Gouden tip: ga niet in discussie met mensen die beweren dat de mens geen invloed heeft op het klimaat, maar gebruik de quote van deze cartoon om de discussie stop te zetten.
Behangersbij
even een edit van de titel, niet alleen fout gespeld maar ook nog eens onjuist
Rosa ‘Lady of the Lake’ staat er gezond bij. Alleen lijkt het alsof en iemand confetti uit de blaadjes heeft willen maken. Die ‘iemand’ is een behangersbij (bladsnijder), die de blaadjes in hun nest gebruiken voor de larven. De plant leidt daar duidelijk niet onder.
Deze roos werd me aangeraden door mijn ‘lokale’ rozenhandelaar, en ik ben er erg tevreden mee: ze groeit goed, is gezond, bloeit met open roze bloemen die heerlijk geuren en is bovendien doorbloeiend. Het is één van de weinige ramblers/klimrozen die al die criteria afvinken.
Succissa pratensis
In het eerste jaar dat ik deze inheemse plant in de borders plaatste, vond ik ze nogal iel. Een klein rozetje met enkele bloemsprieten, die dan wel veel volk lokten, maar op esthetisch vlak zeker geen hoogvlieger.
Nu de planten enkele jaren oud zijn, zijn ze veel voller geworden en waardige borderplanten. En ze lokken nog steeds aardig wat beestjes…
Ik had ook een overzichtsfoto gemaakt van één van de groepjes, maar die was niet OK om hier te posten, en nu is het donker… één dezer voeg ik die nog wel eens toe.
Vijverwerkzaamheden
Zoals vorige week al aangegeven, de vijver was helemaal dichtgegroeid. Tijd om in actie te treden. Om de werkzaamheden te vereenvoudigen heb ik een soort ‘bruggetje’ gemaakt zodat ik makkelijk in de vijver geraakte zonder mijn oeverzone te verklooien. Ik heb een kleine 2m² vijveroppervlak vrijgemaakt. Dat was voldoende om twee kruiwagens te vullen met hoornblad, watergentiaan en krabbenscheer. Ik heb tijdens de werkzaamheden ervaren dat krabbenscheer een uiterst onaangename plant is om te manipuleren (gezaagd blad dat door je huid snijdt).
Volgend voorjaar is alles waarschijnlijk terug dichtgegroeid, maar dan herhaal ik de oefening nog eens. Ik kan dan waarschijnlijk ook enkele mensen blij maken met de overschot aan waterplanten. Want die kruiwagens met waterplanten hebben een flinke marktwaarde wanneer je zo’n volumes zou gaan kopen in de winkel. En ik geef ze liever weg dan ze op de composthoop te gooien.
De vijver (en ’t gazon rondom de vijver) krioelen nu van de kleine kikkertjes. Ik denk hier zowel een groene als een bruine kikker te ontwaren. Het bruine kikkertje op de bovenste foto zit trouwens op krabbenscheer, je ziet de zaagtandjes op ’t blad staan…
Paw-Paw
De vruchten van de paw-paw zijn ondertussen flink gegroeid (formaat van een flinke peer). Nog een zestal weken en ze zijn rijp. Ik tel een twintigtal vruchten, ik kan niet wachten om ze te proeven.
De granaatappel lijkt me niet fertiel, er is geen enkele vruchtvorming, ondanks tientallen bloemen en de warme zomer. Ik denk dat de dagen van het plantje (bijna) geteld zijn.
Vermist
Door de explosieve groei van de watergentiaan en krabbescheer, lijkt de vijver volledig verdwenen. Libellen, vogels en kikkers weten hem wel nog te vinden, maar ik denk dat het nu toch tijd wordt om eens in te grijpen. Het water is nog steeds glashelder.
Compost
We naderen ondertussen het einde van de zomer. Het reguliere onderhoud (wieden) neemt nu veel minder tijd in beslag omdat de meeste planten flink gegroeid zijn en onvoldoende licht laten voor zaailingen.
Tijd om dus wat andere dingen te doen in de tuin. Zo heb ik de voorbije weken alle hagen gesnoeid en het snoeihout nadien verhakseld. Volgende week snoei ik het steenfruit (perzik, abrikoos, pruim, amandel), want die mag je niet snoeien na midden september.
Alle tuinafval wordt hier in de tuin zelf verwerkt in onze compostbakken. Het was vandaag een perfect weertje om die compostbakken nog eens om te zetten. Monthy Don (Gardener’s World) zegt altijd dat tuiniers geen fitness nodig hebben, omdat ze voldoende oefeningen doen tijdens het compost omzetten. Maar zelf beperk ik me tot het 3 of 4 keer per jaar omzetten van de compost, maar ik doe het dan wel ‘goed’. Ik schep alle materiaal uit de bak, en probeer droog en nat materiaal mooi te mengen (door materiaal op verschillende plaatsen uit de composthoop op te scheppen). Wanneer de bak volledig leeg is, schep ik de alles terug in de bak (of de volgende bak, als die vrij is). Als het materiaal echt te droog (bruin) is, voeg ik een dun laagje grasmaaisel toe aan het compost.
Composteren is erg eenvoudig, het enige wat je in ’t oog moet houden is het voldoende mengen van bruine materie (droge grassen, stro, hout) en groene materie (grasmengsel, keukenafval, planten) en dat af en toe om te zetten. Zo zorg je voor een evenwichtig proces.
Door het verhakselen van lange takken is het omzetten een makkelijke klus. Lange takken in het compostmengsel zijn een echte aanslag op de rug (omdat die lange takken die je opschept met de spitvork vaak nog vast zitten onder een flink gewicht aan tuinafval). Het verhakselen van het snoeihout heeft nog een voordeel: het zorgt er bovendien voor dat alles snel composteert.
Het is wel een flink werkje, ik heb de voorbije weken minstens 5 uur met de hakselaar gewerkt, en vandaag 6-7 uur gedaan over het omzetten (van in totaal 10 m³ compostmengsel). Ik heb nu 3 m³ compost klaar , en een tweede bak die begin volgend jaar ook rijp zou moeten zijn… Die compost moet deze herfst en volgend voorjaar allemaal aangewend worden, want anders heb ik volgend voorjaar onvoldoende plek om alle ‘tuinafval’ op te slaan.
Veel werk? Anders moet je dus al dat tuinafval afvoeren naar het containerpark, dat kost ook veel tijd (en energie). Ik zet hier minstens 15m³ tuinafval per jaar om, dat zouden dus minstens 10 ritjes naar ’t containerpark zijn. En ik vertik dat, uit ecologische principes.
En nog een voordeel: wij hebben hier geen GFT-bak, want alle groenafval gaat ofwel op de composthoop of naar de kippen. Ik verkies zonder de minste twijfel het omzetten van de composthoop boven het uitspoelen van die gore, stinkende GFT bak in volle zomer.
Compost dek je af, zodat de voedingsstoffen niet uitspoelen én het composteringsproces niet stopt door uitdroging. Na een paar jaren staan de bakken al wat meer schots en scheef, maar dat deert mij niet.
Water
Sinds gisterenavond is het hier aan ’t regenen. Volgens de buienradar gaat het nog minstens een uurtje blijven regenen en het ziet er dus naar uit dat we vandaag op 20mm hemelwater gaan uitkomen dit week-end. Je hoort mij niet klagen, de grondwaterstanden zijn nog steeds historisch laag.
Dagpauwoog
Vandaag zag ik mijn eerste dagpauwoog van ’t jaar. Drie jaar geleden telde ik op een bepaald ogenblik 65 dagpauwogen in de tuin. Volgens het boek ‘Dagvlinders in Vlaanderen’ zou Vlaanderen ook in 2050 nog steeds een geschikte plek zijn voor de dagpauwoog (rekening houdend met de klimaatopwarming).
Maar niets lijkt minder waar. Door de grote droogte van vorig jaar heeft de dagpauwoogpopulatie in Vlaanderen flinke klappen gekregen. De waardplant van dagpauwogen is de Grote Brandnetel, maar dagpauwogen zijn, net zoals de meeste dagvlinders, kieskeurig, en leggen hun eitjes in het midden van grote groepen brandnetels in bij voorkeur volle zon. Door de droogte zijn die brandnetels op veel plekken uitgedroogd waardoor de rupsen van honger omkwamen. Met de droogte hadden de voorspellingen dus geen of onvoldoende rekening gehouden.
Nog even wat data op Waarnemingen.be gecontroleerd: in juli 2017 werden er 17856 waarnemingen van dagpauwogen gemeld, in juli 2018 waren dat er nog 11072 en in juli van dit jaar nog slechts 2669 waarnemingen.
Op dit ogenblik vliegen er hier wel heel wat Atalanta’s rond (ik telde vandaag 11 stuks). Deze gebruiken ook de brandnetel als waardplant, maar kiezen planten in de schaduw of aan de bosrand. Dat was vorig jaar waarschijnlijk een betere strategie. Verder ook nog flink wat distelvlinders, koolwitjes, een verdwaald blauwtje, een Spaanse vlag en een kolibrivlinder.
Het toont nogmaals hoe gevoelig een groot deel van onze flora en fauna is voor de voorspelde klimaatsveranderingen… Volgens historische gegevens is het vlinderbestand in Nederland met meer dan 80% verminderd op iets meer dan een eeuw tijd. Het is deze verzwakte populatie die nu moet opboksen tegen die opwarming.
Oogst
Vandaag wat perziken geoogst. Perzik ‘Benedicte’ is een perzik met wit vlees, die goed smaakt en grote vruchten produceert. Het ras is ook redelijk krulziekresistent.
de Fruitberg 