Tegen alle verwachtingen in vind ik ook begin december nog voldoende onderwerpen om ook deze maand de serie compleet te maken.
Something new: de Viburnum tinus staat nu volop in bloei. Deze wintergroene struik is – zoals zoveel Viburnums – een probleemloze plant.Something Borrowed : In de schaduwtuin groeien honderden paddenstoelen.Something Blue : Geen makkelijke klant om te fotograferen, deze kerstroos. Ook de kleur is moeilijk vast te leggen op foto, dieppaars
Bij deze heb ik het heel jaar door het thema volledig kunnen invullen, en daarmee is dit “thema’ ook afgelopen. Voor volgend jaar probeer ik iets nieuws uit te dokteren, anders zou ik me volgend jaar toch maar herhalen.
Bovenaan: Something Old: de aren van deze Miscanthus zijn prachtig goudgekleurd in ’t zonlicht.
Zoals mijn trouwe lezers ondertussen al weten, was de Fruitberg dit jaar te bezoeken in het kader van de “Velt eco-tuindagen“. In 2015 zal ik niet deelnemen aan deze activiteit. Ik wil zelf opnieuw enkele tuinen bezoeken, en ik vermoed dat ik dan opnieuw zal deelnemen in 2016. Tegen dan zal de tuin er heel wat beter uitzien, en deelnemen aan zo’n opentuindag geeft je een doel om de tuin af te hebben op de grote dag.
Maar ook dit jaar zijn er twee velt-activiteiten gepland in de Fruitberg. In februari een snoeicursus kleinfruit en eind juni een fruitproefdag. Voor beide activiteiten is het aantal deelnemers beperkt en inschrijven verplicht (niet bij mij, maar de lokale Velt-afdeling). Ondertussen zijn deze activiteiten een maand geleden gemeld in het tijdschrift van velt-Tienen, zodat lokale deelnemers ‘voorrang’ kregen.
Het zal de eerste keer zijn dat ik een snoeicursus geef. Laten we hopen dat de mensen mijn les kunnen appreciëren.
Deze plant kreeg ik vorig jaar cadeau van Ludo ‘Muggenbeet‘ Rutten.
Het was even zoeken om deze boom-in-wording een mooie plaats in de tuin te geven, zodat hij zijn rol van blikvanger zou kunnen spelen : deze winterbloeiende boom blinkt in de eerste plaats uit door de mooie herfstkleuren.
De plant is nog niet zo groot, maar ziet er zelfs nu al erg goed uit. Nu alleen nog wat groeien.
Terwijl de venkel hier nog altijd in bloei staat, zijn de oude bloemschermen van de venkel helemaal uitgedroogd. Het vormen perfecte onderwerpen voor foto’s.
Morgen is het 1 december, wat vliegt de tijd toch voorbij… Hier is dus een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De meeste bloggers zijn er begin 2014 (of vroeger) mee gestopt, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.
Hiermee sluiten we jaargang 2 van dit item af, een jaar waarin weer duidelijk heel wat vooruitgang werd geboekt. Ik ben blij dat ik deze oefening blij volgen, het lijkt allemaal al zo lang geleden, maar begin Jaargang 1 was de tuin nog het grote niets..
Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.
Voortuin.
De voortuin wordt mand na maand weer wat kaler. Op geranium ‘Rozanne’ en ‘Patricia’ na staan er nog enkele Anemone ‘Honorine Jobert’ in bloei, verder zijn er nog wel enkele herfsttinten. het verval dat vorige maand was ingezet zet zich met rasse schreden verder.
Ook in de nectartuin blijven alleen Verbena bonariensis, Salvia uliginosa en de geraniums voor kleur zorgen. Op een eenzame hommel na zijn de insecten nu ook zo goed als verdwenen.
De Hosta zijn ondertussen bijna allemaal ‘weg’. De stokjes die je kan zien staan zijn saté-stokjes en geeft de positie van alle planten weer. Zo kan ik in februari opnieuw geurbolletjes ingraven ter bestrijding van de woelmuizen zonder daarbij planten te verknoeien. Het afgevallen notenblad blijft hier gewoon liggen,met het oog op het opbouwen van een goede humuslaag.
Na twee jaar werd het toch eens tijd om de blog eens een andere layout te geven. De bedoeling van deze nieuwe look is meer aandacht te kunnen geven aan foto’s.
Ik ben nog lang niet tevreden met het resultaat, ik hoop dat over de komende weken allemaal in orde te krijgen…
Het is nu bijna winter. De voorbije dagen tekende ik al twee keer wat lichte nachtvorst op (yeah, krabben).
Net zoals de voorbije jaren is het dus weer tijd om voedersilo’s en andere van stal te halen. Het helpt niet alleen de vogels de winter door, maar het zorgt ook voor leuke taferelen in de tuin en brengt leven in de verder vrij doods aan doende winter. Het voeder komt hier pas buiten als de winter voor de deur staat, ook al zegt natuurpunt dat je heel het jaar mag bijvoederen (iets wat Vogelbescherming Vlaanderen dan weer tegenspreekt).
Zelf deed ik deze week al twee nieuwe waarnemingen in ons pop-up restaurant. De eerste is helemaal niet bijzonder, maar ik kan me niet herinneren al eens een heggenmus in onze tuin te hebben opgemerkt. De tweede is al een pak bijzonderder, want zaterdagochtend bezocht een distelvink één van onze silo’s. Maar eigenlijk ben ik tevreden met alle bezoek.
En net zoals vorig jaar verschijnen de boomklevers en groenvinken opnieuw op het toneel. Tijdens de zomermaanden hoor ik ze wel, maar zie ik ze nooit. Nu krijg ik ze te zien, tegen betaling (van eten). De voedselvoorraad is aangevuld met een heel arsenaal aan vetblokken, vetbollen en zaden, ondr het motto ‘hoe meer zielen hoe meer vreugde’ …
Ook onze kat is erg in haar nopjes met al die winterdrukte. Ze sluipt door de woonkamer naar het raam, om dan allemaal gekke geluidjes te maken. Maar zelfs als ze buiten rondloopt, vormt ze geen gevaar voor vogels, dankzij het kattenbelletje.
Meer informatie over vogels voederen vind je hier.
Vorig jaar liet ik bijna 32m³ compost aanleveren. Het is een ideale bodemverbeteraar, waarmee je ervoor kan zorgen dat droge gronden wat meer vocht vasthouden, of, zoals voor mij van belang: waarmee je zware gronden luchtiger kan maken. Maar ik gebruik het ook als mulchlaag rond de kleinfruit planten.
Het compost werd geleverd in twee keer, en de tweede keer bleek dat ik 2-3m³ te veel had besteld. Dat compost belande toen op één nog braakliggende stukje grond in de vlindertuin, en een groot deel ervan werd de maanden erna aangewend op verschillende plekken in de tuin.
In ’t begin van de lente werd ook dat stukje braakliggende grond aangepakt, en het resterend compost werd ter plekke met de woelvork in de grond gewerkt. Op deze plek, en errond, plantte ik een groot veld Geranium macrorrhizum aan.
Enkele maanden later is duidelijk welk effect het compost heeft op groei van de planten: op de plaats die echt rijkelijk voorzien werd van compost (achteraan de foto), zijn de planten veel harder gegroeid, en de planten zijn ook 10-15 cm hoger uitgegroeid dan de plek ervoor (waar veel minder tot bijna geen compost werd toegediend). Terwijl de planten vooraan al wat verdord zijn, zijn de planten achteraan nog in topconditie.
Nog meer als vorig jaar lijken heel wat planten in de tuin in de war door de warme nazomer. Blauwbessen en Lonicera fragrantissima in bloei, en ook heel wat vaste planten die opnieuw in bloei komen. Heel wat planten maken opnieuw knoppen en scheuten aan. Allemaal verloren moeite met de koude die voor de deur staat.
Ik heb in ieder geval zelf dit week-end nog geprofiteerd van de warmte om ’t gras nog eens af te rijden… eind november, en dat was nodig…
Vannacht heeft het nu toch licht gevroren in de Fruitberg. Ik hoop dat de planten nu snel tot de conclusie komen dat het nog wat vroeg is voor dit soort fratsen.
Na een week met druilerig herfstweer komt de tuin helemaal in herfstsfeer. Nu de metorologische herfst al twee maanden bezig is, wordt dat ook tijd. Grassen en verkleurende bladeren zorgen nu voor het kleurcontrast.
Deze Rudbeckia blijft nog verder bloemen, maar ’t enthousiasme is wel aan ’t wijken.
Scabiosa ochroleuca is één van de meest waardevolle planten in mijn tuin. Deze lage, probleemloze groeier bloeit van in mei en blijft erg lang groen in de winter. De plant lokt veel insecten in de zomer en zaait zich vrij vlot uit.
Hosta’s verkleuren erg snel van kleur in de herfst; enkele dagen kunnen ze nog prachtig oranje kleuren, maar dan veranderen ze snel tot een papje van rottend blad.
Ook deze Penstemon zet nog even door. Ben beieuwd of de plant ook deze winter overleefd. Ik probeer enkele jongere stekken ik in de garage te laten overleven.
Deze Miscanthus ‘Ghana’ is begin dit jaar in mijn tuin gesukkeld. Dit bruinrode gras verkleurt nu wel erg mooi… Dit wordt een mooie blikvanger.
Over blikvangers gesproken, deze Parrotia persica verkleurt nu ook. Deze winterbloeiende heester wordt voornamelijk geplant voor de prachtige herfstkleuren.
Tegen de muur rijpen de klimopbessen. Vanaf ergens in januari zullen zanglijsters en merels zich ook dit jaar tegoed doen aan de massaal aanwezige bessen.
Ook deze Carex testacea ‘Prairy Fire’ vertoont erg mooie herfstkleuren, maar dat is omdat de plant al een heel jaar aan ’t oefenen is, de plant kleurt zo ’t heel jaar door.
Deze Cornus florida ‘Rainbow’ vertoont zonder twijfel de meest excentrieke herfstkleuren. Ook in de herfst blijft de plant meerkleurig. Deze plant doet het tegen de verwachtingen in vrij goed in mijn tuin (en daar ga je me niet horen over klagen)
Nog een close-up van één van de bladeren van deze cornus
Hoge bomen vangen veel wind. Maar ook hoge, aarvormige bloemen doen dat. En als het dan ook nog wat regent, dan durven ze wel eens te gaan hangen. Deze Salvia uliginosa ondervindt dat.
Terwijl de gele Cotinus al bijna al zijn blad kwijt is, blijft deze roodkleurige variant nog erg mooi. De verkleurende nerven tonen toch ook aan dat de herfstkleuren in aantocht zijn.
Laten we hopen dat deze Panicum zich niet te vlot uitzaait
Rosa ‘Rolland Garros’ zet door. De plant staat ook vol met mooie oranje rozenbottels.
De Artisjok begon na de eerste bloei nieuwe scheuten aan te maken. En kijk, zowaar een tweede golf bloemknoppen kondigen zich aan. Deze gaan volgend week-end in de keuken verwerkt worden denk ik.
Deze Miscanthus ‘Purple Fall’ begint ook langzaamaan te verkleuren naar zijn moie dieppaarse herfsttooi.
Panicum virgatum ‘Rotstrahlbusch’ is nog zo’n spectaculair gras. Het verkleurt vrij snel met rood en geel, en wordt nu dieppaars. Het is duidelijk niet de beste groeier
Acer palmatum’Seiryu’
De blauwbessen zijn dan al weer over hun hoogtepunt heen. Je ziet wel dat de planten die het meest beschut staan nog groen zijn… Oh kijk, daar staat gewoon onkruid (paardenbloemen) onder.
de Fruitberg 