Zelf vind ik de vaste Judaspenning (Lunaria rediviva) mooier, maar deze tweejarige variant staat ook in de border, zonder overdreven te woekeren, om het Oranjetipje te lokken (aangezien dit één van de waardplanten is van deze vlinder). Ik zag de voorbije dagen meermaals exemplaren fladderen door de tuin.
Rozemarijn
Rozemarijn in (pot) op het terras. Zoveel mooier dan die plantjes in de supermarkt
Bloesem
De pruimenbloesem (boven) bereikt nu een hoogtepunt. De peren en Nashi-peren beginnen ondertussen ook te bloeien. Vorig jaar droegen de Nashi-peren amper vruchten, waardoor de boompjes eindelijk aan postuur konden winnen. Dit jaar is er opnieuw veel bloesem.
Verder ben ik ook zeer te spreken over de bloemen op deze kiwi. Want dat is één van mijn mannelijke exemplaren. Ik zou dus ook dit jaar kiwi’s kunnen oogsten.
Slakken
Deze Nepeta kubanica was de voorbije jaren een plant die heel veel last had van slakkenvraat. Vandaar dat ik enkele jaren geleden de slakken probeerde te bestrijden met koperen ringen. Maar dit jaar heb ik helemaal geen last van slakkenvraat op deze planten.
Ook enkele andere planten (Astrantia, Monarda, Phlomis, Echinacea, Aster), die typisch last hebben van slakkenvraat, blijven er dit jaar van gespaard. Een gevolg van de droogte van vorig jaar, of is er meer aan de hand? Vorig jaar vond ik ’s avonds vaker padden terug in de borders, en die lusten wel een slak.
Doel bereikt
Gisterenochtend maakte ik dit beeld van mijn Stromer-App. Ik heb sinds ik de fiets 325 dagen geleden aankocht 15000 km gereden met ‘Hugo’. Zoals U kan zien, heb ik om die afstand af te leggen iets minder dan 400 uur doorgebracht op de fiets.
Ik merk dat ook in het aantal km dat ik nog met de auto afleg : 24600 km de laatste 12 maanden en 9200 km de laatste 6 maanden (ondanks de winter en het slechte weer). Drie jaar geleden legde ik jaarlijks nog bijna 40 000 km af met de wagen.
Ik heb de voorbije weken en maanden ervaren dat zowel regen als koude geen of weinig problemen vormen mits aangepaste kleding. Alleen ijzel, onweer en storm sturen me nog richting auto. Mijn ambitie voor dit jaar : meer km afleggen met de speed-pedelec dan met de auto. Het ultieme doel is de kaap van de 50 000 km te ronden in minder dan 3 jaar.
Gazon
Ik heb het hier al eens vroeger neergepend. Het gazon was erg lang een statussymbool voor de aristocratie: het bewees dat je het geld had om mensen in te zetten die een groot stuk grond beheerden met zeis, hark en schaar. Het was een typisch Europees modeverschijnsel.
Vanaf 1830 verschenen de eerste grasmachines en werd het gazon meer gemeen goed (want een gazon was nu eenmaal een statussymbool, en dat wou iedereen).
Toch cynisch dat zoveel mensen, bijna 200 jaar later, een aanzienlijk deel van hun schaarse vrije tijd investeren in het maaien, verticuteren, bemesten en besproeien van dat gazon….
In heel Vlaanderen vind je ongeveer 800 km² gazon… Ik vraag me af hoeveel uren er in heel Vlaanderen gespendeerd worden aan die 800 km²
Parrotiopsis jacquemontiana
Deze trof ik dit week-end aan bij ‘de betere boomkweker’. De plant is de enige vertegenwoordiger van het genus Parrotiopsis, behoort tot de Hamamelidaceae en is afkomstig uit het Westen van de Himalaya.
De bloemen hebben wel wat weg van Cornus. De bloemen lijken uit een grote bos meeldraden te bestaan, maar dat zijn eigenlijk allemaal aparte bloemen zonder bloemblaadjes.
De plant doet het zowel in zon als halfschaduw, wordt ofwel een struik van 3 m hoog of een kleine boom en vraagt een humeuze grond. Maar het zou al bij al een makkelijke plant zijn om te doen groeien.
Ik vraag me dan af waarom deze schoonheid niet veel populairder is, wel is het zo dat de plant dit jaar uitzonderlijk vroeg bloeit, hij zou normaliter eerder in april en mei bloeien en dan is er meer keuze natuurlijk…
Ich habe zoviel speit
Zo ver erover dat het er echt bonk op is, volgens mij. Ik ben niet zeker dat jullie dit allemaal gaan appreciëren, maar ik vind dit dus geweldig.
Bloei
Er staat hier ondertussen heel wat plantgoed in bloei. Enkele verschenen hier de voorbije weken al eens, maar er is de voorbije weken nog heel wat in bloei gekomen.
De Edgeworthia is nu op zijn/haar hoogtepunt. De geur is lekker, maar helemaal niet zo sterk.
Na de Cocus tommasinianus is het de beurt aan Crocus vernus. Deze planten staan in het gras in de fruitkamer, en zijn de laatste jaren ook gestaag aan het groeien.
Overal in de tuin staan er Helleborussen in bloei.
En dat dus in verschillende kleuren.
De Viburnum farreri bloeit nu uitbundig. De voorbije jaren was het vaak een herfstbloeier, maar dat deed hij amper eind vorig jaar.
De abrikoos Tomcot is de eerst bloeiende fruitboom dit jaar. De andere abrikozen, de amandel en de perzik volgen ook nog deze week.
De sneeuwklokjes hebben zich dit jaar flink uitgebreid. Na deze foto werd deze pol meedogenloos gescheurd en over de fruittuin heen uitgeplant.
De Narcissus pseudonarcissus is er dit jaar eerder vroeg bij. Een klein narcisje. Klein maar fijn.
De Daphne bohlua staat nu ook enthousiast te bloeien. De geur is erg lekker, maar toch iets minder krachtig dan die van het vorige exemplaar.
Verder nog in bloei in de tuin, de Lonicera frangrantissima, Hamamelis, Pulmonaria, Erysimum, Sarcococca en nog enkele andere botanische crocussen.
Het regent niet zo vaak
Iedere dag met de fiets naar het werk, allemaal OK en wel, maar wat wanneer het regent?
Gisteren was de eerste dag dat ik een echt flinke hoosbui over me heen heb gekregen tijdens het fietsen. Ik heb al maanden een regenjas, regenbroek en regenoverschoenen in mijn fietstas zitten. Op mijn helm zit ook een regenkapje, en mijn handschoenen zijn waterdicht (maar toch goed ademend). De regenjas had ik de voorbije maanden welgeteld één keer gebruikt, de regenbroek nog nooit. Gisteren was dus de eerste keer dat ik ze uitgebreid kon testen.
Ik heb ongeveer 30 km door de regen gereden, waarbij het eerste gedruppel na 10 km overging in een wat stevigere bui en de laatste 10 km het gewoon flink aan ’t gieten was. Toen ik op mijn bestemming aankwam, waren alleen mijn regenjas, regenbroek en schoenen nat (de volgende keer toch ook de overschoenen aantrekken).
Ik had tot nu toe de gewoonte om op dagen dat er veel regen aangekondigd is gewoon de wagen te nemen, maar ik vermoed dat ik ook hier toch wat vaker de fiets ga nemen. Allen op dagen dat er echt heel veel regen wordt voorzien, ga ik nog passen. Want dat zijn volgens mij ook dagen dat het wat minder veilig is op de fiets, autobestuurders hebben op zo’n ogenblik ook een veel minder goed zicht (zeker in de schemering of het donker) . Dus die 10 tot 15 mm neerslag die voor maandag worden voorspeld zijn gaan er misschien toch voor zorgen dat de fiets op staling blijft.
de Fruitberg 