Deze blijft nog altijd flink doorgaan, en staat alweer maanden zonder oponthoud in bloei, met een goddelijk aroma er bovenop. Het plan is hier om in de lente stekjes van deze plant te nemen en de plant dan uit te delen als cadeau tijdens de eco-tuindagen….
Aan wie geïnteresseerd is natuurlijk.
Bijna een jaar geleden was ik met mijn vrouw op uitstap in Gent. Ik kocht me er bovenstaande manbag. Nog geen jaar later ben ik uitermate tevreden over die aankoop. Gedaan met de portefeuille, sleutels, GSM et alii in de broekzakken te stoppen, alles lekker eenvoudig in de tas. En ik heb nu ook altijd een pen bij. Vrouwen hebben dat toch wel goed bekeken, die handtas.
En er zijn zeker mensen die vinden dat een echte man geen ‘sjakosj’ draagt. Maar ik heb zelf wel voldoende zelfvertrouwen om me daar nu eens niets van aan te trekken. Laat de macho’s maar sukkelen met hun sleutels, portefeuille, telefoon,… Of hem als een kleuter af te geven aan hun vrouw, die die spullen dan wegstopt in haar handtas.
‘Meer dan sprietjes’ is een nieuwe campagne en boek van velt. Deze campagne moet mensen aanzetten om hun gazon om te vormen van groene woestijn naar een ecologische gazon met meer dan alleen maar grassprieten. Ook de provincie Vlaams Brabant voert rond dit thema campagne, met info avonden in februari en maart.
Hier komen de krokussen ieder jaar opnieuw iets talrijker uit het gazon priemen.
De abrikozen en amandel zijn ieder jaar de eerst bloeiende fruitbomen. De koude van de voorbije weken zorgt er in ieder geval voor dat die bloesem een beetje later is dan andere jaren, maar de bloemknoppen beginnen nu toch te schuiven. Ik vermoed dat de bomen over een week of twee volop in bloei zullen staan.
Daarna zal het zoals ieder jaar weer afwachten zijn of er nog een echte vorstperiode aankomt, waardoor de oogst zou gedecimeerd worden…. Ook niet zo heel positief, ik zag vandaag pimpelmezen een nestkast inspecteren. Het is echt nog veel te vroeg om aan een nest te beginnen.
Nog even verder over de koude van de voorbije weken, er valt hier, voor zover ik kan zien, geen vorstschade te bespeuren. Zelfs de jonge Passiflora caerulae lijken me nog in orde.
De dagen zijn opnieuw aan ’t lengen. Het was deze week gewoon fantastisch weer om met de fiets naar ’t werk te gaan en ook de komende week zou het perfect fietsweer zijn. Ik vertrek nog net in de absolute duisternis, en ga na 750 m een onverlicht fietspad op, tussen de velden en een natuurgebied. Zonder enige vorm van lichtvervuiling zie ik eerst nog een prachtige sterrenhemel, maar daarna zie ik de sterren één voor één verdwijnen voor het opzettende zonlicht. Een spektakel waarvan ik extra kan genieten omdat ik s’ morgens van west naar oost moet en ’s avonds de omgekeerde richting.
’s Ochtends is het nog erg fris (zeker bij die snelheden), maar tegen de koude kan je je kleden. Eigenlijk is de rit ’s avonds op dat vlak nu vervelender; omdat het bij aankomst vaak aanzienlijk frisser is dan bij mijn vertrek. Dus ofwel kleed je jezelf te warm, en krijg je het naderhand koud van dat zweet, ofwel vertrek je met wat meer zomerse kledij, maar dan wordt het onderweg toch redelijk fris.
Gisterenavond nog eens moeten remmen voor een ree die de weg overstaken 500 m een uil gespot.
De teller staat nu al boven de 12.500 km. De 15.000 km – mijn nieuwe doelstelling voor de het eerste jaar, gaat me dus wel lukken. Iemand vertelde me vorige week dat veel mensen minder afstand met hun auto afleggen, zo had ik het nog niet bekeken….
Misschien is zo’n speed-pedelec ook iets voor jouw woon-werkverplaatsingen? Nu is mijn fiets erg duur in aanschafprijs, maar je koopt al een speed-pedelec met een autonomie van 50 km voor ongeveer 5000 EUR. Dat is veel geld hoor ik jullie allemaal denken.
Maar bekijk het volledige kostenplaatje eens. Je gaat ook minder met je wagen rijden, en die is een pak duurder per km. En je werkgever betaalt je waarschijnlijk ook een fietsvergoeding uit van 23 eurocent per km.
Neem nu voor 15 000 fietskilometers per jaar (35 km enkele rit):
Wanneer je woon-werk afstand 30 km is, dan betaalt zo’n fiets zich terug in minder dan twee jaar. En het plezier en het effect op je gezondheid zijn onbetaalbaar. Ik heb geen recht op die fietsvergoeding, maar zou de fiets voor geen geld ter wereld willen missen. Ik had voorgenomen om 7500 km per jaar met die fiets te rijden, (dus 75 verplaatsingen). Maar het is zo verslavend dat ik de fiets alleen laat staan wanneer ik me voor mijn werk moet verplaatsen of wanneer het KMI een code oranje of rood uitgeeft.
Tijdsverlies? Indien je zonder zweten wilt aankomen kan je een gemiddelde snelheid van 35km/h aanhouden. En op de meeste plekken kan je een fiets veel dichter parkeren dan een wagen;-). Je wint ook vooral aan zekerheid. Mijn rit duurt 1 uur 30 minuten, en er zijn met de speedpedelec geen onvoorziene files die de spreiding op die duurtijd zeer groot maken. Volgens onderzoek van de KUL verliezen mensen in file-gevoelige regio’s amper tijd…
De eerste bloemetjes op de Edgeworthia beginnen zich te openen. De bloemtrosjes zien er nu echt onwezenlijk uit.
De Daphne begint nu langzaamaan te bloeien. De eerste bloemetjes openen zich, de geur is erg lekker en vrij sterk. Nog een weekje wachten en dan staat het struikje echt rijkelijk in bloei volgens de optimist in mij. De bloemen van deze variëteit zijn wel opvallend gekleurd in vergelijking met de vorige plant.
Op dit ogenblik kan de Daphne wel niet op tegen het geurgeweld van de Sarcococca hookeriana die nu volop in bloei staat… Maar de geur van die laatste is wel minder lekker.
Omdat onze stakende collega’s ons de toegang tot onze werkplek ontzeggen, heb ik vandaag een dagje vrij genomen. Het was een fantastische dag om wat in de tuin te werken. ’t Werd hoogtijd dat ik eraan begon, want ik had al weer enkele weken helemaal niets meer uitgespookt in de tuin.
Vandaag was dat het snoeien van het klein fruit.
Daarmee is officieel een nieuw tuinjaar ingezet. De komende twee weken zouden we nog van ’t zelfde weer hebben, dat vormt wat mij betreft geen probleem. Zaterdag probeer ik ook nog de appel- en perenbomen te snoeien, en alle snoeihout te verhakselen, maar ook daarna heb ik nog een waslijst van klusjes die ik wil uitvoeren in de tuin.
Het was vandaag ook de eerste dag dat de krokussen bloeiden. Dan staat de lente echt wel aan de deur.
Het zonnetje brengt ook in mij het zonnetje naar boven. En ik kan ook eindelijk terug met de fiets naar ’t werk, ik ben dit jaar nog maar 9 keer met de fiets gaan werken, gladde wegen en 110 km fietsen per dag zijn wat mij betreft geen goede combinatie… Er breekt nu ook een erg mooie periode aan op de fiets: het zou de komende weken vaak helder zijn, en dan kan ik zowel ’s morgens genieten van de zonsopgang als ’s avonds van de zonsondergang.
Ik vermoed dat jullie ook allemaal hebben gemerkt dat het vannacht behoorlijk koud was. Hier klokte de temperatuur in een nabijgelegen weerstation af op -7,3°C. De voorspellingen geven nog geregeld nachtvorst en erg lage maximumtemperaturen voor de komende 2 weken, maar, volgens die vooruitzichten zouden we geen vriesdagen krijgen.
Eigenlijk ben ik tevreden met deze winterprik. Voor ’t eerst sinds enkele jaren krijgen we winterse temperaturen voor een heleboel planten beginnen uit te lopen. Vorig jaar stond de abrikoos begin februari in bloei, maar hingen de bloesems enkele dagen later vol sneeuw. De abrikozenoogst was dan ook zeer beperkt. Ook de kiwibessen kregen de voorbije jaren – na een warme december en januari – een flinke tik in februari. De laagste temperatuur van 2018 werd hier tijdens de ochtend van 28 februari gemeten, na een zo goed als vorstvrije maand januari.
De voorbije twee winters daalde het kwik hier tot -9,2°C en -8,1°C. Die -7,3°C baart me dus geen zorgen. Het was bovendien perfect windstil vannacht, waardoor ik op dit ogenblik amper maatregels neem tegen de koude.
Vijf planten kregen hier winterbescherming met een vliesdoek (Clerodendrum bungei, Daphne bohlua, Buddleja globosa, de winterharde Granaatappel en Passiflora caerulea), en verder werden een aantal planten in kuipen in de tuinberging of de kelder geplaatst). Ik ben ervan overtuigd dat de andere planten zonder kunnen. De Passiflora caerulea zal ik – ondanks de aangebrachte vliesdoeken – waarschijnlijk verliezen, omdat dit jonge zaailingen betreft die twee maanden geleden zijn geplant. Alle andere planten hebben ook de voorbije winters doorstaan. Het is perfect mogelijk dat het verderop in februari nog flink kouder wordt (polaire vortex?), maar op dit ogenblik ziet alles er behoorlijk goed uit, omdat de schade van die koude door het huidige koude voorspel waarschijnlijk beperkt zal blijven.
Wel vervelend aan zo’n lange winterperiode: de kippen voorzien van drinkwater. Maar zolang we niet spreken over echte vriesdagen, valt ook dat mee aangezien de drinkwaterklokken ontdooien gedurende de dag. Bij opeenvolgende vriesdagen wil ik een noveen – spaaskaars gebruiken, die ik in een gat onder de drankklok opstel, maar dat zal ik naar alle waarschijnlijkheid dit jaar niet kunnen uittesten. Dat relaas is dus voor één van de volgende jaren.
En verder? In de vijver tref ik maatregelen om te voorkomen dat de volledige vijver met ijs bedekt geraakt, waardoor zich moerasgas onder het ijsoppervlak zou kunnen opstapelen. Een eenvoudig luchtpompje met luchtsteen zorgt ervoor dat een deel van het wateroppervlak openblijft. Dat moet in eerste plaats garanderen dat de kikkers de winter veilig doorkomen in mijn vijver, maar het ‘wak’ in het ijs lokt ook behoorlijk wat zangvogels naar de vijver.
Voor die zangvogels kan ik op dit ogenblik met moeite voldoende eten aanslepen. De 4 grote silo’s zijn nu iedere twee dagen leeg. Dat wil natuurlijk ook zeggen dat het hier volop genieten is van de aanvliegende vogels. En volgens waarnemingen.be stuurt de koude ook de kepen weer naar onze contreien, net zoals vorig jaar. Maar die heb ik hier dit jaar nog niet gezien. En tuinklusjes? Ik werk met dit weer niet in de tuin, ik beperk me tot het kijken naar de vogels. Misschien maak ik wel wat tijd vrij om nog een bijkomend insectenhotel te bouwen dit week-end, maar ik acht die kans eerder gering.
Zijn er dan geen nadelen aan die koude? Tja, deze week wordt er niet gefietst. Niet zozeer vanwege de koude, wel vanwege het gevaar op rijm- en ijzelplekken.
Het eerste week-end van juni zijn er naar jaarlijkse traditie de velt eco-tuindagen. De Fruitberg zal ook dit jaar weer deelnemen.
Deelnemen aan de eco-tuindagen levert de nodige motivatie om tuinklusjes niet uit te stellen, daardoor ben ik begin juni gezegend met een tuin die er goed uit ziet. Aangezien het zaterdag vorig jaar erg rustig was qua bezoekers , ga ik me die dag reserveren om de laatste dingen in orde te brengen, en alleen op zondag deelnemen.
Gelukkig heb ik vorig jaar een flink pak foto’s genomen, midden mei, zodat ik nu opnieuw wat up-to-date promotiemateriaal heb. En al stinkt eigen stoef, die foto’lijken wel uit een boekske te komen, … of toch niet, want de tuinen in de boekskes zijn meestal veel afgelikter. Laten we zeggen dat het foto’s lijken uit een boekske dat ik zou kopen.
de Fruitberg