All posts filed under: Bloemen

Klaver

Deze Trifolium ochroleucum is een dankbaar onderwerp voor een macro-opname. Deze klaver wordt een halve meter hoog, de bloemen zijn bijna 5 cm groot. Om verder te gaan in het thema wit : Cornus kousa ‘Blue Shadows’ bloeit dit jaar voor ’t eerst echt uitbundig. Deze variëteit onderscheidt zich van andere cultivars door de diepgroene bladeren. En nog meer wit : de Crambe cordifolia staat nu voor de eerste keer in bloei. Een wolk van kleine witte bloemetjes. Het duurde 3 jaar voor deze plant bloeide. Hier en daar lees ik dat de plant na het bloeien zou verdwijnen, maar ik zie dat mijn plant alvast enkele jonge scheuten heeft gevormd, zodat ik er goede hoop op heb dat ik de plant kan overhouden. De plant zou ook erg lekker zijn (daar zijn de slakken het iig over eens), maar staat hier als sierplant. En dit is niet onze inheemse Crambe maritima (zeekool) maar een kaukasisch familielid (Crambe cordifolia). Een detail van de bloemetjes:  

Winterhard

Ondertussen zijn alle planten hersteld van de late wintervorst.  Alle sierstruiken zijn opnieuw uitgelopen en de vorstschade lijkt dus niet blijvend. De vorstschade bij de fruitgewassen : de peren- en kweeperenoogst zal zo goed als nihil zijn, de pruimenoogst beperkt en de abrikozen zeer beperkt. Ook kiwibessenoogst en Paw-Paw zal niet voor 2017 zijn. Bij het klein fruit zie ik alleen wat beperkte vorstschade bij de Taybes, maar zelfs daar lijkt er nog een redelijke oogst in ’t verschiet. Eén plant overleefde deze winter niet, de Arbutus unedo, ondanks het feit dat de lang niet zo koud was deze winter, temperaturen waarbij de plant het normaliter altijd overleeft. Ik vermoed dat de plek waar ik hem aanplantte te weinig beschut was,  de plant had in februari al de geest gegeven. In mijn tuin experimenteer ik wel eens met planten die ‘borderline’ winterhard zijn. Op die Arbutus unedo na met redelijk succes, want de andere planten overleefden ook deze winter (minimum temperatuur – 8,5 °C) met vlag en wimpel, zelfs de jonge, buiten aangeplante granaatappel. Toen ik vorig …

Akelei

Enkele jaren geleden plantte ik een twintigtal verschillende akelei-cultivars aan in de tuin. Enkele  variëteiten zijn verdwenen, maar de bloemen zie je nu overal doorheen de borden opduiken. Ik kan deze bloemetjes echt niet wieden en spaar ze overal. Dus komen er her en der verspreid akeleien te staan in de borders. Bij deze zaailingen zijn er enkele variëteiten duidelijk dominant: naast de inheemse donkerblauwe variant zijn dat de lichtroze variant hieronder en maar vooral de dubbelbloemige bordeaux ‘Red Barlow’ (bovenaan) die werkelijk overal opkomt. Eigenaardig, want enkele jaren geleden werd me verteld dat die dubbele variëteiten snel verdwijnen uit de tuin en moeilijk uitzaaien.      

Plant van de Maand Juli 2016 : Verbena ‘Lavender Spires’

Vorige week sprak ik reeds over Verbena bonariensis, vandaag is Verbena ‘Lavender Spires’ mijn plant van de maand juli.  Deze plant is een kruising ontdekt door Marina Christopher, en kocht ik vorig jaar aan tijdens de tuindagen van Beervelde. De plant zou volledig winterhard zijn. De plant is enorm transparant (meer nog dan Verbena bonariensis); en geeft een sterk verticaal effect. De aartjes bloeien van onder naar boven in ringen, zodat er op iedere aar steeds 4 tot 6 bloemen in bloei staan. Een groot voordeel van deze plant: het is een fertiele plant. Terwijl zaailingen verbena bonariensis wieden zowat een dagelijks bezigheid is (duizenden zaailingen worden hier ieder jaar opnieuw gewied), geeft deze V. hastata dat probleem dus niet. De plant is wel erg makkelijk te vermeerderen, uit 15 stekken kweekte ik 14 jonge planten op. Ik maak wat meer plaats voor deze schoonheid, ik denk dat ze pas echt tot haar recht komt wanneer ik er een groot veld van aanplant.

Niet helemaal zoals gepland

In mijn tuinplan voorzag ik aan de westerzijde van de woning een ‘vlindertuin’. Een tuin vol drachtplanten voor onze gevleugelde vrienden. Na vele uren opzoekwerk via Google, observaties in andere tuinen en tuincentra werd een selectie planten aangeplant die van dit stukje tuin een absoluut vlinderparadijs zouden maken. De border aan de andere kant van de woning, langs de “oprit”, was één van de laatste stukjes tuin die ik aanplantte. Om niet teveel werk te hebben aan dit stuk tuin werden vooral flinke groeiers aangewend in dit gedeelte van de tuin, met enkele grote velden ‘Verbena bonariensis’. Lekker makkelijk en weinig gedoe. Dit stukje tuin, op  aan de oosterzijde van de woning, baadt van ’s morgens vroeg tot in de vroege namiddag in de zon. De ‘officiële’ vlindertuin een beetje later. En zo is het stukje border naast de oprit een veel betere vlindertuin dan de tuin die ik die naam gaf. Niet alleen door de extra zon, maar waarschijnlijk ook door de uitbundige aanwezigheid van Verbena bonariensis.

Bezoek

Ook al ben ik in vergelijking met andere ecologische tuiniers nog iemand die af en toe flink wiedt in zijn tuin, toch laat ik sommige onbekende zaailingen staan, uit nieuwsgierigheid. Zo had ik vorig jaar deze mooie distel in de insectenborder staan. Ondertussen begint de plant op verschillende plekken iets te enthousiast uit te breiden naar mijn zin, maar dat zijn probleem die makkelijk op te lossen zijn. Met een beetje opzoekingswerk kom ik tot de conclusie dat dit de Gewone klit ( Arctium minus) is. Blijkbaar een goede drachtplanten voor vlinders, zweefvliegen en vlinders. ’t Leven kan soms eenvoudig zijn.