de Fruitberg

Vergeet-mij-nietje

Sinds drie jaar duiken er steeds meer vergeet-mij-nietjes op in de nectartuin. Ik laat deze planten staan waar ze niet storen. Zo bedekken ze de bodem en remmen ze andere kruidgroei af. Na de bloei en zaadvorming verwijder ik de plantjes waar ze storen. Dat is meestal einde mei.

Elders in de tuin stat ook het Kaukasisch vergeet-mij-nietje (Brunnera), die ik wel als overlevende plant opkweek. Op de foto hieronder combineert deze plant mooi met de Fothergilla major, die nu eindelijk wat aan ’t groeien is.

Lievevrouwebedstro

Het heeft een tijdje geduurd voor ik Galium odoratum in de tuin toepaste. Tot dan moest deze inheemse schoonheid het steevast afleggen tegen een andere optie. Maar sinds twee jaar staat dit plantje nu onder de Buddleja alternifolium, en ik vind dit echt wel een juweeltje dat hier probleemloos groeit.

Geluid

De groene kikkers kwaken hier nu dag en nacht in koor, en maken een hels kabaal. Niet iedereen kan dat even goed waarderen, zeker nu veel mensen door het warme weer met vensters open slapen.

Vandaag ook voor de eerste keer salamanders in de vijver gespot. Volgens mij minstens drie exemplaren, Kleine watersalamanders. Ik vind het ronduit fascinerend hoe al die dieren op nog geen jaar tijd in mijn vijver terecht komen.

Waterdrieblad

Het waterdrieblad staat hier nu in bloei. Deze prachtige waterplant voelt zich duidelijk in haar nopjes in de leem.

Mirabel

In de herfst van 2016 plantte ik een Mirabel ‘Bellamira’ aan in de tuin, ter vervanging van de ondermaats groeiende perzik ‘Avalon Pride’.

Dit boompje staat nu voor ’t eerst flink in bloei. De bloesem is toch nog lichtjes afwijkend van de pruimenbomen. Zoals het er nu naar uit ziet plukken we eind dit jaar mirabellen in de tuin.

Speenkruid

Het speenkruid begint hier steeds grotere oppervlaktes in de tuin te bedekken. Speenkruid is een knolgewas dat vroeg in ’t voorjaar bloeit en nadien snel bovengronds afsterft. Het is een inheems plantje dat zich flink kan uitzaaien, maar wat mij betreft helemaal niet storend is.

De bloemen openen zich alleen bij mooi weer.

Knoppen

Vorige week verscheen een bericht in ’t nieuws dat de landbouwers klaagden over het gebrek aan knoppen op de fruitbomen, onder meer de perenbomen. Hier in de fruitberg staan de meeste perenbomen vol bloemknoppen, zoals het voorbeeld hierboven (‘Grosse Louise’).

Maar bij de Conference is het hier huilen met de pet op. Ongeveer 70% van de perenproductie in Vlaanderen betreft Conference, misschien is dat toch een bewijs van gebrek aan differentiëring in onze fruitteelt of -consumptie?

Lente

Dit week-end Koolwitje, Dagpauwoog, Citroenvlinder, Oranjetipje, Icarusblauwtje en Gehakkelde Aurelia gezien. Verder hangen er zwermen metselbijen rond alle insectenhotels, staan de eerste fruitbomen in bloei, zwemmen er kikkervisjes in de vijver en wiedt een goedgeluimde mijnheer Fruitberg zijn bloemenborders.

Laat het duidelijk zijn, de lente is in ’t land. Door de aangename hitte van de voorbije dagen is de grond wat opgedroogd en wat warmer, waardoor het een heel week-end ideaal tuinklusjesweer was. Een schril contrast met vorige week, toen de grond nog zo koud en vochtig was, dat de vingers verkleumden tijdens het wieden.

DS1_4542 — Narcissus pseudonarcissus kondigt de lente aan

Volgende week-end komt de fruittuin aan de beurt. En de tuin zal er volgend week-end sowieso anders uitzien,want bij zowat alle struiken is nu ontluikende bladvorming te zien, over een week gaat de tuin veel groener zijn.

DS1_4531 — Ook de pioenen lopen nu volop uit.

Eco-tuindagen

Onze tuin doet dit jaar opnieuw mee aan de eco-tuindagen van velt op 2 en 3 juni 2018. Ik denk dat ik daarna iets minder frequent ga deelnemen. Geïnteresseerden zullen na deze deelname al drie keer de gelegenheid hebben gehad om de tuin te bezoeken, en ik vermoed dat de interesse daarna langzaam zal verminderen.

In de nabije omgeving nemen in totaal 11 tuinen deel. De ambitie van de afdeling velt-Tienen om een fietslus te organiseren werd door het grote grondgebied én het talrijk aantal inschrijvingen in onze afdeling gefnuikt. De kortste lus tussen al deze tuinen was bijna 100 km lang. Wanneer je dan ook nog eens 11 tuinen dient te bezoeken, wordt het een tweedaagse fietstocht.

Wel bieden we als afdeling 5 fietslussen van 22 tot 40 km die 3 tot 7 tuinen met mekaar verbinden. Maar daarover krijg je de komende weken zeker nog meer informatie.

Distel

Sinds vorig jaar zijn we niet meer verplicht om distels uit te steken in onze tuin. De Raad van State besliste – in het voordeel van natuurpunt – dat distels niet langer moeten bestreden worden door landeigenaars. De Raad van State nam deze beslissing omdat de federale overheid zich in 1987 aan een bevoegdheidsoverschrijding bezondigde bij het opstellen van een KB, aangezien natuurbescherming (en dus ook bestrijding van wilde planten) was al sinds 1980 een bevoegdheid van de gewesten.

Deze situatie is waarschijnlijk tijdelijk, want een studie van het wetenschappelijk comité van het Federaal Voedselagentschap acht nieuwe wetgeving noodzakelijk die het bestrijden van distels ‘over het hele grondgebied’ zou verplichten. Goed om te weten dat het FAVV zich met hoogdringendheid over de noodzaak van het bestrijden van distels kan buigen, vele malen belangrijker dan fipronil in onze eieren en het bedorven vlees in de winkelrekken.

De oorspronkelijke reden om distels te bestrijden is volgens mij ook achterhaald: landarbeiders hebben een verhoogd risico op tetanus wanneer er distels op het veld staan. Tenminste wanneer ze op blote voeten door die distels lopen en nadien in een vijg van één van de trekpaarden…

Wow. Dat was een lange inleiding. Sinds enkele jaren staan er hier enkele prachtige speerdistels in de tuin. Ik probeer de planten net voor ’t zaad zetten in te korten, zodat niet heel de tuin (en de tuinen van de buren) vol speerdistels komen te staan. Toch zie ik her en der nog een jonge speerdistel opschieten in de bloemenweide. Die worden in het voorjaar vakkundig uitgestoken, zodat ik slechts enkele exemplaren (3-4 stuks) overhoud.