Zoals ik eerder al aangaf, planten zijn vaak ook erg mooi lang voor ze bloeien. De bloemknoppen zijn al een feest op zich. Boven : Digitalis purpurea – vingerhoedskruid.
In de knop
Voortuin V2
Midden vorig jaar nam ik het besluit om de voortuin onder handen te nemen. De lavendel die me aangeleverd werd is niet de Lavandula die ik had besteld, maar een volstrekt waardeloze variëteit die nog geen 6 weken bloeit.
En de Anemone Japonica ‘Honorine Jobert’ is in mijn voortuin een echte woekeraar. Alle Anemona japonica trouwens. Ik heb 4 jaar geleden op twee andere plekken in de tuin enkele planten verwijderd, en ook dit jaar komt die planten op die plekken nog terug…
Eind vorig jaar kocht ik me al een deel van het vervangend plantgoed. De lavendelvakken wil ik behouden, maar vervangen door Lavandula ‘Elizabeth’, één van de langst bloeiende lavendels. Van de planten die ik me vorig jaar aanschafte had ik stekjes genomen maar aangezien de huidige lavendel er vrij goed uitziet (op wat schade van de dakwerken niet te na gesproken), ga ik wachten tot na de bloei (of misschien zelfs het najaar) om deze te verwijderen.
De anemonen had ik aan een aantal bevriende tuiniers beloofd. Na het opgraven van de anemonen (40-50 forse planten met kluit) en de bloembollen (de reden waarom ik tot nu toe heb gewacht), heb ik de bodem gezeefd met behulp van mijn compostzeef , om zoveel mogelijk stenen maar vooral resterende anemoonwortels op te graven.
Daarna werd voor ieder plantvak de tuinaarde aangevuld en flink wat compost toegevoegd.
Van zodra dat klusje geklaard was startte het interessantere gedeelte van de werkzaamheden: het uitplanten van de vervangers voor de anemonen. Niet langer een monotone beplanting, maar twee gemengde borders met Helenium ‘Kupferziegl’, Aster thomsonii en Salvia azurea in het ene vak en Nepeta kubanica, Aster x frikartii ‘Monch’, Helenium ‘Lukas’ en Veronicastrum virginicum ‘Adoration’ voor het andere vak.
Nu is het aan de planten om te groeien. En dan heb ik het niet tegen de Anemona japonica (toch niet in mijn tuin). Van de Helenium ‘Kupferziegl’ kom ik nog een aantal planten te kort, maar dat lossen we wel op met stekken begin volgend jaar.
In de herfst vervangen we de lavendel en verplanten we nog enkele plantjes van de taxusslang in het rechtervak (om iets meer plaats te maken voor de andere planten).
Voor en na links
Voor en na rechts
Morgenvroeg moet ik de bollen nog (her)aanplanten (daar had ik vandaag echt geen zin meer in), het pas aangeplante plantgoed nog wat water geven (doe ik liever niet ’s avonds) en dan nog mulchen met een laagje bijkomende compost.
Het was in ieder geval wel leuk om vast te stellen dat zowat alle bollen op zijn minst verdubbeld zijn. In het nieuwe plan wissel ik de twee tulpen van vak, waardoor Tulipa clusiana in het linker vak komt te staan, waar ze wat meer in het oog zou moeten springen.
Al bij al toch een flinke klus (voornamelijk door het zeven van de grond), ik ben er bijna twee dagen mee bezig geweest.
ElectraFruit
De bestelling van de zonnepanelen plaatste ik begin maart, dus voor de lockdown. Vooraleer ik die zonnepanelen kon aansluiten, moest ik onze elektrische installatie nog laten keuren zodat de aansluiting kon aangepast worden (drie-fasige aansluiting). Maar zowel het keuringsorganisme als de distributienetbeheerder stopten hun activiteiten bij de aanvang van de lockdown.
En dus werden hier zonnepanelen geïnstalleerd (en betaald) zonder dat ze konden aangesloten worden. Op dat moment zelf zonder duidelijk zicht op wanneer die operationeel zouden kunnen zijn, want terwijl de keuring twee weken geleden werd ingepland (en vorige week plaats vond), bleek de aanpassing van de aansluiting (nodig om de zonnepanelen in bedrijf te nemen) eerst nog lang op zich te laten wachten, omdat de distributiebeheerder alleen werken in onbewoonde panden wou uitvoeren.
Maar eind vorige week vernam ik dan toch dat de werken gisteren zouden plaatsvinden. Vanmorgen is de omvormer van de zonnepanelen opgestart zodat we hier nu onze eigen elektrische stroom produceren. Nu die lelijke garagedeuren nog eens een verfbeurt geven…
Nectartuin
Enkele jaren geleden plaatste ik hier iedere maand een foto van een aantal stukken tuin. Een aantal van die zichtpunten zijn niet meer bruikbaar (wegens bomen die nu in de weg groeien).
Toen ik op het dak stond om een foto te maken van de PV-installatie, bedacht ik me dat ik ook een luchtfoto van de nectartuin kon maken. Die nectartuin ligt aan de straatkant, (haag bovenaan links op de foto). De scheiding met de buren (schuin, rechtsbovenaan) bestaat uit betonnen afsluiting, overgroeid met klimop en wingerd. Aan de rechterzijde van de foto zie je twee abrikozen die in waaier opgekweekt worden.
Dit stuk tuin is ongeveer 300 m² groot, en is één grote border met een cirkelvormig (smal) wandelpad er doorheen. Om wat structuur aan te brengen heb ik 4 taxusrupsen aangelegd (die starten vanuit een rechthoekige taxushaag rond de perzik) en worden steeds grilliger naarmate ze verder van de perzik verwijderd zijn. Op deze foto zie je twee van de vier rupsen.
De tweede foto ligt links van de eerste opname, en grenst aan onze woning (links: blinde muur met twee perziken, onder groot raam (450 x 300 cm). Dit stuk tuin is vorig jaar volledig geraangelegd, na de dakwerken in september. En je kan op de foto ook nog zien waar de dakwerkers over/door de taxushaag liepen.
Er is nog niet zoveel kleur te zien op dit ogenblik, je ziet wel de akeleien in bloei onder de perzik (voornamelijk blauw, eind vorig jaar aangelegd), verder zie je in het midden nog twee roze vlekken, dat zijn eveneens akeleien en Persicaria bistorta.
Verder zie je nog drie grote gaten in de borders, eentje is ten gevolge het verwijderen van de Carex pendula, eentje vanwege het aanplanten van een flinke groep Heleniums en een derde heb ik ook dit week-end gecreëerd: broodnodige verjonging van de Erysum ‘Bowles Mauve’.
Ik probeer dus de komende weken af en toe een update te maken…
Om je toe te laten te volgen, een plannetje van het stuk tuin dat zichtbaar is op deze foto… Hier een linkje naar een Google file van dit plannetje.
Daarin kan je:
- dan verder zoomen met het vergrootglasje in het menu
- Present-mode selecteren (grote knop rechtsboven) en makkelijk scrollen in full screen modus
Mandragora
Na een berichtje over planten bestellen via postorder even naar het andere uiterste. In de omgeving zijn er eigenlijk weinig interessante kwekerijen te vinden. Een rozenkwekerij net over de taalgrens (Fil Roses) en Mandragora, een zeer kleine kwekerij, met sterk gespecialiseerd gamma, voornamelijk schaduwplanten, in Neerlinter (Landen), vooral het aanbod in Polygonatum-soorten is uitzonderlijk.
Ik kocht er de voorbije jaren een aantal mooie schaduwplanten en enkele botanische pioenen. Sinds enkele jaren valt me op hoeveel mooier en natuurlijker Paeonia ‘Early windflower’ (een kruising tussen twee botanische pioenen, foto boven) en Paeonia delavayi (botanische boompioen) zijn dan de meeste gecultiveerde variëteiten, die allemaal redelijk stijfjes aandoen (foto onder).
Ik wou me dus nog een botanische pioen aanschaffen. Eerlijk gezegd, nog eens herkansen met Paeonia obovata var alba. Die plant had ik eerder al eens geprobeerd, maar dat was met een piepkleine zaailing en dat is toen misgelopen. Deze keer start ik van een wat grotere plant. Het is een vroegbloeiende pioen met bruin uitlopend blad en mooie witte, komvormige bloemen.
Toen ik de voorbije jaren de kwekerij bezocht, stond er een immense, witbloeiende botanische pioen in de tuin. Paeonia emodi, de moederplant van P. ‘Early Flowerer’. Een plant die uitloopt met mooi, bronsgroen blad en meer dan een meter hoog en breed wordt. Toen was die plant niet verkrijgbaar. Kijken mocht, kopen kon niet. Maar dit jaar is de plant opgedeeld zodat die nu wel te koop was. Daarvan staat nu ook een mooi stukje in de fruitberg.
Ook weer een geval van twee vliegen in één slag, ik had in één van de borders nog een siergrasje staan dat de vervelende neiging had om zich sterk uit te zaaien, ik vermoed dat het een Deschampsia was. Ik weet in ieder geval dat dat gras zich niet langer zal uitzaaien in mijn tuin, want dat plaatsje is nu ingenomen door P. emodi.
Op één of andere manier nam ik ook nog een Paeonia mlokosewitschii mee (die heeft hier enkele jaren gestaan maar is gesneuveld bij een herplantings-manoeuvre en Euonymus fortunei ‘Wolong Ghost’, een kruipende kardinaalsmuts met mooi blad.
Dat was in ieder geval mijn eerste kwekerijbezoek per fiets.
Transport
Binnenkort start ik me de heraanleg van de voortuin. Drie planten die ik er absoluut wou in gebruiken, kon ik me vorig jaar niet aanschaffen in het Hessenhof wegens uitverkocht: Helenium ‘Kupferziegel’, Helenium ‘Sahin’s Early Flowerer’ en Veronicastrum ‘Adoration’.
Het plan was om dit voorjaar nog eens een uitstap richting Ede te maken om deze planten te kopen, maar met het coronavirus is dat niet alleen onmogelijk, ik vind het zelf ook niet echt wenselijk. Ik betwijfel trouwens of ik later op ’t jaar, indien de grenzen terug openen, wel ga afzakken naar de kwekerij, wegens absoluut niet essentieel.
Indien ik die voortuin nu volledig wou aanplanten, waren er dus twee alternatieven: een andere keuze maken of die planten online vinden. Ik durf wel eens vaker planten online te bestellen. Ik heb zeer goede ervaringen met het transport van planten. Op een enkele uitzondering na ontving ik steeds correct plantgoed, in goede staat.
Ik hoor mensen al denken, maar die pakjes verzenden, dat is toch niet duurzaam? Dat klopt slechts ten dele, met de wagen naar een kwekerij of tuincentrum rijden kost ook energie, en waarschijnlijk meer dan het bij je thuis laten leveren van je planten.
Voor Helenium ‘Sahin’s Early Flowerer’ en Veronicastrum ‘Adoration’ was/is het on-line opsporen niet moeilijk, de belangrijkste vaste plantenkwekers hebben die in het aanbod. Voor Helenium ‘Kupferziegel’ bleek dat veel moeilijker.
Ik vond welgeteld 4 kwekerijen in Duitsland/Oostenrijk die de plant aanboden, maar ééntje kwekerij is eigenlijk al voldoende. Ik plaatste mijn bestelling bij een Duitse kwekerij die naar België verzond en betaalde via PayPal. Ik kreeg een lege orderbevestiging binnen. Het saldo was wel al van mijn rekening. Toen ik mailde om te informeren of alles in orde was, bleef het oorverdovend stil in Duitsland. Na drie mails en twee weken zonder antwoord, besliste ik klacht in te dienen bij Paypal. Ondertussen nam ik contact op met een Oostenrijkse kwekerij die naar België verzond, en die de planten die ik zocht in haar catalogus had opgenomen.
Een mailtje voor info werd snel en vriendelijk beantwoord, Helenium ‘Kupferziegel’ was net uitverkocht. Ik koos me dan maar – met tegenzin – een andere soort die er echt wel leuk uit zag, Helenium ‘Lukas’, een variëteit waar ik verder geen info over vond, maar het zou een sterk groeiende, nieuwe variëteit zijn. Ik bevestigde mijn bestelling.
Enkele dagen later kreeg ik een antwoord binnen van PayPal met betrekking tot mijn klacht. Een verzendbevestiging van het bestelde plantgoed. Ik zou dus meer planten ontvangen dan ik had voorzien, niet direct een probleem. Twee dagen laten kreeg ik een bevestingingsmailtje van bpost , maar die mail gaf ook aan dat er door de drukte wel wat vertraging zou kunnen zijn. Geen probleem, planten kunnen wel tegen een stootje.
Ik kreeg tegelijkertijd ook een verzendbevestiging van de tweede bestelling binnen. Die werd 6 of 7 dagen later geleverd, de planten waren niet echt in topconditie door dat lange verblijf in het donker en de droogte. Mijn eerste reflex: die planten van de eerste bestelling zitten nu al 3 dagen langer in de doos, hoe gaan die er uit zien.
En ook al leverde bpost de dagen nadien enkele andere pakjes af die veel later besteld waren, maar het bewuste pakje werd niet geleverd. Toen het pakje 8 dagen in ‘transit’ bij bpost was, diende ik een formele klacht in. De dag nadien kreeg ik antwoord van bpost en het pakje werd diezelfde voormiddag geleverd. De planten zaten toen al 11 dagen in de doos…
Aangezien de eerste lading planten zich heel snel had hersteld, opende ik nieuwsgierig maar met goede moed de doos. Omdat een foto meer zegt dan duizend woorden, laat ik hieronder twee foto’s zien… Even duidelijk, zijn de groene bladeren horen niet bij de potjes….
H. ‘Sahins Early Flowerer’
H. Kupferziegel
Ik weet uit ervaring dat planten wel één en ander kunnen ‘hebben’. Maar ik was toch niet zeker of deze planten dit zouden overleven. Ik plaatste de planten in de schaduw (om het overblijvende witte blad niet te laten verschroeien) en gaf de planten overdadig water.
Aangezien de Oostenrijkse kwekerij me al 6 mooie Helenium ‘Sahin’s Early Flowerer’ had geleverd, hoopte ik vooral die H ‘Kupferziegel’ te kunnen redden, desnoods slechts één exemplaar, dan zou ik die op termijn zelf kunnen vermeerderen… Die zagen er trouwens ook het beste uit ‘met nog een heel klein beetje bladgroen op de tippen van de bladeren’.
Ik had gehoopt dat de volledige witte bladeren vanzelf terug zouden beginnen kleuren, maar de eerste 48 uur leken de planten eerder achteruit te gaan.
Op dag 3 zag ik op één plant twee nieuwe, piepkleine groene blaadjes verschijnen. Bovendien begonnen enkele blaadjes een beetje meer lichtgroen te kleuren. Tegen de avond viel me ook op dat de stengels van die takken opnieuw wat kleur kregen…
Ik heb eerder al gemerkt dat van zodra de plant terug begint op te leven, het soms snel kan gaan. Dezelfde plant nog eens vier dagen later:
De plantjes zijn ondertussen dus terug aan ’t groeien, en mogen nu ook in ’t zonlicht. Volgende week gaan ze met de rest mee in de grond.
Dat geldt dan voor H. Kupferziegel, want de andere Helenium vertoont nog geen teken van leefde.
Ik heb de voorbije jaren wel vaker planten laten opsturen, dit is eigenlijk de eerste negatieve ervaring met een kwekerij die planten verzendt. Het late leveren van de verzending is niet hun fout, maar ik heb van deze kwekerij op een enkel ogenblik enige communicatie ontvangen.
Moederdag
25 jaar en 4 dagen geleden trouwde ik met MadaMasj. Dat verdient dus wel een bloemetje, uit den hof. Ik heb geen idee of die bloemen het allemaal lang uithouden als snijbloem, maar dat zullen we wel zien zeker?
En wees gersut, de bijtjes gaan geen honger lijden nu.
Fasciatie
Fasciatie of bandvorming is een fenomeen waarbij planten brede, afgeplatte stengels krijgen. De oorzaak is niet direct helemaal duidelijk. In de bloemenweide zijn er ieder jaar enkele exemplaren Crepis biennis met fasciatie tussen de honderden planten, en dat levert een eigenaardig beeld op.
Zo zou de plant er normaal moeten uitzien:
De mensen noemen dat dus onkruid heh, kijk eens hoe mooi die bloemen zijn!
OK, even terug on topic. De plant hieronder heeft er dus extreem veel last van.
En die hieronder is een soort quasimodo van de bloemenweide.
Fasten your Seatbelt!
Een geaderd witje dat landt op Knautia arvensis
Legioen 3
Ludo plaatste hier twee weken geleden een opmerking : “Dat gaat richting kwekerij fruitberg”.
Er staan gewoon enkele plantjes op mijn terras. En ze zijn trouwens niet allemaal gekweekt, er zijn er ook enkele gewoon aangekocht.
Volgend week-end neem ik de voortuin onder handen, en plant ik het leeuwendeel van het stekgoed uit. Alleen de lavendel gaat een jaartje op het terras blijven staan.
de Fruitberg 