Vlinders

De enigste vlinder die ik hier echt erg frequent zie, is eigenlijk een dagactieve grasmot, met name dit muntvlindertje (Pyrausta aurata). Het vlindertje is amper 15 mm groot, en fladdert eerder onbeholpen op Orgeanum, Calamintha en Nepata.

De laatste dagen zie ik nu wat meer distelvlinders, maar nooit in echt grote getale (vandaag telde ik er 6). Verder nog een (3?) Atalanta’s, 4 koolwitjes, een gehakkelde Aurelia, een Bosblauwtje en een Bruin zandoogje. Wanneer ik de muntvlindertjes meetel, kom ik voor de eerste keer aan 20 stuks dit jaar…

DS1_6094

DS1_6124

Woekeraar

Enkele jaren geleden schreef ik me voor ’t eerst in om deel te nemen aan de eco-tuindagen. Na je inschrijving komt een velt-lesgever je tuin bezoeken (om te oordelen of de tuin past in de eco-tuindagen).

Mijn tuin was toen nog echt in opbouw. Frans, de lesgever die mijn tuin toen bezocht, was erg enthousiast over mijn project en gaf me ook heel wat raad. Eén van zijn adviezen betrof een aantal planten waarmee hij de ervaring had dat ze flink kunnen woekeren, één van die planten in dat lijstje was Anemona japonica die – eens ze zich hebben gesetteld – zo goed als niet meer weg te krijgen zou zijn. De plant zou wortelopslag maken diep in de grond.

DS1_6074.jpg

Nu luister ik meestal naar advies, maar heb ik toch ook de volgende quote uit ‘Sunscreen’ van Baz Luhrmann in ’t achterhoofd:

“Be careful whose advice you buy, but be patient with those who supply it
Advice is a form of nostalgia. Dispensing it is a way of fishing the past from the disposal, wiping it off, painting over the ugly parts and recycling it for more than it’s worth”

En dus liet ik de toen net aangeplante A. japonica staan. In mijn vorige tuin had ik die plant 3-4 jaar staan en had ik geen problemen gemerkt. En ik voegde vooraan in de tuin ook nog eens 50 extra planten toe in een groot vlak, omdat het laatbloeiende planten zijn en echt schoonheden.

Vijf jaar geleden ben ik begonnen met het verwijderen van alle A. japonica in de border, vanwege hun ongebreidelde uitzettingsdrang. Alle nieuwe uitlopers worden sindsdien systematisch verwijderd,  maar toch komen er nog steeds nieuwe scheuten naar boven (ook al is dat nu wel aan ’t minderen).

Het grote vak vooraan in de tuin staat er nog wel. Ik ben al een jaar of twee aan ’t overwegen om die ook te verwijderen, maar ik kijk een beetje op tegen het werkje. Waarschijnlijk onderneem ik volgend jaar in ’t voorjaar wel een poging (dan kan ik de mooie botanische tulpjes die tussen deze planten groeien ‘oogsten’ en nadien terug aanplanten, zou zonde zijn die kwijt te geraken). Ook de lavendel in de twee andere vakken gaat dan op de schop, omdat het plantgoed dat ik heb aangeschaft als Hidcote niet soortecht is (flets van kleur en zeer kort bloeiend). Ik zou dan alles vervangen door Lavandula ‘Elisabeth’, Helenium ‘Sahin’s Early Flowerer’ en/of Aster frikartii ‘Mönch’.

Maar achteraf bekeken had Frans dus wel gelijk… en ik had beter naar hem geluisterd… Ik blijf het prachtige planten vinden, maar dus niet geschikt voor de tuin.

En bij deze waarschuw ik jullie allemaal voor deze plant… Bij deze heb ik eensklaps dubbel zoveel volgers.

 

Tafelmanieren

Deze wesp op de foto boven (volgens mij een groefbijendoder, Cerceris rybyensis) zit helemaal onder het stuifmeel. Ze zal in ieder geval flink bestuiven… Hieronder nog eens ’t zelfde beestje op Eupatotium.

DS1_6103 1

Doorheen de jaren is het aantal solitaire wespen in de tuin gestaag gegroeid. Ook de soortendiversiteit is aanzienlijk. Determinatie van deze diertjes is in ieder geval niet zo eenvoudig, omdat er veel minder informatie te vinden is over deze beestjes dan over solitaire bijen…

Het solitaire wespje op de foto hieronder is een Gewoon knuppeltje (Physocephala rufipes), foeragerend op Eupatorium. Ze toont hier mooi wat een wespentaille is.

DS1_6047

Iets zegt me dat er hier volgend jaar nog knuppeltjes rondvliegen…

DS1_6128

De wesp hieronder is een deukmetselwesp, maar precieze determinatie is niet mogelijk.

DS1_6050

Er vliegen nog ettelijke andere soorten rond, maar die waren niet bereid om mee te werken aan dit logje. Het beestje hieronder kon ik niet identificeren. De anderen staan op hun privacy.

DS1_6110

 

30 uur

Ik vind het fascinerend hoe rankende klimplanten zich vasthechten. Deze 3 foto’s zijn genomen over een periode van 30 uur. Nadat de plant contact maakt met de kabel (08:00), windt de rank zich in 7 uur helemaal rond die kabel (15h00). Nadien wikkelt de rank zich nog enkele extra keren rond de kabel (14h00). De rest van de rank probeert zich ook op te winden, maar dat zorgt er eigenlijk voor dat alles extra ‘vast’ zit.

 

 

Deze slideshow vereist JavaScript.

De rank hoort toe tot één van de dit voorjaar aangeplante zaailingen van Passiflora caerula. Na een trage start zijn ze nu erg enthousiast aan ’t groeien.

DS1_6076.jpg

 

Nog wat bijkomende foto’s

“Ben benieuwd de bloem in volle ornaat te zien” gaf Thomas Pannenkoek aan of het stukje Bijna. Bij deze hierboven dus een detailfoto van de bloem. Hier zie je trouwens een foto van de struik  in vol ornaat in de plantentuin van Meise.

“Ik heb ook vrij veel cephalaria gigantea staan in de geel-blauwe border maar daar staan maar een zestal bloemen op per plant. Meer dan genoeg want dan beginnen ze al door te buigen. Spreken we over dezelfde vaste plant?” gaf Lievesgarden aan op het stukje Bloemenwolk.

Hieronder dus twee foto’s: de eerste van één enkele plant, kaarsrecht (ondanks het fikse onweder van twee weken geleden) en met 40-50 bloemknoppen op één pol (en stengel).

DS1_6031

Nu waaien deze plant soms wel wat om, bij het groepje hieronder zijn enkele stengels gewoon gekraakt, en de rest van de bloemstengels hangen wel wat doorgebogen. Op deze plek staan volgens mij drie planten, dus ook hier weer veel meer bloemknoppen…

Het zijn vooral de planten die niet helemaal vrij staan (tegen andere hoge planten, een haag, een muur,…) die omwaaien. Mijn ervaring met de plant is dus een stuk positiever. Maar ik heb in ’t verleden nog al opmerkingen op mijn blog gekregen dat dit geen C. gigantea is, ik heb hem nochtans op twee plekken aangekocht… Indien iemand ‘mijn’ plant wilt hebben, ik kan altijd wat zaadjes opsturen.

DS1_6032

 

Helenium ‘Loysder Wieck’

Nog een nieuwe plant in de nectartuin. Deze Helenium is een aparte verschijning, met de ietwat opgerolde straalbloemen (wat wel eens de bloemblaadjes worden genoemd, maar Helenium is een composietbloemige). Deze straalbloemen zijn geel aan de bovenzijde, en bruinrood aan de onderkant. Aangezien die straalbloemen een beetje opgerold zijn, krijg je een soort tweekleurig effect, vanop afstand lijken de bloemen oranjebruin.

De kleur is dus helemaal niet schreeuwerig. De planten zijn begin dit jaar aangekocht, het zal nog wel een jaartje of twee duren alvorens de aangekochte planten samen een mooie ‘pol’ gaan maken.

Deze cultivar is trouwens ook één van de ‘signature plants’ van Piet Oudolf, en in heel veel van zijn projecten terug te vinden.

DS1_6020

Cylindromyia bicolor

Deze sluipvlieg zag ik vandaag op H. ‘Hot Chocolate’, een nauwe verwante aan H. ‘Anthony Bullivant‘ van gisteren, maar dan ééntje met bruinrode bladeren en roze fertiele bloemen.

Dit beestje had ik nog niet eerder gezien. Deze vlieg eet zelf nectar en pollen, en dropt haar eitjes op een stinkwants (ééntje per wants). De larve boren zich dan een weg in de onderbuik van die wants… De natuur kan wreed zijn.

DS1_6033

 

Deze spin ving deze vlieg net voor ik kon scherpstellen. Dit is een spin die geen web maakt, maar actief op insecten rooft vanuit een hinderlaag. Voor de vlieg start een lange doodsstrijd, spinnen verteren hun prooi grotendeels extern (het gif heeft ook een verterende werking)…

DS1_6025.jpg

Bramensprinkhaan

Deze zat op een bloem van de Hydrangea villosa ‘Anthony Bullivant’.

DS1_5972

Deze mooie Hydrangea is nog redelijk klein maar zal op termijn uitgroeien tot een struik van 1,5 m hoog en breed, met grote viltige bladeren. Er zijn een beperkt aantal schutbloemen, en heel veel fertiele bloemen. Deze soort lokt dus ook insecten. Eens volgroeid is het volgens mij zowat de mooiste Hydrangea.

DS1_6015 2DS1_6017

DS1_5970

Gezoem

De Tetradium danielli staat weer in bloei. De Nederlandse naam van deze boom is ‘bijenboom’. Het is een laatbloeiende boom die volgens de meeste imkers de beste drachtboom is (zowel voor pollen als voor nectar).

De boom was de voorbije jaren weinig gegroeid  maar is dit jaar toch echt ‘vertrokken’, met scheuten die meer dan 1 meter gegroeid zijn. Ik heb ook één scheut omhoog gebonden, zodat het effect van de apicale dominantie de komende weken nog voor wat extra groei zorgt (het effect is na enkele weken al goed zichtbaar). Goed nieuws, want ik wil deze boom zo snel mogelijk zien groeien…

DS1_5979

Op zowat ieder bloemscherm zitten meerdere bijen, zweefvliegen, hommels, wespen en vliegen (op het bloemscherm hierboven tel ik 8 stuks). Zoveel bezoek zorgt ook voor dieren die wel eens een solitaire bij of wesp lusten.

DS1_6003

 

DS1_5967

En neen, dit is dus geen inheemse boom. Maar ik heb niet de indruk dat deze insecten zich daar zorgen over maken. Er zijn geen inheemse bomen die in deze periode bloeien en zoveel nectar en stuifmeel voorzien voor insecten… En een boom levert nu eenmaal veel meer nectar en pollen dan enkele bloemen in een border…

Over insecten gesproken. Dit jaar zijn er opnieuw ontzettend veel solitaire bijen te zien in de tuin, alsook solitaire wespen en zweefvliegen. Ik heb dit jaar ook continu bijen in de tuin, ik vermoed dat er een imker gestart is in de buurt. Maar hommels zie ik dit jaar wat minder dan andere jaren, en de vlinders zijn echt een ramp. Ik heb dit jaar enkele distelvlinders, behoorlijk wat koolwitjes, enkele zandoogjes, een atalanta of twee en gehakkelde aurelia gezien. Verder nog één keer een landkaartje en een koninginnepage, in vergelijking met de vorige jaren is dat echt wel bedroevend. Nog geen enkele dagpauwoog gezien (de voorbije jaren zag ik er meer dan 20 tegelijkertijd in deze periode), ook geen kleine vos, geen geaderd witje,…

Ik denk niet dat ik dit jaar al eens tegelijkertijd 15 vlinders in de tuin heb gezien.

Bloemenwolk

Eén van de blikvangers in de voortuin is nu Cephalaria. Ze vormen in een stuk van de voortuin een wolk van bloemen, tot 250 cm hoog.

Deze bloemen lokken enorm veel insecten aan vanwege de rijkelijke nectar (geen stuifmeel).

DS1_6010

Het is mijn tuin een probleemloze plant, die zich wel redelijk enthousiast uitzaait. De plant heeft ook erg mooi, groot, donkergroen blad…

Vlak erbij staat nog een kleine neef van deze plant, Scabiosa ochroleuca; het zachtgeel is hier bijna wit, en dit plantje wordt amper 50 cm hoog. Een plantje dat perfect is voor een droge plek en erg lang bloeit….

DS1_6007