Tagetes

Enkele jaren geleden schreef ik “Daarom vraag ik alle lezers om mij aan dit logje te herinneren wanneer ik  Afrikaantjes, Bloemriet of godbetert (gevuldbloemige) Dahlia’s in mijn tuin begin te planten.”

Deze Tagetes ‘Linnaeus” kreeg ik dit week-end cadeau van een bezoeker. Deze plant krijg dus wel een plekje. De plant zou erg geliefd zijn bij slakken en zo planten rondom beschermen.

Eco-tuindagen

Ik had het dus bij het foute eind. De plant waar de meeste mensen het vaakst naar informeerden was deze Geum chiloense  ‘Mrs Bradshaw’.

Verder was ook de Astrantia vaak het onderwerp van een gesprek, omdat deze plant veel tuinen niet wilde groeien (de plant is nogal kieskeurig, en doet het hier uitstekend, ik moet er zelfs flink wat zaailingen van wieden).

DS1_4919

En ook deze Stachys byzantina, was blijkbaar voor heel wat bezoekers een onbekende. Gek, want ik beschouw deze toch als een eerder banale plant om moeilijke plekjes mee op te vullen.

DS1_4945

En de eco-tuindagen zelf dan? Wel de opkomst lag zaterdag erg laag. Zondag was er wel flink wat volk, maar het belangrijkste: ik heb toch weer enkele fijne mensen ontmoet en leuke gesprekken gehad. Waarbij ik vooral moest uitleggen hoe ik die vijver had aangelegd.

1000 km

Ondertussen heb ik 1000 km op de teller van mijn ST2. Ik heb de voorbije weken nog wat aanpassingen doorgevoerd aan mijn route – met dank aan enkele collega’s – en die route daardoor niet alleen ingekort, maar ook nog wat veiliger gemaakt. Na de aanpassingen is de route 52 km lang, dat is 3 km minder dan de vorige.

Ik ben iedere dag dat het weer en mijn agenda (verplaatsingen) het toelieten met de fiets naar ’t werk gereden. Ik kan die 52 km in ideale omstandigheden (’s avonds, met oostenwind) afleggen aan een gemiddelde van boven de 40 km/h. De rit duurt dan minder dan 1 uur 20 minuten, dat is eigenlijk niet veel langer dan de rit met de wagen (55 – 60 min).

Ik vermoed dat ik, wanneer het verkeer nog wat zou meezitten, ik zelf nog wat sneller zou kunnen rijden. Maar ik heb beslist om toch een ietsje trager te rijden. Dan behoud ik nog steeds een gemiddelde snelheid van 37-38 km/h, en het tijdsverlies bedraagt amper 10 minuten. Door wat te vertragen wil ik het risico op ongevallen verlagen.

In vergelijking met de vorige fiets een wereld van verschil. Het extra comfort door de dikkere banden, de fietstas op het bagagerek, de spatborden, het is allemaal een pak leuker geworden:D

Om mijn autonomie te vrijwaren heb ik de ondersteuning ook flink teruggeschroefd, zodat ik zelf ook nog flink moet trappen. De hartslag blijft dan nog perfect onder controle, zodat de ritten een perfecte duurtraining vormen.

En veiligheid? Eigenlijk moet je jezelf ieder ogenblik bewust zijn van ’t feit dat anderen niet verwachten dat je zo snel rijdt. Ik vertraag aan ieder kruispunt. Liever mijn voorrang afgeven dan opgeschept te worden door één of andere onverlaat.

 

 

Onverwachts

Ik had het ondertussen al opgegeven om Echium vulgare in de bloemenweide te krijgen. Ik heb de voorbije jaren meerdere planten aangeplant, en dat was steeds verloren moeite.

Des te groter was mijn verbazing toen ik deze vrijdagochtend in bloei zag staan. En het betreft niet één schichtig takje, maar een fikse plant, aan de rand van de vijver. En er staan nog drie extra planten vlak naast.

Toch snel tevreden, zo’n tuinier.

Libel v2

Deze ochtend zag ik deze net verpopte grote keizerslibel aan de vijver, met daarnaast de lege cocon. deze libel doet dat met klasse, want verkoos de bloemstengel van Butomus umbellatus om te verpoppen.

Ik tel in totaal 5 van deze lege poppen rond de vijver.

DS1_4894

Deze libellensoort zou de voorbije jaren zeer sterk toegenomen zijn, onder meer omdat ze zo succesvol is in tuinvijvers.

DS1_4883