Saskatoon

In mijn tuin vind je niet alleen courante fruitsoorten. Ik heb de voorbije jaren ook enkele minder evidente fruitsoorten aangeplant in mijn tuin. Dat betekent dan weer niet dat je alle fruitsoorten die je in ons klimaat kan telen in mijn tuin terugvindt, zo mis ik onder meer mispels, moerbei, duindoorn, appelbes, meidoorn, sleedoorn, bottelroos, passievruchten, klimbes, stauntonia, granaatappel,… . Enfin, ik mis ze eigenlijk niet, want ik heb ze niet omdat ik ze niet lust of ronduit goor vind, omdat het vruchten zijn die alleen culinair te verwerken zijn (en dat me niet zo interesseert) of omdat ik ze onvoldoende winterhard acht om een poging te ondernemen. En ook omdat de plaats hier beperkt is.

De appelbes zal misschien nog een plekje vinden in de houtkant van mijn tuin, het zou namelijk een uitstekende drachtplant zijn voor de bijen én de vogels zouden verzot zijn op de bessen. Maar niet met de ambitie om ze te oogsten en er confituur van de te maken. Er is namelijk nog één plaatsje over in de houtkant, maar daar zou ook een sleedoorn of een hulst kunnen terecht komen, dat zal afhangen van mijn ‘goesting’ wanneer ik bij een boomkweker passeer.

Onlangs las ik iets over de saskatoon, een mij volledig onbekende bes (Amelanchier alnifolia). De beschrijving klinkt te goed om waar te zijn : “sappig en zoet, met de rijkheid van zoete kers en een hint van amandel”. Het boompje zou net als het veelvuldig aangeplante krentenboompje (Amelanchier lamarckii) zowel tijdens de lente (witte bloesem) en in de herfst (paarse herfstkleuren) oogverblindend mooi zijn. De bes zou ook rijk zijn aan anti-oxydanten én wordt commercieel gekweekt in Canada, het land van herkomst.

Een snelle controle van de nieuwe catalogus van de proeftuin leert me dat er twee cultivars als saskatoon in de catalogus waren opgenomen, die ik onmiddellijk bestelde.
Maar blijkbaar betroffen het een zaailing van Amelanchier arborea x Amelanchier laevis én een cultivar van Amelanchier canadensis, die vergelijkbare bessen zou opleveren maar niet de échte saskatoon. Die (Amelanchier alnifolia) bleek wat moeilijker om aan te kopen aan een redelijke prijs in België, temeer omdat ik een cultivar zocht die geselecteerd was voor zijn uitstekend fruit.
Uiteindelijk werden me drie planten geleverd uit de UK. Het betreft nog jonge plantjes, maar ik ben érg enthousiast over deze nieuwe aanwinst. Nu alleen nog hopen dat die dingen lekker zijn…

Nu nog uitdokteren waar ik deze vijf struiken ga planten …

Kan het nog gekker?

Ik had me voorgenomen om me niet te fel te profileren op mijn blog, maar dit wou ik toch eens van me afschrijven 🙂

De gemeentelijke administratie begint écht de hand uit te lopen.

Al enkele maanden horen we de meest weerzinwekkende verhalen over GAS-boetes. In principe begrijp ik dat er nood is om de samenleving op bepaalde punten bij te sturen, zonder een heel rechtsapparaat in werking te moeten stellen, en om het gevoel van straffeloosheid te verminderen. Een mooi doel op zich. Je zal maar een buur hebben die iedere dag nacht staat wild te plassen tegen je gevel, jouw voortuin als sluikstort gebruikt of met zijn pitbulls gaat wandelen zonder ze aan de leiband te hangen.
Zo draagt de idee van het nieuwe stadsbestuur van Antwerpen om parkeren op de stoep of het fietspad te bestraffen met GAS-boetes ook mijn steun: parkeerwachters mogen immers alleen bekeuringen uitschrijven voor parkeertijden die overschreden zijn…
In de eerste versie van de wetgeving mochten alleen politieagenten en hulpagenten GAS-boetes uitschrijven, maar in de daaropvolgende wijzigingen van de wet konden steeds meer mensen zo’n GAS-sanctie uitschrijven. Ondertussen volstaat een diploma lager onderwijs om GAS-boetes uit te schrijven.
Met deze wijzigingen ondergraaft men met deze wet ook één van de basisprincipes van een democratische rechtstaat (scheiding der machten).

Dankzij de wet kan nu iedere gemeente omschrijven wat “overlast” is en haar eigen, ideale ‘Brave New World’ creëren en de échte problemen van onze samenleving oplossen, zoals het werpen met opgeraapte confetti bij carnaval, het zingen van zedenschennende liederen, een broodje eten op de trap van een kerk, een graf poetsen op 1 of 2 november, het maken van open vuur in je woning, onkruid in voortuinen,….. Iedere gemeente heeft zijn echte regeltjes, soms te gek voor woorden.

Maar gelukkig gaat de gemeentelijke overheid nog verder in het organiseren van onze samenleving. Vanmorgen hoorde ik op Studio Brussel een verslag van een toelatingsexamen voor straatmuzikanten. In Hasselt moet je over een vergunning beschikken om op te mogen treden als straatmuzikant. Een commissie van 5 ambtenaren oordeelt of een muzikant wel voldoet. Een muzikant die slaagt krijgt zowaar een vergunning van 6 maanden of 1 jaar. Lost zo’n probleem zichzelf niet op, vraagt iedere gezonde mens zich af? Een straatmuzikant die slecht speelt en vals zingt zal uit miserie wel stoppen met zijn straatoptredens wegens geen inkomen. Niet in Hasselt, blijkbaar. En dus worden de nodige middelen ingezet om dit hoogdringend probleem aan te pakken.

De oorsprong van dit alles? De gebrek aan ruggengraat bij de lokale politici. Een klacht van enkele mensen volstaat om dit soort belachelijke maatregels voor te stellen.
De gemeentelijke overheden moeten dringend besparen, hoor ik overal. Ik denk dat er hier wel besparingspotentieel inzit.

Nat

De voorbije weken stonden de hemelsluizen hier wagenwijd open.  Sinds begin november viel er niet minder dan 66 mm regen, dat is al bijna evenveel als de regenhoeveelheid voor de volledige maand oktober.

De tuin is dan ook door- en doornat, onmogelijk om nog wat te werken in de tuin. en veel beterschap lijkt er niet op komst, want ook de komende dagen zou het nog wat blijven regenen.

Al dat weer heeft ook een voordeel: koning winter is nog altijd afwezig. Ik vermoed dat die liever op een plek vertoefd waar het minder regent. Misschien is hij wel verdronken. Terwijl we normaliter steevast  enkele vorstdagen in oktober kennen, wordt er door het KMI nog steeds geen vorst voorzien in de 14-dagen trend. En dat is ook zichtbaar in de tuin. Het plantgoed dat aangekocht is begin oktober (onder meer tijdens de tuindagen van Beervelde) heeft écht de tijd gekregen om nog wat te groeien.  Zoals deze Gaura, die er een maand geleden redelijk belabberd bijstond…

Er zijn nog andere, dwaze planten, die nog wat kleur vertonen. Maar ze doen dat niet meer met de overtuiging alsof het nog zomer is.

Ik heb dus net voor ’t eerst zitten spelen met een foto-collage tool, best wel leuk speelgoed. Daarom nog een collage, nu met wat herfstkleurtjes.


De blaadjes beginnen nu ook langzaamaan af te vallen. en met het vallen van die blaadjes ebben de laatste kleuren uit  de tuin…

Hersft is ook paddenstoelen. Compost ook trouwens. Overal waar ik compost uitstrooide komen nu hele legers paddenstoelen tevoorschijn.

En nu ga ik verder genieten van de zon, want die straalt hier…

Room with a view

De oosterse wingerd (Parthenocissus tricuspidata) die tegen de betonnen scheidingsmuur met de buren groeit heeft niet de spectaculaire vuurrode herfstverkleuring van de vijfbladige wingerd (Parthenocissus quinquefolia). Daarom vroeg ik me de voorbije weken af of ik de plant toch niet zou vervangen. Maar sinds het begin van de week kan ik de woonkamer genieten van een erg mooi bont spektakel. De kleuren op de foto zijn niet zo kleurrijk als in ’t echt door het contrastverlies (reflectie), maar ’t geeft toch een idee…

Bovendien is het blad doorheen het jaar mooier (veel groter). Volgend jaar wel eens flink snoeien, want dat ben ik dit jaar vergeten.

 

Eerste Gezicht Jaargang 1 / 11

Ondertussen is het al 1 November, en dus is het tijd voor een aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat vorig jaar in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand tonen meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De Fruitberg doet ook mee.

Aangezien mijn tuin nog in aanleg is, probeer ik de evolutie van mijn tuin weer te geven en ga ik gedurende enkele jaren iedere maand 6 foto’s tonen. Op termijn zou dat een timelapse van de ontwikkeling van de tuin moeten geven.
Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een véél groter exemplaar te zien krijgt wanneer je dat wenst.

Vandaag een primeur, want was aan ’t regenen bij het maken van de foto’s…

Voortuin.

Vanuit dit standpunt lijkt er weinig veranderd. Je ziet wel (helemaal rechts boven de poort) dat de notelaar bijna alle blad heeft verloren, net zoals de enkele bomen bij de buren. De zonnebloemen (op 9 u) hebben de storm van maandag amper overleefd.

Er zijn hier de voorbije maand nog enkele planten verschoven, maar het resultaat van deze verhuis zal pas volgend jaar duidelijk worden.
De Verbena bonariensis rechtsvooraan blijft hier het beeld domineren.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

In dit stukje tuin blijft er nog wat kleur te zien. De asters zijn nu duidelijk over hun hoogtepunt heen. Geranium ‘Rozanne’, Verbena bonariensis, Rudbeckia speciosa, Helianthus ‘Lemon Queen’, de rozen en de Penstemons bloeien nog dapper door.

Er is hier de voorbije dagen heel wat plantgoed verhuisd en aangeplant. Ik durf het eigenlijk niet zeggen, maar enkele planten werden nu voor de derde keer verplant dit jaar…  Zo moesten alle planten voor het grote raam verplant worden om het poetsen van dat raam zo goed als onmogelijk was.

Er is ook flink wat onkruid op de foto te zien.  Dat vriest grotendeels kapot van de winter.

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Het gezaaide gras is vlot gekiemd. De grasmat is nog lang niet helemaal dicht, maar dat zal de volgende maanden wel in orde komen. De borders rond het terras zijn nu volledig ingeplant. De wilde wingerd (achtergrond voor de struikenborder) is nu volop gekleurd in herfstkleuren (net zoals enkele bomen van de buren).

En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Nog een zicht op het gazon. ook hier is het duidelijk dat de notenboom zijn bladeren grotendeels verloren is. Ook de vijgenboompjes hebben hun blad helemaal afgeschud. De border links die helemaal verdwenen lijkt (want verhuisd, dit stuk wordt een gele border). Met wat goede wil zie je rechts ook het karton met compost erop als voorbereiding van de bloemenweide. De grote hoop potjes naast de vijgenpotten zijn alle stekgoed, dat pas volgend jaar zal uitgeplant worden

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

In de schaduwtuin is het verval ondertussen al vergevorderd. Niet alleen de notelaar is zijn blad verloren, ook de hosta zijn aan hun winterslaap begonnen.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Alle pruimen zijn geplukt, en de bladeren beginnen te vallen. Dit stukje tuin is nu een tijdelijke ren voor de kippen en kuikens, want de normale kippenren is echt te klein voor 7 volwassen kippen en 9 uit de kluiten gewassen kuikens.

Het lijkt er trouwens steeds meer op dat ik 7 hennen en 2 haantjes heb. Over twee weken ben ik zeker van ’t geslacht van alle kuikens (er zijn nog twee twijfelgevallen). Ik contacteer dus tegen midden november de ‘kandidaat kippenhouders’ om te zien hoe we de ‘transfers’ kunnen inplannen.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Introductie

Sinds deze week staat de nieuwe catalogus voor 2014 on-line bij Naylor Creek. Ik hoor U allen denken “Naylor Creek?”.

Een klein woordje uitleg. Naylor Creek is een belangrijke en toonaangevende hostakwekerij in de Verenigde Staten. Onder ‘New Introductions 2014’ op pagina twee staat H. ‘Blushing Blue’ (Van Elst)  vermeld. Wat verderop een korte omschrijving en nog wat later ook een kleine foto van de plant.

Zoals ik hier al eerder schreef is deze plant een zaailing van mij. Ik ben nu officieel een Hostaveredelaar. Binnenkort registreer ik de plant.

 

Herman

Sinds zaterdag woont er iemand extra in huis. De buurvrouw had me gevraagd om hem onderdak te geven.  Ook al had MadamMasj al meerdere keren gezegd dat ze het een viezerik vond, durfde ik niet anders dan toe te zeggen. En eerlijk gezegd, hij stinkt behoorlijk.

Maar de kinderen waren best wel enthousiast. “Kijk papa, hij krijgt puisten, hij zit waarschijnlijk in zijn puberteit! riep de oudste MiniMasj eergisteren.

Herman was duidelijk gegroeid, ook al had ik hem al meer dan een dag geen eten gegeven…

“Dan wordt het tijd om er eens in te roeren”. We deden het deksel van schaal. Het deeg zat vol bubbels door het gistingsproces, de geur van dat proces was zeer prominent aanwezig. Het deeg werd even geroerd waarna de kom, waarin Herman woont, opnieuw werd afgesloten.

De meeste lezers hebben het ondertussen al wel begrepen, er staat hier een vriendschapscake op tafel. Vandaag kreeg Herman voor ’t eerst eten, over 5 dagen moet ik hem in vijf hakken, één deel bakken en de rest doorgeven aan een aantal vrienden. 

Volgens mij bestaat deze traditie al minstens 20 jaar…

Winterbloeier

Ook al staat de herfst voor verval, het blijft net als de lente en zomer een seizoen vol (warme) kleuren en leven. De winter is dat niet, die is grauw en grijs. Donkere, ijskoude nachten die zelfs het levendige water bevriezen. In ’t midden van de winter lijkt zelfs de zon, bron van alle leven, haar kracht te verliezen, alsof de winterse koude ook de zonnestralen doet bevriezen. De tuin wordt grotendeels een doodse bedoening.

Daarom plantte ik dit jaar héél wat winterbloeiende heersters aan. Zowel langs het pad naast de woning als rondom het terras. Hun opdracht is eenvoudig : een beetje leven in de tuin brengen. De meeste van deze heersters bloeien vrij discreet en vallen in de eerste plaats op door de zwoele geur die vaak van meters afstand te ruiken is.

De start is dit week-end ingezet want Viburnum farreri staat al in bloei. Een niet zo algemene, vrij rechtopgaande heerster. Het is de ouderplant van de veel vaker aangeplante Viburnum x bodnantense, een kruising van Viburnum farreri x Viburnum grandiflorum.  Het struikje staat hier sinds deze zomer en probeert nu voor de eerste keer de aandacht te trekken met frèle, witte bloemetjes die lekker maar vrij discreet ruiken…

Gek hoe deze plant start met bloeien op ’t ogenblik dat hij zijn bladeren verliest.Deze heerster is overladen met bloemknoppen en zou moeten bloeien tot in maart. Maar zal dan al lang versterking gekregen hebben en overschaduwd worden door een aantal andere winterbloeiende heersters.

Eén van de andere winterbloeiers Hamamelis ‘Aurora’, staat ook in de startblokken. De gele, geurende bloemen kondigen zich langzaam aan, zoals U hier onder kan zien.

Orgelpunt

Het was vandaag zomaar eventjes 21°C in de fruitberg. Een prachtig weertje om buiten te werken en te genieten van de tuin. Het lijkt het orgelpunt van een prachtige nazomer, want vanaf morgen gaan de temperaturen terugvallen op normale waarden voor het jaar.

Door de warmte fladderen hier, op de dag voor we overschakelen naar winteruur, nog heel wat vlinders rond (koolwitjes, dagpauwogen en een atalanta).

Er zijn ook nog extra (grote) koolwitjes in de maak.

Die vlinders en andere insecten vinden ook nog steeds bloemen in overvloed. Zo staan de Astrantia opnieuw volop te schitteren.

Deze Polemonium reptans is een nieuwe voor mij, prachtig bloemke volgens mij. Maar er staat nog veel meer moois in bloei.

Niet alle leven worden even enthousiast verwelkomd. De rozen worden belaagd door horden bladluizen, en de lieveheersbeestjes lijken al een tijd op rust te zijn. Dat probleem zal zich volgend voorjaar wel oplossen.

Met dit weer worden de najaarsklusjes in de tuin een echt genot, geen werk te vervelend – dat moet gebeuren. Zo eindigt het tuinseizoen dat maar niet wou starten uiteindelijk in schoonheid.

Bloemenweide

Dit week-end ben ik met één van de laatste ‘grote’ aanpassingen in de tuin gestart : de bloemenweide. Op de plaats waar die bloemenweide gepland is, stond nog gras. En een notelaar ‘Chiara’ die ik enkele jaren geleden vrij duur heb betaald maar die voor geen meter groeide.

Dat gras werd dit week-end meedogenloos bedekt met karton, de jonge notelaar gerooid. Bovenop het karton volgden enkele stenen én een dun laagje compost. Omdat het een vrij groot oppervlak betrof had ik me enkele rollen golfkarton besteld. Achteraan moet nog een stukje afgedekt worden, dat is een werkje voor dit week-end (tot aan de beukenhaag). De banen in ’t karton zijn de paadjes doorheen de bloemenweide, die ik met het grasmachine zal blijven kortmaaien.

Begin volgend jaar zou alle gras onder het karton verdwenen moeten zijn (en het karton gecomposteerd). Ik vrees wel dat door het compost de bodem opnieuw te rijk gaat worden voor een bloemenweide.

Daarom twijfel ik nog of ik volgend jaar al direct een bloemenweidemengsel inzaai of alsnog heel het stuk volzet met grote zonnebloemen (à la Titan), om de bodem opnieuw uit te putten. Maar dat zijn zorgen voor later.

Een bijkomende zorg voor later : de oude boomstronk staat lang niet meer zo stevig. Ik denk dat ik hem zo omduw als ik dat wil. Maar ik vind hem wel mooi, en ik had gehoopt nog enkele jaren te kunnen genieten van de oude, rechtstaande boomstronk in de bloemenweide. Na de winter ga ik de situatie in ieder geval opnieuw evalueren, en indien nodig de stronk neerleggen. Niet om hem af te voeren, de stronk kan ook liggend een prachtig onderdeel van de bloemenweide vormen.