All posts filed under: Snoeigids

Druivensnoei: Guyot of Cordon

Enkele jaren geleden schreef ik over het snoeien van druiven volgens de Guyot-techniek. Gisteren en eergisteren introduceerde ik jullie in het cordon snoeien. Zo heb ik de twee basistechnieken om druiven te snoeien besproken. Zowat alle snoeivormen zijn te herleiden naar één van deze basistechnieken. Tot nu toe paste ik alleen guyot-snoei toe in mijn tuin. Zoals ik eergisteren al aangaf, ga ik vanaf dit jaar ga ik ook enkele druivelaars in cordon opkweken.Nog eens kort herhalen : bij cordon maken we een gestel waarop we eenjarige takken steeds terugsnoeien op één of twee ogen, bij guyot gaan we één of meerdere éénjarige takken uitbuigen. Bij cordon houden we één of twee ogen op verschillende sporen over, bij guyot behouden we typisch 6 – 8 ogen op één of twee (uitgebogen) takken. Beide systemen hebben hun voor- en nadelen. Een kort overzicht. Indien je een muur of een pergola wil begroeien met een druivelaar, is cordonsnoei de logische keuze. Guyot is in vormsnoei veel beperkter. In cordonsnoei groei je eender welke vorm van gestel en knip je de eenjarige scheuten terug op twee …

Cordonsnoei druiven – enkele foto’s

Toch even een korte fotoreeks van ’t selecteren van het spoor, dit was het reservespoor voor de guyotsnoei van deze plant.. Je ziet twee scheuten op de voorste rank. De rechtse staat een stuk lager bij het cordon en ziet er gezond uit. Ik knip deze eerst op twee ogen. Daarna kan ik via de snoeiwonde nog controleren of dit spoor OK is. Daarna verwijder ik de andere scheut.

Wintersnoei Druiven : cordonsnoei

Het is ondertussen alweer een tijdje geleden dat ik hier ‘fruitcontent’ neerschreef. De volgende drie dagen komt daar verandering in. Vandaag leg ik de theorie van cordonsnoei uit, morgen toen ik daar wat foto’s bij, en overmorgen ga ik dieper in op ’t verschil tussen guyot en cordon en hun voor- en nadelen. Er bestaan twee basistechnieken om druiven te snoeien, de cordon-snoei en de Guyot-snoei. Tot nu toe paste ik alleen guyot-snoei toe in de fruitberg, en daar schreef ik enkele jaren geleden al eens een tekstje bij. Vanaf dit jaar ga ik ook enkele druivelaars opgroeien in cordon. Enkele jaren geleden had ik beloofd om hier ook eens wat over neer te pennen, en nu voeg ik de daad bij het woord. In mijn vorige tuin paste ik cordonsnoei toe om enkele muren en een trapleuning te bedekken (met druiven) en in de tuin van het ouderlijk huis snoei ik al enkele jaren druiven in cordon (twee pergola’s). Eigenlijk heb ik dus meer ervaring met cordonsnoei dan met guyotsnoei. Je krijgt na verloop van …

Snoeicursus

Dit week-end organiseerde ik voor ’t eerst een snoeicursus ‘Kleinfruit’ in samenwerking met de lokale velt-afdeling. De snoeicursus beperkte zich tot kleinfruit, omdat ik niet de pretentie heb mensen iets te vertellen over de snoei van gewone fruitbomen, op dat vlak beschouw ik mezelf nog altijd als een prutser ‘eerste klas’. Het aantal inschrijvingen voor de cursus hadden we bewust beperkt gehouden tot 12 deelnemers, die bijna allemaal op post waren. De meeste deelnemers waren uit de streek, ’t was me vier jaar geleden – toen ik me wou inschrijven voor een snoeicursus ‘Groot fruit’ – ook opgevallen dat er weinig snoeicursussen in de regio georganiseerd worden. Dat was ook de aanzet voor mezelf om deze cursus te organiseren. Enkele dagen voordien was ik toch beginnen nadenken over hoe ik die cursus zou inplannen. Welke fruitsoorten zou ik bespreken, in welke volgorde? Na een korte theoretische inleiding (die ik misschien iets uitgebreider had moeten maken), wat uitleg over de snoeischaar, takkenschaar en snoeizaag en het voor mij erg belangrijke punt over veiligheid bij het snoeien trok ik met de …

Wintersnoeien druiven – aanvulling

Vorig jaar heb ik al in detail uitgelegd hoe ik de wintersnoei op mijn druiven uitvoer, inclusief een fotoverslag. De druiven zijn hier nog net voor nieuwjaar gesnoeid. Ik ga de hele uitleg absoluut niet herhalen, maar ik heb toch een fotoverslag gemaakt van twee situaties die ik vorig jaar niet heb getoond. Vorig jaar snoeide ik tweejarige druivenstokken naar een guyot-gestel. Dit jaar toon ik nog eens hoe je zo’n druivelaar vanaf dan ieder jaar snoeit (Fig 5 van de uitleg van vorig jaar), en ook wat ik doe indien het spoor niet uitloopt. De eerste druivelaar is gegroeid ‘volgens plan’. Op het spoor zijn duidelijk twee flinke nieuwe scheuten gegroeid (foto hieronder), waarvan ik er één dit jaar horizontaal ga leggen, de andere ga ik opnieuw terugknippen tot spoor. Eerst snoei ik de onderste scheuten weg. Daarna snij ik het gestel van vorig jaar weg. Eén van de twee overblijvende scheuten wordt ingekort tot spoor. Tenslotte rest er me alleen het uitbuigen van de vruchttak voor volgend jaar. Eén druivelaar had duidelijk niet …

Druiven!

De mensen die mijn druivenrek zien vragen steevast hetzelfde… “Ga je wijn maken?” Mijn antwoord  is steeds een categoriek “Neen, dat is zonde van de druiven”. De laatste twee weken zijn alle druiven flink aan’t zwellen, en beginnen enkele van de blauwe rassen ook te kleuren. Ik begin er nu toch gerust in te worden dat de meeste van deze trossen nog gaan afrijpen (midden september de eerste trossen met de huidige weersvoorspellingen). De planten zien er wel niet zo mooi uit vanwege de droogte… Een goed  resultaat dankzij het snoeiwerk … De foto hieronder is van één van de stokken uit de snoeigids (de druivelaar in dubbele guyot). Een beperkt aantal trossen overhouden geeft grote trossen met dikkere bessen.

Snoeien zwarte framboos

De zwarte framboos (Rubus occidentalis) is, net als de framboos en de braam, een plant uit het geslacht ‘Rubus’. De plant levert in juli kleine zwarte bessen. De smaak is niet vergelijkbaar met frambozen en bramen, de bessen hebben een erg aangename, kruidige smaak. Het verwondert me dat deze plant niet vaker in onze tuinen wordt aangeplant. Dat heeft misschien te maken met de vreselijk vervelende doornen… Net zoals de braam en de (zomer)framboos draagt de zwarte framboos op éénjarig hout (= takken die het jaar ervoor gegroeid zijn). Maar toch is de snoeitechniek anders. Vorig jaar vond ik de vruchten op mijn zwarte framboos ontiegelijk klein. Met wat speurwerk  een aantal Amerikaanse snoeihandleidingen gevonden, die ik (weliswaar een beetje te laat toepaste). En met succes, want de bessen waren dit jaar beduidend groter. ’t Blijven wel – ook na deze snoeibeurt – kleine vruchten… Van zodra de jonge scheuten 75-80 cm hoog zijn, knip je ze 5 cm terug. De plant gaat nu een hele reeks zijscheuten maken op deze takken. Van zodra de …

Zomersnoei frambozen

De zomerframbozen hebben hun laatste vruchten gedragen. Tijd om ze te snoeien. Dit is (nog maar eens) een zéér eenvoudig werkje : alle takken die vrucht hebben gedragen deze zomer worden nu verwijderd tot tegen de grond. Die oude takken (van vorig jaar) zijn oud en bruin, de nieuwe zijn frisgroen. Daarna dun ik de jonge scheuten nog wat verder uit (nu de oude scheuten zijn weggehaald heb ik een beter zicht op de jonge scheuten. Het aantal takken per meter pas ik wat aan in functie van de groeikracht van de planten, 6-8 stokken per meter. Alle kleine jonge scheuten worden zowiezo verwijderd. Verder snoei ik deze zomerframbozen niet. Er wordt vaak aangeraden om te lange stokken in te korten maar ik doe dat niet wegens geen zin.

Zwarte bessen snoeien

Het snoeien van zwarte bessen is zeer eenvoudig. Zwarte bessen geven het beste en mooiste fruit op eenjarig hout (dus op het hout van vorig jaar). Bij zwarte bessen streven we er dus naar om sterk te verjongen. Zwarte bessen worden meestal (en ook in de Fruitberg) als struikvorm opgekweekt, met maximaal 10 takken per plant. Bij het snoeien verwijder ik ieder jaar het oude hout. Nu de bessen echt rijp zijn (en erg zoet en lekker), pluk en snoei ik tegelijkertijd. De takken van vorig jaar die nu vruchten dragen knip ik weg (tenzij er onvoldoende grondscheuten gevormd zijn). Het plukken kan daarna aan tafel.

Braambessen en braambozen zomersnoei

Zoals ik eerder al het uitgelegd bind ik de takken aan horizontale leidraden (met bindgein). Ik gebruik hiervoor 4 nieuwe grondscheuten, dat geeft meer dan voldoende vruchten. Ik selecteer daarvoor de stevigste en best gepositioneerde grondscheuten en leid deze op de draden tussen de draden van het jaar ervoor. Het maken van de bochten doe je met de nodige voorzichtigheid, anders durft zo’n tak wel eens afbreken. De (snelgroeiende) zijscheuten die zich op deze gestektakken vormen laat ik  groeien tot ze 1 meter lang zijn en snoei ik dan terug op 2-3 bladeren. Van zodra de laatste vruchten geplukt zijn, worden de gesteltakken van vorig jaar weggehaald. Bij de vroegafrijpende Taybessen is dat nu het moment, bij Triple Crown, een erg laat dragende braambes, kan dat pas helemaal aan ’t einde van ’t seizoen. Ik snij deze oude gesteltakken in korte stukken, zodat ik de nieuwe gesteltakken niet breek of beschadig.   Let wel : dit is mijn manier van snoeien. Ik heb hier de voorbije jaren nooit last heb gehad van ingevroren takken (vorstschade) …