Ja, het was lekker.
(On)kruid
Nog een fotootje van de schaduwtuin. In die schaduwtuin gebruik ik twee inheemse planten als ‘bodembedekker’, Glechoma hederacea (Hondsdraf) en Geranium robertianum (Robertskruid).
Eigenlijk is ‘gebruiken’ hier niet het juiste woord, het is eerder ‘toelaten’. Zij groeien waar ze willen, en ik haal ze weg waar ze me storen.

Ik vermoed dat veel mensen deze bestrijden als onkruid. Hier zijn het gewoon nuttige, maar zoals je op de foto’s ziet, zie je toch vooral dat het ook gewoon mooie planten zijn.

Pluimvoetbij
Een mannetje pluimvoetbij… Ze valt op door de haartjes op de achterpoten, waar ze ook stuifmeel op verzamelen.

Drukker
De snorretjes zitten ook en masse op de Verbascum chaixii. Ik vermoed dat er een een vijftiental van deze zweefvliegen rondcirkelen en foerageren op iedere plant. Er staan hier een twintigtal van deze planten in bloei, geeft een idee van de drukte. Dat stopt in de late voormiddag, dan zijn de bloemen van die dag volgens mij niet interessant meer.

Erg leuk aan Verbascum chaixii: de pollen hebben een zeer specifieke kleur.Hommels die foerageren op deze plant krijgen zeer fel oranje stuifmeelzakjes aan hun poten. In de buurt van deze planten staat ook wat lavendel, wanneer een hommel dan van bloem verandert is dat een apart zicht.
Druk
De eerste bloemen van de Cephalara gigantea zijn nu open. De snorzweefvlieg (snorretje) is één van de meest voorkomende zweefvliegen in Vlaanderen. Het wijfje overwintert en legt dan eitjes, de larven van deze zweefvliegen eten bladluizen (beestje links op de foto).

Mancave
Ik lees op wikipedia “Volgens sommige psychologen komt het het huwelijk ten goede als mannen een plek voor zichzelf hebben, waar ze zich in kunnen terugtrekken uit de dagelijkse stress om even te ontspannen door middel van een hobby.”
Misschien is de tuin gewoon mijn mancave? Ik lees op wikipedia ook nog “Is de mancave ingericht als hobbyruimte … waarbij de ruimte soms een rommelige uitstraling heeft en vol losse onderdelen ligt. Voor de man in kwestie ligt alles echter op de juiste plek en kan hij alles ook onmiddellijk vinden.”
OK dus, mijn tuin is waarschijnlijk een mancave. En dit plantje op de foto boven heeft echt wel de geschikte naam voor zo’n tuin, want die luidt: Erodium manescavii. En neen, dat is geen verzinsel.

Ik heb de plant niet gekocht voor de naam, wel omdat ik hem mooi vond. Het is een fors uit de kluiten gewassen, grootbloemige reigersbek, die je kan vinden in de graslanden van de Pyreneeën. Maar dus ook bij mij in de tuin.
Over geduld…
De typische kleine schopjes die in tuincentra verkocht worden, zijn totaal nutteloos in mijn tuin. De grond wordt veel te hard, en een plantgat met zo’n schopje graven is bijna onmogelijk. Het is bovendien ook aanslag op je polsen.
Tot nu toe gebruik ik mijn spade, maar hoe meer de borders dichtgroeien, hoe minder praktisch zo’n grote spade wordt. En ze durft ook wel eens omvallen….
Met het oog op de grote tuinwerkzaamheden bestelde ik me in februari het borderschepje dat je hierboven op de foto ziet. Het is in totaal 53 cm lang, het blad is 14 cm hoog en breed. Het kleinood weegt iets meer dan een halve kilo.
Toen ik het schopje bestelde was het uit voorraad. En door de corona-perikelen heeft het lang geduurd voor de producent de productie terug opnam (in het VK). De voorbije weken ben ik me dus blijven behelpen met de spade. Maar na bijna 4 maanden wachten kwam het net op tijd binnen voor de werkzaamheden van dit week-end. Ik vind het in ieder geval aangenaam om mee te werken…
Alle aanplant staat er nu fris bij want het heeft hier vannacht nog eens 7 mm geregend. We zitten nu aan 49 mm deze maand (tegenover 75 mm als normale waarde voor juni). Ik ben toch vooral blij met elke druppel… en de maand is ook nog niet gedaan.
It’s Beyond My Control
Ik vraag me af wie zich nog herinnert uit welke film deze quote komt. En niet vals spelen heh!
Ik ben dus nog wat plantgoed gaan kopen. Eén hoek van de nectartuin stond me absoluut niet aan (een stuk van 3-4 m²) en is helemaal heraangelegd. In dat hoekje staat nu Indigofera amblyantha, Salvia viscosa, Cephalaria flava, Geranium ‘Tiny Monster’ Phuopsis stylosa ‘Purpurea’ en Penstemon hirsitus ‘Pygmeus’.
Toen het plantgoed aangeplant stond was er toch nog altijd iets niet in orde. Maar wat er mij niet aanstond, zag ik pas ’s avonds. Op die plek loopt het padje tussen de twee borders ongeveer 3 meter rechtdoor, dat wringt dus echt gewoon. Doet echt niet natuurlijk genoeg aan. Dat moet ik dus nog aanpassen.
In de nectartuin stond ook een grote groep Caryopteris ‘Heavenly Blue’. Ik wist dat die heel makkelijk te stekken waren en had me indertijd één plantje gekocht waardoor ik enkele maanden later 7 of 8 flink gegroeide stekken kon aanplanten. Kwestie van de tuin snel vol te krijgen. Het is een prachtig bloeiend struikje in het najaar, maar de rest van het jaar echt wel een beetje saai. Daarvan zijn er nu enkele gesneuveld en vervangen door Baptisia australis minor ‘Dark Blue‘.
Verder ook nog aangeschaft wegens veel te mooi om niet aan te schaffen: een onbekende Scutelleria (waarschijnlijk S. tournefortii) om in de voortuin te planten.

Saskatoon & Krent
De saskatoon (Amelanchier alinfolia) hangt hier nu afgeladen vol met vruchten. Aangezien ik deze winter ook een krenteboompje (Amelanchier lamarckii) aanplantte, kan ik nu eens de vergelijking maken tussen beide bessen.
De saskatoon draagt in ieder geval enorm veel fruit ( vorig jaar trouwens ook). Het fruit is ook behoorlijk wat groter (en ik heb nog geen speciaal geselecteerde rassen met grote vruchten). Ik kan me niet herinneren ooit een krentenboom te zien die zo afgeladen vol bessen hing.

Qua smaak is er eigenlijk niet zoveel verschil (de saskatoons op deze foto zijn nog niet helemaal rijp, dan is de krent echt wel lekkerder. Maar eens de saskatoon rijp is, is er weinig verschil).
Een echt rijpe krent/saskatoon is echt heerlijk, maar ’t probleem is dat de vogels met de krenten weg zijn voor ze rijp zijn. Ik heb de indruk dat ze de saskatoon meer negeren.
Wanner je dus de bessen wilt oogsten, lijkt een saskatoon toch meer aangewezen. De struikjes worden ook niet zo hoog, dus dat maakt het plukken een pak makkelijker.
Kronkels
Veronicastrum zijn prachtige tuinplanten. De Veronicastrum virginicum beginnen nu te bloeien in de tuin (andere vroeg bloeiende rassen zijn al bijna uitgebloeid). Ze staan hier in grote getale in de tuin, ze zijn niet alleen mooi, maar ook goede drachtplanten voor insecten. Het is plant om eerder achteraan in de border te plaatsen, want ze gaan flink de hoogte in (ze groeien tot meer dan 200 cm hoog uit). Positief ook: ze lijken echt nooit om te vallen en hoeven dus helemaal geen ondersteuning.
Ze hebben hier wel wat tijd nodig gehad om uit te groeien tot forse planten.

Een leuk detail: de manier waarop alle aren net iets anders van vorm zijn, zoals deze hieronder die zich opsplitst

En ja, ook hier af en toe wat fasciatie/bandvorming.

Toch nog even inzoomen op de individuele bloemetjes.

Veronicastrums zijn nauw verwant aan het geslacht Veronica. Maar Veronicastrum zijn veel betere tuinplanten, want ook al is Veronica longifolia best wel een mooie plant, die laatste waait hier veel te vaak om en zaait zich ook een beetje te enthousiast uit.

