Bomen en heesters zijn prachtige wezens. Ze vormen in iedere tuin een meerwaarde, zowel vanuit ecologisch als esthetisch oogpunt. Ze zorgen voor structuur en verticale lijnen in de tuin. Ze zorgen voor schaduw, voor bloemen (vaal veek vroeger dan de vaste planten), bessen en mooie herfstkleuren.  Zij vormen niet alleen bossen, ze kunnen een voetbalveld omtoveren tot een park. Niet dat een park de mooiste tuinvorm is, maar ’t  is wel al véél beter dan zo’n voetbalveld.

Niet dat de Fruitberg een voetbalveld is, toch wou ik nog wat extra verticale elementen in de tuin. Probleem is dan natuurlijk, welke boom kiezen? Er zijn zoveel mooie bomen en heersers. Tussen dromen en werkelijkheid staat in deze een gebrek aan ruimte. Bij de bezoeken die ik dit jaar bracht aan enkele boomkwekerijen (Penière Le Try, zéér uitgebreid gamma van onder meer Viburnum, Philadelphius, Hamamelis en Cornus, Damien De Vos (nog meer keuze) en boomkwekerij De Bock)  voel ik me als een kind in een snoepwinkel. Wanneer ik door zo’n boomkwekerij loop kan ik me niet van de indruk ontdoen dat ik zonder enig probleem enkele hectaren vol bomen en heesters zou kunnen zetten. En dan een blog ‘Aboretumberg’ opstarten. Maar de fruitberg is 23 a groot, dus  back to reality.

Ik kocht tijdens deze bezoeken, rekening houdend met de plaatsbeperkingen, enkele laagblijvende bomen en struiken. De meeste zouden het goed moeten doen in onze contreien. Een deel van dat plantgoed werd al een tijdje geleden aangeplant nadat het terras werd aangelegd, maar enkele exemplaren moesten wachten totdat de kasseiberg in de voortuin volledig was verdwenen.

En aangezien die ondertussen verdwenen is, werd dit week-end ook tijd gemaakt om de laatste heesters ter aarde te laten, Cornus florida ‘Rainbow’ die ik uitkoos vanwege de mooie bloesem én het bonte blad dat prachtig verkleurd in de herfst, Tetradium Daniellii ‘Moonlight’ en Heptacodium miconioides, laatbloeiende heesters die belangrijke stuifmeelleveranciers vormen in het najaar. Verder ook Viburnum lantana en Viburnum carlesii ‘Aurora’ (had ik U al verteld dat ik een voorliefde voor ’t geslacht Viburnum heb? Veel variatie qua blad en bloeitijd), Sinocalycanthus chinensis (erg mooi, in Beervelde een nog veel mooiere variëteit gezien maar die vond ik écht te duur) en een Parrotia persica – een winterbloeiende boom met zeer mooi herfstkleed – die ik tijdens de ecotuindagen van Muggenbeet kreeg, heeft eindelijk ook een plaatsje toegewezen gekregen.

Volgende week moeten er nog twee volgen: Disanthus cercidifolius (struik uit de familie van de Hamamelidaceae met herfstkleuren waarbij alle andere heesters en bomen zouden verbleken) en Halesia diptera magniflora (vanwege de bloemen).

En nu staat de tuin vol en is het over en out met heesters toevoegen. Weinig inheems plantgoed hoor in enkele onder U denken. Dat klopt, er zijn niet direct veel inheemse lage bomen. En de meeste van die inheemse bomen en struiken hebben wél als een plaats gevonden in de houtkant, elders in de tuin.