Late vorst

Twee weken geleden  heeft het hier één nacht erg koud geweest. Net geen -2 °C. Voor het jong uitlopend blad van een aantal struiken was dat duidelijk van het goede teveel. In de siertuin onder meer de bijenboom en drie Hydrangea aspera planten. Minder dan twee weken later zijn de planten wel al nieuw blad aan ’t aanmaken, maar ik vrees dat de bloemknoppen naar de knoppen zijn. De schade is wel beperkter dan twee jaar geleden (toen was de winter nog zachter geweest)

Ik vrees dat het ook een impact zal hebben op de oogst van peren en appels. Door de warmere winters worden we wel steeds meer blootgesteld aan late vorst. Qua fruit zijn hier in de tuin de kiwibessen zeer sterk beschadigd, de echte kiwi’s hebben heel wat minder schade opgelopen. Maar voor mij is dit maar een hobby, voor veel fruittelers een ware nachtmerrie.

DS1_5387 (2)

Eén

Ondertussen probeer ik al bijna 10 jaar de pinksterbloemen in het gras te koesteren: door ze niet te maaien en de kans te geven om zaad te zetten. In ’t begin leek deze aanpak te werken, maar vorig jaar waren de pinksterbloemen verdwenen en dit jaar heb ik exact één pinksterbloem in de tuin staan.

Maar we geven niet op. Ik hoop ze ooit in de buurt van de vijver te zien opduiken.

Bloesem

De pruimenbloesem (boven) bereikt nu een hoogtepunt. De peren en Nashi-peren beginnen ondertussen ook te bloeien.  Vorig jaar droegen de Nashi-peren amper vruchten, waardoor de boompjes eindelijk aan postuur konden winnen. Dit jaar is er opnieuw veel bloesem.

DS1_5335 (2)DS1_5336 (2)

Verder ben ik ook zeer te spreken over de bloemen op deze kiwi. Want dat is één van mijn mannelijke exemplaren. Ik zou dus ook dit jaar kiwi’s kunnen oogsten.

DS1_5332 (2)

Slakken

Deze Nepeta kubanica was de voorbije jaren een plant die heel veel last had van slakkenvraat. Vandaar dat ik enkele jaren geleden de slakken probeerde te bestrijden met koperen ringen. Maar dit jaar heb ik helemaal geen last van slakkenvraat op deze planten.

Ook enkele andere planten (Astrantia, Monarda, Phlomis, Echinacea, Aster), die typisch last hebben van slakkenvraat, blijven er dit jaar van gespaard. Een gevolg van de droogte van vorig jaar, of is er meer aan de hand? Vorig jaar vond ik ’s avonds vaker padden terug in de borders, en die lusten wel een slak.

Doel bereikt

Gisterenochtend maakte ik dit beeld van mijn Stromer-App. Ik heb sinds ik de fiets 325 dagen geleden aankocht 15000 km gereden met ‘Hugo’. Zoals U kan zien, heb ik om die afstand af te leggen iets minder dan 400 uur doorgebracht op de fiets.

Ik merk dat ook in het aantal km dat ik nog met de auto afleg : 24600 km de laatste 12 maanden en 9200 km de laatste 6 maanden (ondanks de winter en het slechte weer). Drie jaar geleden legde ik jaarlijks nog bijna 40 000 km af met de wagen.

Ik heb de voorbije weken en maanden ervaren dat zowel regen als koude geen of weinig problemen vormen mits aangepaste kleding. Alleen ijzel, onweer en storm sturen me nog richting auto. Mijn ambitie voor dit jaar : meer km afleggen met de speed-pedelec dan met de auto. Het ultieme doel is de kaap van de 50 000 km te ronden in minder dan 3 jaar.

Gazon

Ik heb het hier al eens vroeger neergepend. Het gazon was erg lang een statussymbool voor de aristocratie: het bewees dat je het geld had om mensen in te zetten die een groot stuk grond beheerden met zeis, hark en schaar. Het was een typisch Europees modeverschijnsel.

Vanaf 1830 verschenen de eerste grasmachines en werd het gazon meer gemeen goed (want een gazon was nu eenmaal een statussymbool, en dat wou iedereen).

Toch cynisch dat zoveel mensen, bijna 200 jaar later, een aanzienlijk deel van hun schaarse vrije tijd investeren in het maaien, verticuteren, bemesten en besproeien van dat gazon….

In heel Vlaanderen vind je ongeveer 800 km² gazon… Ik vraag me af hoeveel uren er in heel Vlaanderen gespendeerd worden aan die 800 km²

 

Parrotiopsis jacquemontiana

Deze trof ik dit week-end aan bij ‘de betere boomkweker’. De plant is de enige vertegenwoordiger van het genus Parrotiopsis, behoort tot de Hamamelidaceae en is afkomstig uit het Westen van de Himalaya.

De bloemen hebben wel wat weg van Cornus. De bloemen lijken uit een grote bos meeldraden te bestaan, maar dat zijn eigenlijk allemaal aparte bloemen zonder bloemblaadjes.

DS1_5300

De plant doet het zowel in zon als halfschaduw, wordt ofwel een struik van 3 m hoog of een kleine boom en vraagt een humeuze grond. Maar het zou al bij al een makkelijke plant zijn om te doen groeien.

Ik vraag me dan af waarom deze schoonheid niet veel populairder is, wel is het zo dat de plant dit jaar uitzonderlijk vroeg bloeit, hij zou normaliter eerder in april en mei bloeien en dan is er meer keuze natuurlijk…