All posts filed under: Bloemen

Parrotiopsis jacquemontiana

Deze trof ik dit week-end aan bij ‘de betere boomkweker’. De plant is de enige vertegenwoordiger van het genus Parrotiopsis, behoort tot de Hamamelidaceae en is afkomstig uit het Westen van de Himalaya. De bloemen hebben wel wat weg van Cornus. De bloemen lijken uit een grote bos meeldraden te bestaan, maar dat zijn eigenlijk allemaal aparte bloemen zonder bloemblaadjes. De plant doet het zowel in zon als halfschaduw, wordt ofwel een struik van 3 m hoog of een kleine boom en vraagt een humeuze grond. Maar het zou al bij al een makkelijke plant zijn om te doen groeien. Ik vraag me dan af waarom deze schoonheid niet veel populairder is, wel is het zo dat de plant dit jaar uitzonderlijk vroeg bloeit, hij zou normaliter eerder in april en mei bloeien en dan is er meer keuze natuurlijk…

Osmanthus fortunei

De Osmanthus fortunei staat ondertussen al enige tijd in bloei. De minuscule bloempjes ruiken heerlijk, ook na de nachtvorst van zaterdag. Deze plant staat vlak bij de achterdeur. Altijd heerlijk om op dit ogenblik bloemenparfum aan te treffen wanneer je de tuin instapt. Vanaf januari neemt de Sarcococca het over, gevolgd door de winterjasmijn. Deze winter plant ik er ook nog een zomerbloeiende jasmijn aan.

Gardenia jasminoides ‘Kleim’s Hardy’

Een aantal jaren geleden kocht ik deze Gardenia. Een winterharde variëteit die tot – 15 °C winterhard zou zijn. Omdat de plant erg traag groeit, en een beetje uit wantrouwen (een winterharde Gardenia; yeah) stond de plant hier de voorbije jaren in pot (en in de winter in de garage). De kans is reëel dat ik de plant volgend jaar op een beschut plaatsje in de tuin uitplant. De plant is op zich geen schoonheid, maar de bloemen geuren ’s avonds echt heerlijk.

Veronica

De voorbije jaren was ik niet altijd zo tevreden over Veronica in de nectartuin. De planten groeiden niet uit tot mooie pollen, en zaaiden zich nogal flink uit. Tegen juli zaten de planten onder de meeldauw en waren ze meestal ook omgewaaid. Maar dit jaar staan ze hier nu echt wel te pronken in de tuin. Ze gedragen zich, door dat uitzaaigedrag –  dit jaar als een perfecte weefplant, die doorheen de hele nectartuin voor een diepblauwe kleur zorgen. Nog een verwante plant, die de voorbije jaren wel systematisch op mijn goedkeuren kon rekenen, maar eigelijk niet echt geweldig snel groeit in mijn tuin is Veronicasttrum.

Tagetes

Enkele jaren geleden schreef ik “Daarom vraag ik alle lezers om mij aan dit logje te herinneren wanneer ik  Afrikaantjes, Bloemriet of godbetert (gevuldbloemige) Dahlia’s in mijn tuin begin te planten.” Deze Tagetes ‘Linnaeus” kreeg ik dit week-end cadeau van een bezoeker. Deze plant krijg dus wel een plekje. De plant zou erg geliefd zijn bij slakken en zo planten rondom beschermen.

Salvia

Deze twee winterharde Salvia’s bracht ik vorige week mee van de parkdagen van Beervelde. Ik ben benieuwd… Ik vermoed ook dat dit mijn allerlaatste bezoek aan de tuindagen van Beervelde was. Het is er gewoon te druk. Een kwartier aanschuiven om binnen te geraken, en dan binnen ook overal een gedrum. Ik hou niet zo van plekken waar veel mensen zijn. Mensen die via de reguliere weg naar de tuindagen rijden, stonden volgens mij ook nog eens minstens een half uur met de wagen in de file. Het zou natuurlijk een gevolg kunnen zijn van het brug-week-end en het uitzonderlijk mooi weer… Eén positief ding: het is voor veel mensen toch vooral een kijkbeurs, want lang aanschuiven om te betalen heb ik zo goed als nergens moeten doen. En nog één positief puntje voor de organisatie: de plantencrêche werkte dit jaar wel erg goed.