Aan de vijver

De voorbije weken zag in hier wel eens een platbuik rondvliegen, maar libellen blijven toch redelijk zeldzaam in deze periode van het jaar. Het aantal waterjuffers dat aan de vijver vertoefd is daarentegen écht wel aanzienlijk. Op zowat alle waterplanten zie je dan ook waterjufferlarvenhuidjes hangen (scrabble!). En ook aan de volgende generatie wordt duidelijk hard – euh – gewerkt. Er fladderen hier minstens 10 waterjufferkoppeltjes rond.

In de vijver zelf staan de krabbenscheren in bloei. Het waterdrieblad blinkt dit jaar uit in twee dingen: uitbundig groeien en het niet bloeien, dat laatste is mogelijk een gevolg van de late vorst? De twee planten vormen wel een mooie combinatie.

Doen het minder goed in de vijver: pijlkruid (Sagittaria latifolia ), slangenwortel (Calla palustris) en beekpunge (Veronica beccabunga), want die zijn bijna verdwenen uit de vijver. Maar er groeien zoveel andere leuke dingen in en rond de vijver dat ik me daar niet echt druk in maak.

Een oeverplant/moerasplant die hier heel vlot begint te groeien is moerasandoorn (Stachys palustris). Net niet te enthousiast. Maar de planten waarvoor men waarschuwde dat ze alles zouden overrompelen (watermunt(Mentha aquatica) en lidstengel (Hippurus vulgaris) blijven hier perfect beheersbaar). De vijverrand is hier totaal verdwenen tussen de begroeiing.

Bladluis

Sinds twee weken is de Fruitberg actief op facebook, in het kader van de eco-tuindagen. Ik heb niet direct de gewoonte om in de derde persoon over mijzelf te spreken, maar ik ben niet direct van plan mijn privéleven op facebook te gaan delen, dus zal ik er als persoon nog verder blijven uitblinken door mijn afwezigheid. De zowat vaakst gestelde vraag op de velt facebook-groep is ‘Welke beestjes zitten hier op mijn plant, en hoe kan ik ze bestrijden’. De bijhorende foto’s tonen steevast bladluizen.

Het geeft aan in hoeverre sommige mensen vervreemd zijn van de natuur. Indien wij mensen meer respect willen doen krijgen voor het groen dat ons nog rest, moeten we ze de natuur misschien wat beter leren kennen. En, mochten er hier dus mensen deze blog lezen die niet weten wat een bladluis is, dan zie je er hierboven veel (neen, ik ga ze niet natellen). En hieronder ook.

Nogmaals bladluizen

In alle eerlijkheid moet ik er wel bij vertellen dat er heel wat verschillende bladluizen bestaan, in verschillende kleuren. Maar het zijn dus allemaal insecten die zich voeden op de sapstromen in de stengels van planten. De naam bladluis is dus eigenlijk niet zo goed gekozen.

Bladluis op roos

Trouwens, ik ga ook onmiddellijk een antwoord geven op het tweede deel van de vraag. En dat antwoord luidt ‘Niets’. Zelf maak ik me absoluut geen zorgen over de soms grote hoeveelheden luis die ik op bepaalde planten zie zitten. Ze zijn gewoon één van de fundamenten van de voedselpiramide in een ecologische tuin. Sommige rozelaars zijn hier ondertussen al helemaal vrij van luis, de andere zullen snel volgen.

Niets doen, dat wil dus ook zeggen : niet sproeien met Pyrethrum. Want dat mag misschien wel gebruikt worden in de bio-landbouw en de stempel ‘biologisch’ dragen, biologisch vergif is ook vergif. Pyrethrum is een breedwerkend gif dat alle insecten die ermee in contact komen doodt, dus ook de predatoren van bladluizen over de kling jaagt. Gif gebruiken is dweilen met de kraan open, je gaat altijd weer terug naar een toestand van biologisch onevenwicht, waarbij de bladluizen opnieuw als eerste pioniers kunnen starten, zonder dat er predatoren in de buurt zijn. Ik kan me niet herinneren ooit een plant te hebben verloren aan bladluis. En dat in de meer dan 20 jaren dat ik tuinier.

Een tak van dezelfde roos, enkele dagen later. Eén van de lieveheersbeestjeslarven die mee instond voor de opruiming.

Besef dat echt rijke mensen personeel hebben om vervelende klusjes uit te voeren. Denk je nu echt dat Melissa Gates op een ladder gaat staan om de vensters te zemen? Of dat Jeff Bezos zelf zijn hagen snoeit? Zie je Warren Buffet al het onkruid tussen de tegels van zijn oprit met een voegenkrabber te lijf gaan? Neen, die besteden zo’n klusjes uit aan personeel. En als ecologisch tuinier moet je beseffen dat je ook rijk bent, met een tuin vol onbetaalbare diversiteit. Jouw core-business is genieten van je tuin, niet je zorgen maken over bladluizen of laat staan ze bestrijden. Daar schakel je gewoon personeel voor in. En aangezien je nu toch in de kapitalistische mindset zit, wil je natuurlijk personeel dat je zo weinig mogelijk kost.

Je hebt eigenlijk twee keuzes: de eerste bestaat erin jezelf een glas droge witte wijn uit te schenken (of laten uitschenken, als je daar ook personeel voor hebt) en in het zonnetje genieten van de rijkdom van je tuin, terwijl je op tijd eens aan je glaasje nipt. Want je bestrijdingspersoneel, dat komt vanzelf wel in je tuin op bezoek. En wanneer mensen aangeven dat je niets aan ’t doen bent, dan kan je zeggen dat je druk druk druk bezig bent met coördinatie.

De tweede optie, wanneer je toch echt iets wilt doen om die plaag sneller onder controle te krijgen, of wanneer je de idee wilt hebben dat jij de regisseur bent die absolute controle heeft over het reilen en zeilen in jouw tuin, bestaat er in om even als headhunter aan de slag te gaan. Het personeel dat je zoekt staat niet op Linked-In, maar leeft in de bermen. Ga dus een wandeling maken, neem een leeg luciferdoosje mee en verzamel je leger huurlingen (lieveheersbeestjes) in dat luciferdoosje. Die zet je nadien uit op de aangetaste planten. Dan je kan alsnog dat glaasje (laten) uitschenken terwijl die lieveheersbeestjes een waar bloedbad ontketenen onder die bladluizen ofwel van jetje beginnen te geven. Seks en geweld dus, eigenlijk een beetje “Games of Thrones” in je tuin. Maar dan wel zonder draken.

Combinatie

Soms plant je dingen bij mekaar zonder er al te veel over na te denken, en dan krijg je overwachts een mooie combinatie. De Buddlela globosa is al bijna over haar hoogtepunt heen, toch vind ik deze combinatie met Rosa ‘The Lark Ascending’ echt wel goed. B. globosa is wat mij betreft sowieso een mooiere struik dan de B. davidii: mooier blad en mooiere vorm…

Dit was het eerste jaar dat de Buddleja globosa uitbundig bloeide, vlinders zag ik er niet veel op foerageren (maar ik zie er sowieso weinig op dit ogenblik), hommels en zweefvliegen wel.

Toch een moment waarop ik twee vlinders betrapte op de plant.

Deze krabspin kan bevestigen dat ze veel volk over de vloer kreeg, want het beestje heeft duidelijk goed geboerd op de B. globosa.

In de bloemenweide

Deze groefbijendoder (Cerceris rybyensis), foeragerend op een margriet, is een knoopwesp. Ze vangt solitaire bijen en verdooft die (als voedsel voor de larven). Deze prooidieren worden in nestcellen begraven; 10 tot 15 cm onder de grond. Het is een solitaire wesp die ik hier al een aantal jaren zie rondfladderen, op dit ogenblik voornamelijk in de bloemenweide, logisch omdat daar nu ook de grootste concentratie solitaire bijen te vinden is.

De bloemenweide is de voorbije weken enorm opgeschoten. Het groot streepzaad staat nu tot 180 cm hoog en overheerst nu echt wel de bloemenweide. Op wikipedia lees ik “Groot streepzaad (Crepis biennis) is een tweejarige plant, die behoort tot de composietenfamilie. De plant wordt 50-100 cm hoog…”. Verarming van de grond gaat hier echt nog een werk van jaren zijn, vrees ik. Eén klein lichtpuntje : op het stukje bloemenweide voor de vijver (het oudste stukje bloemenweide) blijven de planten wel bijna een halve meter korter.

Nieuwe look

Het thema dat ik tot gisteren gebruikte wordt niet langer ondersteund door WordPress. Ik moet dus iets anders installeren. Het thema kan de komende dagen nog veranderen. Ik heb in ieder geval al gemerkt dat ik met dit thema best landscape foto’s als ‘uitgelichte afbeelding’ ingeef, anders wordt het wel heel veel scrollen.

Nog een voordeel; dit lost ook een bug op in mijn oude thema, de reacties worden nu beter hiërarchisch getoond. Ik heb ondertussen nog wat extra funtionaliteiten ontdekt die ik de komende dagen nog probeer uit te rollen.

Zo kan ik vanaf nu ook full-width images invoegen. Maar er zijn nog wel wat andere dingetjes die ik wil proberen.

Indien je ergens technische problemen mee hebt, schrijf dan een reactie neer bij dit topic aub.

Ik lees dat er enkele mensen die wat problemen hebben met deze nieuwe lay-out.
Gelieve me een e-mail te sturen (waarbij je het probleem ook even uitlegt). Het adres is supermasj at gmail dot com

Phacelia

Er bloeit een Phacelia tanacetifolia (de eenjarige groenbemester) in één van mijn borders. Deze heb ik dus nooit ingezaaid of aangeplant. Even nadenken en een korte zoektocht op het www leert me dat het zaad van phacelia ook als vogelvoer wordt aangewend, en op die plek stond vorig jaar een silo…

DS1_7014

Het is een prachtige bloem, veel mooier in ieder geval dan de winterharde Phacelia californicum, die niet direct indruk maakt qua schoonheid. Maar op die plek is dat zelfs niet van tel, ik ben blij dat er iets wilt groeien daar. En de hommels appreciëren hem wel.

DS1_7013

Compostzeef V4

Zeven jaar geleden bouwde ik mijn allereerste versie van deze compostzeef. Daarna paste ik het ontwerp nog wat aan.

Door het intensief gebruik begon het loopvlak voor de wieltjes flink in te slijten. Ik denk dat vooral te wijten is aan het gebruik als grondzeef voor de voortuin, ik heb de bak toen een aantal keer vol geladen (en grond is nu éénmaal een pak zwaarder dan compost).

Ook het vogelgaas dat dienst deed als zeef was na vorige week naar de filistijnen. En ik wou eigenlijk al wat langer de constructie verstevigen.

DS1_7040

Initieel wou ik een beperkte herstelling uitvoeren en het ontwerp lichtjes bij te sturen, maar een deel van de structuur was na zeven jaar (af en toe oneigenlijk) gebruik gewoon op.

DS1_7042

De dragende structuur is dan maar in zijn geheel aangepast en wat verstevigd (waarbij ik zoveel mogelijk hout heb herbruikt, de oude ingesleten loopvlakken worden nu gebruikt in het onderstel. Wanneer je de foto hierboven bekijkt zie je de slijtage in de laterale verbindingsbalken tussen de poten onderaan).

DS1_7044

De zwevende bak en de wieltjes zijn na 7 jaar nog altijd in orde, alleen voor de zeef had ik een ‘vers’ stukje vogelgaas nodig. Het betonnet dat dient om dat vogelgaas te ondersteunen kan natuurlijk wel herbruikt worden.

DS1_7043

Om het loopvlak voor de wieltjes nog beter te beschermen heb ik ook nog plaatjes in RVS besteld, maar die gaan nog even op zich laten wachten. Het principe blijft dus : vullen van de zwevende bak, enkele keren over en weer schudden (dat is een eitje door de wieltjes onder de zwevende bak), het grof materiaal uit de bak halen en de zwevende bak opnieuw vullen.

Door de stijvere constructie loopt de bak nog wat aangenamer. Ik heb de beweging van de bak wat verder beperkt (nu nog 10-15 cm, dat is meer dan voldoende). Eigenlijk is de zwevende bak net iets te groot voor een kruiwagen, deze is ongeveer 70 cm, ik denk dat 50-60 cm beter zou zijn.

DS1_7051
Voor
DS1_7053
Na

Ik blijf dit een zeer aangename manier en efficiënte manier vinden om compost te oogsten, het gezeefde compost valt direct in de kruiwagen.  De bak staat ook o peen voor mij ergonomische en ‘rugvriendelijke’ hoogte.

DS1_7056

Een variabel fruitjaar?

De eerste kruisbessen zijn bijna rijp. Risulfa is een zeer vroege kruisbes, ik vermoed dat deze over twee weken eetbaar zijn. Maar dit jaar zijn veel van de andere kruisbessen niet zo veel later.

DS1_6927
DS1_6929

Verder enorm veel Paw-Paw vruchtaanzettingen. Dit zonder zelf moeite te doen voor de bestuiving.

Het wordt ook een uitstekend perenjaar. Hieronder jonge vruchten in Doyenné de Comice, maar zowat alle perelaars hebben flink wat vruchten.  Bij de appels is het heel variabel van soort tot soort.

DS1_6920

De kiwi’s zijn twijfelachtiger. Het mannetje staat al in bloei, en de vrouwelijke bloemetjes zitten nog in knop. Dit was de voorbije jaren geen probleem…

DS1_6917
DS1_6918

Maar ik zie dit jaar (bijna) géén pruimen, helemaal géén abrikozen en ook géén amandelen, door de late vorst.

Gek genoeg heb ik wel enkele twintigtal vruchten in de perzikboom.

DS1_6993 1

En voor de ‘verandering’ ook dit jaar geen kiwibessen. Ik denk dat die kiwibessen hier wel eens zouden kunnen gaan vliegen… Dat kan ik dan plaats maken voor iets anders..

Sceptisch

Geraniums vermeerder je met wortelstekken. Het nemen van stengelstekken achtte ik onmogelijk. Een Pelargonium kan je wel stekken. Maar die wil ik niet stekken, want in de Fruitberg is er een absolute verbod op het bezit of verhandelen van Pelargoniums.

Maar ik stootte op een pagina van iemand die dus beweerde dat Geranium stekken in ’t voorjaar onwaarschijnlijk eenvoudig is.  Een stukje stengel en één blad, meer zou ik niet nodig hebben.

DS1_6891
De grondstof voor mijn stekken zijn dit soort stengels

Tegen beter weten in probeerde ik deze techniek uit. Dat was ongeveer zes weken geleden, het was warm en droog. De stekken lieten onmiddellijk het blad hangen. De cynische man in mij dacht ‘Zie je wel’. Toch zou ik mijn uiterste best doen om dit te testen. Ik zocht me doorschijnende curverboxen, gaf de stekken flink wat water en plaatste de potjes onder een curver box.

DS1_6895
Onder deze curverboxen staan nu andere stekjes (Amsonia, Nepeta kubanica en Kalimeris). De stekken staan zo in een erg vochtige omgeving, wat zeker bij deze droogte helpt.

De ochtend nadien hingen de blaadjes alvast wat minder door. ‘Uitstel van executie’ was de idee. De dagen nadien bleef ik iedere dag water geven (en bleef ik de de potjes afdekken).

DS1_6892
De stengel van hierboven opgedeeld in drie stukken, steeds met één blad. Evt bloemknoppen werden verwijderd.

Na een week zag ik, met een beetje ongeloof, op meer dan de helft van de stekken jonge blaadjes ontspruiten.

DS1_6893
Stekjes in de grond, in de hoekjes van een P9-potje, goed aangedrukt en klaar om beregend te worden én daarna onder één van de plastieken stolpen geplaatst te worden

Nog drie weken later lijkt het erop dat stekken dus perfect lukt, ongeveer dan de helft van de genomen stekken zijn nu opgeschoten.

DS1_6894
Eén van de jonge plantjes,.

Ik heb niet de indruk dat deze stekjes ondertussen al veel wortel hebben aangemaakt, maar zo’n klein stekje dat ondertussen al 5-6 weken overleeft, en waarvan het plantje blijft groeien, dan ben ik er toch vrij zeker van dat ze ook aan ’t wortelen zijn.

Aangezien ik flink wat stekken had genomen, hoop ik binnenkort een 20-tal jonge geraniumplantjes kunnen oppotten, zodat de plantjes nog wat kunnen doorwortelen (2-3 weken), en dan worden ze aangeplant in de bessentuin.