
Snoeicursus


Het is een gekend fenomeen. Na vele weken nat of koud weer wekken de eerste zonnestralen de tuinier uit zijn of haar lange winterslaap.
De kentering in het weer zette zich al gisterenmorgen in, zodat de snoeicursus gewoon kon doorgaan en de geplande geplande soep om de deelnemers van de snoeicursus op te warmen niet écht nodig was.

Vandaag was het gewoon warm in de tuin. De geur van de lente was duidelijk waarneembaar. Ik vermoed dat ik niet de enige tuinier was die de roep van zijn tuin niet kon weerstaan. Na gisteren enkele planten te snoeien met veel uitleg, snoeide ik vanmorgen alle kleinfruit in minder dan twee uur. Er moet nog één en ander opgeruimd worden, maar op de Jostabes en de Ribes aureum na is het snoeiwerk voor wat betreft het kleinfruit klaar.

De kippen kregen ook nog eens een net nachthok (dat was weer veel te lang geleden), en de pompoenen die de voorbije week bevroren waren werden met zijn allen verzameld op de composthoop.
De tuin bereidt zich ondertussen ook voor op een lenteoffensief. Overal zie je zwellende knoppen, opkomende vaste planten en bollen.

De eerste krokussen staan nu eindelijk in bloei, maar de grote massa gaat niet lang meer op zich laten wachten. Ook de sneeuwklokjes starten een offensief.
Ook al vriest het er de laatste dagen stevig op los, de Vleesbes staat nu volop in bloei. De plant komt uit de Himalaya, en is dan ook wel stevige winters gewend. Op warme winterdagen geeft deze winterbloeier nectar en stuifmeel aan insecten die een wintertochtje maken (ik vermoed dat er ook nectar en stuifmeel kan verzameld worden op koude winterdagen, maar de insecten zijn koukleumen). De minuscule plantjes die ik in de herfst van 2013 aanplantte zijn vorig jaar stevig gegroeid.
Net zoals de meeste andere winterbloeiers geurt ook deze plant,maar zelf vind ik het aroma van de Vleesbes iets te zwaar, ’t geurt nogal fel naar honing. Het is een uitstekende bijenplant (maar met die weer ga je die nu echt niet zien). Samen met Viburnum tinus is deze de enige wintergroene winterbloeier, in het Engels spreken ze over de ‘Sweet box’, zoete buxus, alhoewel ik de vergelijking met buxus toch vrij vergezocht vind . De planten hebben een plekje met veel humus toegewezen en staan in de schaduw en uit de wind. Als je zelf een beschut plekje in de schaduw hebt, is dit zeker een aanrader.
Een tijdje geleden had ik aangegeven dat ik het aantal uren dat ik in de tuin werk zou bijhouden, om aan te tonen dat het allemaal best wel meevalt.
Aangezien ik een man van mijn woord ben, hier een kort overzicht van de werkzaamheden. ’t Zal zelfs héél kort zijn, want ik heb in heel de maand januari niet in de tuin gewerkt. Daarvoor was het véél te nat. Niet als stil protest tegen de weergoden of zo, gewoon omdat het niet fijn is om in de tuin te werken als het regent én omdat het niet goed is op zo’n drassige grond te werken.
Voilà.
1 Februari 2015 Een nieuwe aflevering van dit thema…
Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.
Voortuin.
Alles is nu grijs en grauw. De hagen geven nu duidelijk structuur aan de voortuin, en dat zal de komende jaren nog meer het geval zijn.
Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.
Nectartuin
Ook hier geen bloemen te bekennen. Wel nog heel wat wintergroene vaste planten. Vooral de flinke kluit Penstemon en de Acanthus zorgen voor wat groen. Want de De Geranium macrorrhizum (onderaan de foto) ziet er nu toch heel wat minder fris uit.
> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow
Terras

Op de winterbloeiers na (net uit beeld) staat alles er ook hier somber bij..
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow
Tuin achter de woning
Het gras ziet er frisser uit als vorige maand, maar de borders zijn nog verder uitgedroogd. Er komt wel opnieuw leven te voorschijn (narcissen en krokussen maken zich klaar voor een charmeoffensief).
Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow
Schaduwtuin
Weinig verandering ten opzichte van vorige maand..
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow
Pruimenhaag
Net zoals hier.
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow
Ondertussen moeten we de naam van de tuin toch maar beter veranderen in de Vinkenberg? De aantallen vinken zwellen met de dag aan, op deze foto waar er alleen maar vinken, groenvinken en een verloren ringmus zich te goed doen aan het vogeleten. Ik tel op deze foto 31 vinken, 19 groenlingen en die éne ringmus. De foto is niet geweldig, ik ben geen telefotograaf en moet me behelpen met een 200 mm lens.
Op de foto figureren alleen de vogelkens centraal in de tuin eten, in de schaduwtuin en rond de hagen huppelden ook nog meerdere vinken rond. De vink hulpt ook talrijk rond in de andere tuinen van Oost-Brabant, want het was hier in de regio de meest waargenomen vogeltijdens de vogeltelling, in tegenstelling tot de huismus elders in ’t land.
Voor de mensen die zich dus afvragen hoe ik zoveel vogels tel: met een fotoapparaat dus.
Een kwartier later zitten er dan weer een hele bende tortel-en andere duiven. Er loopt hier nu trouwens ook zo nu en dan een fazant rond. Maar Vinkenberg klinkt in ieder geval sjieker dan duivenberg of kraaienberg.
Vanmorgen lag er hier een dik pak sneeuw. Enkele sfeerbeelden uit de albino-fruitberg.








We kennen allemaal de lovende omschrijvingen die veel planten krijgen in tuinboeken. “Heerlijk geurend” staat er dan, maar ‘In Real Life’ moet je vlak naast de bloemen erg diep inhalen om een licht aroma te ontwaren. ‘Was dat het?’ vraag je jezelf dan steevast af.

Bij deze Lonicera fragrantissima is de kans klein dat je ontgoocheld bent door de geur. Ook al is die niet zo sterk, hij geurt erg lekker en is duidelijk ‘aanwezig’.
De plant bloeit hier nu in overvloed, blijkbaar heb ik goed gesnoeid. Volgend jaar nog eens herhalen, de plant groeit eigenlijk vrij snel en bossig, zo kan ik volgend jaar zo nu en dan eens de lente in huis brengen. Want enkele takjes moeten volstaan om de woonkamer te doen opfleuren.
De voorbije weken heb ik totaal niet in de tuin gewerkt. De grond is verzadigd van ’t water, nu werken in de tuin doet meer kwaad dan goed. Maar de zachte winter zorgt langzaamaan voor leven in de tuin. Eigenlijk is de kleur nooit helemaal weggeweest, bovendien.

Toen ik vorig jaar bollen aankocht, heb ik vooral erg vroeg bloeiende bolgewassen aangekocht. en dat lijkt nu te lonen.


Ook meerdere winterbloeiende heesters beginnen de knoppen te schuiven en zijn bloemknoppen zichtbaar…


Verder staan er ook al enkele heesters in bloei, maar daar vertel ik de komende dagen nog wat meer over.
Terwijl elders de katten het vogeltellen verhinderen, telt onze kat gewoon mee, vanachter het schuifraam.
De laatste weken werden de vetbollen in versneld tempo opgegeten door een bende rondhangende spreeuwen. Wat me deze week opviel was het zaad dat ik op de grond gooide erg snel weg was, het was duidelijk dat er heel wat vogels zich te goed deden aan ’t voer….

Maar omdat ik doorheen de week werk, wist ik niet wat voor vogels de voorbije 3 weken 20 kg zaad hadden opgegeten. Toen ik vanmorgen beneden kwam, werd me duidelijk waarom dat zaad er zo snel doorheen vloog…Ik telde niet minder dan 18 turkse tortels, 8 kauwen en een houtduif. Een tiental spreeuwen was ondertussen vakkundig bezig de vetbollen die ik twee dagen ervoor had uitgehangen op te eten.
De vetbollen werden dan maar even aangevuld, ik strooide nog een pak extra voedsel uit en plaatste me achter het venster, samen met onze kat. Dit is het resultaat:
Turkse tortel 18
Kauw 8
Merel 1
Houtduif 1
Spreeuw 11
Koolmees 4
Pimpelmees 3
Vink 38
Groenling 6
Roodborst 1
Ringmus 2
Kraai 2
Heggenmus 1
Ekster 1
Verder spotte ik ook een eekhoorn. Net zoals vorig jaar geen kepen in de tuin. De vogels die ik wel had verwacht (want zowat altijd aanwezig in de tuin) zijn gaaien en de grote bonte specht. Misschien doe ik morgen nog eens een poging.