All posts filed under: vijver

Libel

Gisteren was ik aan ’t werk in de tuin. Terwijl ik even wat uitrustte aan de vijver vloog er een blauwe glazenmaker over ’t water. ’t Dier bleef vaak minder dan een meter voor me zweven. Na 5 minuten dacht ik, dit is een uitgelezen kans om die vliegend te fotograferen. Ik haastte me naar binnen, nam mijn camera, installeerde me aan de vijver en net op dat ogenblik vloog de Glazenmaker weg. Als troostprijs bleef deze bruinrode heidelibel wél net lang genoeg zitten voor enkele goede foto’s. Gisteren waren drie koppeltjes van deze libel eitjes aan ’t afzetten in de vijver.  

Oever

Aan den oever van de vijver, ‘mijn’ twee kikkers.  Ze kwaken ’s avonds in koor, en dat valt wat mij betreft best mee. De vorm en de kleur van grootste doen me twijfelen of dit wel een gewone poelkikker is. Maar ik ben geen kikkerexpert, en van wat ik begrepen heb is het zelfs voor experts moeilijk om ze te determineren. Ik zal er niet wakker van liggen. Of misschien, wel; maar dan alleen letterlijk. Ik vermoed dat er volgend jaar meer dan 2 kikkers zullen vertoeven aan den oever, en dan ook heel wat meer kabaal gaan maken. Maar dat zullen we dan wel weer zien.    

Zwanebloem

Ik had hier al eerder aangegeven, ik wou absoluut Butomus umbellatus (zwanebloem) in mijn vijver tot bloeien krijgen. Het is wat mij betreft de mooiste inheemse waterplant maar een plant die het vaak slecht doet in de vijver, omdat de plant graag in rijke grond staat, in leem of kleigrond en dus niet in substraat of te kleine bemeten plantenmandjes. De planten zijn hier dit jaar op een 50-60 cm hoogte blijven ‘steken’, de bloemstengel is 70 cm hoog. In theorie kan die stengel meer dan 100 cm hoog groeien. Dat enkele planten in hun eerste groeijaar bloeien, is voor mij een verrassing,  en geeft aan dat het plekje dat ik hen heb toegewezen ze enigszins bevalt. Ik zie de plant trouwens ook al enkele uitlopers maken, nog een positief teken. De enkele bloemetjes die nu bloeien lokken meerdere insecten aan. Maar één zwaan zwaluw maakt de lente niet.  Hopen dat de plant dus ook de volgende jaren flink doorzet. Zwanebloem is een inheemse waterplant die beschermd is en op de rode lijst is opgenomen, …

Natuurlijk uitziende vijverrand

Toen ik voor de vijver via Google zocht naar wat ideeën voor een natuurlijke vijverrand, vond ik weinig voorbeelden die me echt aanspraken. Meestal worden vijvers afgeboord met grote stenen, maar dat wou ik vermijden. Ik heb al eerder iets geschreven over mijn opzet, het is nu tijd voor een eerste evaluatie. Op enkele maanden tijd is de folie aan de vijverranden op veel plaatsen al helemaal uit het zicht verdwenen. Het stukje onbegroeide oever moet wel nog ingenomen worden door planten om het er echt goed uit te laten zien.  Ook de plantenvakken in de vijver zijn nog voor een deel kaal op de tweede foto, maar aan die zijde van de vijver staat iris, watermunt en pijlkruid, en ik reken op deze drie om dat op te vullen. Net boven de bal zie je hier nog een stukje folie, maar voor de rest is de folie uit het zicht onttrokken door beplanting. Je ziet die folie natuurlijk nog altijd in het diepere gedeelte van de vijver… De vijverrand ligt op de meeste plaatsen ongeveer …

Rover

Van de tientallen larven van de geelgerande watertor blijven er nog één of twee over. Een week geleden zag ik nog eens twee exemplaren tegelijkertijd, de voorbije week eentje. Ook zag ik geregeld één exemplaar een ander opeten. Uw broers en zusjes opeten, daar groei je blijkbaar snel van, want deze larve is nu bijna volgroeid, en een imposante verschijning. Op de foto zie je ook haar (gif)kaken. Ademen doen ze via de staart. Het beestje is een groot deel van de tijd actief op zoek naar prooien, op andere ogenblikken ligt het beest op de loer voor nietsvermoedende passanten.  

Waterweegbree

In de vijver staan twee soorten Waterweegbree, Alisma plantago-aquatica (Grote waterweegbree) en Alismo lanceolatum (Middelste waterweegbree of Slanke waterweegbree). De planten hebben behoorlijk veel van mekaar weg: het blad lijkt wat op mekaar en ook de bloeivorm is redelijk vergelijkbaar. Als je ze naast mekaar ziet staan is het duidelijk dat de bladeren van de Middelste Waterweegbree wat smaller zijn,  maar wanneer je één plant in een poel ziet staan, lijkt het me niet altijd evident om de determinatie uit te voeren. De planten bloeien beide met vrij hoge (ongeveer 1 m) wijdvertakte bloemstengels waarop iedere dag enkele kleine bloemetjes (5 mm?) bloeien. Bloemen die trouwens erg populair zijn bij zweefvliegen en kleine solitaire bijen. Maar ook al lijken die bloemen sterk op mekaar, toch maken ze de determinatie erg eenvoudig : de grote waterweegbree lijkt iedere morgen uitgebloeid en start pas tegen de middag aan met het vormen van nieuwe bloemetjes, de middelste waterweegbree staat al een pak vroeger in bloei.   Ik kan me geen enkele andere plant inbeelden die op dezelfde manier bloeit …

Ondertussen in de vijver…

staat de Slangenwortel (Calla palustris) in bloei. Net zoals al het andere plantgoed groeit die plant als een speer. Over groeien als een speer gesproken, zoals ik al eerder aangaf, zou Mentha aquatica waarschijnlijk toch nog eens in mijn vijver belanden… Ondertussen staan er drie exemplaren in de vijver. Ik zal wel zien hoe ik zijn gewoeker onder controle houd. Desnoods drink ik iedere avond watermuntthee. Ik heb hem in het hoekje bij de gele lis gezet, ook geen doetje. Krabbenscheer doen bloeien is me vroeger nooit gelukt. Deze drijvende schoonheden staan al enkele weken in bloei en lijken iedere dag groter te worden. Het is op de foto misschien niet zo duidelijk, maar in de vijver zijn nu ‘wolken’ watervlooien te zien. De bruine stipjes boven de folie zijn allemaal watervlooien. De watervlooien hebben hier op dit ogenblik duidelijk nog niet zo veel natuurlijke vijanden, en houden ondertussen mijn water ook proper (want ze eten algen). Er hangt zo’n zwerm rond iedere waterplant. Aangezien ik nu ondertussen al een maand sukkel met een tenniselleboog, …

Helder

Ik geef eerlijk toe, ik heb een slecht karakter. Ik kocht me zaterdag nog wat zuurstofplantjes in een vijverwinkel (nogmaals dank aan de eenden die alles hebben opgegeten) en de verkoper wou me plantenmandjes mee verkopen. “Neen, die gebruik ik niet”, antwoordde ik. “Je moet die planten wel in een plantenmandje met substraat zetten” gaf hij aan. “Ahh maar mijn plantjes staan rechtstreeks in de modder”, zei ik met een grote grijns. “Modder ?’ vroeg de verkoper. “Ja, ik heb gewoon enkele tientallen kruiwagens tuingrond in de vijver gekapt” vertelde ik erg trots, wetende dat ik nog wat olie op ’t vuur aan ’t gooien was  (en eigenlijk niet helemaal correct, ik heb geen teelaarde gebruikt maar aarde die meer dan 50 cm diep onder de grond zat). De verkoper draaide met zijn ogen en schudde meewarig met zijn hoofd.  En toen volgde de liturgie van algen, troebel water, en blablabla. Om van het gezeur af te zijn zeg ik dat ik een poel heb, zonder vis. De foto bovenaan is gisterenochtend  gemaakt. Na meer dan 6 weken is het …