All posts filed under: Ecologisch tuinieren

Deinanthe bifida

Enkele jaren geleden kocht ik me een Deinanthe bifida x caerulea ‘Blue Wonder’. Deze  vaste plant is nauw verwant aan de Hydrangea, met mooi blad en zeer mooie, maar eerder klein uitgevallen bloemen.  De plant deed het hier goed, en kwam meerdere jaren betrouwbaar terug. Ik dacht dat ik de plant vorig jaar was kwijtgeraakt en toen ik vorige week een mooi exemplaar bij een kweker zag staan, besliste ik om toch nog eens een tweede poging te wagen. Groot was mijn verbazing toen ik vaststelde dat dat eerste exemplaar nog altijd in de tuin aanwezig was, en bovendien flink gegroeid. #beteropletten dus.

Droogte

De droogte van het voorbije jaar baart me, naast de zorgen die ieder weldenkend mens heeft rondom de impact van de klimaatopwarming, wat praktische beslommeringen. De nectartuin was een redelijk vochtig stuk tuin, maar vorig jaar transformeerde ook dit stuk tuin tot erg droog. Enkele aanbidders van drassige grond verloren wat terrein, zoals ook deze Lychnis flos-cuculi. Ik dacht eerst dat ik het plantje helemaal kwijt was, maar er staan toch nog een tiental exemplaren in de nectartuin. Verder lijkt 2019 ook geen topjaar voor mijn Astrantia’s en de  Sanguisorbia’s. Een drassige tuin die langzaamaan droger wordt,  maakt ook dat ik gekke combinaties in dit stuk van de tuin krijg, zoals Echinops /Perovskia (verkiezen droge grond) en Lythrum/Succisa (verkiezen drassige grond) die zij aan zij groeien. Op dit ogenblik gedijen ze beiden uitstekend, de toekomst zal wel uitwijzen wie het best aangepast is voor dit stukje tuin. Verder valt op dat , op de enkele uitzondering na die ik hierboven vermeldde , alles er hier uitstekend bij staat in de nectartuin. Zelfs de planten die …

Eén

Ondertussen probeer ik al bijna 10 jaar de pinksterbloemen in het gras te koesteren: door ze niet te maaien en de kans te geven om zaad te zetten. In ’t begin leek deze aanpak te werken, maar vorig jaar waren de pinksterbloemen verdwenen en dit jaar heb ik exact één pinksterbloem in de tuin staan. Maar we geven niet op. Ik hoop ze ooit in de buurt van de vijver te zien opduiken.

Slakken

Deze Nepeta kubanica was de voorbije jaren een plant die heel veel last had van slakkenvraat. Vandaar dat ik enkele jaren geleden de slakken probeerde te bestrijden met koperen ringen. Maar dit jaar heb ik helemaal geen last van slakkenvraat op deze planten. Ook enkele andere planten (Astrantia, Monarda, Phlomis, Echinacea, Aster), die typisch last hebben van slakkenvraat, blijven er dit jaar van gespaard. Een gevolg van de droogte van vorig jaar, of is er meer aan de hand? Vorig jaar vond ik ’s avonds vaker padden terug in de borders, en die lusten wel een slak.

Gazon

Ik heb het hier al eens vroeger neergepend. Het gazon was erg lang een statussymbool voor de aristocratie: het bewees dat je het geld had om mensen in te zetten die een groot stuk grond beheerden met zeis, hark en schaar. Het was een typisch Europees modeverschijnsel. Vanaf 1830 verschenen de eerste grasmachines en werd het gazon meer gemeen goed (want een gazon was nu eenmaal een statussymbool, en dat wou iedereen). Toch cynisch dat zoveel mensen, bijna 200 jaar later, een aanzienlijk deel van hun schaarse vrije tijd investeren in het maaien, verticuteren, bemesten en besproeien van dat gazon…. In heel Vlaanderen vind je ongeveer 800 km² gazon… Ik vraag me af hoeveel uren er in heel Vlaanderen gespendeerd worden aan die 800 km²  

velt eco-tuindagen 2019

Het eerste week-end van juni zijn er naar jaarlijkse traditie de velt eco-tuindagen.  De Fruitberg zal ook dit jaar weer deelnemen. Deelnemen aan de eco-tuindagen levert de nodige motivatie om tuinklusjes niet uit te stellen, daardoor ben ik begin juni gezegend met een tuin die er goed uit ziet. Aangezien het zaterdag vorig jaar erg rustig was qua bezoekers , ga ik me die dag reserveren om de laatste dingen in orde te brengen, en alleen op zondag deelnemen. Gelukkig heb ik vorig jaar een flink pak foto’s genomen, midden mei, zodat ik nu opnieuw wat up-to-date promotiemateriaal heb. En al stinkt eigen stoef, die foto’lijken wel uit een boekske te komen, … of toch niet, want de tuinen in de boekskes zijn meestal veel afgelikter. Laten we zeggen dat het foto’s lijken uit een boekske dat ik zou kopen.

Tetradium danielli

De Bijenboom staat weer in bloei. Vorig jaar kreeg de boom een flinke tik van een late vorstnacht, zodat ik het vorig jaar zonder bloemen moest stellen; Maar dit jaar is de boom overladen met bloemschermen, en met die bloemen vormt de plant een ware magneet voor bestuivers. De bloemen leveren namelijk veel stuifmeel én nectar; Op ieder bloemscherm zit minstens één bij of hommel. Er wordt wel eens gezegd dat deze boom kan spreken (het gegons van de insecten die de boom bezoeken). De boom is nu nog maar 3 meter hoog, over enkele jaren zou hij dubbel zo groot dienen te zijn. En de boom lokt niet alleen honingbijen en hommels, er zitten ook solitaire wespen, solitaire bijen en vlinders op de boom, waaronder dit boomblauwtje.

Bloemenfobie

Eén van de deelnemers van de eco-tuindagen verwoorde het perfect ‘Ik vermoed dat de mensen gewoon bang zijn van bloemen’. Wanneer je een gemiddelde tuin ziet, bestaat die uit Taxus, Buxus, Haagbeuk, Gras, Beuk, een gesnoeide Cathalpa, siergras, steenkorven en verharding. De enigste uitzonderingen op de regel vormen Lavendel, Hydrangea en rozen. Maar die zie je ook ook in de oude kasteeltuinen, dat zijn dus ‘sjieke’ bloemen…. Maar echte bloemen dus niet. Zij had al eens een opmerking van een buur gekregen dat er wel flink wat werk was aan het wieden van het onkruid in haar voortuin. Dat onkruid was dus papaver, korenbloem, margriet en kamille…