We kennen allemaal de lovende omschrijvingen die veel planten krijgen in tuinboeken. “Heerlijk geurend” staat er dan, maar ‘In Real Life’ moet je vlak naast de bloemen erg diep inhalen om een licht aroma te ontwaren. ‘Was dat het?’ vraag je jezelf dan steevast af.
Bij deze Lonicera fragrantissima is de kans klein dat je ontgoocheld bent door de geur. Ook al is die niet zo sterk, hij geurt erg lekker en is duidelijk ‘aanwezig’.
De plant bloeit hier nu in overvloed, blijkbaar heb ik goed gesnoeid. Volgend jaar nog eens herhalen, de plant groeit eigenlijk vrij snel en bossig, zo kan ik volgend jaar zo nu en dan eens de lente in huis brengen. Want enkele takjes moeten volstaan om de woonkamer te doen opfleuren.
De voorbije weken heb ik totaal niet in de tuin gewerkt. De grond is verzadigd van ’t water, nu werken in de tuin doet meer kwaad dan goed. Maar de zachte winter zorgt langzaamaan voor leven in de tuin. Eigenlijk is de kleur nooit helemaal weggeweest, bovendien.
Deze Geranium ‘Tiny Monster’ is nog steeds in bloei… ’t Ziet er heel wat minder mooi uit dan in de zomer, maar alle kleur is meegenomen.
Toen ik vorig jaar bollen aankocht, heb ik vooral erg vroeg bloeiende bolgewassen aangekocht. en dat lijkt nu te lonen.
Crocus imperati subsp. imperati ‘De Jager’ is één van de vroegst bloeiende krokussen. Volgende week in bloei denk ik.
Narcissus ‘Rijnveld’s Early Sensation’ is een vroege narcis, die tegen eind januari in bloei zal staan
Ook meerdere winterbloeiende heesters beginnen de knoppen te schuiven en zijn bloemknoppen zichtbaar…
De ‘Daphne bohlua’ heeft ook dit jaar fkink zijn best gedaan met bloemknoppen vormen. Het blad is wel grotendeels verdwenen. Benieuwd of ik die in leven kan houden… De plant is wel flink gegroeid, dat is al positief nieuwsDe ‘Viburnum farreri’ heeft eind vorig jaar al licht gebloeid, maar is nu flink bloemknoppen aan ’t aanmaken.
Verder staan er ook al enkele heesters in bloei, maar daar vertel ik de komende dagen nog wat meer over.
Terwijl elders de katten het vogeltellen verhinderen, telt onze kat gewoon mee, vanachter het schuifraam.
De laatste weken werden de vetbollen in versneld tempo opgegeten door een bende rondhangende spreeuwen. Wat me deze week opviel was het zaad dat ik op de grond gooide erg snel weg was, het was duidelijk dat er heel wat vogels zich te goed deden aan ’t voer….
Maar omdat ik doorheen de week werk, wist ik niet wat voor vogels de voorbije 3 weken 20 kg zaad hadden opgegeten. Toen ik vanmorgen beneden kwam, werd me duidelijk waarom dat zaad er zo snel doorheen vloog…Ik telde niet minder dan 18 turkse tortels, 8 kauwen en een houtduif. Een tiental spreeuwen was ondertussen vakkundig bezig de vetbollen die ik twee dagen ervoor had uitgehangen op te eten.
De vetbollen werden dan maar even aangevuld, ik strooide nog een pak extra voedsel uit en plaatste me achter het venster, samen met onze kat. Dit is het resultaat:
Verder spotte ik ook een eekhoorn. Net zoals vorig jaar geen kepen in de tuin. De vogels die ik wel had verwacht (want zowat altijd aanwezig in de tuin) zijn gaaien en de grote bonte specht. Misschien doe ik morgen nog eens een poging.
De nachtelijke kou zorgt ervoor dat ik iedere morgen 5 minuutjes moet krabben alvorens ik naar mijn werk kan vertrekken. Maar in de tuin schept dat wel mooie beelden…
Een voordeel van de tuin niet ‘netjes’ te maken in de herfst, heel wat insecten overwinteren in de verdorde takken van deze planten…
Bottels en bessen worden nu ook gretig gegeten door heel wat vogels.
Gedurende 2014 publiceerde ik 155 berichten (tov 222 in 2013) waardoor U mijn virtuele erf 110 137 keer bezocht (87909 vorig jaar).
De drukst bezochte maand was maart met 13 334 pageviews, de drukst bezochte dag 21 april met 622 bezichtigingen. Vanaf maart ging de bandbreedte er met duizelingwekkende vaart op achteruit, want de voorbije maanden lokte de site nog 5000 – 8000 bezichtigingen per maand, een gevolg van mijn dalende blog-activiteit.
De meest bezochte artikels dateren van 2013, druiven snoeien (2397 hits), zelf compostbak maken (2101 hits) en blauwbessen snoeien (2002 hits). Mijn echte blogtopics halen lang niet die cijfers, en stranden typisch op 200 hits.
Nog wat verdere informatie vind je hier : Annual report 2014.
1 Januari 2015 Ook in 2015 blijf ik hardnekkig doorzetten met dit thema, de commentaar zal wel een pak beknopter worden. Ik wil echt een time-lapse van 5-10 jaar van de evolutie van mijn tuin hebben
Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.
Voortuin.
Na twee jaar is de oprit eindelijk afgewerkt. ’t Was maar 3 uurtjes werk, wat extra kiezel uitstrooien.
De kleur is nu bijna volledig weg. Er is wel nog altijd verbazingwekkend veel bladgroen. Deze foto is in tegenstelling tot de anere in deze reeks in de namiddag genomen…
’t Zijn de laatste dagen van ’t jaar 2014. Een jaar waarvan ik vooral de leuke herinneringen wil koesteren. En in 2015 gaan we proberen om alles nog beter te doen!
Ik wens jullie allemaal een knallend 2015 en nog fijne oudejaarsfeesten.
Na twee strenge winters was de voorbije winter een winter die geen winter was. Ook dit jaar hebben we amper noemenswaardige vorst gezien.
Onder deze klimatlogische omstandigheden is het overhouden van planten die niet geheel winterhard zijn kinderspel. Maar voor volgende week wordt een eerste periode met flinke nachtvorst voorspeld. en dus wordt het tijd om de meest wintergevoelige planten al wat bescherming te geven.
De Artisjok kreeg als eerste een warm jasje van stro. Een beetje gaas rondom de plant, en daarna opvullen met stro.
Niet alleen koude maar ook vocht kan een groot probleem vormen. Dat hou ik een beetje in ’t oog (eventuel vervang ik ’t stro door ander stro). Elders in de tuin worden ook enkele planten afgedekt met stro (met gaas eroverheen om alles netjes ter plaatse te houden). Andere planten krijgen een vliesdoek als bescherming. Het maakt de tuin er zeker niet mooier uit, maar ’t is een noodzakelijk kwaad …
’t Voorbije jaar vertelde ik enkele keren iets over de aanleg van de bloemenweide. Ik heb vrij lang getwijfeld over de plaats waar ik die bloemenweide zou aanleggen, helemaal achteraan in de tuin of tussen de schaduwtuin en de fruitkamers.
Knap toch? Zo’n oude stronk in de bloemenweide…
De aanwezigheid van een oude boomstronk gaf de doorslag, maar met die keuze werd het toevoegen van een moestuin een heel stuk minder evident.
Nog geen jaar nadat ik startte met de aanleg van die bloemenweide, is de stronk omgewaaid… Bovendien pal over het wandelpaadje door de bloemenweide. Ik had zelf al voorzien om de stronk te laten liggen in de bloemenweide eens hij omgevallen was. Maar dan moest hij wel wat verlegd worden. Samen met mijn twee zonen werd de stronk verlegd.
Het resultaat van de eerste poging vond ik maar niets. En dus werd de stronk nogmaals verlegd… Nadien werd zijn positie verankerd met enkele blokjes hout onder de stronk.
Zo is het een pak beter
Hij zal nu als liggend ornament verder mogen vergaan in de bloemenweide, maar ik had hem toch nog graag enkele jaren rechtop zien staan… Ik ben in ieder geval benieuwd wat voor leven dit nu gaat aantrekken.
Ik heb er al eerder over gesproken. Iedere keer wanneer ik aangeef dat tuinieren mijn hobby is en ik een tuin van 21 are heb, krijg ik diezelfde vraag. ‘Is dat niet veel werk?’ Ondertussen heb ik al geleerd dat de meeste mensen je niet geloven wanneer je zegt dat dat best meevalt. Voor velen vormt werken in de tuin een soort straf. Ik antwoord dus eerder dat dat voor mij geen werk is, maar een hobby. En eigenlijk spendeer ik vaak een heel week-end in de tuin, maar dat beschouw ik meestal niet als werken.
Het gevallen blad blijft in de Fruitberg gewoon liggen in de borders. Tegen het voorjaar is het grootste deel verteerd (notelaarblad). Het beetje blad dat overblijft n ’t voorjaar gaat dan op de composthoop.
Diezelfde mensen maaien wel minstens iedere week hun gazon af, verzamelen alle bladeren in de herfst, snoeien de haag twee keer per jaar en verticuteren godbetert hun gazon, bemesten het zelfs (zodat ze dat gazon nog meer mogen maaien) en zo verder. En dan zaterdag een half uur aanschuiven aan het containerpark om het grasmaaisel, de gevallen bladeren of het snoeiafval te kunnen dumpen. Allemaal afstompende werkjes waar ik een bloedhekel aan heb, en dus hier nooit of zelden op het to-do lijstje staan.
Mulchbakken onder de kruisbessen. Hier kan ik probleemloos gazonmaaisel in kwijt (en het werkt onkruidbestrijdend).
Hagen snoeien doe ik alleen als ’t nodig is, tot nu toe slechts één keer per jaar. Meer snoeien zou trouwens broedvogels kunnen storen. Bladeren laat ik liggen, dat zorgt voor een goede afscherming tegen de winterkoude voor de planten. ’t Gras afrijden doe ik zo weinig mogelijk (om de twee weken), meestal met de mulchfunctie, zodat er geen maaisel is. Als het gras te nat of te lang is om te mulchen (typisch in de late herfst), deponeer ik het maaisel in de mulchbakken van mijn fruitstruiken, gebruik het als mulchsel onder de planten of gooi het bij de kippen, die het direct verwerken. Verticuteren : hahaha. En mijn ‘groenafval’ is een grondstof voor de composthoop, dus dat blijft lekker hier. Akkoord, mijn gazon is niet zoals dat van een Engelse lord, maar ik ben dan ook geen Engelse lord. Als ik zo’n gazon wenste, kocht ik me wel kunstgras.
Grasmaaisel gemengd met bladeren om blote grond te bedekken. Enkele cm van dit mengsel houdt de bodem beter onkruidvrij.
Natuurlijk zijn nog enkele vervelende taken in de tuin. Hagen scheren is niet direct de leukste bezigheid, maar het resultaat is erg bevredigend en dat maakt al veel goed. Met de juiste ingesteldheid is zelfs wieden nog best leuk. Compost omzetten bekijk ik als een fitnessactiviteit. Fruitbomen of -struiken snoeien, fruit plukken, hier en daar een plant scheuren of vervangen: allemaal grotendeels leuke bezigheden, zolang het mooi weer is. En als ’t weer niet mee zit, moet je ook niet in de tuin bezig zijn. Zo’n tuin kan desnoods wel enkele weken wachten.
Het enige regelmatige klusje waar ik wel tegenop kijk is het uitkuisen van ’t kippenhok,…
Vanaf 1 januari ga ik één en ander bijhouden, en op regelmatige tijdstippen een logboek publiceren van de uren dat ik in de tuin werk. Dit alles opgedeeld in een aantal categorieën. Ik ben er eigenlijk zelf een beetje benieuwd naar, wel ben ik van één ding helemaal zeker: de fruittuin vraagt hier het minste werk.
Andere planten krijgen een vliesdoek als bescherming.
Het maakt de tuin er zeker niet mooier uit, maar ’t is een noodzakelijk kwaad …
de Fruitberg 