All posts filed under: Gezien in de tuin

Warmte

De voorbije twee jaar bleef de bamboe een beetje ter plaatse trappelen, op een hoogte van 3-4 m. De gekozen variëteit (Phyllostachys aureosulcata)  groeit normaliter uit tot 5-7 m, met halmen tot 35 mm dik. Ik wil het bamboeveldje gebruiken om bamboestokken te oogsten, zowel als ‘grondstof’ voor het insectenhotel en als steunstok in de tuin. De grootte van de stengels vorig jaar was nog onvoldoende, en ik vreesde een beetje op mijn honger te blijven zitten. Maar dit jaar zijn enkele van de nieuwe halmen dus minstens dubbel zo dik als vorig jaar. Ik ben benieuwd welke hoogte de nieuwe halmen dit jaar gaan bereiken, enkele jonge halmen steken nu al bijna een meter boven de oude groei uit. Nog positieve signalen die te maken hebben met de warmte: de winterharde granaatappel maakt voor ’t eerst bloemknoppen aan.  En de zeer jonge passiflora caerulae die ik uit de tuin van mijn moeder ‘oogstte’ zijn de voorbije week verdubbeld in omvang.

Digitalis

Dit vingerhoedskruid is spontaan opgekomen in de tuin. Deze groep staat tussen de zwarte bessen. Ik heb er ook terug één witte staan. Wanneer er onbekende zaailingen opkomen laat ik de planten steeds groeien en bloemen vormen, zodat ik weet wat er groeit. Indien wat er groeit me  niet aanstaat, haal ik dat weg. Maar als ik ze wel leuk vind, laat ik ze staan en (een beetje) zaad vormen (robertskruid, bermooievaarsbek, nagelkruid, duizendblad, gewone klit…), of in sommige gevallen ga ik ze zelf in de tuin verspreiden (muskuskaasjeskruid, hondsdraf, vergeet-me-nietje, koninginnekruid,…). Dat is ook de idee achter de onkruidquiz. Niet dat je elke wilde plant moet verafgoden, maar wel dat naarmate je planten en zaailingen beter leert herkennen, tuinieren een stuk leuker en eenvoudiger wordt. Van dit vingerhoedskruid heb ik nu enkele plantjes ‘geoogst’, en in de schaduwtuin aangeplant. Zo kan deze schoonheid zich ook daar vermenigvuldigen. Bezoekers waarschuwen me vaak dat deze plant zeer gevaarlijk en giftig is, wat op zich wel grappig is, want er staan nog heel wat andere giftige planten in …

Buddleja globosa

Deze schoonheid staat opnieuw in bloei. De plant is voldoende winterhard voor onze contreien, maar ik heb hem voor alle zekerheid een redelijk beschutte plek gegeven. Buddleja globosa is afkomstig uit Chili en Argentinië,  de courante vlinderstruik Buddleja davidii uit China en Japan. Zelf vind ik de B. globosa veel mooier van groeivorm en blad, alhoewel de uiteindelijke grootte van deze plant (diameter 5 m) misschien wel een praktisch probleem gaat vormen, maar dat zijn zorgen voor later. De echte blikvanger in de nectartuin is de erg rommelig groeiende Buddleja alternifolia, een plant die wel een beetje een treurboom lijkt. De bladeren van deze variëteit zijn erg klein, en de takken groeien alle richtingen uit maar gaan door de sterke groei doorhangen. Na de bloei krijgt deze nog eens een flinke snoeibeurt van me…

In Bloei

De eerste akeleien staan in bloei. Alle telgen van het geslacht akelei hebben de droogte vorig jaar zéér goed doorstaan, want de planten zijn dit jaar erg groot in vergelijking met andere jaren. Ook Galium odoratum, lievevrouwebedstro, staat nu prachtig in bloei. Ik had in den beginne wat twijfels met betrekking tot de bodembedekkende kwaliteiten van dit plantje, maar ten onrechte De eerste keer in bloei in mijn tuin: Viburnum lantana, de wollige sneeuwbal. De enkele meiklokjes die ik uit de tuin van mijn grootvader recupereerde, zijn ondertussen gestaag uitgebreid (https://fruitberg.blog/2013/09/15/de-tuin/). Foto helemaal boven; ook in goede doen dit jaar: daslook.

Geduld wordt beloond

Bijna 10 jaar geleden kocht ik me een 50 cm hoog plantje ‘Magnolia laevifolia’ aan, een wintergroene telg uit het Magnolia – geslacht. Ondertussen is dat plantje een behoorlijke plant geworden die ieder jaar een drietal weken alle aandacht opeist. De plant lijkt voldoende winterhard voor onze winters, want vorstschade heeft deze plant nooit opgelopen, ook niet bij temperaturen van -10 °C.

Tuingeur bis

Over geur gesproken, de winterkamperfoelie (Lonicera fragrantissima) staat hier volop in bloei. Dat het de voorbije dagen enkele graden vroor, is voor deze plant allemaal geen probleem. Dit is mijn favoriete tuinplant, vanwege het hemels aroma én de lange bloeitijd. Ook de Chimonanthus praecox staat in bloei, maar zoals al eerder aangegeven, in mijn ervaring is het aroma van de Lonicera krachtiger. En de Lonicera bloeit ook langer. De opvolging is verzekerd, want Daphne bohlua ‘Lympsfield‘ staat in de startblokken.  

Gardenia jasminoides ‘Kleim’s Hardy’

Een aantal jaren geleden kocht ik deze Gardenia. Een winterharde variëteit die tot – 15 °C winterhard zou zijn. Omdat de plant erg traag groeit, en een beetje uit wantrouwen (een winterharde Gardenia; yeah) stond de plant hier de voorbije jaren in pot (en in de winter in de garage). De kans is reëel dat ik de plant volgend jaar op een beschut plaatsje in de tuin uitplant. De plant is op zich geen schoonheid, maar de bloemen geuren ’s avonds echt heerlijk.

Keizersmantel

Een geweldige foto is het niet, maar het is wel een geweldige waarneming in mijn tuin. Een keizersmantel. De keizersmantel kende sinds de jaren ’80 een achteruitgang in Vlaanderen, maar wordt de laatste jaren terug meer waargenomen. Deze zwervende vlinder is een vrij grote, opvallende verschijning. Ik had vorige week nog eens het boek ‘Dagvlinders in Vlaanderen‘ gelezen, en op basis van de verspreidingsfiches en habitatbeschrijvingen bedacht dat ik op termijn nog maar enkele extra soorten vlinders in de tuin zou kunnen spotten, onder meer de Keizersmantel, de Braamparelmoervlinder en nog twee soorten Dikkopjes. Twee dagen later zie ik één van die soorten in de tuin.