All posts filed under: Het leven zoals het is

Snelle fiets

Iets meer dan een half jaar geleden schreef ik een stukje over mijn speed-pedelec. Het inschrijven van de fiets verliep al bij al redelijk vlot. Dat kon niet gezegd worden van de eerste ‘echte test’ van 50 km. Een fiets moet je instellen op je lichaam, en dat was een stap die ik was overgeslagen. Gevolg :  op een ritje van nog geen anderhalf uur reed ik mijn achillespezen aan flarden. Met een bezoek aan een gespecialiseerde ‘bikefitter’ (die op basis van camerabeelden de positie van het stuur, de hoogte van het zadel en afstand tussen zadel en stuur bijstelt), ontstekingsremmers én drie maand ‘revalidatie’ was dat euvel van de baan. Begin mei reed ik eindelijk een eerste keer met de fiets naar ’t werk. Ondanks een belabberde fysieke conditie (wegens 3 maand in de lappenmand met achillespeesontstekingen) deed ik de afstand in beide richtingen sneller dan me ooit tevoren lukte. Maar toen ik die avond thuis kwam, werd mijn enthousiasme opnieuw zwaar getemperd: een terugroepactie op de elektrische fiets wegens een constructiefout in de …

Neen! Wij doen morgen NIET mee!

Morgen is het warmetruiendag. Hier in de Fruitberg doen we NIET mee. Onze verwarmingsketel heeft de geest gegeven in de nacht van zaterdag 8 op zondag 9 februari, en tot vanavond hebben wij het moeten stellen  zonder verwarming en zonder warm water (met medewerking van een eerste aannemer die een defecte verwarmingsketel bij vrieskoude niet zo’n probleem vond). We hebben er hier dus een warmetruientiendaagse en een warmepyamatiendaagse opzitten, onze fonkelnieuwe ketel blijft morgen lekker doordraaien.

54/100

Boodschappen Pannenkoek schreef er over, en blijkbaar is Tiny er als eerste mee begonnen. zonder me af te vragen of er nog plaats op de kar is, spring ook in op de kar (arm paard). Iemand heeft een Bucket-list opgesteld van honderd zaken die je zou moeten doen, en de bedoeling is dan alles wat je a l hebt gedaan af te vinken. Bon, aan de slag. 1.Een eigen blog begonnen. Drie keer zelfs. 2.Geslapen onder de blote hemel. Ja, geprobeerd. Een tip voor iedereen die dit wil proberen, doe dit NIET vlak naast een wei vol koeien. 3.Gespeeld in een band. Wel een guitaar gekocht, nooit in groepje gespeeld. 4.In Hawaiï geweest Neen, en ook nog geen Hawaii-shirt gedragen. 5.Een vallende sterrenregen gezien Check 6.Meer dan je kon missen aan een goed doel geschonken Niet meer dan ik kan missen. 7.Disneyland of de Efteling bezocht. De Efteling in een ver verleden, Disney zegt me niets. 8.Een berg beklommen. Zowel te voet als met de fiets. 9.Een sprinkhaan gevangen Duizenden 10.Een solopartij gezongen Op cantussen had ik vroeger …

2016

2016 is bijna voorbij. Op geopolitiek vlak een jaar om snel te vergeten. Het jaar dat een schertsfiguut tot president gekozen werd van een wereldmacht, een jaar van veel vreselijke aanslagen (niet alleen in Europa), de horror in Aleppo, de Brexit,… Ik vrees dat 2017 niet beter gaat worden. Ik probeer vooral te onthouden dat er ook mensen van goede wil op aarde leven. Ik heb dit jaar gezien hoe veel mensen zich belangeloos inzetten voor een betere wereld. Misschien is er toch nog hoop? Op tuinvlak was het wel beter : na de natte lente kregen we een prachtige zomer, en dito najaar. De tuin die er trouwens steeds beter begint uit te zien. Dat zal me niet beletten om volgend jaar opnieuw veel dingen aan te passen. Ik wens jullie allemaal ’t beste voor 2017, voorspoed, gezondheid whatever. En aan alle sluikstorters, azijnpissers en verzuurde medeburgers: veel jeuk en korte armpjes.

Het Vinne

De morgenstond heeft goud in de mond. Dat werd vandaag nog maar eens bewezen.Na de mist van gisterenavond en een koude nacht scheen vanmorgen een winterzonnetje over een berijmd Vlaanderen. Zoals ik hier al eerder aangaf, dit soort zonnige vriesdagen zijn waarschijnlijk de mooiste dagen van ’t jaar. En neen, ik ga U weer niet lastig vallen met foto’s van berijmde planten uit mijn tuin, dat deed ik eerder dit jaar al, ook al  stonden enkele stukjes tuin er wondermooi bij. Ik besliste een wandeling in het Vinne te maken. Het Vinne is het grootste natuurlijke binnenmeer van Vlaanderen. Dat is toch sedert enkele jaren opnieuw het geval, want dit meer werd in 1841 helemaal drooggelegd met het oog op landbouw. In 2004 werd beslist het gemaal uit te schakelen en het land terug te geven aan het water en de natuur. Zo werd het Provinciaal Domein “het Vinne” op enkele jaren tijd een prachtig natuurgebied, waar heel wat bijzondere watervogels kunnen ontdekt worden vanuit de vele vogelkijkhutten. Maar je kan er ook een wandeling rond en …

Speedbike

Sinds gisteren beschik ik over een nieuw transportmiddel. Een elektrische fiets, meer bepaald een ‘high speed pedelec’. Een fiets die trapondersteuning geeft tot 45 km/uur. Veel mensen zien elektrische fietsen als iets voor ouderen en invaliden, maar ik ben het daar niet mee eens. Het potentieel is veel groter. Ook al ben ik dit jaar opnieuw enkele keren met de fiets naar mijn werk gereden, de afstand (55 km enkele rit) is te ver om die verplaatsing geregeld te rijden. Ik kan de trajecttijd wel beperken tot 1 uur en 45 min, maar dan kom ik bezweet aan op’t werk. Dan moet ik eerst nog douchen en zo ben ik minstens 2 uur kwijt. Daarom spreid ik zo’n tochten over twee dagen. Indien ik mijn gemiddelde van 30 km/uur naar 36 km/uur zou kunnen opdrijven, zou ik de reistijd kunnen beperken tot 1 uur en 30 minuten, slechts een half uur langer dan de rit in de auto. Maar met mijn huidige trainingskilometers heb ik de indruk dat een gemidddelde van 30 km/uur toch bijna mijn plafond is met …

Hit & Run

Een tijd geleden gooide Menck een stokje. Tijd om dat terug te werpen. Wat is uw vroegste herinnering? Ik herinner me nog flarden uit mijn jeugd, maar heb geen flauw benul van de chronologie van die gebeurtenissen, en dus geen idee wat nu mijn vroegste herinnering is.  Ik denk dat de oudste herinnering me terugbrengt naar de dag dat ik met mijn driewieler in de beek ben gereden wegens bocht te kort afgesneden. Voorwielaandrijving… Welke levende persoon bewondert u het meest, en waarom? Mensen die zich inzetten voor anderen, zonder er zelf winstbejag of faam mee na te streven. Ik kom er zo ook af en toe tegen. Sommige mensen zeggen dat ook dat soort inzet dient om hun ijdelheid te strelen, maar ik weiger zo cynisch te zijn. Wat is uw grootste angst? Dat mijn kinderen iets zou overkomen. Wat is uw meest onhebbelijke karaktertrek? Daar zullen verschillende mensen wel een ander idee over hebben. Zelf ga ik vandaag voor mijn sarcasme. Welke eigenschap stoort u het meest bij anderen? Koppigheid en kortzichtigheid. Gebrek aan tact. Wat was …

Top 10

Zonet voerde ik mijn lijstje in voor de tijdloze van stubru. De komende weken wordt het jaar op heel wat zenders afgerond met een top 100, top 1000 of top ‘kijk ik kan nog meer’. Misschien willen enkele van jullie wel een lijstje inzenden, maar twijfelen jullie over wat nu het juiste lijstje is. Om jullie slapeloze nachten te besparen geef ik hieronder het antwoord 😉   1. Ludwig von Beethoven : Ode an die Freude Deze symfonie is wat mij betreft het mooiste wat de mensheid heeft gemaakt. Vanaf de ontroerend mooie eerste beweging tot het overdonderende koor op ’t einde van ’t stuk. Onwaarschijnlijk dat dit stuk muziek geschreven is door een componist die zo goed als volledig doof was… De versie die ik hieronder plak is een leuke Flashmob ergens in Spanje, die is minder lang en wat toegankelijker dan de volledige symphonie. Dit stuk is al 200 jaar oud. Tijdloos dus ;-).   2. Silversun Pickups : Lazy eye. Een song met een baslijn die zo vet is dat ze gewoon morbide obese …

Overrompeling

Gedurende het tweede week-end van mei zijn er de tuindagen van Beervelde. Deze editie verliep onder een staalblauwe hemel. De voorbije jaren is het weer vaak tegengevallen maar bij zo’n mooi lenteweer is de opkomst zo groot dat je al mag aanschuiven vanop de afrit van de autostrade. In het park zelf valt de drukte nog redelijk mee, op enkele stands na waar je echt lang moet aanschuiven. Zelf zocht ik nog enkele aanvullingen voor de schaduwtuin, een nieuw paar tuinhandschoenen en twee geraniums om de fruittuin verder te bodembedekken. Les excuses sont faites pour s’en servir, dus op naar Beervelde. Beervelde heeft de naam een snobistische beurs te zijn. De vele lifestyle standen geven wel die indruk, maar ik verspeel er mijn tijd niet. Er zijn namelijk heel veel leuke plantenkwekers op de beurs. Bij de meeste specialisten zijn de prijzen eerlijk maar op andere standen zie ik soms prijzen die mijn wenkbrouwen doen fronzen. De beurs lijkt steeds verder te groeien en veel van de recente standhouders zijn aanwinsten met vaak een erg gespecialiseerd aanbod. Eén van die nieuwe …

Eco-cheques

Tuincentra als Horta, Aveve,… je zal me er niet vaak vinden. Maar af en toe kom ik er toch binnen. Toen ik gisteren aan de kassa stond te wachten zag ik een jonge moeder met twee peuters afrekenen aan de kassa: één bus van 5 l anti-mos voor het terras, een doos onkruidbestrijder voor opritten en terras en nog een zak gazonmeststof met anti-moswerking. Wat heeft een tuinier meer nodig? Selectieve onkruidverdelger? Of een breedwerkend insecticide? Die was ze dan vergeten te kopen. Mijn haren rezen ten berge toen ze afrekende. Dat deed ze namelijk met eco-cheques… Op 4 en 5 juni doe ik opnieuw mee met de eco-tuindagen van velt. Om te laten zien dat tuinieren ook kan zonder gif. De komende maanden ga ik er nog wel één en ander over vertellen, en ook schaamteloos reclame maken. Een beetje minder low-profile dan twee jaar geleden dus. Een maand geleden nam ik een 50-tal stekken van de roze aalbessen. Iets dat past in t’ kader van die eco-tuindagen, maar daar over later meer… En als het nu eens stopt met regenen, dan …