Het is bijna tijd om de kakipruimen te oogsten. Die moeten nadien nog een maand of twee-drie narijpen. Ze smaken dan net zo lekker als de Sharon-vruchten uit de winkel.
De planten staan nu nog in pot, maar gaan volgende lente de volle grond in. Door de planten een tijdje in pot te houden zijn ze nu wat robuuster. Ik vermoed dat ze volgend jaar 120140 cm hoog zullen worden, te groot voor potten.
Het is nu begin november. De kiwi’s zijn nog niet rijp, maar zullen nu toch één dezer geplukt worden. De kiwi’s die wij eten worden ook onrijp geplukt. Ik ben van plan een hondertal kiwi’s per tien stuks in zakken in te pakken, en dan zak per zak de kiwi’s te laten afrijpen (met een rijpe banaan in de zak).
De voorbije twee week-ends heb ik mijn kweeperenboom bevrijd van het grote gewicht aan kweeperen.
Indien er hier bloglezers zijn die wat kweeperen wensen, laat het maar weten. Aangezien de kweeperenoogst overal uitstekend was, is het dit jaar moeilijk om ze van de hand te doen.
Indien ze volgende week nog niet weg zijn, zet ik ze hier buiten op ’t straat.
De Krabbenscheer zijn dit jaar uitgegroeid tot enorme planten, die naast bloemen ook nog eens ‘uitlopers’ aanmaakten. In mijn vorige vijvers was dit nooit een blijver, maar hier voelen ze zich duidelijk goed.
Ondertussen heb ik met Ludo (het koosnaampje voor mijn Stromer) al meer dan 5650 km gereden. Ik had mezelf voorgenomen om dit jaar 5000 km te rijden, en die doelstelling is dus na iets meer dan 3 maanden al bereikt.
Ik neem de auto naar ’t werk wanneer ik niet anders kan, of wanneer het KMI een code geel, oranje of rood afkondigt. Met de stromer naar ’t werk rijden is gewoon veel leuker dan met de auto. Ik kom gewoon fris en vol energie aan wanneer ik van de fiets stap.
Het is wel al redelijk donker wanneer ik nu ’s ochtends de deur achter me dichttrek (6h15). Over twee weken zal het ’s ochtends echt volledig donker zijn. De fiets werd daarom voorzien van enkele reflecterende spaken (voorwiel), en reflecterende contourmarkering op de voor- , achtervorken en de zadelpen. Ook de helm werk vakkundig volgeplakt. De fietstas achterop is ook reflecterend. Volgende week zou de post hier ook een extra lamp moeten leveren. In theorie is de standaardlamp met haar 550 lumen sterk genoeg, maar ik neem toch maar het zekere voor het onzekere. Misschien lijk ik een dorpsidioot met al dat reflecterend materiaal, maar liever een levende dorpsgek dan een ‘coole hipster’ die door iemand wordt aangereden.
Het wordt ook kouder. De korte mouwen en korte broek zullen binnenkort (en dan in eerste instantie ’s morgens) moeten wijken voor lange mouwen. Want ik wil blijven doorrijden met de fiets in de winter. Op dagen dat het vriest of er flink wat regen wordt voorspeld, ga ik de auto nemen. Maar ik reken toch op 5 – 10 dagen fietsen per maand gedurende de wintermaanden… en dan staat de teller op minstens 10 000 km bij oudjaar.
1 September 2018. Mijnheer Fruitberg ontwaakt uit een diepe winterslaap siesta. Tijd voor foto’s
Voortuin.
Net zoals in de rest van de tuin, zijn er ook in de voortuin nog wat sporen van De Grote Droogte. De herfstanemonen en de Verbena bonariensis hebben daar iet zoveel last van, andere planten (waaronder een vijgelaar), wel .
Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.
Nectartuin
De nectartuin ziet er lekker wild uit. In dit stuk tuin is de voorbije 3 maand niet meer gewerkt, op het snoeien van de hagen na.
Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow
Terras
Rond het terras zijn er heel wat planten die het moeilijk hebben gehad met de droogte, maar veel van dat plantgoed is toch terug aan ’t opschieten. De appelboom ontneemt nog altijd het zicht op het terras.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow
Tuin achter de woning
Het gazon is terug aan ’t heropleven, een maand geleden was alles hier helemaal verdord.
http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow
Vijver
De vijver is bijna helemaal dichtgegroeid met watergentiaan. Libellen en waterjuffers storen zich daar duidelijk niet aan. Binnenkort moet ik één en ander toch wat uitdunnen..
Bloemenweide
De bloemenweide was helemaal uitgedroogd. Na het maaien en de regen komt er overal terug fris groen op. ….
Schaduwtuin
De schaduwtuin heeft nog het meest afgezien van de droogte. Ik vermoed dat er hier echt wel flink wat schade is.
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow
Pruimenhaag
Hier valt nu erg weinig te beleven -> geen foto.
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow
De Bijenboom staat weer in bloei. Vorig jaar kreeg de boom een flinke tik van een late vorstnacht, zodat ik het vorig jaar zonder bloemen moest stellen; Maar dit jaar is de boom overladen met bloemschermen, en met die bloemen vormt de plant een ware magneet voor bestuivers. De bloemen leveren namelijk veel stuifmeel én nectar;
Op ieder bloemscherm zit minstens één bij of hommel. Er wordt wel eens gezegd dat deze boom kan spreken (het gegons van de insecten die de boom bezoeken). De boom is nu nog maar 3 meter hoog, over enkele jaren zou hij dubbel zo groot dienen te zijn.
En de boom lokt niet alleen honingbijen en hommels, er zitten ook solitaire wespen, solitaire bijen en vlinders op de boom, waaronder dit boomblauwtje.
Een aantal jaren geleden kocht ik deze Gardenia. Een winterharde variëteit die tot – 15 °C winterhard zou zijn. Omdat de plant erg traag groeit, en een beetje uit wantrouwen (een winterharde Gardenia; yeah) stond de plant hier de voorbije jaren in pot (en in de winter in de garage). De kans is reëel dat ik de plant volgend jaar op een beschut plaatsje in de tuin uitplant.
De plant is op zich geen schoonheid, maar de bloemen geuren ’s avonds echt heerlijk.
Ondertussen staat de teller van de Stromer op 3250 km. De laatste 5 werkweken (ik heb ook een weekje vakantie gehad) heb ik op drie dagen na iedere dag de fiets genomen. Het weer was op dat vlak een meevaller.
Ik leg de rit van 53 km af in 1 u 25 min en heb meestal 25% batterijcapaciteit over. Wanneer het wat kouder wordt ga ik mijn snelheid dus wel iets moeten verminderen (want de koude reduceert de autonomie van een batterij), maar nu kan ik zorgeloos fietsen.
Ik let ondertussen ook wat op mijn hartslag, en rijd de ritten met een gemiddelde hartslag van 125-130, en een maximum hartslag van 140. Het is op deze fiets erg eenvoudig om die hartslag onder controle te houden, zo doe ik dus 15 uur perfecte duurtraining per week. Toen ik vorige week in de buurt van de Ventoux vertoefde merkte ik dat mijn conditie uitstekend was.
Het blijft in ieder geval genieten, iedere keer weer. Ik zie iedere dag hazen, fazanten, groene spechten, ik hoor karekieten zingen in het riet,… Ja, het neemt iets meer tijd in beslag, maar deze verplaatsingen zijn een plezier, in tegenstelling tot het aanschuiven met de auto.
Er is één ding dat me een beetje stoort. Het valt me op hoe nors de gemiddelde Vlaming is. Wanneer ik een fietser of voetganger tegenkom, heb ik de gewoonte van te groeten (het is niet dat er op mijn stuk weg honderden fietsers rijden, ik kruis er misschien ééntje elke 2 km). Ik vermoed dat nog geen derde van de mensen die groet beantwoordt.
Een geweldige foto is het niet, maar het is wel een geweldige waarneming in mijn tuin. Een keizersmantel. De keizersmantel kende sinds de jaren ’80 een achteruitgang in Vlaanderen, maar wordt de laatste jaren terug meer waargenomen. Deze zwervende vlinder is een vrij grote, opvallende verschijning.
Ik had vorige week nog eens het boek ‘Dagvlinders in Vlaanderen‘ gelezen, en op basis van de verspreidingsfiches en habitatbeschrijvingen bedacht dat ik op termijn nog maar enkele extra soorten vlinders in de tuin zou kunnen spotten, onder meer de Keizersmantel, de Braamparelmoervlinder en nog twee soorten Dikkopjes. Twee dagen later zie ik één van die soorten in de tuin.
de Fruitberg