Heel wat Geraniums bloeien al sinds mei en gaan nog steeds onverdroten door met het bezorgen van kleur in de tuin. Deze langbloeiende geraniums zijn bijna allemaal uitstekende bodembedekkers, zijn probleemloze groeiers en goede nectarplanten voor (solitaire) bijen en zweefvliegen. Kortom ze horen ook thuis in uw tuin.
Foto bovenaan : Geranium ‘Patricia’
Op deze blog schep ik misschien iets te vaak de indruk dat de tuinwerkzaamheden volledig gepland en altijd goed doordacht zijn. Niets is minder waar. Daarvoor ben ik véél te impulsief. Heel wat planten zijn hier de voorbije jaren uitgegroeid tot echte zigeuners, en werden op een tijdstip van minder dan twee jaar tijd tot wel 4 keer verplaatst.
’t Voorbije week-end was er sprake van een heuse migratie. De border achter de oprit stond me niet aan. De gele frambozen achteraan in de border waren moeilijk te plukken en zijn qua smaak sowieso inferieur aan de rode rassen, zodat zij verhuisden naar de composthoop. Frambozen in een border was ook vanwege het woekerende karakter van frambozen een slecht idee…
De vijgenbomen die vooraan in de border stonden, verknoeiden de structuur van de border, nu dat ze zo flink gegroeid zijn.
Door het verwijderen van de gele frambozen konden die vijgelaars naar achteren verplant worden. Een oefening die flink tegenviel. De drie bomen werden elk met een kluit van bijna 50 kg herplant, bijna twee uur werk voor iedere boom. Een dag later voel ik nog steeds de stijve spieren in kuiten en dijbenen.
De vrijgekomen ruimte vooraan werd ingevuld met planten uit de gele border die ik op overschot had, na het herschikken ervan. Ik hoop dat de vijgelaars de operatie overleven, de komende dagen worden ze iedere dag ruim van water voorzien….
Het ware beter geweest indien ik nog enkele weken zou gewacht hebben met het verplanten van de vijgenbomen (zodat de bladeren gevallen zijn), maar dan zou ik de vaste planten rond die vijgelaars niet meer herkend en waarschijnlijk verknoeid hebben. En de grond was door het weer net voldoende droog om deze ‘operatie’ aan te pakken. Over een maand is die opnieuw veel te zompig om in de tuin te werken.
Daarna werd ook de gele border heraangelegd, zodat zachtgele, donkergele en oranje bloemen beter gecombineerd worden. Zoals steeds is het nu een jaar wachten om ’t resultaat te bewonderen. En ook hier is het uitzicht plots een pak minder kleurrijk…
Asters zijn onovertroffen in het brengen van kleur in de herfsttuin, in kleurentinten die perfect passen bij de herfstkleuren van ’t andere plantgoed. Ze zijn de laatste uitbundige bloeiers in de tuin, en veel asters zijn bovendien uitstekende insectenlokkers. Ik schreef er enkele weken geleden al een klein stukje over. Door de warme herfst staan de asters er nu nog mooier bij.
De planten werden lang door veel mensen beschouwd als “ouderwets”, maar ik heb de indruk dat ze nu terug ‘in’ zijn. Dat soort modegrillen zal mij worst wezen, ik ben gewoon fan.
Eigenlijk mag je de meeste planten die wij kennen onder de naam Aster niet langer als Aster beschouwen. Toen men in de ‘nieuwe wereld’ planten aantrof die sterk op de Europese asters leken, werden deze nieuwe variëteiten allemaal ondergebracht in hetzelfde genus ‘Aster’. Maar na genetisch onderzoek blijkt dat bijna deze variëteiten teveel verschillen om deel uit te maken van één genus. De ‘Asters’ uit de nieuwe wereld worden nu ondergebracht in de genera Almutaster, Doellingeria, Eurybia, Ionactis, Oligoneuron, Oreostemma, Sericocarpus en Symphyotrichum. Het zal nog lang duren voor deze nieuwe namen écht hun ingang gaan vinden in de plantenwereld…
Aster ‘Little Carlow’ is hier vorig week-end verwijderd, mijn schoonmoeder ontfermde zich met plezier over de drie fikse pollen. De idee was om een roze en een lavendelkleurige meeldauwresistente aster aan te schaffen als vervanger. Uit de groep Aster Nova-angliae (eigenlijk Symphyotrichum novae-angliae) koos ik voor ‘Barr’s Pink’, een roze variant die zo goed als meeldauwresistent zou zijn.
Als tweede vervanger voor Aster ‘Little carlow’ vinkte ik Aster pyrenaeus ‘Lutetia’ aan. Maar achteraf bleek dat ik niet erg goed had opgelet, want deze wordt lang niet zo hoog … Daarom kocht ik vorig week-end Aster turbinnelus aan, die op foto sterk lijkt op ‘Little Carlow’. De Aster pyrenaeus ‘Lutetia’ kreeg een ander plaatsje toegewezen.
Om het plaatje helemaal compleet te maken voegde ik vooraan in de nectartuin ook nog enkele exemplaren Aster dumosus ‘Herbstpurzel’, Aster dumosus ”Bahamas’ en Aster amellus ‘Dr Otto Petschek’ toe, laagblijvende planten maar ook uitstekende vlinderlokkers. En ergens in heel het proces van planten bestellen kocht ik me ook nog Aster turbinnelus ‘El fin’ aan, vraag me niet waarom.
Als al deze planten volgend jaar flink gegroeid zijn, zal oktober een geweldig orgelpunt vol pastelkleuren worden waar vlinders, bijen et alii zich nog eens flink kunnen laten gaan.
En de Fruitberg staat nu écht helemaal vol. Er is geen plaats meer voor nieuwe dingen…
Foto bovenaan : Aster pyrenaeus ‘Luteti’a, met vrij grote en fijne, straalvormige bloemen.
Bij mijn ‘bompa’ stonden vroeger Phloxen in de tuin. Ik vond het spuuglelijke bloemen. Maar smaken evolueren, en een aantal rassen kunnen zeker mijn goedkeuring wegdragen, vooral omdat die heel wat zachtere kleuren hebben. Bovendien zijn (nacht)vlinders dol op de nectar van deze bloemen. Toen ik twee jaar geleden een lijstje met meeldauwresistente Phloxen vond, bleek dat geen enkel ras van die lijst verkocht werd door mijn ‘vaste’ adressen. Best frustererend.
‘Google is your friend’ zeggen ze dan, en zo vond ik in Nederland wél enkele adressen, maar dat betrof kwekerijen die geen plantgoed verzenden. Absoluut frustrerend. Ik kocht dus enkele courante rassen op goed geluk, en die toonden al vrij snel waarom zij niet in het lijstje van meeldauwvrije rassen opgenomen werden.
Enkele weken geleden gaf iemand me het adres van Vaste plantenkwekerij Coen Jansen door, die ziektebestendige Phloxen verkoopt, grotendeels eigen introducties, en die wél plantgoed verzendt. Dat verzenden was ab-so-luut noodzakelijk, want de kwekerij ligt op bijna 3 uur rijden van de Fruitberg.
De hele online catalogus bevat heel wat uitzonderlijke planten en is bovendien onwaarschijnlijk grappig en leerrijk geschreven, geen saaie tekst die elders van internet is geplukt. Hier is duidelijk een plantenkweker met passie aan ’t werk, die vooral planten kweekt en verkoopt die hem interesseren. Daar hou ik wel van.
Na de hele catalogus te hebben doorgenomen, was mijn lijstje dus héél wat langer dan ‘enkele meeldauwvrije phloxen’. Ondertussen zijn de planten al enkele weken gegroeid, en zowel de verschillende Phloxen als de Monarda ‘Anglo Saxon’ vertonen bijna geen tekenen van meeldauw vertonen na enkele weken in mijn tuin.
De Phloxen die ik drie jaar geleden in de tuin had geplant, liggen ondertussen op de composthoop. De Monarda die hier al twee jaar meeldauw verzameld zal kortelings volgen.
Volgens de vlindertellingen van 2013 en 2014 was de Gehakkelde Aurelia één van de meest voorkomende dagvlinders in Vlaanderen. In de fruitberg was het heel ’t jaar door een zeldzame gast, maar de voorbije weken zijn ze steeds van de partij in de nectartuin, met dank aan de Verbena bonariensis.
Het tweede week-end van oktober zijn er de tuindagen van Beervelde. Het mooie weer toen ik vanmorgen vertrok was spoorloos verdwenen toen ik om 10h00 ’s morgens het park van Beervelde binnenstapte : het begon net te regenen. De volgende 2h30 dat ik er rondliep stopte het eigenlijk niet met regenen. Om er helemaal een feest van te maken had ik mijn jas thuis vergeten. Strak plan!
Na zoveel edities zijn er enkele tradities (het nuttigen van een broodje met verse, ambachtelijke geitenkaas van ‘La Chèvrerie des Waides’), maar je ontdekt toch nog nieuwe dingen. Je ziet ook over de jaren heen hoe de plantenselecties bepaalde modes volgen. Zo zijn asters hot, laat dat duidelijk zijn. En ’t zelfde geldt voor echinacea, in alle mogelijke kleuren.
Plaats heb ik eigenlijk niet meer in mijn tuin. Het doel van deze editie was bollen aanschaffen, en dat is behoorlijk goed gelukt. Bovendien vond ik ook enkele Delphinium Elatum hybriden. En bij de de stand van de Wiltfang tikte ik een stel goede handschoenen op de kop.
Maar tegen dan was ik zo doordrenkt dat ik huiswaarts keerde. Je zou medelijden krijgen met de exposanten. Er komt niet alleen minder volk opdagen bij zo’n rotweer, er wordt duidelijk veel minder aangekocht. De plantencrèche was zo goed als leeg. De vorige herfsteditie was ook al helemaal in ’t water gevallen, met een fikse storm op zondagnamiddag op de koop toe waardoor de beurs voortijdig moest sluiten. Ik wens ze allemaal beter weer morgen, en hoop dat ze niet al die planten die ze mooi opstelden terug naar huis moeten zeulen.
Enkele maanden geleden schreef ik al eens over deze Anemone ‘Wild swan’. De plant bloeit nog steeds flink door, en dat al van ergens einde mei. De pollen groeien ook flink aan. De voorraad bloemknoppen die nu nog gevormd worden geven aan dat de plant van plan is om door te gaan tot aan de vorst.
Nu ik de ideale standplaats voor de plant beter kan inschatten, ben ik geen planten meer verloren (geen middagzon).
Dit jaar post ik iedere maand 4 foto’s volgens het traditionele rijmpje ‘Something old, something new, something borrowed, something blue’.
De uitleg vind je hier terug.
Begin oktober wordt de opdracht toch al heel wat moeilijker. Ik ben benieuwd of ik me nog twee maanden zal kunnen “redden”.
Deze helmbloem is meegekomen met de hosta uit de vorige tuin.
Het is vandaag 1 oktober, hier is dus een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De meeste bloggers zijn er begin 2014 (of vroeger) mee gestopt, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een leuke time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.
Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.
Voortuin.
In de voortuin is het nog steeds Anemone ‘Honorine Jobert’ die de scepter zwaait. Dit stukje tuin ziet er nu beter uit dan een maand geleden.
Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.
Nectartuin
Met de asters in volle bloei, de Salvia uliginosa en de vlot uitzaaiende Verbena bonariensis ziet dit stukje er erg kleurrijk en wild uit.
> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow
Terras
Ook rond het terras blijft nog wel één en ander in bloei. Vooral de Gaura weet van geen ophouden.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow
Tuin achter de woning
Nog heel wat geel in de gele border, vooral de Rudbeckia blijft nog flink doorzetten.
Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow
Schaduwtuin
De hosta zijn ondertussen echt aan ’t achteruit gaan. En de bodem ligt vol met noten.
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow
Pruimenhaag
’t Wordt tijd dat k dit stukje eens terug onder handen neem, en de pompoenenjungle wegwerk. Werk voor één deze, denk ik dan.
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow
In tegenstelling tot vorig week-end is het dit week-end uitstekend weer. Prachtig weer om wat in de tuin te werken, maar ook om nog wat te genieten van de laatste echte warme zonnestralen. Enkele sfeerbeelden.
De nectartuin staat hier nog volop in bloei, met een hele reeks goede nectarplanten. Rond Aster ‘Chloë’ hoor ik het gezoem van de bijen, en de Verbena bonariensis zorgt dat hier nog een twintigtal vlinders in de nectartuin ‘hangen’.
de Fruitberg