen in mijn sekte. Toch wanneer je die ananas op mijn pizza legt. Wat jij op jouw pizza legt, kan me weinig schelen, desnoods wormen, ingewanden van vis of een koeienvlaai  (tenzij je bij mij aan tafel zit, natuurlijk, dan toch liever niet). Maar met ananas op je pizza mag je nog wel bij mij aan tafel zitten.

19. Wat is de grappigste streek die je ooit met je broer/zus hebt uitgehaald?

Een tweede afstandsbediening gekocht voor de TV. En telkens hij het programma van de TV veranderde, zette ik de TV terug op het vorige programma. Ook wanneer hij het programme toen veranderde via de TV (dan zette ik een andere post op). Best leuk.
Mijn jongste broer wou graag gaan paintballen voor zijn vrijgezellenavond. Die wens hebben we ook ingewilligd, maar wat hij niet wist was dat hij het konijn was (gekleed in een kleurrijk pak vol belletjes) en wij (broers en vrienden) de jagers. Hij kreeg één minuut om te vluchten en zich te verbergen. Hij vroeg toen “Wanneer krijg ik een geweer”, waarop het antwoord was “Sinds wanneer hebben konijnen een geweer, lopen nu”.

20. Heb je al eens een brouwerij bezocht?

Ja. Ik heb zelfs ook een tapcursus gevolgd bij Interbrew.

21. Zou jij naar Mars reizen voor pionierswerk als je wist dat je niet meer kon terugkeren?

Neen. Dat laat ik aan anderen over. Alleen al die ellenlange reis daar naar toe, afgezonderd van familie, vrienden,…

22. Wie is je oudste vriend?

Oudste, zoals in ouderdom? Of al ’t langste mijn vriend?
Ik pas het advies van Baz Luhrmann (‘Sunscreen’) toe:

“Understand that friends come and go, but for the precious few you should hold on
Work hard to bridge the gaps in geography and lifestyle
because the older you get
the more you need the people you knew when you were young

Mijn beste vrienden ken ik dus al 30 jaar of meer.

23. Heb je ooit nagedacht over een tatoeage?

Ja. Zo ergens een kleintje, onzichtbaar wanneer ik gewoon gekleed ben,. Wel een zelf-relativerende. Geen macho-gedoe, maar ’t omgekeerde : Tweety, denk ik dan.
Maar toch maar neen dus, bedankt, niet voor mij.

24. Welke superheldenkracht zou je partner/kind/ouder moeten hebben?

Onsterfelijkheid.

25. Wat is jouw meest waardeloze talent?

Ik kan een pint leegdrinken voor jij ‘Fruitberg’ kan zeggen.

2019

Het jaar 2018 is ‘tot op den draad versleten’. Tijd voor een nieuw jaar, na lang beraad hebben we besloten dat het volgend jaar het nummer 2019 zal dragen.

En aangezien ik vandaag al het meest vervelende tuinklusje van ’t jaar 2019 heb uitgevoerd (de rambling rose snoeien en dat snoeihout verhakselen), wordt het jaar 2019 voorzeker een goed tuinjaar. Dat betekent ook wel dat ik het jaar 2019 start met een boel schrammetjes op armen, benen en rug.

Het was hier blogsgewijs een rustig jaar, met enkele lange periodes van afwezigheid van mijnentwege, en dat is duidelijk zichtbaar in de statistieken (100 berichten tov een gemiddelde van 150 berichten de jaren daarvoor). Maar ik kan moeilijk alles beginnen herhalen,  ik moet wel iets hebben om over te schrijven. En wat ik hier schrijf zal altijd wel tuingerelateerd zijn en blijven (of fietsgerelateerd).
Die verminderde activiteit maakt ook dat er in 2018 en 2017 samen minder bezoekers waren dan in 2013 en 2014.
De meest bekeken pagina’s zijn trouwens ook de snoeihandleidingen die ik in 2013 en 2014 schreef, waarvan er ééntje (Blauwbessen snoeien) meer dan 1100 bekeken werd in 2018.
Wanneer we naar de berichten van 2018 kijken, dan was het stukje over mijn nieuwe speed-pedelec het populairst.

Ik zal hier zeker nog wel dingen blijven neerpennen, maar er zullen opnieuw periodes zijn dat in herfst-, zomer- of winterslaap ben.

Ik wens jullie allen, alsook jullie naasten, een gezond en sprankelend 2019. Het jaar waarin ik een halve eeuw oud zal worden….

Curieuze Neuzen

De resultaten van Curieuze Neuzen project… 15-20 microgram NO2/m³. Dat resultaat is beter dan verwacht,  maar het gemiddelde over de meetperiode blijft net onder de norm, terwijl de pieken – wanneer er hier ’s morgens en ’s avonds auto’s in de rij staan aan te schuiven – zijn volgens mij een pak minder goed.

Onze woning staat op 10 m verwijderd van de straat, en betreft een open bebouwing, onze overburen wonen in gesloten bebouwing en worden alleen door voetpad, fietspad en parkeerplaatsen van de baan gescheiden. De resultaten zijn aan die kant van de straat waarschijnlijk véél minder goed …

Sinds deze metingen weet ik in ieder geval dat de luchtkwaliteit hier niet rampzalig slecht is, en dit stukje maakt ook duidelijk dat ik me als fietser eigenlijk geen zorgen moet maken over de luchtverontreiniging, zeker niet wanneer ik mijn route vergelijk met de meetpunten van Curieuze Neuzen.

Het belangrijkste : ik heb de indruk dat de resultaten van deze studie een aantal mensen heeft wakker geschud. Laten we hopen dat de politici verder gaan dan het verbieden van de zogenaamde oude vervuilende diesels in enkele stadcentra, en eens kijken naar wat er op andere plekken in de wereld gebeurd.

en nu *rant mode on*….

En dat ze eindelijk inzet op een echt fietsbeleid, en fietsen niet langer bekijken als een vrijetijdsbesteding, maar als een volwaardig alternatief voor woon-werk-verkeer. En dus fietssnelwegen en het wegwerken van moordstrookjes als een echte prioriteit beschouwd.
Een website met de toekomstige fietssnelweg-trajecten voorstellen, waarbij het ‘ideale traject’ zelfs nog niet vastgelegd is en waarbij het ‘naar alle waarschijnlijkheid al 2025 is vooraleer er sprake is van die fietssnelweg (vergunningen, kunstwerken, onteigeningen, …)’, is ruim onvoldoende, vooral omdat de ambitie van die fietssnelwegen niet ver genoeg rijken.
Want fietssnelwegen aanleggen, dat is voor mij meer dan enkele bestaande stukjes recupereren, want verbindingen maken en er een fietssnelweglogootje ophangen. Een stuk van mijn dagelijkse woon-werk rit volgt zo’n ‘fietssnelweg’, dat betekent dat je als fietser door de modder mag ploeteren die de landbouwvoertuigen achterlaten wanneer ze hun veld hebben bewerkt. En natuurlijk moet je als fietser ook stoppen iedere keer je een autoweg kruist, ook wanneer dat een kleine ruilverkavelingsweg betreft waar amper voertuigen overrijden of de oprit van een woning. Om zeker te zijn dat fietsers op zo’n plek écht stoppen, zijn er gelukkig fietssluizen. Doorstroming voor fietsers is namelijk niet van tel. Fietsers hebben immers toch tijd genoeg, anders zouden we wel met de auto rijden, niet?
In Nederland is een fietssnelweg een conflictvrije verbinding tussen twee steden. Maar dat is in Vlaanderen te veel gevraagd, vermoed ik.

 

Kiwi

Ik dacht dat ik de meeste kiwi’s had geplukt. Maar nu de bladeren van de kiwi gevallen zijn, zie ik toch dat ik verkeerd heb gedacht en enkele vruchten ben vergeten….

De vruchten die ik wel heb geplukt zijn tot nu toe goed bewaard gebleven!

DS1_5232.JPG

Tuingeur bis

Over geur gesproken, de winterkamperfoelie (Lonicera fragrantissima) staat hier volop in bloei. Dat het de voorbije dagen enkele graden vroor, is voor deze plant allemaal geen probleem. Dit is mijn favoriete tuinplant, vanwege het hemels aroma én de lange bloeitijd.

DS1_5238.JPG

Ook de Chimonanthus praecox staat in bloei, maar zoals al eerder aangegeven, in mijn ervaring is het aroma van de Lonicera krachtiger. En de Lonicera bloeit ook langer.

DS1_5235.JPG

De opvolging is verzekerd, want Daphne bohlua ‘Lympsfield‘ staat in de startblokken.

 

Tuingeur

Geur in de tuin is voor mij erg belangrijk, en één van de fijnste zintuigprikkels in een tuin: door de tuin wandelen, ergens het parfum van een bloem oppikken, om daarna het ‘spoor’ van die geur te volgen. Die geur is ook niet iedere dag, of ieder moment van de dag even sterk aanwezig… . Toen ik vorige week bij de boomkweker een fine bloemgeur opving, ben ik heel de (erg grote) serre doorgewandeld, op zoek naar de bron van die geur.

Deze week plantte ik nog enkele geurleveranciers aan. Onder meer een Camellia ‘Cinnamon Scentsation’ (een van de pot gerukte naam, want de geur is absoluut niet zo sterk, maar de plant is wel erg mooi), de wondermooie Deutzia setchuenensis var. corymbiflora en Philadelphius ‘White Rock’, een traag groeiende boerenjasmijn met een uitermate sterke geur (vanwege de uitbundige bloei). Al deze heesters werden aangeplant langs tuinpaden. Zo staat er bijna heel het jaar door iets heerlijks geurend in bloei langs het pad naar de achterdeur of naar het kippenhok. Er blijven nog twee plekjes over om in te vullen, eentje voor Clethra alnifolia (een sterk geurende plant die in ’t najaar bloeit én veel insecten lokt) en Osmanthus fragrans, één van de sterkst geurende planten, zo goed als niet verkrijgbaar in de Benelux wegens “niet winterhard”, ook al wordt die plant in de Verenigde Staten verkocht als plant die – afhankelijk van de bron – in zone 7a, 7b of 8a kan worden aangewend (-17,5 °C / – 15 °C / -12,5°C). Dus echt wel het risico waard. De plant krijgt een beschut plekje, naast de Daphne bohlua en de Edgeworthia chrysantha en staat er volledig afgeschermd van de koude oosten- en noorderwind.

Tenslotte krijgt ook Jasminum officinale een plekje in de tuin. Nog een plant die vaak als niet winterhard wordt omschreven, maar toch temperaturen tot -15 °C overleeft en die met wat bescherming best wel in tuin kan overleven.

Het risico bestaat dat ik zo’n plant verlies in een erg koude winter. Maar dat neem ik er dan wel bij.

 

Magnolia

Zoals ik al eerder aangaf, zo vlak voor de jaarwisseling is het een gevaarlijke periode voor underperformers in de tuin. Zo moest Magnolia virginiana ‘Satellite’ langs de oprit dit jaar plaats ruimen. Deze boom werd zes jaar geleden aangeplant en is in al die tijd niet gegroeid. Van bij het aanplanten wist ik dat deze boom een gok was. De plant is met een flinke kluit uitgegraven en zal in een andere tuin nog een tweede kans krijgen. De vervanger is een nauwe verwant, met name Magnolia x thompsoniana ‘Olmenhof’ , een kruising van diezelfde Magnolia virginiana en Magnolia tripetala.

Magnolia x thompsoniana was de eerste beschreven Magnolia-kruising. De plant werd ondanks het mooie blad en geurende bloemen nooit een commercieel succes, omdat de plant niet tot een mooie boom uitgroeide (niet voldoende winterhard), en zo eerder een struik bleef.  In 2004 werd een andere kruising van Magnolia virginiana en Magnolia tripetala ontdekt in een parktuin(Olmenhof) in – godbetert – Herk-de-Stad, een kruising die wel beter zou groeien. De plant bloeit van midden mei  tot begin juli met grote geurende bloemen. Herk-de-Stad, dat is dus 25 km hiervandaan, over de winterhardheid maak ik me dus niet direct zorgen.

Winterwerk

Na de eerste flinke koude zijn alle bomen en struiken hun bladeren kwijt. Het ideale moment om één en ander te verplanten. De voorbije maanden heb ik erg weinig klusjes uitgevoerd in de tuin, en gedurende deze kerstweek wil ik toch enkele dingen veranderen/bijsturen.

De grootste ingreep was gepland in de nectartuin. Dit stuk tuin vraagt het meeste onderhoud, maar is grotendeels onzichtbaar vanuit de woning. We hebben nochtans een venster van 5 x 3,5 m dat uitgeeft op dit stuk tuin, maar een stuk beukenhaag  en de fors gegroeide  Vitex castus-agnus beperken het zicht vanuit de woning op deze border.

Tijd om in te grijpen. De beukenhaag zou verdwijnen, en de Vitex verhuizen naar een ander plekje in de nectartuin ‘waarvoor nog eens een beukenhaag moest verdwijnen. De beuken(haag) was 7 jaar geleden aangeplant. Wat me opviel was dat de stammetjes van deze beuken fors gegroeid waren (diameter van 6 – 8 cm), wat het verwijderen van die haagjes toch redelijk arbeidsintensief maakte.

DS1_5231.JPG

Maar die inspanningen verbleekten bij de inspanningen om de Vitex te verplanten. Bij het verplanten van een fikse struik probeer je altijd een zo fiks mogelijke wortelkluit te behouden. Ik doe dat door eerst de gewenste grootte van wortelkluit uit te steken, en daarna die kluit uit te graven. De klus werd ook nog eens bemoeilijkt door de regen die dit werkje begeleidde, waardoor de uitgegraven kluit nog eens extra zwaar werd, en de put waarin de kluit lag extra glibberig. Maar tot mijn grote tevredenheid was het plantgat dat ik elders in de tuin had voorbereid voor deze kluit exact diep genoeg, zodat het verplanten al bij al nog best vlot afgerond werd.

In het voorjaar plant ik nog enkele bijkomende  laagblijvende, warmte minnende vaste planten aan om alle gaten voor het grote raam in te vullen (vooral tijm, Agapanhus en een Salvia) .  En nog enkele schaduwplanten (Epemedium) onder de Vitex. Door deze aanpassingen zal de nectartuin ten dele zichtbaar worden vanuit het salon.

Nog bijkomende werkzaamheden in de nectartuin : de wondermooie kogelbloem, Cephalantus occidentalis, moest met spijt wijken, omdat de voorziene plek in de tuin toch te droog was. Haar plaatsje zal ingenomen worden door een Eleaegnus x ebbingei, een redelijk banale haagplant die in oktober en november met onopvallende, sterk  geurende bloemen bloeit die erg populair zijn bij de bijen.

En, ook nog in de vlindertuin, maakte ik plaats voor Buddleja alternifolia ‘Unique’. De species (Buddleja alternifolia) staat al enkele jaren in de tuin, en is wat mij betreft mooier dan de populaire Buddleja davidii, maar bloeit jammerlijk genoeg kort in ’t voorjaar. ‘Unique’ zou in tegenstelling tot de species steriele bloemen vormen maar van mei tot oktober uitbundig bloeien… Volgend jaar ga ik dus beiden kunnen vergelijken.

De komende dagen moeten er nog wat andere klusjes in de tuin uitgevoerd worden, de weergoden zijn me nu in ieder geval een pak gunstiger gezind.