Eerste Gezicht Jaargang 2 / November

Het is vandaag 1 november, hier is dus een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De meeste bloggers zijn er begin 2014 (of vroeger) mee gestopt, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.

Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.

Voortuin.

Eigenlijk is er niet veel veranderd in de voortuin. Anemone ‘Honorine Jobert’ staat nog volop in bloei (terwijl de roze variëteiten in de tuin allemaal al lang uitgebloeid zijn). Ondanks het mooie weer begint het vervak nu duidelijk zichtbaar te worden …

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

Nu de asters zo goed als uitgebloeid zijn, ebt de kleur langzaam verder weg uit deze border. Hongere vlinders kunnen zich nog steeds laven aan de Verbena bonariensis, en ook Salvia uliginosa en de geraniums zorgen voor kleur.

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Ook rond het terras staat er nog wel één en ander in bloei, maar lijkt het begin van einde al ingezet. Het gebrek aan zon (dit stuk tuin ligt nu zowat heel de dag in de schaduw), laat zich voelen.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Na de aanpassingswerken in de gele border, twee weken geleden, is de meeste kleur verdwenen. De notelaar laat nu ook het blad vallen.

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

Met het vallen van het notelaarblad, kunnen de hosta nog enkele dagen profiteren van wat extra zon. Maar ook hier gaat het groen met rasse schreden achteruit.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

De pompoenenwildernis is ondertussen helemaal verwijderd, en de perenbomen en pruimelaars zijn quasi bladloos. Het ziet er allemaal een beetje netter uit (maar de borderzomen zijn wel nog altijd helemaal overgroeid met groen).

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Micro-zicht – Oktober

Een tijdje geleden lanceerde Zem haar eerste ‘bodemzicht‘. Iedere maand een foto van een m² tuin, om de evolutie doorheen het jaar op te volgen. In tegenstelling tot het Eerste Gezicht geen wijds beeld van de tuin, maar de evolutie van een klein stukje tuin. Een knap idee, en dus trad ik met plezier in haar voetsporen. Ik paste het wel lichtjes aan voor mijn tuin, het stukje dat ik toonde is de pioenenborder van de voortuin, ongeveer 6m² groot.

Ergens eind juli geraakte ik de draad kwijt, en die ga ik nu nog even oppikken.

De herfst is hier duidelijk al ingetreden. Zelfs de herfstanemonen zijn al uitgebloeid. alleen Geranium ‘Patricia’ (bovenaan) en de Penstemon (onderaan) zetten nog dapper door. Volgend jaar ziet het er hier beter uit, zeg ik U.


CompostzeefV3?

Na de tuinwerken van vorige week zagen de compostbakken er niet echt netjes uit, en vooral overladen … Het compost in de oudste bak (links) zag er in ieder geval uitstekend uit.

Tijd om de compostzeef eens boven te halen en compost te zeven ende oogsten. De zeef levert uitstekend werk, zolang je niet teveel compost tegelijk in de zeefbak gooit.

Toch zijn er nog steeds enkele punten van verbetering mogelijk… voor mensen die mijn ontwerp willen namaken som ik ze even op…

Zo wordt er heel wat compost gemorst, maar dat kan met een doek aan beide kanten opgelost worden. Ik denk dat ik zelf de volgende keer nog twee extra bakken neerzet aan beide kanten van de zeef.

Verder is de constructie van het geraamte niet goed. De zeefbak knalt bij het over en weer bewegen steeds tegen de laterale balken, en de bevestigingswijze die ik heb gekozen is dan niet de beste (alle kracht komt in de lengterichting van enkele schroeven), ook hier dringt een bijsturing zich aan.

Ik heb in ieder geval stramme spieren na het zeven. De compostbak laat blijkbaar spieren werken die niet dikwijls aan de slag moeten.

In ieder geval was na het zeven en het omzetten van de bakken, de rechtse compostbak opnieuw leeg. maar dat was tot voor ik pompoenen oogstte…

In de winter laat ik de composthoop met rust, om het leven er niet te verstoren, maar na de winter zouden de twee linkse bakken ook klaar moeten zijn voor verwerking..

Deze bewoner werd niet gezeefd en mocht onmiddellijk terug de compostbak in.

Oogst²

Tijd om de eerste pompoenen te oogsten. Door het gekke weer bleven de pompoenen lang groeien, dus oogstte ik slechts bij mondjesmaat. Vandaag werd alles geplukt, want veel bladgroen was er niet meer te zien. Of toch geen pompoenbladgroen, want de plek waar ik pompoenen plantte was nu één harig knoopkruid-mayhem geworden.

De ‘Marina di chioggia’ is erg productief met een tiental mooie groene vruchten, de Hubbard en de Butternut leverde slechts twee vruchten op.

Een schril contrast met de spaghetti-pompoen (of is het spaghetti-courgette?), waar ik meer dan twintig vruchten van 2 kg oogstte…

Er zal hier behoorlijk veel pompoensoep worden gegeten in de fruitberg, deze winter…

Oogst

De laatste okkernoten zijn al een tijdje gevallen. Op rapen doen we ze niet meer, die laten we namelijk liggen voor de familie eekhoorn.

De laatste kastanjes. De anderen zijn al lang opgegeten

Wat ik hier wel nog netjes verzamelde waren de kastanjes. De kastanjes ‘De Lyon’ zijn uitzonderlijk (en heerlijk zoet nadat ze enkele dagen hebben liggen te drogen). De boom groeide de voorbij twee jaar flink bij, zodat de oogst dit jaar al enkele kg bedroeg. Volgend jaar nog beter! ‘De Lyon’ is een niet-zelfbestuivende kastanje en heeft dus nood aan een bestuiver.

De Kweepeer-oogst erg beperkt, slechts twee stuks.  Maar ’t is wel fotogeniek fruit.

Good/Bad

Wanneer je het woord Hosta laat vallen krijg je steevast de vraag “Wat doe jij tegen de slakken?”. Ik antwoord steeds dat ik in de eerste plaats Hosta met een goede bladsubstantie plant. Dat voorkomt al veel problemen.

De twee planten hieronder staan op minder dan een meter van mekaar…

De bovenste Hosta ziet er ver in oktober ook al lang niet fris en monter meer uit, maar het verschil met de andere plant spreekt volgens mij boekdelen.

De Hosta bovenaan ‘Hosta Princess Amalia’ ziet er nog beter uit, maar dat is omdat het een vrij recente aanwinst is en die de voorbije weken flink gegroeid is, op een plaats in de tuin waar er blijkbaar minder slakken rondlopen.

 

Lofzang aan de Geranium

Heel wat Geraniums bloeien al sinds mei en gaan nog steeds onverdroten door met het bezorgen van kleur in de tuin. Deze langbloeiende geraniums zijn bijna allemaal uitstekende bodembedekkers, zijn probleemloze groeiers en goede nectarplanten voor (solitaire) bijen en zweefvliegen. Kortom ze horen ook thuis in uw tuin.

Geranium ‘Rozanne’
Geranium ‘Havanna Blues’
Geranium ‘Tiny monster’
Geranium ‘Pink Penny’
Geranium ‘Brookside’ bloeit in tegenstelling tot al deze andere schoonheden niet van mei tot oktober, maar kent twee periodes van forse bloei.

Foto bovenaan : Geranium ‘Patricia’

Verhuis

Op deze blog schep ik misschien iets te vaak de indruk dat de tuinwerkzaamheden volledig gepland en altijd goed doordacht zijn. Niets is minder waar. Daarvoor ben ik véél te impulsief. Heel wat planten zijn hier de voorbije jaren uitgegroeid tot echte zigeuners, en werden op een tijdstip van minder dan twee jaar tijd tot wel 4 keer verplaatst.

’t Voorbije week-end was er sprake van een heuse migratie. De border achter de oprit stond me niet aan. De gele frambozen achteraan in de border waren moeilijk te plukken en zijn qua smaak sowieso inferieur aan de rode rassen, zodat zij verhuisden naar de composthoop. Frambozen in een border was ook vanwege het woekerende karakter van frambozen een slecht idee…

De vijgenbomen die vooraan in de border stonden, verknoeiden de structuur van de border, nu dat ze zo flink gegroeid zijn.
Door het verwijderen van de gele frambozen konden die vijgelaars naar achteren verplant worden. Een oefening die flink tegenviel. De drie bomen werden elk met een kluit van bijna 50 kg herplant, bijna twee uur werk voor iedere boom. Een dag later voel ik nog steeds de stijve spieren in kuiten en dijbenen.

Ook de gele border is helemaal kaal geslagen met het oog op de toekomst. Nu hopen dat ik volgend jaar wel tevreden ben.

De vrijgekomen ruimte vooraan werd ingevuld met planten uit de gele border die ik op overschot had, na het herschikken ervan. Ik hoop dat de vijgelaars de operatie overleven, de komende dagen worden ze iedere dag ruim van water voorzien….
Het ware beter geweest indien ik nog enkele weken zou gewacht hebben met het verplanten van de vijgenbomen (zodat de bladeren gevallen zijn), maar dan zou ik de vaste planten rond die vijgelaars niet meer herkend en waarschijnlijk verknoeid hebben. En de grond was door het weer net voldoende droog om deze ‘operatie’ aan te pakken. Over een maand is die opnieuw veel te zompig om in de tuin te werken.

Daarna werd ook de gele border heraangelegd, zodat zachtgele, donkergele en oranje bloemen beter gecombineerd worden. Zoals steeds is het nu een jaar wachten om ’t resultaat te bewonderen. En ook hier is het uitzicht plots een pak minder kleurrijk…

Aster

Asters zijn onovertroffen in het brengen van kleur in de herfsttuin, in kleurentinten die perfect passen bij de herfstkleuren van ’t andere plantgoed. Ze zijn de laatste uitbundige bloeiers in de tuin, en veel asters zijn bovendien uitstekende insectenlokkers. Ik schreef er enkele weken geleden al een klein stukje over.  Door de warme herfst staan de asters er nu nog mooier bij.

De planten werden lang door veel mensen beschouwd als “ouderwets”, maar ik heb de indruk dat ze nu terug ‘in’ zijn. Dat soort modegrillen zal mij worst wezen, ik ben gewoon fan.

Eigenlijk mag je de meeste planten die wij kennen onder de naam Aster niet langer als Aster beschouwen. Toen men in de ‘nieuwe wereld’ planten aantrof die sterk op de Europese asters leken, werden deze nieuwe variëteiten allemaal ondergebracht in hetzelfde genus ‘Aster’. Maar na genetisch onderzoek blijkt dat bijna deze variëteiten teveel verschillen om deel uit te maken van één genus. De ‘Asters’ uit de nieuwe wereld worden nu ondergebracht in de genera Almutaster, Doellingeria, Eurybia, Ionactis, Oligoneuron, Oreostemma, Sericocarpus en Symphyotrichum. Het zal nog lang duren voor deze nieuwe namen écht hun ingang gaan vinden in de plantenwereld…

Deze aster ageratoides ‘Starshine’ is een echte woekeraar. Staat hier in diepe schaduw en toch helemaal meeldauwvrij.

Aster ‘Little Carlow’ is hier vorig week-end verwijderd, mijn schoonmoeder ontfermde zich met plezier over de drie fikse pollen. De idee was om een roze en een lavendelkleurige meeldauwresistente aster aan te schaffen als vervanger.  Uit de groep Aster Nova-angliae (eigenlijk Symphyotrichum novae-angliae) koos ik voor ‘Barr’s Pink’, een roze variant die zo goed als meeldauwresistent zou zijn.

Aster novae-angliae ‘Barr’s pink’ met vrij grote lichtroze bloemen.
Aster turbinnelus ‘El Fin’

Als tweede vervanger voor Aster ‘Little carlow’ vinkte ik Aster pyrenaeus ‘Lutetia’ aan. Maar achteraf bleek dat ik niet erg goed had opgelet, want deze wordt lang niet zo hoog … Daarom kocht ik vorig week-end Aster turbinnelus aan, die op foto sterk lijkt op ‘Little Carlow’. De Aster pyrenaeus ‘Lutetia’ kreeg een ander plaatsje toegewezen.

Aster ‘Little Carlow’, op weg naar andere oorden

Om het plaatje helemaal compleet te maken voegde ik vooraan in de nectartuin ook nog enkele exemplaren Aster dumosus ‘Herbstpurzel’, Aster dumosus ”Bahamas’ en Aster amellus ‘Dr Otto Petschek’ toe, laagblijvende planten maar ook uitstekende vlinderlokkers. En ergens in heel het proces van planten bestellen kocht ik me ook nog Aster turbinnelus ‘El fin’ aan, vraag me niet waarom.

Een tweede vergissing, deze Aster dumosus ‘Herbstpurzel’. Ik wou eigenlijk een fuchsia-kleurige aster hebben, maar kopieerde de verkeerde naam in mijn bestelling… Wel een mooie, lage plant met vrij grote bloemen. De bloemen zijn iets blauwer dan de foto…

Als al deze planten volgend jaar flink gegroeid zijn, zal oktober een geweldig orgelpunt vol pastelkleuren worden waar vlinders, bijen et alii zich nog eens flink kunnen laten gaan.

Dan heb ik me toch ook nog Aster dumosus ‘Bahamas’ aangeschaft, contrast kan geen kwaad tussen al die andere pastelkleurtjes

En de Fruitberg staat nu écht helemaal vol. Er is geen plaats meer voor nieuwe dingen…

Deze Aster divaraticus gaat nu nu onder de naam Eurybia divaraticus door het leven

 

Foto bovenaan : Aster pyrenaeus ‘Luteti’a, met vrij grote en fijne, straalvormige bloemen.