Snoeicursus

Dit week-end organiseerde ik voor ’t eerst een snoeicursus ‘Kleinfruit’ in samenwerking met de lokale velt-afdeling. De snoeicursus beperkte zich tot kleinfruit, omdat ik niet de pretentie heb mensen iets te vertellen over de snoei van gewone fruitbomen, op dat vlak beschouw ik mezelf nog altijd als een prutser ‘eerste klas’.
Het aantal inschrijvingen voor de cursus hadden we bewust beperkt gehouden tot 12 deelnemers, die bijna allemaal op post waren. De meeste deelnemers waren uit de streek, ’t was me vier jaar geleden – toen ik me wou inschrijven voor een snoeicursus ‘Groot fruit’ – ook opgevallen dat er weinig snoeicursussen in de regio georganiseerd worden. Dat was ook de aanzet voor mezelf om deze cursus te organiseren.
Enkele dagen voordien was ik toch beginnen nadenken over hoe ik die cursus zou inplannen. Welke fruitsoorten zou ik bespreken, in welke volgorde? Na een korte theoretische inleiding (die ik misschien iets uitgebreider had moeten maken), wat uitleg over de snoeischaar, takkenschaar en snoeizaag en het voor mij erg belangrijke punt over veiligheid bij het snoeien trok ik met de deelnemers de tuin in.
De snoeicursus zelf was ingedeeld per geslacht,omdat de groeiwijze en dus ook snoeitechnieken vaak vergelijkbaar zin per geslacht. Om het ijs te breken, startte ik met het geslacht Rubus, en binnen het geslacht Rubus met frambozen. Terwijl die snoei voor velen onder ons evident lijkt, merk ik via de bezoekersstatistieken op deze site dat er toch heel wat mensen vragen over hebben. Na de zomer- en herfstframboos schonk ik ook wat aandacht aan de andere telgen van het genus Rubus, braambessen, braambozen et alii.
Vervolgens kwam het snoeien van druiven aan bod, zowel cordon- als guyotsnoei. De fikse snoeibeurt die een druivelaar ondergaat deed duidelijk enkele mensen schrikken. Bovenaan deze post een foto die bewijst dat het allemaal wel goed komt.
Na een koffie- en soeppauze volgde het snoeien van blauwbessen, en de cursus werd afgerond met het snoeien van Ribes in zowat al zijn vormen, zodat rond 17h00 de cursus beëindigd werd.
Wat me wel opvalt is dat snoeien en tegelijkertijd de snoeitechnieken uitleggen niet altijd evident is. Je verliest ten dele de aandacht voor details tijdens het snoeien.  Zo maakte ik bij het demonstreren van het snoeien in dubbele guyot een flinke fout. Eén van de deelnemers wees me er onmiddellijk op, blijkbaar had ik voordien wel juist uitgelegd hoe het moest. Maar dat weet ik dan ook weer voor de herhaling van volgend jaar: ietsje meer tijd uittrekken voor de feitelijke demonstratie en de demonstraties niet uitvoeren tegen het ‘normale’ snoeitempo.
Verder kan ik alleen hopen dat ik iedereen tevreden terug huiswaarts keerde.

Lentegeur

Het is een gekend fenomeen. Na vele weken nat of koud weer wekken de eerste zonnestralen de tuinier uit zijn of haar lange winterslaap.

De kentering in het weer zette zich al gisterenmorgen in, zodat de snoeicursus gewoon kon doorgaan en de geplande geplande soep om de deelnemers van de snoeicursus op te warmen niet écht nodig was.

Vandaag was het gewoon warm in de tuin. De geur van de lente was duidelijk waarneembaar. Ik vermoed dat ik niet de enige tuinier was die de roep van zijn tuin niet kon weerstaan. Na gisteren enkele planten te snoeien met veel uitleg, snoeide ik vanmorgen alle kleinfruit in minder dan twee uur. Er moet nog één en ander opgeruimd worden, maar op de Jostabes en de Ribes aureum na is het snoeiwerk voor wat betreft het kleinfruit klaar.

De kippen kregen ook nog eens een net nachthok (dat was weer veel te lang geleden), en de pompoenen die de voorbije week bevroren waren werden met zijn allen verzameld op de composthoop.

De tuin bereidt zich ondertussen ook voor op een lenteoffensief. Overal zie je zwellende knoppen, opkomende vaste planten en bollen.

De eerste krokussen staan nu eindelijk  in bloei, maar de grote massa gaat niet lang meer op zich laten wachten. Ook de sneeuwklokjes starten een offensief.

Sarcococca hookeriana

Ook al vriest het er de laatste dagen stevig op los,  de Vleesbes staat nu volop in bloei. De plant komt uit de Himalaya, en is dan ook wel stevige winters gewend. Op warme winterdagen geeft deze winterbloeier nectar en stuifmeel aan insecten die een wintertochtje maken (ik vermoed dat er ook nectar en stuifmeel kan verzameld worden op koude winterdagen, maar de insecten zijn koukleumen). De minuscule plantjes die ik in de herfst van 2013 aanplantte zijn vorig jaar stevig gegroeid.

Net zoals de meeste andere winterbloeiers geurt ook deze plant,maar zelf vind ik het aroma van de Vleesbes iets te zwaar, ’t geurt nogal fel naar honing. Het is een uitstekende bijenplant (maar met die weer ga je die nu echt niet zien). Samen met Viburnum tinus is deze de enige wintergroene winterbloeier, in het Engels spreken ze over de ‘Sweet box’, zoete buxus, alhoewel ik de vergelijking met buxus toch vrij vergezocht vind . De planten hebben een plekje met veel humus toegewezen en staan in de schaduw en uit de wind. Als je zelf een beschut plekje in de schaduw hebt, is dit zeker een aanrader.

Januari : logboek tuinwerken

Een tijdje geleden had ik aangegeven dat ik het aantal uren dat ik in de tuin werk zou bijhouden, om aan te tonen dat het allemaal best wel meevalt.

Aangezien ik een man van mijn woord ben, hier een kort overzicht van de werkzaamheden. ’t Zal zelfs héél kort zijn, want ik heb in heel de maand januari niet in de tuin gewerkt. Daarvoor was het véél te nat. Niet als stil protest tegen de weergoden of zo, gewoon omdat het niet fijn is om in de tuin te werken als het regent én omdat het niet goed is op zo’n drassige grond te werken.

Voilà.

Eerste Gezicht Jaargang 3 / Februari

1 Februari 2015 Een nieuwe aflevering van dit thema…

Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.

Voortuin.

Alles is nu grijs en grauw. De hagen geven nu duidelijk structuur aan de voortuin, en dat zal de komende jaren nog meer het geval zijn.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

Ook hier geen bloemen te bekennen. Wel nog heel wat wintergroene vaste planten. Vooral de flinke kluit Penstemon en de Acanthus zorgen voor wat groen. Want de De Geranium macrorrhizum (onderaan de foto) ziet er nu toch heel wat minder fris uit.

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras


Op de winterbloeiers na (net uit beeld) staat alles er ook hier somber bij..
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Het gras ziet er frisser uit als vorige maand, maar de borders zijn nog verder uitgedroogd. Er komt wel opnieuw leven te voorschijn (narcissen en krokussen maken zich klaar voor een charmeoffensief).

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

Weinig verandering ten opzichte van vorige maand..

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Net zoals hier.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Telwerk

Ondertussen moeten we de naam van de tuin toch maar beter veranderen in de Vinkenberg? De aantallen vinken zwellen met de dag aan, op deze foto waar er alleen maar vinken, groenvinken en een verloren ringmus zich te goed doen aan het vogeleten.  Ik tel op deze foto 31 vinken, 19 groenlingen en die éne ringmus. De foto is niet geweldig, ik ben geen telefotograaf en moet me behelpen met een 200 mm lens.

Op de foto figureren alleen de vogelkens centraal in de tuin eten, in de schaduwtuin en rond de hagen huppelden ook nog meerdere vinken rond. De vink hulpt ook talrijk rond in de andere tuinen van Oost-Brabant, want het was hier in de regio de meest waargenomen vogeltijdens de vogeltelling, in tegenstelling tot de huismus elders in ’t land.

Voor de mensen die zich dus afvragen hoe ik zoveel vogels tel: met een fotoapparaat dus.

Een kwartier later zitten er dan weer een hele bende tortel-en andere duiven. Er loopt hier nu trouwens ook zo nu en dan een fazant rond. Maar Vinkenberg klinkt in ieder geval sjieker dan duivenberg of kraaienberg.

 

Wit

Vanmorgen lag er hier een dik pak sneeuw. Enkele sfeerbeelden uit de albino-fruitberg.

 

 

De Daphne bohlua bloemknoppen houden het hoofd koel
De bamboe legt zich neer bij het te zware gewicht van de sneeuw.

Deze krokus komt net boven de sneeuw uit
Verbena bonariensis gaat ook plat voor de sneeuw                    
Sneeuwlavendel
Deze herfstanemoon, nu witter dan ooit
De tribune voor alle vogels die in de tuin willen komen eten

 

Plant van de Maand : Lonicera fragrantissima

We kennen allemaal de lovende omschrijvingen die veel planten krijgen in tuinboeken. “Heerlijk geurend” staat er dan, maar ‘In Real Life’ moet je vlak naast de bloemen erg diep inhalen om een licht aroma te ontwaren. ‘Was dat het?’ vraag je jezelf dan steevast af.

Bij deze Lonicera fragrantissima is de kans klein dat je ontgoocheld bent door de geur. Ook al is die niet zo sterk, hij geurt erg lekker en is duidelijk ‘aanwezig’.

De plant bloeit hier nu in overvloed, blijkbaar heb ik goed gesnoeid. Volgend jaar nog eens herhalen, de plant groeit eigenlijk vrij snel en bossig, zo kan ik volgend jaar zo nu en dan eens de lente in huis brengen. Want enkele takjes moeten volstaan om de woonkamer te doen opfleuren.

Nieuwe start

De voorbije weken heb ik totaal niet in de tuin gewerkt. De grond is verzadigd van ’t water, nu werken in de tuin doet meer kwaad dan goed. Maar de zachte winter zorgt langzaamaan voor leven in de tuin. Eigenlijk is de kleur nooit helemaal weggeweest, bovendien.

Deze Geranium ‘Tiny Monster’ is nog steeds in bloei… ’t Ziet er heel wat minder mooi uit dan in de zomer, maar alle kleur is meegenomen.

Toen ik vorig jaar bollen aankocht, heb ik vooral erg vroeg bloeiende bolgewassen aangekocht. en dat lijkt nu te lonen.

Crocus imperati subsp. imperati ‘De Jager’ is één van de vroegst bloeiende krokussen. Volgende week in bloei denk ik.

 

Narcissus ‘Rijnveld’s Early Sensation’ is een vroege narcis, die tegen eind januari in bloei zal staan

Ook meerdere winterbloeiende heesters beginnen de knoppen te schuiven en zijn bloemknoppen zichtbaar…

De ‘Daphne bohlua’ heeft ook dit jaar fkink zijn best gedaan met bloemknoppen vormen. Het blad is wel grotendeels verdwenen. Benieuwd of ik die in leven kan houden… De plant is wel flink gegroeid, dat is al positief nieuws
De ‘Viburnum farreri’ heeft eind vorig jaar al licht gebloeid, maar is nu flink bloemknoppen aan ’t aanmaken.

Verder staan er ook al enkele heesters in bloei, maar daar vertel ik de komende dagen nog wat meer over.

 

1 2 3 …

Terwijl elders de katten het vogeltellen verhinderen, telt onze kat gewoon mee, vanachter het schuifraam.

De laatste weken werden de vetbollen in versneld tempo opgegeten door een bende rondhangende spreeuwen. Wat me deze week opviel was het zaad dat ik op de grond gooide erg snel weg was, het was duidelijk dat er heel wat vogels zich te goed deden aan ’t voer….

Maar omdat ik doorheen de week werk, wist ik niet wat voor vogels de voorbije 3 weken 20 kg zaad hadden opgegeten. Toen ik vanmorgen beneden kwam, werd me duidelijk waarom dat zaad er zo snel doorheen vloog…Ik telde niet minder dan 18 turkse tortels, 8 kauwen en een houtduif.  Een tiental spreeuwen was ondertussen vakkundig bezig de vetbollen die ik twee dagen ervoor had uitgehangen op te eten.

De vetbollen werden dan maar even aangevuld, ik strooide nog een pak extra voedsel uit en plaatste me achter het venster, samen met onze kat. Dit is het resultaat:

Turkse tortel 18
Kauw 8
Merel 1
Houtduif 1
Spreeuw 11
Koolmees 4
Pimpelmees 3
Vink 38
Groenling 6
Roodborst 1
Ringmus 2
Kraai 2
Heggenmus 1
Ekster 1

Verder spotte ik ook een eekhoorn. Net zoals vorig jaar geen kepen in de tuin. De vogels die ik wel had verwacht (want zowat altijd aanwezig in de tuin) zijn gaaien en de grote bonte specht. Misschien doe ik morgen nog eens een poging.