Auteur: De Fruitberg

Behangersbij

even een edit van de titel, niet alleen fout gespeld maar ook nog eens onjuist Rosa ‘Lady of the Lake’ staat er gezond bij. Alleen lijkt het alsof en iemand confetti uit de blaadjes heeft willen maken. Die ‘iemand’ is een behangersbij (bladsnijder), die de blaadjes in hun nest gebruiken voor de larven. De plant leidt daar duidelijk niet onder. Deze roos werd me aangeraden door mijn ‘lokale’ rozenhandelaar, en ik ben er erg tevreden mee: ze groeit goed, is gezond, bloeit met open roze bloemen die heerlijk geuren en is bovendien doorbloeiend. Het is één van de weinige ramblers/klimrozen die al die criteria afvinken.

Succissa pratensis

In het eerste jaar dat ik deze inheemse plant in de borders plaatste, vond ik ze nogal iel. Een klein rozetje met enkele bloemsprieten, die dan wel veel volk lokten, maar op esthetisch vlak zeker geen hoogvlieger. Nu de planten enkele jaren oud zijn, zijn ze veel voller geworden en waardige borderplanten. En ze lokken nog steeds aardig wat beestjes… Ik had ook een overzichtsfoto gemaakt van één van de groepjes, maar die was niet OK om hier te posten, en nu is het donker… één dezer voeg ik die nog wel eens toe.

Vijverwerkzaamheden

Zoals vorige week al aangegeven, de vijver was helemaal dichtgegroeid. Tijd om in actie te treden. Om de werkzaamheden te vereenvoudigen heb ik een soort ‘bruggetje’ gemaakt zodat ik makkelijk in de vijver geraakte zonder mijn oeverzone te verklooien. Ik heb een kleine 2m² vijveroppervlak vrijgemaakt. Dat was voldoende om twee kruiwagens te vullen met hoornblad, watergentiaan en krabbenscheer. Ik heb tijdens de werkzaamheden ervaren dat krabbenscheer een uiterst onaangename plant is om te manipuleren (gezaagd blad dat door je huid snijdt). Volgend voorjaar is alles waarschijnlijk terug dichtgegroeid, maar dan herhaal ik de oefening nog eens. Ik kan dan waarschijnlijk ook enkele mensen blij maken met de overschot aan waterplanten. Want die kruiwagens met waterplanten hebben een flinke marktwaarde wanneer je zo’n volumes zou gaan kopen in de winkel. En ik geef ze liever weg dan ze op de composthoop te gooien. De vijver (en ’t gazon rondom de vijver) krioelen nu van de kleine kikkertjes. Ik denk hier zowel een groene als een bruine kikker te ontwaren. Het bruine kikkertje op de bovenste …

Paw-Paw

De vruchten van de paw-paw zijn ondertussen flink gegroeid (formaat van een flinke peer). Nog een zestal weken en ze zijn rijp. Ik tel een twintigtal vruchten, ik kan niet wachten om ze te proeven. De granaatappel lijkt me niet fertiel, er is geen enkele vruchtvorming, ondanks tientallen bloemen en de warme zomer. Ik denk dat de dagen van het plantje (bijna) geteld zijn.

Vermist

Door de explosieve groei van de watergentiaan en krabbescheer, lijkt de vijver volledig verdwenen. Libellen, vogels en kikkers weten hem wel nog te vinden, maar ik denk dat het nu toch tijd wordt om eens in te grijpen. Het water is nog steeds glashelder.

Compost

We naderen ondertussen het einde van de zomer. Het reguliere onderhoud (wieden) neemt nu veel minder tijd in beslag omdat de meeste planten flink gegroeid zijn en onvoldoende licht laten voor zaailingen. Tijd om dus wat andere dingen te doen in de tuin. Zo heb ik de voorbije weken alle hagen gesnoeid en het snoeihout nadien verhakseld.  Volgende week snoei ik het steenfruit (perzik, abrikoos, pruim, amandel), want die mag je niet snoeien na midden september. Alle tuinafval wordt hier in de tuin zelf verwerkt in onze compostbakken. Het was vandaag een perfect weertje om die compostbakken nog eens om te zetten. Monthy Don (Gardener’s World) zegt altijd dat tuiniers geen fitness nodig hebben, omdat ze voldoende oefeningen doen tijdens het compost omzetten. Maar zelf beperk ik me tot het 3 of 4 keer per jaar omzetten van de compost, maar ik doe het dan wel ‘goed’. Ik schep alle materiaal uit de bak, en probeer droog en nat materiaal mooi te mengen (door materiaal op verschillende plaatsen uit de composthoop op te scheppen). Wanneer de …

Water

Sinds gisterenavond is het hier aan ’t regenen. Volgens de buienradar gaat het nog minstens een uurtje blijven regenen en het ziet er dus naar uit dat we vandaag op 20mm hemelwater gaan uitkomen dit week-end. Je hoort mij niet klagen, de grondwaterstanden zijn nog steeds historisch laag.

Dagpauwoog

Vandaag zag ik mijn eerste dagpauwoog van ’t jaar. Drie jaar geleden telde ik op een bepaald ogenblik 65 dagpauwogen in de tuin. Volgens het boek ‘Dagvlinders in Vlaanderen’ zou Vlaanderen ook in 2050 nog steeds een geschikte plek zijn voor de dagpauwoog (rekening houdend met de klimaatopwarming). Maar niets lijkt minder waar. Door de grote droogte van vorig jaar heeft de dagpauwoogpopulatie in Vlaanderen flinke klappen gekregen. De waardplant van dagpauwogen is de Grote Brandnetel, maar dagpauwogen zijn, net zoals de meeste dagvlinders, kieskeurig, en leggen hun eitjes in het midden van grote groepen brandnetels in bij voorkeur volle zon. Door de droogte zijn die brandnetels op veel plekken uitgedroogd waardoor de rupsen van honger omkwamen. Met de droogte hadden de voorspellingen dus geen of onvoldoende rekening gehouden. Nog even wat data op Waarnemingen.be gecontroleerd: in juli 2017 werden er 6188 waarnemingen van dagpauwogen gemeld, in juli 2018 waren dat er nog 2631 en in juli van dit jaar nog slechts 562 waarnemingen. Op dit ogenblik vliegen er hier wel heel wat Atalanta’s rond …

Vlinders

De enigste vlinder die ik hier echt erg frequent zie, is eigenlijk een dagactieve grasmot, met name dit muntvlindertje (Pyrausta aurata). Het vlindertje is amper 15 mm groot, en fladdert eerder onbeholpen op Orgeanum, Calamintha en Nepata. De laatste dagen zie ik nu wat meer distelvlinders, maar nooit in echt grote getale (vandaag telde ik er 6). Verder nog een (3?) Atalanta’s, 4 koolwitjes, een gehakkelde Aurelia, een Bosblauwtje en een Bruin zandoogje. Wanneer ik de muntvlindertjes meetel, kom ik voor de eerste keer aan 20 stuks dit jaar…