de Fruitberg

Nog wat bollen-fotokes

Muscari botryoides is van oorsprong een inheemse plant. Deze witte versie begint hier nu ook in ’t gazon te bloeien. Eigenlijk wel iets te laat voor de plek waar ik ze heb aangeplant, want het gras maai ik op die plek een eerste keer eind april.

Maar dat is natuurlijk alleen mijn eigen fout (M. botryoides bloeit gewoon later dan blauwe druifjes), we gaan in ieder geval al proberen nog wat langer te wachten met het gras te maaien. Zoals een grote Vlaamse Filosoof een aantal jaren geleden aangaf ‘Laat het gras maar groeien’.

Ondertussen bloeien er ook enkele paarse kievitsbloemen in de bloemenweide. Ik vind dit plantje dus echt wel een juweeltje.

Nog een eigenaardige keuze van me… Narcissus tazetta ‘Minnow’. Ik wou eigenlijk gewoon nog wat extra kleur in het stuk van de nectartuin waar we op uitkijken vanuit de woonkamer. Maar veel kleur brengt deze dus niet. Ik had gerekend op een zachtgele narcis…

Doen het dit jaar zeer goed: Tulipa clusiana. Deze zijn zich nu duidelijk aan ’t vermeerderen.

En de mooiste blijft de Tulipa whittallii

Ook hier zie ik de voorbije twee jaren een duidelijke toename van het aantal bloemknoppen. Ook al is dit een botanische variëteit, op uitzaaien heb ik deze jammerlijk genoeg nog niet kunnen betrappen. Ik zou daar absoluut mee kunnen leven…

Return on Investement

Terwijl er op de beurzen niet veel dividenden te rapen vallen op dit ogenblik, krijg ik nu al een flinke eerste Return on Investment van de aangeplante Amelanchier lamarckii.

Dit boompje heeft me dus de volle 73,50 EUR* gekost. En ook in het tweede kwartaal (bessen voor de vogels) en het derde kwartaal (herfstverkleuring) gaat dit boompje nog jaren dividenden opleveren. Alleen in de winter zal de opbrengst een stuk lager liggen…

*Dit boompje is waarschijnlijk 6-8 jaar oud, en heeft in die tijd niet alleen ruimte ingenomen, maar is gedurende die tijd ook verplant en gesnoeid geweest.

Verdeel en …

Drie weken geleden had ik een hardnekkige luchtwegeninfectie. Toen ik vorige week wat tuinklussen deed, was ik onmiddellijk buiten adem. Ik beperkte me tot de allereenvoudigste klusjes. Ik had vorige week vrijdag verlof genomen om in de tuin te werken, maar ben uiteindelijk zondag zelfs gewoon binnen gebleven, omdat ik voelde dat één en ander nog niet OK was.

Stiekem hoopte ik dat het dit week-end beter ging. Het was dit week-end niet alleen een prachtig weertje om in de tuin te werken, ik was ondertussen ook duidelijk hersteld. Het was dus tijd voor het zwaardere werk. Enkele flinke pollen delen. Op de foto hierboven één van de grotere: Aster novae-angliae “Blue Barlow”. Enkele jaren geleden kocht ik me twee planten, en die zijn de voorbije jaren flink uitgegroeid. Zo groot dat het tijd werd om op te delen.

Je deelt planten op omdat een plant van binnen naar buiten groeit, en na verloop van tijd de oude binnenkant niet meer zo vitaal is. Je haalt dus eigenlijk de oudere stukken weg en plant de jonge, groeikrachtige delen terug aan. En natuurlijk ook om ‘meer’ planten te krijgen.

Daarvoor neem je die pol dus op, voor zo’n grote planten is dat behoorlijk klussen, zo’n kluit weegt toch snel 20 kg . De pollen waren hier voldoende groot (+- 40 cm diameter) om makkelijk 8 nieuwe planten te maken van iedere plant.

Hier zie je de eerste pol nadat ik hem in vier heb gedeeld. Na het opdelen heb ik zoveel mogelijk van de gescheurde plantdelen terug aangeplant.

Wat vooral tegenvalt : dat klusje klaren, ergens 1,5 meter diep in een border, met rond deze plant meerdere, net uitlopende plantjes… en wat ook tegenviel, nog eens merken hoe bot mijn spade niet is.

Ik kreeg niet alles opnieuw aangeplant, de overblijvende stukken staan even in de schaduw. Misschien vind ik er nog wel een plekje voor, en indien dat niet het geval is, kan ik iemand anders er blij mee maken.

Maar ik ben vooral blij dat ik dus weer volop aan de slag kan in de tuin.

Echte Lente

Ongeveer twee weken geleden startte de meteorologische lente, vanaf nu is de dag langer dan de nacht. Door de overschakeling naar het winteruur is het op dit eigenste ogenblik nog lang niet donker (nvdr: dat was om 20h00, ik heb ondertussen wel even iets anders gedaan, het is hier nu ook donker).

De komende twee weken maakt mijn tuin de grootste metamorfose van ’t jaar door: de haagbeuk begint langzaam aan in blad te komen. De bruine, transparante hagen zijn over twee weken frisgroen, dat is voor mij echt het kantelpunt van de lente. Het moment waarop veel dorre bruine takken veranderen in fris groen.

Op de foto hierboven zie je ook dat het gras in de gazon nog niet gemaaid is. Dat is logisch, want je kan er ook krokusloof in herkennen. Zolang dat niet is verdord, maai ik het gazon niet. Bovendien slaat een gazon dat minder frequent wordt gemaaid veel meer CO2 op in de bodem (en is gazon saai en grasmaaien afstompend). Ecologische tuinders zijn niet lui, ze zijn slim;-).

Waar je ook aan ziet dat het lente in de tuin is: de kruiden die overal (en ook ongevraagd) opduiken. In de niet zo geweldige foto hieronder een stukje border. Tussen de overal opschietende vergeet-me-nietjes, de ereprijs, de witte klaver, het gras, basterdwederik, melkdistel, de dovenetel en de veldkers staan ook een aantal vaste planten: Lindelofia azurea, Campanula persicifolia, Persicaria bistorta en Lychnis flo-cuculi zien opschieten. Er staat ook ergens een Crocus die al een tijdje uitgebloeid is.

Iets minder goed zichtbaar: de satéstokjes die aangeven waar de vaste planten staan die ik hier eind vorig jaar aanplantte.

Wieden betekent hier echt niet alle uitgezaaide planten verwijderen. Alleen de echt vervelende kruiden (in eerste plaats het gras, melkdistel, veldkers en de basterdwederik) worden systematisch weggehaald, voor de rest probeer ik zoveel mogelijk plantjes te laten staan, met als doel de bodem zo goed mogelijk te bedekken. Alleen wanneer eenjarigen de vaste planten dreigen te overwoekeren, moeten ze wijken. Vergeet-me-nietjes en de ereprijs zijn bovendien erg leuke voorjaarsbloeiers. Van zodra ze uitgebloeid zijn en beginnen te verdorren verwijder ik ze (zodat ze zich nu kunnen uitzaaien).

Kievitsbloem

Het enige bolgewas van de eco-bloembollen bestelling dat niet zo’n groot succes is. Er zijn slechts enkele plantjes tevoorschijn gekomen.

Die enkele plantjes maken dan ook wel veel goed, want het is echt een prachtig plantje. Ik heb zonet een nieuwe bestelling geplaatst van deze schoonheid, onder het motto de volhouder wint.

En nog eens

De Nashiperen staan ondertussen in bloei. Maar ook de eerste peren bloeien al, en de andere rassen staan ook op het punt om te beginnen bloeien.

Deze week voorspelt het KMI opnieuw nachtvorst, tot -3°C. Dat zal flink impact hebben op de oogst. Voor mij is dat an sich geen ramp, voor de fruitteler is dat een zoveelste tegenslag.

Ik had vorige week al aangegeven dat er enkele planten al veel te ver uitgelopen waren, met risico op vorstschade als gevolg. Die voorspelling is uitgekomen. Het jong uitlopende blad van de kiwibessen is voor het zoveelste jaar op rij weer kapotgevroren. Kiwibessen zijn winterhard, maar lopen gewoon ieder jaar opnieuw te vroeg uit waardoor ze invriezen en de oogst verwaarloosbaar is.

Ik raad het aanplanten van kiwibessen dan ook af, tenzij je ze ergens goed beschut tegen een muur kan aanplanten. Nogmaals, de planten gaan er echt niet van dood, je verliest wel ieder jaar je oogst …

Ecologisch tuinieren heeft zo zijn voordelen

Het KMI voorspelde voor vrijdag mooi weer. Voldoende reden om een dagje verlof te nemen en eindelijk de tuin onder handen te nemen. Zoals al eerder aangegeven is het werk in de tuin dit jaar beperkt gebleven tot het snoeien van het fruit.

Onder een hemelsblauwe hemel (helemaal geen condensatiestrepen van vliegtuigen) begon ik vol goede moed aan de lentebeurt van de tuin. De volledige voortuin vrijdag, de tuin achter de woning gisteren en vandaag al een beetje in de nectartuin.

Ik zie veel mensen on-line klagen dat ze tijdens de ‘lockdown’ zelfs niet in de tuin kunnen werken, want het containerpark is gesloten. Que? Dat is dus een voordeel van ecologisch tuinieren, want alle tuinafval wordt hier verwerkt op de composthoop en terug ingezet in de tuin, als compost. Snoeiafval gooi ik door de hakselaar om het composteren te vereenvoudigen. Veel minder gedoe dan dat laden in de aanhangwagen en af te voeren… Het gazon is hier nog niet afgereden, en ik denk dat dat nog wel even gaat duren.

Ik had me ook voorgenomen om een deel van de opgeruimde stengels aan te wenden voor het bijvullen van de insectenhotels. Vooral de takken van Verbena bonariensis en Cephalaria gigantea bleken erg bruikbaar. Verder oogstte ik ook een tiental bamboestengels… Het op maat knippen van die stengels was gedurende de dag een fijne afwisseling met de lenteschoonmaak. De metselbijen vliegen al in grote getale, extra nestgelegenheid komt nu echt van pas.

Ook fijn om vast te stellen, naast de voordeur zit er ook een groepje solitaire bijen die hun nest in de grond maken. Je ziet hieronder enkele gaatjes.

En nog een boom(pje)

Ik overweeg al enkele jaren om een Pterostyrax corymbosus aan te planten. Hij bloeit in juni met kleine witte, hangende bloemen die heerlijk zouden ruiken en zeer veel nectar en pollen bevatten. Bovendien verkleurt hij in het najaar geel, oranje of rood, afhankelijk van de grondsamenstelling. Na de bloei verschijnen ook nog kleine bruine vruchtjes

Het is een vrij zeldzame boom die redelijk traag zou groeien met een open kroon. De plant is goed winterhard. Er staat van deze boom een prachtexemplaar in het arboretum van Wespelaar.

Zo’n mooie boom, en toch zo zeldzaam. Ik lees wel dat hij moeilijk te vermeerderen is. Misschien is het ook best een lastige boom die hier niet wilt groeien. Maar dat zullen we dan wel zien, denk ik.

En deze is dus een flink pak kleiner dan de andere bomen. Ik was al blij dat ik hem gevonden had.

Nieuwe dingen

Wanneer ik ergens een leuke plant op internet zie, dan zoek ik wel eens via Google waar ik die kan aanschaffen. Vaak kwam ik dan uit bij het Hessenhof, een grote ecologische vaste plantenkwekerij in Nederland met een duizelingwekkend gamma planten. Een kwekerij die geen plantgoed verzend… Dat werd dan steeds gevolgd door wat gegrommel, waarbij de zoektocht verder gezet werd.

Ik vond het eerst eigenlijk wat ver om er naar toe te rijden. Maar ik ben er vorig jaar dus toch naar toe gereden. Ik had me op basis van de website goed voorbereid, en dat was wel nodig omdat de kwekerij zo groot is dat je anders echt wel moeite hebt om de planten te vinden. Het gamma is zo uitgebreid dat je op de kwekerij zelf toch nog wat andere dingen ziet die je dan absoluut wilt hebben.

Na de winter is het nu tijd om te kijken of al deze planten het echt goed doen in de tuin, na de eerste (enfin) winter. Want je vraagt soms af, waarom verkopen ze die mooie planten in geen enkele andere kwekerij. Maar de meeste aankopen lijken goed terug te komen.

De eerste van die aanwinsten beginnen nu te bloeien. Onder meer deze Omphalodes verna ‘Grandiflora’ . Een laag, bodembedekkend plantje dat het hier zeer goed doet in de schaduwtuin. De plant komt uit het geslacht van de Boraginacea, de meeste planten in dat geslacht zijn goede drachtplanten, deze vermoed ik dus ook. Het plantje zou twee maand bloeien. Deze foto dateert van vorig week-end, ondertussen bloeien de planten veel enthousiaster, maar ik had nu even geen zin om nog een nieuwe foto te gaan maken. Doel is om deze na de bloei te delen om zo enkele m² ‘tapijt’ van deze plantjes te bekomen.

Verder staat Trachystemon orientalis ook in bloei, een telg uit hetzelfde geslacht. De plant heeft eigenlijk wel wat weg van smeerwortel, met een ruw hartvormig blad. De plant doet het ook in droge schaduw volgens de omschrijving, en dat lijkt hier dus in ieder geval zo te zijn. Ondertussen heb ik van deze plant wel vernomen dat hij nogal sterk groeit, maar hij staat hier op een echt ondankbare plek (alleen hondsdraf wilt er groeien). Ik zorg wel dat ik de plant onder controle hou en als hij te vervelend doet, zal hij wel merken dat de represailles voor dat soort gedrag meedogenloos zijn in de Fruitberg.

Ik heb nog een hele lijst van ‘nieuwe’ planten in deze kwekerij, en de meeste planten lijken goed terug te komen. Die stel ik, ten gepaste tijd, dan wel eens voor, wanneer ze bloeien.

Macaber

Weer een dode duif in de tuin. De buurman is duivenmelker, en we hebben hier dus wel wat ‘hangduiven’.

Maar er is hier ook een sperwer die dat beseft en van de Fruitberg zijn (of haar) jachtterrein heeft gemaakt. Ik vind tegenwoordig geregeld wat lichamelijke resten van een duif. Vorige week kon ik de sperwer zelf betrappen op het oppeuzelen van zijn prooi.

En dat beest kuist de rest dus niet op heh, dat is dus voor bibi…