Het thema dat ik tot gisteren gebruikte wordt niet langer ondersteund door WordPress. Ik moet dus iets anders installeren. Het thema kan de komende dagen nog veranderen. Ik heb in ieder geval al gemerkt dat ik met dit thema best landscape foto’s als ‘uitgelichte afbeelding’ ingeef, anders wordt het wel heel veel scrollen.
Nog een voordeel; dit lost ook een bug op in mijn oude thema, de reacties worden nu beter hiërarchisch getoond. Ik heb ondertussen nog wat extra funtionaliteiten ontdekt die ik de komende dagen nog probeer uit te rollen.
Zo kan ik vanaf nu ook full-width images invoegen. Maar er zijn nog wel wat andere dingetjes die ik wil proberen.
Indien je ergens technische problemen mee hebt, schrijf dan een reactie neer bij dit topic aub.
Ik lees dat er enkele mensen zijn die wat problemen hebben met deze nieuwe lay-out. Gelieve me een e-mail te sturen (waarbij je het probleem ook even uitlegt). Het adres is supermasj at gmail dot com
Er bloeit een Phacelia tanacetifolia (de eenjarige groenbemester) in één van mijn borders. Deze heb ik dus nooit ingezaaid of aangeplant. Even nadenken en een korte zoektocht op het www leert me dat het zaad van phacelia ook als vogelvoer wordt aangewend, en op die plek stond vorig jaar een silo…
Het is een prachtige bloem, veel mooier in ieder geval dan de winterharde Phacelia californicum, die niet direct indruk maakt qua schoonheid. Maar op die plek is dat zelfs niet van tel, ik ben blij dat er iets wilt groeien daar. En de hommels appreciëren hem wel.
Zeven jaar geleden bouwde ik mijn allereerste versie van deze compostzeef. Daarna paste ik het ontwerp nog wat aan.
Door het intensief gebruik begon het loopvlak voor de wieltjes flink in te slijten. Ik denk dat vooral te wijten is aan het gebruik als grondzeef voor de voortuin, ik heb de bak toen een aantal keer vol geladen (en grond is nu éénmaal een pak zwaarder dan compost).
Ook het vogelgaas dat dienst deed als zeef was na vorige week naar de filistijnen. En ik wou eigenlijk al wat langer de constructie verstevigen.
Initieel wou ik een beperkte herstelling uitvoeren en het ontwerp lichtjes bij te sturen, maar een deel van de structuur was na zeven jaar (af en toe oneigenlijk) gebruik gewoon op.
De dragende structuur is dan maar in zijn geheel aangepast en wat verstevigd (waarbij ik zoveel mogelijk hout heb herbruikt, de oude ingesleten loopvlakken worden nu gebruikt in het onderstel. Wanneer je de foto hierboven bekijkt zie je de slijtage in de laterale verbindingsbalken tussen de poten onderaan).
De zwevende bak en de wieltjes zijn na 7 jaar nog altijd in orde, alleen voor de zeef had ik een ‘vers’ stukje vogelgaas nodig. Het betonnet dat dient om dat vogelgaas te ondersteunen kan natuurlijk wel herbruikt worden.
Om het loopvlak voor de wieltjes nog beter te beschermen heb ik ook nog plaatjes in RVS besteld, maar die gaan nog even op zich laten wachten. Het principe blijft dus : vullen van de zwevende bak, enkele keren over en weer schudden (dat is een eitje door de wieltjes onder de zwevende bak), het grof materiaal uit de bak halen en de zwevende bak opnieuw vullen.
Door de stijvere constructie loopt de bak nog wat aangenamer. Ik heb de beweging van de bak wat verder beperkt (nu nog 10-15 cm, dat is meer dan voldoende). Eigenlijk is de zwevende bak net iets te groot voor een kruiwagen, deze is ongeveer 70 cm, ik denk dat 50-60 cm beter zou zijn.
VoorNa
Ik blijf dit een zeer aangename manier en efficiënte manier vinden om compost te oogsten, het gezeefde compost valt direct in de kruiwagen. De bak staat ook o peen voor mij ergonomische en ‘rugvriendelijke’ hoogte.
De eerste kruisbessen zijn bijna rijp. Risulfa is een zeer vroege kruisbes, ik vermoed dat deze over twee weken eetbaar zijn. Maar dit jaar zijn veel van de andere kruisbessen niet zo veel later.
Verder enorm veel Paw-Paw vruchtaanzettingen. Dit zonder zelf moeite te doen voor de bestuiving.
Het wordt ook een uitstekend perenjaar. Hieronder jonge vruchten in Doyenné de Comice, maar zowat alle perelaars hebben flink wat vruchten. Bij de appels is het heel variabel van soort tot soort.
De kiwi’s zijn twijfelachtiger. Het mannetje staat al in bloei, en de vrouwelijke bloemetjes zitten nog in knop. Dit was de voorbije jaren geen probleem…
Maar ik zie dit jaar (bijna) géén pruimen, helemaal géén abrikozen en ook géén amandelen, door de late vorst.
Gek genoeg heb ik wel enkele twintigtal vruchten in de perzikboom.
En voor de ‘verandering’ ook dit jaar geen kiwibessen. Ik denk dat die kiwibessen hier wel eens zouden kunnen gaan vliegen… Dat kan ik dan plaats maken voor iets anders..
Geraniums vermeerder je met wortelstekken. Het nemen van stengelstekken achtte ik onmogelijk. Een Pelargonium kan je wel stekken. Maar die wil ik niet stekken, want in de Fruitberg is er een absolute verbod op het bezit of verhandelen van Pelargoniums.
Maar ik stootte op een pagina van iemand die dus beweerde dat Geranium stekken in ’t voorjaar onwaarschijnlijk eenvoudig is. Een stukje stengel en één blad, meer zou ik niet nodig hebben.
De grondstof voor mijn stekken zijn dit soort stengels
Tegen beter weten in probeerde ik deze techniek uit. Dat was ongeveer zes weken geleden, het was warm en droog. De stekken lieten onmiddellijk het blad hangen. De cynische man in mij dacht ‘Zie je wel’. Toch zou ik mijn uiterste best doen om dit te testen. Ik zocht me doorschijnende curverboxen, gaf de stekken flink wat water en plaatste de potjes onder een curver box.
Onder deze curverboxen staan nu andere stekjes (Amsonia, Nepeta kubanica en Kalimeris). De stekken staan zo in een erg vochtige omgeving, wat zeker bij deze droogte helpt.
De ochtend nadien hingen de blaadjes alvast wat minder door. ‘Uitstel van executie’ was de idee. De dagen nadien bleef ik iedere dag water geven (en bleef ik de de potjes afdekken).
De stengel van hierboven opgedeeld in drie stukken, steeds met één blad. Evt bloemknoppen werden verwijderd.
Na een week zag ik, met een beetje ongeloof, op meer dan de helft van de stekken jonge blaadjes ontspruiten.
Stekjes in de grond, in de hoekjes van een P9-potje, goed aangedrukt en klaar om beregend te worden én daarna onder één van de plastieken stolpen geplaatst te worden
Nog drie weken later lijkt het erop dat stekken dus perfect lukt, ongeveer dan de helft van de genomen stekken zijn nu opgeschoten.
Eén van de jonge plantjes,.
Ik heb niet de indruk dat deze stekjes ondertussen al veel wortel hebben aangemaakt, maar zo’n klein stekje dat ondertussen al 5-6 weken overleeft, en waarvan het plantje blijft groeien, dan ben ik er toch vrij zeker van dat ze ook aan ’t wortelen zijn.
Aangezien ik flink wat stekken had genomen, hoop ik binnenkort een 20-tal jonge geraniumplantjes kunnen oppotten, zodat de plantjes nog wat kunnen doorwortelen (2-3 weken), en dan worden ze aangeplant in de bessentuin.
Voilà, een foto om de dag mee te starten. De Lunaria annua ‘Chedglow’ maakt behoorlijk veel zaad aan. Eens benieuwd of de zaailingen uit dit zaad ook paars gaan terugkomen.
Geurende planten in de tuin maken een tuin zoveel leuker. Maar ook werken in de tuin wordt een plezier. Tijds de werkzaamheden aan de voortuin werkt ik begeleid door Rosa ‘Lady of The Lake’, die ik tegen het portiek van de voordeur probeer te laten klimmen (ik moet er eigenlijk vooral zelf werk van begin maken, en ze wat begeleiden in die groei). Een mooie roos die wat mij betreft alle vakjes aan kan kruisen : gezond groeiend, mooie bloemen, doorbloeiend en lekker geurend.
Een foto van mijn ander exemplaar .
En iedere keer ik met de kruiwagen over het pad langs het huis liep, had ik ook daar de indruk een rozengeur gewaar te worden…
de Fruitberg 