All posts filed under: Hosta

Hosta

Terwijl de woelmuizen vorige winter lelijk thuishielden in de schaduwtuin, is er dit jaar geen schade te merken. Ook al is er geen onweerlegbaar causaal verband bewezen, de geurbolletjes hebben in ieder geval geen kwaad gedaan, en zullen de komende jaren systematisch aangewend worden. Nu de Hosta een jaar ongestoord hebben gegroeid in volle grond, komen de flink gegroeide planten veel meer tot hun recht.  De planten hebben nu veel groter blad, en de jumbo-variëteiten zijn nu écht groot. Het jonge blad toont ook nog uitermate fris…. Alle planten die vorig jaar werden gered in potten, gaan over enkele weken opnieuw in de grond, zodat de lelijke gaten in de hostatuin terug opgevuld zijn. Zoals je op de foto’s kan zien, is het blad nog best in orde, en dit zonder enige vorm van slakkenbestrijding.

Good/Bad

Wanneer je het woord Hosta laat vallen krijg je steevast de vraag “Wat doe jij tegen de slakken?”. Ik antwoord steeds dat ik in de eerste plaats Hosta met een goede bladsubstantie plant. Dat voorkomt al veel problemen. De twee planten hieronder staan op minder dan een meter van mekaar… De bovenste Hosta ziet er ver in oktober ook al lang niet fris en monter meer uit, maar het verschil met de andere plant spreekt volgens mij boekdelen. De Hosta bovenaan ‘Hosta Princess Amalia’ ziet er nog beter uit, maar dat is omdat het een vrij recente aanwinst is en die de voorbije weken flink gegroeid is, op een plaats in de tuin waar er blijkbaar minder slakken rondlopen.  

Represailles

Hosta Blue Mouse Ears is een kleine hosta met zeer dik blad waardoor de plant weinig last heeft van slakkenvraat. Mijn exemplaar, ondertussen al enkele jaren oud, heeft nu last van een ander soort vraat… Vorig week-end viel me op dat de plant verzakt was, blijkbaar omdat woelmuizen zich hebben tegoed gedaan aan de wortels van de plant,  en er zo goed als niets meer overblijft van de wortels van de plant. Ik heb wat rest uit de grond gelicht en in een pot geplant. Bij een snelle controle zag ik nog enkele aangetaste planten. Terwijl ik speciaal pastinaak had ingezaaid om de beestjes eten te geven in de winter, zodat ze uit mijn borders zouden wegblijven. De provocatie van deze knaagdieren kon natuurlijk niet onbeantwoord blijven, en een diplomatieke oplossing was niet langer een optie. De Topcat-woelmuizenval is ingezet, net op de plaats waar deze Hosta werd opgegeten. En met succes, want de voorbije dagen werden al drie woelmuizen gevangen. Een aangezien mijnheer Fruitberg niet in halve maatregelen gelooft, kocht ik deze week 300 stankbolletjes aan, …

Introductie

Sinds deze week staat de nieuwe catalogus voor 2014 on-line bij Naylor Creek. Ik hoor U allen denken “Naylor Creek?”. Een klein woordje uitleg. Naylor Creek is een belangrijke en toonaangevende hostakwekerij in de Verenigde Staten. Onder ‘New Introductions 2014’ op pagina twee staat H. ‘Blushing Blue’ (Van Elst)  vermeld. Wat verderop een korte omschrijving en nog wat later ook een kleine foto van de plant. Zoals ik hier al eerder schreef is deze plant een zaailing van mij. Ik ben nu officieel een Hostaveredelaar. Binnenkort registreer ik de plant.  

Schaduwtuin

Terwijl de dagen korten en donkerder worden probeer ik de schaduwtuin af te werken. Na het toedienen van compost en het aanleggen(kuch kuch) van het schaduwterras rest er me nog één ding te doen : het aanplanten van ’t plantgoed. Vorige week werd er naarstig gepuzzeld met de planten in potten, en ook gisteren werden er nog potten verschoven. Dit alles met als doel een homogeen geheel te vormen én rekening te houden met de juiste standplaats.  Daarna kon het aanplanten starten. Geen sinecure, een kleine 300 planten in potten van 3 tot 15 liter uitplanten in de tuin. Vooral omdat ik het wortelstelsel van onze notelaar zo weinig mogelijk wil beschadigen. Gisteren werden in ieder geval de eerste planten aan de grond toevertrouwd. 25 planten gedaan, nog een kleine 300 te gaan…  

HagelHosta

Toen ik gisterenavond thuis kwam was het aan ’t hagelen. Korrelhagel, zag ik onmiddellijk. De voorspelde hagel zou mijn planten dus geen schade berokkenen. Toen ik wat later in de tuin aan ’t werken was begon het opnieuw te hagelen. Dit keer was de hagel een pak groter. Boerenerf (in vogelvlucht nog geen 10 km hier vandaan) plaatste een fotoverslag . Een half uurtje later was ik opnieuw borders aan ’t ontgrassen, een rotwerkje, zeker als ’t zo nat is (als ’t hier wat droger is ga ik dat oplossen zoals mevrouw onderdeappelboom). Ik deed ook niet de moeite om te controleren of de hagel schade had berokkent., De hosta stonden er van ’t week-end redelijk goed bij. Ze zijn allemaal opgekomen, en worden ieder jaar groter zodat de collectie mooier wordt. Maar toen ik gisterennacht mijn dagelijkse slakkenronde uitvoerde stelde mijn lodderig oog vast dat er nu toch heel veel gaatjes in de bladeren zate vooral bij de grootbladige planten. Hagelschade dus. Terwijl ik hier van ’t week-end nog wat fotokes maakte van enkele bontbladige planten, …

Wordt vervolgd

Enkele maanden geleden schreef ik hier al eens iets over één van mijn hostazaailingen, Hosta Blushing Blue. Ondertussen is de kogel door de kerk. De plant zal door Hostacollectie vzw geïntroduceerd worden. Eén neus van deze plant is onderweg naar een weefselkweek-laboratorium alwaar deze plant zal gekloond worden. Weefselkweek laat toe om vrij snel een grote hoeveelheid planten op te kweken. Het is geen garantie op succes, soms lukt het niet om de plant te vermeerderen, soms lijken de nakomelingen ook helemaal niet (of niet allemaal) op de moederplant. Maar als het een beetje meezit (en daar gaan we dan maar vanuit), zijn er eind volgend jaar al een 500-tal jonge plantjes verkoopsklaar, die dan in het voorjaar van 2013 bij een aantal Hostakwekerijen in Europa én de Verenigde Staten aangeboden zullen worden. Ik kijk nu al uit naar die catalogi. Ik heb in ieder geval nog twee originele divisies van de plant, mocht het even mislopen in het laboratorium.

Geurende hosta

Als reactie op een vraag van Karl… Alle geurende Hosta stammen af van Hosta plantaginea. In tegenstelling tot de meeste andere hosta, is H. plantaginea een plant die afkomstig is uit China, niet uit Japan. Het is ook de Hosta die het meest zuidelijk verspreidingsgebied heeft, en dus het meest hittebestendig is. De plant groeit met zeer grote, witte bloemen (tot 15 cm lang), die een geur verspreiden die mij het meest doet denken aan Meiklokjes. De bloemen openen zich trouwens ook ’s avonds, in tegenstelling tot de meeste andere hosta die ’s morgens hun bloemen openen. Hosta ‘Moonlight Sonata’ Zelf heb ik H. plantaginea  na twee jaar uit mijn verzameling verwijderd. De plant loopt vrij vroeg uit (dus gevoelig voor lentenachtvorst) en mist substantie (dik blad). Een slak moet nog maar kijken naar het blad van deze plant of het zit al vol gaten. De plant heeft ook een warme zomer nodig om te bloeien, maar door de dunne bladeren verbranden de bladranden vrij snel. De geur van de bloemen is wel veel meer aanwezig …

Hostabloem

De eerste hostabloem is vandaag geopend. Vanuit esthetisch standpunt geen opwindend nieuws, want de meeste hosta hebben ronduit lelijke bloemen (zeker zodra ze beginnen verwelken). Geen wonder dat veel tuiniers de bloemstengels uitknippen. Zelf doe ik dat niet. Er zijn ten eerste enkele uitzonderingen op de regel, met interessante bloemen, onder meer de hosta met spinvorminge bloemen, zoals H. ‘Rollercoaster Ride hieronder.   . Er bestaan ook enkele hosta met dieppaarse bloemen (ik heb zelf ook een reeks zaailingen in evaluatie die gekruist zijn met het oog op de kleur van de bloemen). En niet te vergeten, de hosta met geurende bloemen (vergelijkbaar met meiklokjesaroma). Geen haar op mijn hoofd dat er nog maar aan denkt die af te knippen. Maar hosta zijn ook ideale hommel- en zweefvliegplanten. Geen wonder als je ziet hoeveel stuifmeel in iedere bloem aanwezig is. Aangezien de hondsdraf in het gazon ongeveer uitgebloeid is en er op de madeliefjes na nog geen bloemen in de tuin staan, is dit een welkome aanvulling op hun dieet. Daarmee start het veredelingsseizoen opnieuw. Dat betekent …

Beervelde

Dit week-end waren het de tuindagen van Beervelde. Sinds enkele jaren probeer ik op de afspraak te zijn. Dus na het (niet noodzakelijk in die volgorde) weghalen van de winterbescherming van de planten in de tuin, het terug buitenzetten van de uit voorzorg binnengezette minder winterharde planten, het afhalen van de obligate pistolets op moederkesdag en het nuttigen van een stevig ontbijt koers gezet naar Beervelde, met een omweg om Mama SuperMasj op te halen, die graag mee van de partij is. Je vindt op zo’n plantenbeurzen een heleboel gespecialiseerde kwekers, mensen die zich echt toegelegd hebben op één plantensoort, en daar dan een breed gamma van aanbieden. Het geeft je véél meer keuze, en dan niet alleen qua kleur, vaak zijn de ‘standaardcultivars’ uit het tuincentrum redelijk gedateerd ten opzichte van modernere soorten die de naambekendheid missen. Dat soort kwekers heeft ook nog iets anders gemeen: passie voor de planten die ze aan de man brengen, en een enorme kennis terzake. Daarnaast zijn er nog een heleboel kwekerijen met een breed gamma aanwezig, die …