de Fruitberg

Gele lis

De gele lis (Iris pseudacorus) staat nu in bloei. In de achtergrond ziet U veel paardenbloemenpluizen. De voorbije dagen werd het wateroppervlak van de vijver redelijk ‘vuil’ door de ophoping van nectar en zaadpluizen.

De regenbui van vandaag maakte het wateroppervlak weer vrij. Het water is kraakhelder, en dit zonder filter of ander gedoe, en met gewone tuingrond in de vijver voor de plantenvakken. Dit lukt omdat de plantengroei weelderig is en er geen vissen in zitten (die heel wat fosfaat en nitraat produceren). Er groeit wel wat alg op en in het water, maar helemaal geen storende hoeveelheden.

Het heldere water gaf me vanavond de gelegenheid om van dichtbij een stelletje watersalamanders hun eitjes te zien afzetten.

Maar ook rondom de vijver valt er heel wat te beleven. Gisteren de stelletjes waterjuffers en enkele platbuiken die rond de vijver vertoefden, alsook een overmoedige jonge kikker die probeerde een hoornaar te vangen (en nadien ook een poging deed om een platbuik uit de lucht te vangen).

Twee weken geleden vroeg iemand me waarom ik een vijver had aangelegd, want het was geen zwemvijver en die had dus geen nut. “We staan hier nu toch met meer dan 10 man naar te kijken” is dan het juiste antwoord. Ik ben in ieder geval erg tevreden dat ik vorig jaar dan toch tijd maakte om de vijver aan te leggen.

Nog drie weken

Over drie weken zijn het de eco-tuindagen van velt. Zoals al eerder aangegeven, is de Fruitberg dit jaar opnieuw van de partij.

DS1_4679 — *In de bloemenweide is het nu nog steeds vooral de koekoeksbloem die het hoge woord voert. Maar de margrieten en klaprozen zijn binnen een week ook al van de partij*

En eerlijk gezegd, de tuin ligt er nu prachtig bij. Zowat alles is perfect uitgegroeid, en heel wat planten gaan duidelijk de komende weken starten met bloeien.

De foto’s zijn vrij laat getrokken, bij een laagstaande zon. Om ideale plaatjes te maken had ik nog even moeten wachten en een statief er bij nemen, maar daar had ik nu even geen zin in.

Tenzij één of ander onweer de boel toch nog zou verpesten, is dit het eerste jaar dat ik meedoe met een tuin die er echt al wat volwassen begint uit te zien.

DS1_4684 — In de nectartuin is ook zo goed als alles mooi opgegroeid, en zijn grote delen dichtgegroeid. Akeleien, Polygonum bistorta, Muurbloem en koekoeksbloem staan nu enthousiast in bloei.

DS1_4685 (1) — Dit stukje ziet er nu nog kleurloos uit, maar over twee weken kan je gewoon niet naast de Buddleija alternifolia kijken die helemaal lavendel zal opkleuren,. Of toch, om de Salvia’s in bloei te bekijken.

Enkele dagen later

Deze week ben ik twee keer met de speed-pedelec naar ’t werk gereden. Kwestie van rustig op te bouwen, ik heb trouwens ook maar drie dagen gewerkt. Vanaf volgende week benut ik iedere kans om met de fiets naar ’t werk te rijden. Je voelt je ’s ochtends op ’t werk zoveel energieker na een ochtendrit met de fiets dan na een suffe autorit.

En alhoewel de autonomie ’s morgens me een beetje tegenvalt – bij de eerste rit heen moest ik zo waar een km zelfstandig fietsen, met een fiets van 27 kg en twee fietstassen van samen 15 kg is dat geen lachertje – ben ik over ’t algemeen toch tevreden over de fiets. Hoeveel autonomie ik heb en hoeveel ondersteuning ik mag/kan vragen is nog niet helemaal duidelijk, maar dat zal de komende weken wel snel veranderen.

Het was deze week wel nog erg frisjes. Woensdagmorgen was het 2°C toen ik om 06h15 vertrok. Maar wanneer je dan 2 km ver bent een een uil over de weg ziet vliegen, om vlak daarna door een houtkant vol bloeiende meidoorn te fietsen, denk je daar echt niet aan. Het is dan vooral genieten.

Vrijdagavond kon ik met de wind in de rug terug naar huis rijden, en legde ik de afstand af aan een gemiddelde snelheid van 39,5 km/h. Iets wat met de vorige fiets gewoon niet mogelijk was.

De fiets rijdt uitermate comfortabel en stabiel, en met mijn bandenkeuze kan ik de fiets redelijk precies in bochten sturen. De fietstassen op het bagagerek (reflecterend) maken dat ik geen rugzak meer dien te dragen, enigste minpunt is dat je die tassen wel voelt in bochten. Maar toch: op dit ogenblik ben ik meer dan tevreden.

Volgende week ga ik de fietsroute nog wat bijsturen, ik zou graag Zoutleeuw en Hasselt vermijden, omdat het de twee minst veilige stukken zijn, met in Hasselt ook nog eens veel stoppen en keren. Indien de alternatieve weg (3 km korter) ook veilig is, zou dat nog eens 5-7 minuten verschil kunnen maken.

Over veiligheid en de snelle fiets gesproken. Zolang je jezelf bewust blijft van het gevaar, aandachtig fietst en defensief rijdt (er nooit van uitgaan dat een automobilist je gezien heeft of dat hij je voorrang gaan verlenen), valt het volgens mij allemaal wel mee. Ik ben er van overtuigd dat dit vervoersmiddel de toekomst is voor woon-werkverkeer. Het is vaak niet zo veel trager dan de wagen en is uitermate energie-efficiënt (bijna 10 x efficiënter dan een (kleine) elektrische wagen).

Watanabee

Nog een plekje over in de tuin waar je een probleemloze struik wilt neerplanten? Deze Viburnum plicatum ‘Watanabee’ is een plant die maandenlang mooi staat. Bovendien volgt er in het najaar ook nog een tweede bloei.

Ons exemplaar is de voorbije jaren nooit gesnoeid, deze compacte groeiwijze is typisch voor deze variëteit.

Bloemenweide

In de bloemenweide staan nu heel wat dagkoekoeksbloemen (Silene dioica) in bloei. De plant is duidelijk in haar nopjes in dit stukje tuin, en breidt zichzelf gestaag uit. Ik zie ook heel wat jonge zaailingen groeien.

Het zorgt voor wat vroege kleur in dit stukje tuin.

De echte koekoeksbloem, Lychnis flos-cuculi staat ondertussen ook in bloei in de nectartuin. De plant had het vorig jaar wat moeilijker door de aanhoudende droogte van ’t voorjaar, maar dat is duidelijk al weer vergeten.

Ook de zaadjes die ik vorig jaar uitstrooide aan de waterrand van de vijver zijn duidelijk goed gekiemd. In het verleden heb ik ook al enkele keren getracht de plant uit te zaaien in de bloemenweide, maar dat is me tot op heden niet gelukt. Ik vermoed dat ook deze plant vanaan de vijverrand zich langzaamaan zich wat zal verspreiden naar andere plekjes in de bloemenweide.

Eerste Gezicht Jaargang 6 / Mei

1 Mei 2018. Ondertussen zijn we aan ons zesde tuinjaar bezig in de Fruitberg. Van mei tot oktober volhard ik in boosheid en geef ik een overzicht van de tuin. Ik blijf ook in de winter de foto’s maken (ik plaats er wel gen blogbericht meer voor), je vindt ze in de slideshows.

Voortuin.

In de nectartuin is er al een beetje kleur te zien, maar toch vooral het frisgroen van ontluikend blad. De klokjesboom staat in bloei, alsook de Deutzia en de rode spoorbloem. Verder staan de pioenen klaar om te schitteren over 1 – 2 weken.

De rambler is weer wat groter dit jaar.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

In de nectartuin is ondertussen opnieuw frisgroen, maar veel kleur valt er nog niet te beleven. Vooraan in beeld moet er wel nog wat opgeruimd worden.

Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Op het terras zien we enkele bijkomende meubels staan. Verder kleurt alles redelijk groen. Het ijs in de tuin is geen hagel, maar zijn ijsblokken die we gebruikt hebben om drank te koelen.

En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning
Alles is hier nu frisgroen (behalve de kerspruim rechtsachter, die is rood), klaar voor een nieuwe start.

http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Vijver

De vijver ziet er nu geweldig uit. Gewoon zoals ik het wil. Over enkele weken staat er hier ook heel wat in bloei. Alleen de pijlstaart is verdwenen, de andere planten doen het uitstekend of meer dan uitstekend. Ook de zwanenbloemen (vooraan links), zijn veel groter teruggekeerd. Op de achtergrond de appelhaag in bloei

Bloemenweide

De bloemenweide begint langzaamaan te kleuren, vooral met koekoeksbloem. Het gras is flink aan ’t groeien, maar neemt nog niet de overhand.

Schaduwtuin

De woelmuizenschade is beperkt dit voorjaar. De planten komen ook hier weer piepen. Onze kabouter heeft wel een schedelbreuk opgelopen door een vallende tak.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Hier rijpen nu pruimen en peren. En linksonderaan staan inderdaad veel boterbloemen. Indien U er een probleem mee heeft, mag u ze komen wieden. Mij storen ze niet.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Stromer ST2

Een aantal weken geleden schreef ik hier over mijn nieuwe speed-pedelec, die begin maart zou geleverd worden. Maar productieproblemen bij Stromer, gecombineerd met de sterk stijgende populariteit van de speed-pedelec, maakten het wachten heel wat langer. Verder heeft de producent ook inspanningen gedaan om de betrouwbaarheid van de fietsen te verbeteren, en dat was broodnodig. Uiteindelijk is de fiets pas op 23 april geleverd bij de fietshandelaar.

De fiets is ondertussen klaar voor gebruik. Normaal rijd ik morgen mijn eerste keer met deze ‘machine’ naar ’t werk. De korte testritjes van de voorbije dagen gaven aan dat ik met de fiets probleemloos 55 km zou moeten kunnen afleggen aan een gemiddelde snelheid van 40 km/h (zolang er geen felle wind op kop staat).

Vandaag heb ik nog een laatste ‘controlerit’ mét fietstassen uitgevoerd, waarbij ik tot halverwege ’t werk ben gereden en dan terug. Ik zal in ’t begin zeker ’s avonds moeten doseren, wanneer de wind pal op kop staat. De gemiddelde snelheid zal dan zeker geen 40 km/h bedragen.

DS1_4629 — Voor speed-pedelecs zijn er een resem Europese regels (typerichtlijn). Zo is een claxon verplicht en een bel verboden vanaf 2018. Toch heb ik ook een bel op de fiets gezet om fietsers te waarschuwen van mijn komst, de claxon is wat mij betreft veel te luid tegenover fietsers. Ook de reflecterende strip in de banden is in theorie verboden. Begrijpe wie het begrijpen kan, zou ik zo zeggen.

Morgen dus de eerste rit richting werk (en terug). Doelstelling is nu iedere week 3 keer met de fiets naar ’t werk te gaan. Eens benieuwd of we die ambitie kunnen waarmaken, maar ik zie dit iig niet als een straf, integendeel.

DS1_4623 — De fiets is uitgerust met een krachtig voorlicht (600 lumen), en produceert 5 x meer licht dan het licht van de vorige fiets. De ingewikkelde vorm van de lamp zijn spiegeltjes die ervoor zorgen dat tegenliggers niet verblind worden. Ook het achterlicht is een stuk krachtiger en heeft bovendien een remlicht.

Curieuzeneuzen

De fruitberg is één van de 20 000 deelnemers aan de Citizen-science project dat de luchtvervuiling beter in de kaart probeert te brengen. De bijdragen in de Standaard over de luchtkwaliteit en de gevolgen op onze gezondheid gedurende de voorbije weken lijken aan te tonen dat er echt dringend één en ander dient te gebeuren.

Wij zijn alvast benieuwd naar het resultaat.

Cornus

Toen ik enkele jaren geleden deze Cornus florida ‘Rainbow’ kocht, was ik een beetje bezorgd of deze bontbladige kornoelje het wel zou redden op mijn zware grond. Maar ook deze plant is hier ongeveer verdubbeld qua volume. Alleen jammer dat de bloemen niet helemaal openen.

De bonte bladeren en de witte bloemen contrasteren mooi met het frisse groen van de beukenhaag. Ik heb deze bontbladige variëteit vooral aangeschaft omdat ze spectaculaire herfstkleuren biedt.

Paeonia ‘Early Windflower’

Ik heb iets met Pioenen. Ze stralen nostalgie uit en groeien probleemloos op mijn zware leemgrond. Mijn voorkeur gaat uit naar natuurlijk uitziende cultivars of botanische variëteiten. Veel mensen zeggen dat de planten te kort in bloei staan en het blad daarna snel lelijk wordt, maar ik ben het daar dus niet mee eens.

Deze Paeonia ‘Early Windflower’ kon ik vorig jaar aanschaffen in Beervelde. Het is een kruising tussen Paeonia emodi en Paeonia veitchii. Het is één van de vroegst bloeiende pioenrozen, met zeer mooi blad. De plant doet het hier uitstekend en bloeit nu voor ’t eerst. Net zoals de meeste andere botanische pioenen lijkt deze iets minder formeel te groeien.