De Clerodendrum bungei staat weer bijna in bloei. De plant is dit jaar flink in grootte toegenomen, en heeft nu een tiental bloemknoppen. De struik bloeit dit jaar ook minstens een maand vroeger dan vorig jaar…
De bloemknoppen vormen an sich eigenlijk ook al de moeite…
Een stukje van de border aan het terras. De Echinacea ‘Cheyenne spirit’ combineert hier met Helenium ‘Fata morgana’. ‘Cheyenne spirit’ is een groep zaailingen van Echinacea in verschillende kleurtinten. Het is in mijn tuin de best groeiende Echinacea…
Achterin bloeit nog een laatste bloem van Hemerocallis altissima, die dus echt niet zo hoog wordt… Vooraan zie je Rosa ‘Taxandria’, die opnieuw bloemknoppen aan ’t aanmaken is.
Hieronder nog een foto van ’t zelfde stukje tuin, vanuit een andere hoek, toen de taxushaag nog niet gesnoeid was, en Rosa ‘Taxandria’ bijna uitgebloeid was. Links op de foto achteraan zie je (gele) Ligularia palmatiloba , planten die deze herfst zullen verhuizen naar een schaduwrijker stekje, want ze krijgen op deze plek gewoon teveel zon. De mooie bladeren van deze plant zien er door de droogte en warmte weer helemaal niet meer uit. Waarschijnlijk komt daar een groepje Helenium ‘Moerheim Beauty’, voor een bijkomende warm-rode tint.
Over de droogte gesproken… De voorbije weken is het hier – net zoals elders in Vlaanderen – erg droog en warm geweest. Maar twee weken geleden heeft het hier flink geregend (25 mm), zodat de grond toch opnieuw van wat vocht werd voorzien en de regenwaterputten opnieuw aangevuld waren. Vorige donderdag hebben we hier een hevig onweder gehad dat goed was voor 35 mm water (met hagel, ik was een kwartiertje thuis met de Stromer toen het onweer echt losbarstte).
Van vrijdagnamiddag tot zondagmiddag heeft het hier daarna zowat onophoudelijk geregend (nooit een echte hoosbui, maar toch aardig wat water) zodat we hier meer dan 80 mm regen hebben gehad. Er zit dus op nieuw 15000 l water in onze waterputten, de vijver is volledig gevuld en ook de moeraszone opnieuw verzadigd met water. Ik besef dat ik meer geluk heb dan anderen.
Van deze Persicaria amplexicaulis ‘Fast Domino’ lees je wel eens dat hij mooi is, maar vanwege de speciale kleur oh zo moeilijk te combineren is met andere planten. Deze combinatie met Verbena bonariensis en (een beetje) Gaura lindheimeri vind ik nochtans best ok.
Deze bosrank is komen aanwaaien in mijn tuin, en staat tussen de frambozen. Ik vind het een echte aanwinst, dus deze mag hier gerust blijven staan.
Dat wil niet zeggen dat ik hem ‘zijn ding laat doen’, want hij kan behoorlijk woekeren. We gaan de plant dus wel ‘een beetje‘ onder controle houden.
De planten van deze kruising komen al meerder jaren betrouwbaar terug. Ze zijn duidelijk beter winterhard dan de gewone Verbena bonariensis. Maar ook als is Verbena bonariensis wat minder winterhard, hij zaait zich zo vlot uit dat hij echt niet snel gaat verdwijnen uit de tuin.
Voor veel tuiniers is het feit dat Verbena ‘ Lavender Spires’ zich niet uitzaait dus het belangrijkste pluspunt. Maar er is ook één minpunt; ik heb de indruk dat ze toch helemaal niet de onwaarschijnlijke insectenmagneet vormen die Verbena bonariensis is. en ’t is ook verdomd moeilijk om de plant aan te schaffen, bijna niemand verkoopt deze plant…
Deze plant is zowel een goede dracht- als waardplant voor de Monarchvlinder. Wanneer die hier ooit in onze contreien verdwaalt kan ik er dus misschien van genieten.
Neen, dat is niet de reden waarom ik deze plant aanplantte. Hij houdt van redelijk wat vocht aan de voeten en het is een uitstekende nectarplant voor bijen en vlinders.
Dat lees je toch overal. Zelf zie ik er geen bijen en vlinders op landen. Wel wantsen, solitaire wespen en op dit ogenblik zijn er letterlijk tientallen rode weekschildkevers van jetje aan ’t geven op de bloemen. Aangezien deze kevers wel eens een insectje lusten, is dat misschien de reden waarom ik zo weinig andere insecten op die planten zie?
Van de vele Phloxen die ik hier testte zijn er op dit ogenblik twee die overblijven. ‘Utopia’ (boven) en ‘Casablanca’ (wit)
Sanguisorbia tenuifola ‘Alba’ heeft de droogte dan toch overleefd…. Laten we hopen dat de droogte dit jaar minder uitgesproken is…
Staan nu ook in bloem: De Cephalaria gigantea. Deze reuzescabiosa doet zijn Nederlandstalige naam alle eer aan, sommige planten zijn wel 250 cm hoog. De plant zaait zich sterk uit, maar wieden is best eenvoudig.
Is ook in de knop al mooi…
“Is de rest van je nectartuin al uitgebloeid of moeten er nog bloemen komen” vroeg Rob van natuurlijk-rijk vorige week.
Er staat dus nog één en ander in bloei.
De granaatappel staat nu bijna in bloei. De eerste bloemknoppen staan op ‘springen’. Ik ben benieuwd of ik vruchten kan plukken op ’t eind van ’t jaar.
Deze Gamander (Teucrium ‘Flowtime’) wou eerst niet weten van een plekje in mijn tuin. Maar de laatste drie jaar voelt de plant zich duidelijk beter in zijn sas. Hij komt op heel wat verschillende plekken op, zoals hieronder op één van de tuinpaden.
Ik vind dit echt een prachtige plant, die dus ook weerom zijn/haar ding mag doen..
de Fruitberg