Winterbloeier

Ook al staat de herfst voor verval, het blijft net als de lente en zomer een seizoen vol (warme) kleuren en leven. De winter is dat niet, die is grauw en grijs. Donkere, ijskoude nachten die zelfs het levendige water bevriezen. In ’t midden van de winter lijkt zelfs de zon, bron van alle leven, haar kracht te verliezen, alsof de winterse koude ook de zonnestralen doet bevriezen. De tuin wordt grotendeels een doodse bedoening.

Daarom plantte ik dit jaar héél wat winterbloeiende heersters aan. Zowel langs het pad naast de woning als rondom het terras. Hun opdracht is eenvoudig : een beetje leven in de tuin brengen. De meeste van deze heersters bloeien vrij discreet en vallen in de eerste plaats op door de zwoele geur die vaak van meters afstand te ruiken is.

De start is dit week-end ingezet want Viburnum farreri staat al in bloei. Een niet zo algemene, vrij rechtopgaande heerster. Het is de ouderplant van de veel vaker aangeplante Viburnum x bodnantense, een kruising van Viburnum farreri x Viburnum grandiflorum.  Het struikje staat hier sinds deze zomer en probeert nu voor de eerste keer de aandacht te trekken met frèle, witte bloemetjes die lekker maar vrij discreet ruiken…

Gek hoe deze plant start met bloeien op ’t ogenblik dat hij zijn bladeren verliest.Deze heerster is overladen met bloemknoppen en zou moeten bloeien tot in maart. Maar zal dan al lang versterking gekregen hebben en overschaduwd worden door een aantal andere winterbloeiende heersters.

Eén van de andere winterbloeiers Hamamelis ‘Aurora’, staat ook in de startblokken. De gele, geurende bloemen kondigen zich langzaam aan, zoals U hier onder kan zien.

Orgelpunt

Het was vandaag zomaar eventjes 21°C in de fruitberg. Een prachtig weertje om buiten te werken en te genieten van de tuin. Het lijkt het orgelpunt van een prachtige nazomer, want vanaf morgen gaan de temperaturen terugvallen op normale waarden voor het jaar.

Door de warmte fladderen hier, op de dag voor we overschakelen naar winteruur, nog heel wat vlinders rond (koolwitjes, dagpauwogen en een atalanta).

Er zijn ook nog extra (grote) koolwitjes in de maak.

Die vlinders en andere insecten vinden ook nog steeds bloemen in overvloed. Zo staan de Astrantia opnieuw volop te schitteren.

Deze Polemonium reptans is een nieuwe voor mij, prachtig bloemke volgens mij. Maar er staat nog veel meer moois in bloei.

Niet alle leven worden even enthousiast verwelkomd. De rozen worden belaagd door horden bladluizen, en de lieveheersbeestjes lijken al een tijd op rust te zijn. Dat probleem zal zich volgend voorjaar wel oplossen.

Met dit weer worden de najaarsklusjes in de tuin een echt genot, geen werk te vervelend – dat moet gebeuren. Zo eindigt het tuinseizoen dat maar niet wou starten uiteindelijk in schoonheid.

Bloemenweide

Dit week-end ben ik met één van de laatste ‘grote’ aanpassingen in de tuin gestart : de bloemenweide. Op de plaats waar die bloemenweide gepland is, stond nog gras. En een notelaar ‘Chiara’ die ik enkele jaren geleden vrij duur heb betaald maar die voor geen meter groeide.

Dat gras werd dit week-end meedogenloos bedekt met karton, de jonge notelaar gerooid. Bovenop het karton volgden enkele stenen én een dun laagje compost. Omdat het een vrij groot oppervlak betrof had ik me enkele rollen golfkarton besteld. Achteraan moet nog een stukje afgedekt worden, dat is een werkje voor dit week-end (tot aan de beukenhaag). De banen in ’t karton zijn de paadjes doorheen de bloemenweide, die ik met het grasmachine zal blijven kortmaaien.

Begin volgend jaar zou alle gras onder het karton verdwenen moeten zijn (en het karton gecomposteerd). Ik vrees wel dat door het compost de bodem opnieuw te rijk gaat worden voor een bloemenweide.

Daarom twijfel ik nog of ik volgend jaar al direct een bloemenweidemengsel inzaai of alsnog heel het stuk volzet met grote zonnebloemen (à la Titan), om de bodem opnieuw uit te putten. Maar dat zijn zorgen voor later.

Een bijkomende zorg voor later : de oude boomstronk staat lang niet meer zo stevig. Ik denk dat ik hem zo omduw als ik dat wil. Maar ik vind hem wel mooi, en ik had gehoopt nog enkele jaren te kunnen genieten van de oude, rechtstaande boomstronk in de bloemenweide. Na de winter ga ik de situatie in ieder geval opnieuw evalueren, en indien nodig de stronk neerleggen. Niet om hem af te voeren, de stronk kan ook liggend een prachtig onderdeel van de bloemenweide vormen.

Goedkope plantlabels

In de plaatselijke tuinhandel vind je steevast de gele of witte plastieken labels. In de zaaibakken storen ze niet, maar in de tuin doen ze dat wel.

Af en toe vind ik andere, meer stijlvolle labels in hout of zink, maar de prijs vormt steevast een domper op de vreugde.

Ik wil bij alle planten in de tuin een klein label met de naam op, ook al heb ik een gedigitaliseerd plan. Ik heb er dus honderden nodig. En terwijl ik een plan heb om volgend jaar labels te maken die perfect aan mijn wensen voldoen (maar nu even geen tijd), zocht ik naar een goedkoop alternatief dat enkele jaren stand houdt.

Per toeval stootte ik op deze saté-prikkers. Ze zijn gemaakt uit bamboe, en de verbreding volstaat om een plantnaam op te schrijven. Ze kosten 2,50 EUR voor 50 stuks. Die stokjes gaan geen jaren meegaan maar houden het wel een jaar of misschien wel twee uit.

En tegen dan heb ik mijn andere idee voor labels al lang uitgevoerd… Maar daar hoor je dan wel meer over.

Nu alle planten in de tuin van een label voorzien.

Doorgaan

Terwijl de herfst nu duidelijk voor de deur staat zijn er toch nog enkele planten die klaarblijkelijk niet van ophouden weten.
Zo bloeit Echinacea ‘Solar Flare’ al maanden, en staat de plant – in tegenstelling tot de paarse varianten – er erg fris en monter bij.

Viburnum plicatum var Watanabe bloeit in begin van ’t jaar en doet dat in ’t najaar nog eens over. Daar komt binnenkort ook nog een mooie, rode herfstverkleuring bovenop. Dit is één van mijn favorieten, en was ook te vinden in mijn vorige tuinen.

Deze Buddleja ‘Silver Anniversary’ – ‘Morning Mist’ begint nu pas te bloeien. Maar de plant kocht ik niet voor de bloemen, wel voor het viltgrijze blad. Het is een kruising tussen Buddleja crispa en Buddleja loricata en zou volledig winterhard zijn en maar één meter hoog worden.

Om even verder te gaan in het thema ‘grijs’, ook deze Brunnera ‘Jack Frost’ staat er nog erg mooi bij.

Verder blijft Geranium ‘Rozanne’ nog uitbundig bloeien.

En ook ‘Patricia’ volhardt in de boosheid.

Maar dé blikvanger in de tuin op dit moment is deze Aster ‘Little carlow’, op de foto vergezeld door een Penstemon. De foto is genomen voor een fikse regenbui de plant helemaal plat heeft geslagen. Volgend jaar toch maar eens opbinden.

Toch is het verval duidelijk ingezet. Hier en daar worden ook de eerste, uitbundige herfstkleuren getoond.

Ondertussen wordt het zo vroeg donker dat het moeilijk wordt om door te werken in het week-end. De donkerste maanden van ’t jaar komen er aan… Het enigste positieve element zijn de huidige weersvoorspellingen, we zouden nu nog twee weken redelijk warm weer krijgen (15° overdag, ’s nachts iets boven de 10 °C). Zo kunnen heel wat planten nog twee weken langer doorzetten. Tenslotte zijn die koukleumen er dit jaar ook drie weken later dan normaal mee gestart dit jaar.

Beervelde

Terwijl Beervelde niet vlak bij de deur is, geeft de lange rit me ieder jaar de kans om héél wat boomkwekerijen en plantenkwekerijen te bezoeken. Meestal stuur ik op voorhand een verlanglijstje door naar enkele kwekerijen. Deze keer was het niet anders. Of toch wel. Met de bestellingen die ik nu plaatste, beschik over het leeuwendeel van het plantgoed voor mijn tuin.

Het was vanmorgen prachtig weer, en in tegenstelling tot deze lente was het absoluut geen overdreven drukte.

Bij de laatste aankopen heb ik veel aandacht gegeven aan geurende, vroeg- of laatbloeiende heersters. Daarnaast werd er ook rekening gehouden met de nectar- en pollenkwaliteit van de planten.

Vitex agnus-castus var latifolia, een heerster uit de verbenacea-familie die wel wat weg heeft van een vlinderstruik.

Zo had ik me ook een Heptacodium miconioides besteld (ik ben niet de enige die deze week zo’n specimen aanplant), Lonicera frangantissima en Mahonia aquifolium ‘Appolo’. Nooit gedacht dat ik die laatste in mijn tuin zou zetten, maar de vroege bloei en de sterke geur deden me overstag gaan. Ook een Tetradium danielli Moonlight stond nog op mijn lijstje en kan nu afgevinkt worden. Aangezien deze plant niet zo aangenaam ruikt (de nederlandse naam is stink-es) zal die wel wat verder van de woning worden geplant.

Aster ‘Blue wonder’

Het enigste wat ik nog ter plekke wou uitzoeken, waren nog enkele aanvullende asters. Aster ‘Little Carlow’ is op dit ogenblik een geweldige blikvanger in de tuin, en ik zocht nog een blauwere en een lichtere versie. Eén van de standhouders was gespecialiseerd in asters, zodat ik mijn gading absoluut vond. Beide planten zouden ook niet woekeren.

Aster ‘Chloë’

Verder kocht ik ook nog een rits vaste planten. De meest vorstgevoelige planten en heersters ga ik deze winter in de tuinberging laten overwinteren, het overige plantgoed gaat nog dit week-end in de grond. De komende jaren mag al dat plantgoed haar schoonheid ten toon spreiden in de Fruitberg.

En terwijl ik gisteren nog aangaf dat ik al vaker twijfelde om Callicarpa bodinieri ‘Profusion’  aan te schaffen, vond ik er zo’n mooi exemplaar dat ik unaniem besloot dat ik toch tot aanschaf van dat specimen zou overgaan.

Titan

Ik had me vorige winter voorgenomen om wat zonnebloemen uit te zaaien. Tijdens de tuindagen van Beervelde kocht ik me meerdere variëteiten aan.

Eén van deze variëteiten was ”Titan’. Volgens de Nieuwe Tuin “De reus onder de reuzen, groot in alle onderdelen, vooral in de (gestreepte) zaden!”. De zaden zijn inderdaad vrij groot, ongeveer dubbel zo groot als normale zonnebloemzaden.

De zaailingen van deze plant groeiden duidelijk heel wat enthousiaster dan de andere planten. Zo enthousiast dat de grootste planten bij een flinke storm begin augustus tegen de vlakte sloegen.

Twee achterblijvers bleven wel overeind en verankerd met twee bamboestokken. De eerste van deze twee achterblijvers begint te bloeien. Toch haalt dit nakomertje een hoogte van 2,5 m, de omtrek van de stam op één meter hoogte bedraagt bijna 20 cm…  Dat allemaal voor een éénjarige plant. Ook de bloem is erg groot.

Ik ben nu vooral benieuwd naar de groote van de zaden, die (op enkele zaden na) zullen dienen als voedsel deze winter.

Eerste Gezicht Jaargang 1 / 10

We zijn opnieuw een maand verder, en dus is het tijd voor een aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat vorig jaar in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand tonen meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. Aangezien mijn tuin nog maar net aangelegd is, ga ik gedurende enkele jaren iedere maand 6 foto’s tonen, zodat de evolutie van de tuin wordt vastgelegd.
Zoals steeds is iedere foto aanklikbaar, zodat je een véél groter exemplaar te zien krijgt.

Voortuin.

De foto is onder een lichtjes andere beeldhoek gemaakt om het restant van 10m³ compost die ik dit week-end liet leveren, samen met 2 m³ zwarte grond, uit beeld te houden. Wegens andere werkzaamheden in de tuin (zie verder) bleef er nog wat in beeld liggen. Deze hoop zou ik vandaag verder wegwerken (had verlof) maar dit veranderde mijn agenda…
De herfst heeft dit stukje tuin nog niet bezocht. De Verbena bonariensis vooraantoont ook op foto wat een geweldige plant het wel niet is (insectenlokker, mooie bloemen en véél kleur).

Achteraan is de kasseiberg verdwenen. Weg. Foetsie. Pleite. Ribbedebie. Gestopt met bestaan.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

In dit stukje tuin blijft er nog steeds heel wat kleur te zien. Terwijl ik vorige maand nog vertelde dat ik tevreden was over de structuur van de gele border, heb ik ondertussen beslist de nectartuin paars-blauw-roze te maken en de borders achterin de tuin geel-oranje-rood. Een werkje voor begin volgend jaar. Nog een werkje voor later : de hopen compost doorheen de borders verspreiden.
Links in beeld (net) zie je (een deel van) de asters die in dit gedeelte van de tuin de aandacht trekken. Ook hier weinig herfstkleuren te besporen.

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Struikborder

Jawel. U ziet het goed. Er is eindelijk een terras uit de grond verrezen. De aarde is bovendien geëgaliseerd en het gazon ingezaaid (dit week-end). In de bordervakken rond het terras zijn ook al enkele struiken aangeplant (vooral geurende heesters). Het ziet er goed uit, daarom deze tweede foto die je kan vergelijken met de toestand ongeveer één jaar geleden, ik vind dat er wel sprake is van enige vooruitgang.

>En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Ook hier zie je dat alles mooi geëgaliseerd werd en kregen de borders een flinke gift compost. Over twee maanden is de blote aarde vervangen door gras. Verderop in de tuin wordt het gras vervangen door blote aarde (om er dan later een bloemenweide op in te zaaien). Rare jongens, die tuiniers.

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

Ook de schaduwtuin werd deze maand aangelegd, maar dat wist U  al. De foto dateert van toen, want hier ben ik een foto van vergeten te maken. Hier is de achteruitgang wel ingezet, en wordt het wachten op volgend voorjaar. Of tijd om noten (en enkele) kastanjes te rapen.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Weinig verandering hier (de pruimen zijn nu wel rijp en overheerlijk)

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Rupsen

Vooraan staat in het gras een grote pol koolzaad. De plant begint steeds meer op een zeef te lijken, en zit vol kleine rupsen van het klein koolwitje. Op de achterzijde van de plant liggen ook nog heel wat eitjes… Volgend jaar zorg ik opnieuw voor enkele van deze planten…

Maar ’t is niet de enige rups in de tuin. De rupsen van de Helmkruidbladwesp (vermoed ik) zijn vakkundig bezig met het vernielen van het loof van de Verbascum chaixii . Toen ik deze rupsen toonde aan mijn oudste zoon begon hij ze spontaan te tellen, een kleine 50 exemplaren

De rozen die ik enkele weken geleden aanplantte beginnen nu allemaal opnieuw te bloeien. In deze bloem zat een rups die volgens mij een beetje verloren gelopen was… Maar in de andere bloem vond ik krek dezelfde rups. Iemand een idee?

Klimop

De klimop staat in bloei. Niet direct spectaculaire bloemen in onze ogen. Maar eensklaps laten bijna alle bestuivers de bloemen, die ze tot voor enkele dagen zo frequent bezochten, links liggen.

Zweefvliegen, vliegen, kevers, mieren en wespen vliegen af en aan. Hier en daar vliegt ook een solitaire bij op de bloemen, maar de bijen blinken opnieuw uit door hun afwezigheid.

Terwijl de aantallen behoorlijk zijn, valt me wel op dat de diversiteit aan zweefvliegen vele kleiner is dan enkele weken geleden. In vergelijking met een maand geleden zijn de hommels zo goed al verdwenen.

 

Het is herfst…