All posts filed under: Ecologisch tuinieren

Wieden, een hobby

Heel wat mensen zien op tegen wieden. Zelf gaat het wieden me redelijk goed af, waarschijnlijk omdat mijn onkruidtolerantie wat groter is dan die van anderen (en ik dus net iets sneller tevreden ben van het resultaat van ’t wieden). Oppervlakkig wieden is mijn ding, en dat gaat verbazend goed vooruit. Ook dan ben ik nog ongeveer 4  uur per week zoet met wieden (dat is nu wel gestaag aan ’t zakken doordat de borders beter opgevuld geraken). Alleen in het begin van het seizoen gaat het vervelen, om die honderden vierkante meters borders bij te werken heb ik dan eerder een volle dag per week nodig. Ik wied niet volgens de regels. Zoals hierboven aangegeven, Deutsche gründlichkeit is in deze niet aan mij besteed. Ik ga écht geen planten-met-penwortel uitsteken, ik hak ze weg. Die komen dan wel terug, maar kunnen ondertussen geen zaad zetten. En als ik door die nog eens één tot drieduizendzeshonderachtentwintig keer weghak (telkens twee tot drie weken later), geven ze er ook de brui aan. En ik heb me er niet voor moeten bukken. Want zeg …

Virtuele vijver

De kogel is door de kerk. De moestuinplannen worden opgegeven, of moet ik zeggen uitgegraven, want het moestuinplekje maakt plaats voor een vijver. De grondwaterspiegel is hier te laag om een natuurlijke poel te graven, dus moet ik gebruik maken van EPDM-folie. De vijverranden wil ik wegwerken met beplanting, niet met keien. Aangezien de vijver in het inheems gedeelte van de tuin ligt, wil ik uitsluitend inheemse planten aanwenden. Nu vormt dat geen probleem, want de mooiste water- en oeverplanten zijn gewoon inheems: waterviolier, zwanenbloem, gele iris, pijlkruid, moerasandoorn, moerasspirea, watermunt, waternavel, dotterbloemen, kattenstaart, …. Sommige van deze planten zijn blijkbaar niet zo evident om in de vijver te houden, maar ik hou wel van een uitdaging. Het is nu al bijna 20 jaar geleden dat ik nog een vijver bouwde ( toen bij mijn ouders). Toen nog eentje voor vissen, in deze nieuwe  vijver zijn vissen niet welkom. Het wordt een natuurlijker vijver zonder filter. Een vijver met voldoende planten en zonder vis kan ook zonder pomp kraakhelder zijn. Indien we teveel last krijgen van muggen zet ik …

22 Maart : Pesticiden, de keerzijde: Lezing

Zoals al enige tijd geleden aangegeven, ik ben ondertussen al een tijdje actief in het bestuur van Velt Tienen. Voor sommige activiteiten maak ik ook wat promotie via deze blog. Veel burgers gebruiken pesticiden alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Producenten hebben ze jarenlang gepromoot als een onschadelijke en gemakkelijke ‘gewasbeschermingsmiddelen’ en bovendien zijn de producten vrij te koop in de supermarkt, zelfs door minderjarigen. Dit schept voor de consument de indruk dat ze veilig zijn. Nochtans zien we over de voorbije vijftig jaar steeds weer nieuwe zogenaamd veilige producten op de markt komen die nadien verboden worden omdat ze schadelijk zijn voor mens en milieu. De hetze rondom glyfosaat en recente onderzoeksresultaten die de schade van neo-nicotinoïden op onze bijenpopulaties aantonen, geven aan dat ook de huidige generatie pesticiden niet helemaal zonder gevaar is. Hoe veilig zijn de huidige pesticiden? Wat zijn de gevolgen van deze producten op onze gezondheid, ons milieu en de biodiversiteit? Hoe is het mogelijk dat schadelijke producten pas jaren na hun introductie worden verboden? Bestaan er …

Vroeg in bloei

Prunus cerasifera is ieder jaar de eerste fruitboom in bloei. Enkele weken lang blijft de boom een blikvanger vol witte bloesem. De tuin staat op scheiding van onze tuin met de buren. De boom is vooral op esthetisch vlak de moeite, want het fruit is niet direct een hoogvlieger, zelfs de spreeuwen laten dit fruit gewoon rotten in de boom. Wel heeft de boom ook een belangrijke ecologische waarde, want hij zorgt voor grote volumes vroeg stuifmeel en nectar in de tuin. Vlinders foerageren samen met solitaire bijen op deze vroege bloesem. Voor zo’n Prunus cerasifera moet je al een flink uit de kluiten gewassen tuin hebben. Een alternatieve struik om voldoende vroeg nectar en stuifmeel aan te bieden in de tuin is de Ribes sanguineum. Ook deze plant staat nu al enkele dagen in bloei en staat steevast twee weken vroeger in bloei dan pruimelaars, perelaars, kruisbessen en aalbessen.    

Lente-Vos

Dit week-end was het overduidelijk lente. Terwijl ik vorige week uitsluitend hommels en een verdwaalde blinde bij zag, zag ik dit week-end koolwitje, citroenvlinder, dagpauwoog, gehakkelde aurelia en deze kleine vos. Een vlinder die ik vorig jaar zo goed als niet waarnam. Ook de vroegste solitaire bijen foerageerden zondag op de winterbloeiers. Verder kon je ook mijzelf observeren in de tuin, terwijl ik genietend van het mooie weer enkele klusjes afwerkte. Vanavond was het zelfs warm genoeg om na die klusjesnog even op ’t terras te blijven genieten van de tuin en de vogels die nog steeds vrij talrijk de voedertafel bezoeken. Indien het weer niet terug verslechterd heb ik dit week-end voor ’t laatst bijgevoerd.

Klimop

De klimop staat nu volop in bloei. Klimop is één van de weinige laatbloeiende inheemse planten die nu volop nectar en stuifmeel leveren. Op de 6 meter klimophaag die ik hier heb staan zitten steevast enkele vlinders en nog veel meer hommels, solitaire bijen en zweefvliegen. Ook de klimopzijdebij is hier nu voor het derde of vierde jaar present. Dit is een erg laat vliegende solitaire bij die voornamelijk op klimop foerageert. Een andere late inheemse plant die het hier uitstekend doet (en pas dit jaar werd aangeplant) is de blauwe knoop (Succisa  pratensis). In het begin van ’t jaar had ik per vergissing 20 Succisa pratensis aangekocht om in de bloemenweide aan te planten in plaats van 20 Knautia arvensis. Net zoals bij natuurlijk-rijk een absolute voltreffer dus. De planten hebben een stekje gekregen in de bessenkamer en varen er wel. Ze lokken ook veel vlinders.

Heptacodium mincoïdes en de dagpauwogen

Heptacodium mincoïdes is een prachtige laatbloeiende struik die ik nog wel eens in detail ga voorstellen. Toen in vandaag de vlinderpopulatie in de tuin controleerde, zag ik in vergelijking met vorige week toch wel erg veel dagpauwogen, in totaal telde ik er 15. Tot ik deze zevenzonenboom zag. Op een struik van nog geen 2 m hoog en breed telde ik 16 extra dagpauwogen. De plant wordt door sommige mensen beschouwd als een goede drachtplant voor bijen, andere noemen hem waardeloos als drachtplant. Aangezien laatbloeiende heesters van groot belang zijn voor insecten, en aangezien de plant een echte schoonheid is, kreeg hij toch een plaats in de nectartuin. Oververdiend blijkbaar. edit : ondertussen tel ik nu 48 dagpauwogen. Ook atalanta’s beginnen nu in grotere getallen rond te fladderen in de tuin, koolwitjes lijken iets aan “t minderen. Benieuw of de teller de komende dagen nog stijgt…

Vlinderweelde

De resultaten van de vlindertelling waren dit jaar erg bedroevend. Toen schreef ik dat er na twee weken warmer weer alsnog heel wat vlinders zouden opdagen in de tuin. Maar ondanks de warme augustusmaanden bleven de vlinders afwezig. Vorig week-end kwam er een eerste kentering, met een flinke toename van het koolwitjesbestand. Ik telde een twintigtal koolwitjes, maar op een afgevlogen koninginnepage, een blauwtje en een atalanta na  blonken de vlinders nog steeds uit in hun afwezigheid. Dit week-end was dat beeld helemaal anders. De fruitberg krioelde van de koolwitjes (ik telde er net geen dertig), maar telde ook 7 dagpauwogen, 5 atalanta’s, 2 distelvlinders, een boomblauwtje, een gehakkelde aurelia (eerste waarneming dit jaar) en een kleine vos. Zulke aantallen heb ik, net zoals natuurlijk-rijk, nooit getzien. Laten we hopen dat deze nieuwe generatie vor voldoened nakomelingen kan zorgen voor volgend jaar, zodat het vlinderbestand zich terug kan optrekken.