Vier jaar geleden kreeg ik een Geranium pratense cadeau van de biodiverse tuinier; een prachtige plant voor de bloemenweide. Achteraf bleek dit een zeer bijzonder exemplaar te zijn, want de plant bloeit met witte bloemen in plaats van blauwe bloemen. Bart heeft er zelf geen enkele in deze kleur staan…
Er zijn wel al heel wat andere Geranium-soorten in bloei…
Na enkele jaren geduld bloeit de Phlomis tuberosa ‘Amazone’. Eindelijk. De planten waren de voorbije jaren een favoriet van de slakken, maar dit jaar zijn ze helemaal niet aangevreten. Daardoor heb ik nu toch al drie planten die mooie, grote pollen opleveren. Ik vrees dat bij de eerste felle wind de stengels wel allemaal omvallen. Maar nu dus toch even genieten. Dat doen de hommels trouwens ook.
Het groot streepzaad domineert op dit ogenblik de bloemenweide, die nu wel erg geel kleurt. Maar de bijen storen zich daar helemaal niet aan. Een klein overzicht van het ‘assortiment’ bijen dat de bloemen bezoeken.
Ik vermoed een breedbandgroefbij, een honingbij, een tronkenbij en nog een tronkenbij.
Deze Paeonia ‘Bowl of Beauty’ was één van de weinige planten die al in de tuin stonden voor wij het huis kochten. De plant stond aangeplant op de rand van ons perceel. Tijdens het aanplanten van de haag is de plant over het hoofd gezien, waardoor er een haag pal boven deze plant is aangeplant. Het jaar nadien viel me één van haar bloemen op, tussen de haag. Omdat het toen zeer warm was, besliste ik om de plant niet dan te verplaatsen, maar te wachten tot de winter. Maar aangezien ik dat vergat, vond ik twee jaar later nog twee kleine scheuten terug tijdens het wieden in de zomer.
Ik besliste om de planten op dat ogenblik uit te graven, en alsnog een poging te doen om de plantjes te redden. Eén van beide scheuten heeft de verplaatsing overleefd, en werd een jaar later (winter 2017) nog eens verplant (oeps). Het is algemeen geweten dat Pioenen niet houden van verplanten, maar dit exemplaar is ondertussen enthousiast gegroeid en geeft me dit jaar al enkele bloemen.
Zelf vind ik deze variëteit niet natuurlijk genoeg, en ik zou ze ook nooit aanschaffen, maar de link van deze plant met het huis is voor mij voldoende om deze een plaatsje te geven in mijn tuin.
De vijver en bloemenweide lijken zo uit één of ander tuintijdschrift te komen. Maar neen dus, dat is gewoon mijn tuin. Ik vrees dat met de onweders van de komende dagen heel wat planten zullen platgeslagen worden door regen en wind, maar dat is dus afwachten geblazen.
De nectartuin vanuit twee andere beeldhoeken. Er is al behoorlijk wat kleur te zien, en er zijn nog heel wat planten die de komende weken starten met bloeien.
De schaduwtuin ziet er beter uit dan vorig jaar. De woelmuizen hebben zich deze winter ingehouden.
De traditionele beeldhoek van de bloemenweide. Het groot streepzaad (Crepis biennis) is wel zeer massaal aanwezig.
Vanuit een andere beeldhoek een zicht op dezelfde ‘wildernis’. 
Ook de fruittuin staat er tip-top bij.
Ik heb dat hier nog al neergeschreven, bramen zijn perfect om in te zetten als haag: bloesem in ’t voorjaar, vruchten in de zomer en privacy vanaf april tot oktober.
De voortuin begint er met de jaren ook steeds beter uit te zien.
De lavendel in bloemvakken voor de woning zijn er ook bijna klaar voor…
De Amsonia staat hier ondertussen al even in bloei. Op de foto Amsonia hubrichtii. De plant lokt wel wat bestuivers, maar het is vooral de vroege bloei voor een vaste plant die deze Blauwe Ster een uitstekende plant voor de borders maakt. Na enkele jaren treuzelen zijn de pollen nu wel flink gegroeid.
Eén van de allermooiste pioenen staat hier weer in bloei.
Deze schoonheid voor de eerste keer aan de vijver gespot, tijdens het afzetten van eitjes. Ze werd daarbij voortdurend gestoord door platbuiken én kikkers.
Deelnemen aan de tuindagen stimuleert je om alle vervelende klusjes in de tuin eens niet uit te stellen. En met het goede weer van de voorbije weken is de tuin dus helemaal klaar. Zelfs de verharding is al gewied. Helemaal in orde? Op twee plekjes na. Want op die plekjes zitten twee mezenkoppeltjes te broeden die allebei lijken te stoppen met voederen wanneer ik op die plekjes wil wieden. Dus wied ik daar lekker niet, tot de meesjes zijn uitgevlogen.
En over broedsel gesproken. Eén van mijn Tiense vechthennen was broeds sinds begin februari. Ze heeft heel die periode het nachthok niet verlaten (of toch niet wanneer ik in de buurt was). Ik had al eens een poging ondernomen om haar op andere gedachten te brengen, maar laten we het gewoon houden bij het feit dat ze een valse tik is die niet gelooft in diplomatie maar aanval als beste verdediging beschouwt.
Dus liet ik haar maar begaan, met de idee haar één dezer toch eens van het nest te halen, maar net vandaag hoorde ik getsjilp. Van één kuiken, want ze broedde op drie kunsteieren en één ‘echt ei’.
Vaststelling het verdedigen van dat kuiken neemt ze ook zéér ernstig, terwijl ik water en voedsel in het nachthok wou zetten werd ik bedankt met enkele pikken in mijn handen…
Ondertussen zit de tweede Tiense vechthen al een tiental dagen te broeden op veel meer eitjes, dus met wat geluk lopen hier bij de tuindagen wat kuikentjes rond.
Maar nog even terug naar de ecotuindagen. Zoals al een tijdje geleden aangegeven organiseert velt-Tienen fietslussen tussen 11 tuinen die deelnemen aan de eco-tuindagen. Deze fietslussen worden niet afgepijld, maar op elektronische wijze ter beschikking gesteld. Op de website etd2018.wordpress.com vind je meer praktische info over onze lussen, de tuinen en de routebegeleiding.
Ik besef dat voor veel volgers mijn tuin te ver is om een bezoekje te plegen. Maar er zijn misschien andere tuinen in de buurt waar je welkom bent om binnen te springen en te genieten, wat inspiratie op te doen voor je eigen tuin of advies te krijgen over bepaalde aspecten van het ecologisch tuinieren. Ondertussen kan je mijn tuin virtueel blijven bezoeken 😉
Alle deelnemende tuinen vind je op www.velt.be/ecotuindagen.
Eentje die ik hier niet zo vaak zie, dit geaderd witje.
de Fruitberg