All posts filed under: Lente in de tuin

Bestuiving

Het is aan de verschillende insectenhotelletjes een drukte van jewelste. Ik vermoed dat ik met deze aangroei van de populatie mestselbijen opnieuw te weinig nestgelegenheid heb voor de beestjes… Volgens mij is de drukte aan ’t hotel ’t gevolg van mannetjesbijen die wachten op uitkomende vrouwtjesbijen. Solitaire bijen houden van de warmte. Ik zie vele bijen zonnebaden op een muur gericht op ’t zuidwesten. Wanneer je dan in de tuin naar foeragerende metselbijen op zoek gaat, zie ik ze erg weinig. Wel zie ik overal in de tuin hommelkoninginnen foerageren. Verder fladderen er  heel wat vlinders rond. Ik zag ook vandaag weer enkele dagpauwogen, een kleine vos, een gehakkelde aurelia en een citroenvlinder… Die vlinders zijn niet sterk geïnteresseerd in de fruitbomen, en zie ik voornamelijk vliegen op paardenbloemen en hondsdraf.

Fruit op komst

De eerste échte fruitbomen staan in bloei. De pruimelaar ‘Sanguine de Wismes’ en de abrikoos ‘Tomcot’ bloeien al sinds zondag. De abrikozelaar staat sinds maandag in bloei. Pruimelaar ‘Sanguine de Wismes’ bloeide de voorbije jaren een stuk vroeger dan alle andere pruimelaars (vorig jaar begin februari). Zo vroeg dat het boompje al uitgebloeid was toen de andere pruimelaars startten met bloemen. Geen goed plan wanneer een boom niet zelfbestuivend is. De voorbije drie jaren heb ik dan ook geen pruimen kunnen oogsten van deze boom. Maar dit jaar (door de flinke koude in februari ? )  gaat de bloei volgens mij wel overlappen met enkele andere pruimelaars, zodat ik misschien toch eens vruchten van deze struik kan proeven. Wat me verder opvalt: alle pruimelaars zijn overladen met bloemknoppen. Het was vorig jaar een relatief zwak pruimenjaar door de kwakkellente, en de bomen hebben duidelijk veel energie gestoken in het aanmaken van bloemknoppen. Ook de abrikozen, perziken en de mirabellen gaan dit jaar rijkelijk bloeien. Indien het weer de komende weken wil meezitten, ga ik een rijkelijke oogst hebben.  

Vroeg in bloei

Prunus cerasifera is ieder jaar de eerste fruitboom in bloei. Enkele weken lang blijft de boom een blikvanger vol witte bloesem. De tuin staat op scheiding van onze tuin met de buren. De boom is vooral op esthetisch vlak de moeite, want het fruit is niet direct een hoogvlieger, zelfs de spreeuwen laten dit fruit gewoon rotten in de boom. Wel heeft de boom ook een belangrijke ecologische waarde, want hij zorgt voor grote volumes vroeg stuifmeel en nectar in de tuin. Vlinders foerageren samen met solitaire bijen op deze vroege bloesem. Voor zo’n Prunus cerasifera moet je al een flink uit de kluiten gewassen tuin hebben. Een alternatieve struik om voldoende vroeg nectar en stuifmeel aan te bieden in de tuin is de Ribes sanguineum. Ook deze plant staat nu al enkele dagen in bloei en staat steevast twee weken vroeger in bloei dan pruimelaars, perelaars, kruisbessen en aalbessen.    

Lente-Vos

Dit week-end was het overduidelijk lente. Terwijl ik vorige week uitsluitend hommels en een verdwaalde blinde bij zag, zag ik dit week-end koolwitje, citroenvlinder, dagpauwoog, gehakkelde aurelia en deze kleine vos. Een vlinder die ik vorig jaar zo goed als niet waarnam. Ook de vroegste solitaire bijen foerageerden zondag op de winterbloeiers. Verder kon je ook mijzelf observeren in de tuin, terwijl ik genietend van het mooie weer enkele klusjes afwerkte. Vanavond was het zelfs warm genoeg om na die klusjesnog even op ’t terras te blijven genieten van de tuin en de vogels die nog steeds vrij talrijk de voedertafel bezoeken. Indien het weer niet terug verslechterd heb ik dit week-end voor ’t laatst bijgevoerd.

Van lente naar herfst in 60 minuten

Vandaag had ik een dagje verlof. De weersvoorspellingen waren niet direct veelbelovend, maar toen ik vanmorgen opstond was het nog droog. ‘Geen tijd verliezen met ontbijten’, was mijn eerste gedacht en vol goede moed startte ik met de winterschoonmaak van de borders in de voortuin, er van uitgaande dat  het ieder moment kon beginnen regenen. Tot mijn grote verbazing begon het zonnetje zelfs te schijnen (of beter gezegd, het wolkendek brak open, want de zon, die schijnt altijd), zodat het de hele voormiddag  aangenaam vertoeven was in een tuin die ontwaakt. Door het aanhoudende warme weer van de voorbije week is er hier nog heel wat in bloei gekomen. Ook de eerste madeliefjes in ’t gazon laten van zich horen. Voor een volledige lenteopruiming vind ik het nog wat vroeg, maar een deel van verdorde plantendelen wegnemen is een noodzaak zodat narcissen, irissen en krokussen meer in ’t oog springen.  En dat ging aan een echte rotvaart, die schoonmaak.  Ik heb sinds vorig jaar een heggenschaar op batterijen en ik snij met die heggenschaar alles plantenresten van vaste planten weg tot ongeveer 20 …

Tulipa whittallii

Erg vroeg in het seizoen bloeien geeft een plant een competitief voordeel. Je wint zo makkelijk de aandacht van bestuivers. Maar wanneer je pakweg in het Turks hooggebergte wilt bloeien, heb je toch een probleem. ’s Nachts kan het nog vreselijk koud zijn, zodat bestuivers gewoon veranderen in ijsklompjes. De tulp heeft daarom haar vorm aangepast , waarbij de bloemkelk helemaal sluit tijdens de nacht. Dit beschermt bestuivende insecten  van de koude van de nacht… Zelf ben ik niet direct een grote tulpenfan. Maar enkele, meer ingetogen, botanische soorten zoals dit tulpje kan ik echt wel appreciëren.  

Meer

Langzaam wordt het ook in de tuin zichtbaar dat het lente is. De hosta lopen uit en de eerste planten staan in bloei. De eerste frisgroene blaadjes aan de bomen brengen nog extra levenslust  in de tuin. Deze vaste judaspenning (Lunnaria rediviva) is er veel vroeger bij dan ik had verwacht. Ik prefereer deze boven de tweejarige (die hier ook staat). Niet direct een teken dat het lente is, want eigenlijk is deze overblijvende ossentong gewoon niet gestopt met bloeien. Het plantje zaait zich wel redelijk flink uit, dus onder controle houden is geen luxe. De pruimen staan in bloei. Voor ’t eerst in vijf jaar is er bloesem op alle pruimenbomen, dat wordt een flinke oogst. Narcissus ‘Thalia’ is een vrij late Narcis, wel een hele mooie. Nu we een weekje verder zijn en de eerste fruitbomen en -struiken in bloei staan, hebben de solitaire bijen voldoende drachtplanten. Maar een weekje geleden stond er hier erg weinig in bloei. Toen was deze Ribes sanguineum de trekpleister voor de metselbijen. Deze Ribes is nochtans uitheems (Verenigde Staten). Insecten prefereren inheemse planten, hoor ik onder …

Ijsberen

Een ieder jaar wederkerend ritueel, het “lentestaren”. Op een bepaald ogenblik begin ik iedere dag rond te lopen door de tuin, om te kijken of de planten al uitlopen. Vooral bij redelijk recent aangeplant plantgoed neemt dat hier soms hilarische proporties aan, maar ’t is sterker dan mezelf. ’t Is ook extra fijn wanneer je weer een extra plant ziet schieten. Dit week-end was dat de Nepeta kubanica, die ook duidelijk nog op zoek is naar doorgroeimogelijkheden. Indien een plant niet begint te groeien, durf ik wel eens wat grond weg te krabben, op zoek naar een teken van leven. Ik vraag me dan af, ben ik de enige, of pleiten er nog andere tuinders schuldig aan het uit de grond kijken van de planten in de lente?

In de war

De natuur is duidelijk in de war na de warme winter en de iets koudere maand maart. Planten die voor die koude begonnen te groeien, zijn traag en gestaag blijven verder groeien. Planten die nog wat profiteerden van hun winterslaap, hebben die winterslaap met 3-4 weken verlengd. Een mooi voorbeeld in mijn voortuin. Paeonia ‘Abalone Pearl’ (foto boven) is altijd iets vroeger dan de andere pioenen. Maar dit jaar is het verschil werkelijk belachelijk groot.  Onderaan een foto van hoe de andere pioenen in ’t zelfde stukje tuin erbij staan.