Doorzetter

Deze Paeonia ‘Bowl of Beauty’ was één van de weinige planten die al in de tuin stonden voor wij het huis kochten. De plant stond aangeplant op de rand van ons perceel. Tijdens het aanplanten van de haag is de plant over het hoofd gezien, waardoor er een haag pal boven deze plant is aangeplant. Het jaar nadien viel me één van haar bloemen op, tussen de haag. Omdat het toen zeer warm was, besliste ik om de plant niet dan te verplaatsen, maar te wachten tot de winter. Maar aangezien ik dat vergat, vond ik twee jaar later nog twee kleine scheuten terug tijdens het wieden in de zomer.

Ik besliste om de planten op dat ogenblik uit te graven, en alsnog een poging te doen om de plantjes te redden. Eén van beide scheuten heeft de verplaatsing overleefd, en werd een jaar later (winter 2017) nog eens verplant (oeps). Het is algemeen geweten dat Pioenen niet houden van verplanten, maar dit exemplaar is ondertussen enthousiast gegroeid en geeft me dit jaar al enkele bloemen.

Zelf vind ik deze variëteit niet natuurlijk genoeg, en ik zou ze ook nooit aanschaffen, maar  de link van deze plant met het huis is voor mij voldoende om deze een plaatsje te geven in mijn tuin.

(almost) Picture perfect

De vijver en bloemenweide lijken zo uit één of ander tuintijdschrift te komen. Maar neen dus, dat is gewoon mijn tuin. Ik vrees dat met de onweders van de komende dagen heel wat planten zullen platgeslagen worden door regen en wind, maar dat is dus afwachten geblazen.

DS1_4844

De nectartuin vanuit twee andere beeldhoeken.  Er is al behoorlijk wat kleur te zien, en er zijn nog heel wat planten die de komende weken starten met bloeien.

DS1_4840

De schaduwtuin ziet er beter uit dan vorig jaar. De woelmuizen hebben zich deze winter ingehouden.

DS1_4837

De traditionele beeldhoek van de bloemenweide. Het groot streepzaad (Crepis biennis) is wel zeer massaal aanwezig.

DS1_4835

Vanuit een andere beeldhoek een zicht op dezelfde ‘wildernis’. DS1_4834 (1)

Ook de fruittuin staat er tip-top bij.DS1_4828

Ik heb dat hier nog al neergeschreven, bramen zijn perfect  om in te zetten als haag: bloesem in ’t voorjaar, vruchten in de zomer en privacy vanaf april tot oktober.DS1_4827 (1)

De voortuin begint er met de jaren ook steeds beter uit te zien.

DS1_4824

De lavendel in bloemvakken voor de woning zijn er ook bijna klaar voor…

DS1_4823

Amsonia

De Amsonia staat hier ondertussen al even in bloei.  Op de foto Amsonia hubrichtii. De plant lokt wel wat bestuivers, maar het is vooral de vroege bloei voor een vaste plant die deze Blauwe Ster een uitstekende plant voor de borders maakt. Na enkele jaren treuzelen zijn de pollen nu wel flink gegroeid.

DS1_4747

DS1_4825 (1)

Nog wat praktische info

Deelnemen aan de tuindagen stimuleert je om alle vervelende klusjes in de tuin eens niet uit te stellen. En met het goede weer van de voorbije weken is de tuin dus helemaal klaar. Zelfs de verharding is al gewied. Helemaal in orde? Op twee plekjes na. Want op die plekjes zitten twee mezenkoppeltjes te broeden die allebei lijken te stoppen met voederen  wanneer ik op die plekjes wil wieden.  Dus wied ik daar lekker niet, tot de meesjes zijn uitgevlogen.

En over broedsel gesproken. Eén van mijn Tiense vechthennen was broeds sinds begin februari. Ze heeft heel die periode het nachthok niet verlaten (of toch niet wanneer ik in de buurt was). Ik had al eens een poging ondernomen om haar op andere gedachten te brengen, maar laten we het gewoon houden bij het feit dat ze een valse tik is die niet gelooft in diplomatie maar aanval als beste verdediging beschouwt.

Dus liet ik haar maar begaan, met de idee haar één dezer toch eens van het nest te halen, maar net vandaag hoorde ik getsjilp. Van één kuiken, want ze broedde op drie kunsteieren en één ‘echt ei’.

Vaststelling  het verdedigen van dat kuiken neemt ze ook zéér ernstig, terwijl ik water en voedsel in het nachthok wou zetten werd ik bedankt met enkele pikken in mijn handen…

Ondertussen zit de tweede Tiense vechthen al een tiental dagen te broeden op veel meer eitjes, dus met wat geluk lopen hier bij de tuindagen wat kuikentjes rond.

Maar nog even terug naar de ecotuindagen. Zoals al een tijdje geleden aangegeven organiseert velt-Tienen  fietslussen tussen 11 tuinen die deelnemen aan de eco-tuindagen. Deze fietslussen worden niet afgepijld, maar op elektronische wijze ter beschikking gesteld. Op de website etd2018.wordpress.com vind je meer praktische info over onze lussen, de tuinen  en de routebegeleiding.

Ik besef dat voor veel volgers mijn tuin te ver is om een bezoekje te plegen. Maar er zijn misschien andere tuinen in de buurt waar je welkom bent om binnen te springen en te genieten, wat inspiratie op te doen voor je eigen tuin of advies te krijgen over bepaalde aspecten van het ecologisch tuinieren. Ondertussen kan je mijn tuin virtueel blijven bezoeken 😉

Alle deelnemende tuinen vind je op www.velt.be/ecotuindagen.

Gele lis

De gele lis (Iris pseudacorus) staat nu in bloei. In de achtergrond ziet U veel paardenbloemenpluizen. De voorbije dagen werd het wateroppervlak van de vijver redelijk ‘vuil’ door de ophoping van nectar en zaadpluizen.

De regenbui van vandaag maakte het wateroppervlak weer vrij. Het water is kraakhelder, en dit zonder filter of ander gedoe, en met gewone tuingrond in de vijver voor de plantenvakken. Dit lukt omdat de plantengroei weelderig is en er geen vissen in zitten (die heel wat fosfaat en nitraat produceren). Er groeit wel wat alg op en in het water, maar helemaal geen storende hoeveelheden.

Het heldere water gaf me vanavond de gelegenheid om van dichtbij een stelletje watersalamanders hun eitjes te zien afzetten.

Maar ook rondom de vijver valt er heel wat te beleven. Gisteren de stelletjes waterjuffers en enkele platbuiken die rond de vijver vertoefden, alsook een overmoedige jonge kikker die probeerde een hoornaar te vangen (en nadien ook een poging deed om een platbuik uit de lucht te vangen).

Twee weken geleden vroeg iemand me waarom ik een vijver had aangelegd, want het was geen zwemvijver en die had dus geen nut. “We staan hier nu toch met meer dan 10 man naar te kijken” is dan het juiste antwoord. Ik ben in ieder geval erg tevreden dat ik vorig jaar dan toch tijd maakte om de vijver aan te leggen.

Nog drie weken

Over drie weken zijn het de eco-tuindagen van velt. Zoals al eerder aangegeven, is de Fruitberg dit jaar opnieuw van de partij.

DS1_4679
In de bloemenweide is het nu nog steeds vooral de koekoeksbloem die het hoge woord voert. Maar de margrieten en klaprozen zijn binnen een week ook al van de partij

En eerlijk gezegd, de tuin ligt er nu prachtig bij. Zowat alles is perfect uitgegroeid, en heel wat planten gaan duidelijk de komende weken starten met bloeien.

De foto’s zijn vrij laat getrokken, bij een laagstaande zon. Om ideale plaatjes te maken had ik nog even moeten wachten en een statief er bij nemen, maar daar had ik nu even geen zin in.

DS1_4682
Een stukje border

Tenzij één of ander onweer de boel toch nog zou verpesten, is dit het eerste jaar dat ik meedoe met een tuin die er echt al wat volwassen begint uit te zien.

DS1_4684
In de nectartuin is ook zo goed als alles mooi opgegroeid, en zijn grote delen dichtgegroeid. Akeleien, Polygonum bistorta, Muurbloem en koekoeksbloem staan nu enthousiast in bloei.
DS1_4685 (1)
Dit stukje ziet er nu nog kleurloos uit, maar over twee weken kan je gewoon niet naast de Buddleija alternifolia kijken die helemaal lavendel zal opkleuren,. Of toch, om de Salvia’s in bloei te bekijken.

Enkele dagen later

Deze week ben ik twee keer met de speed-pedelec naar ’t werk gereden. Kwestie van rustig op te bouwen, ik heb trouwens ook maar drie dagen gewerkt. Vanaf volgende week benut ik iedere kans om met de fiets naar ’t werk te rijden. Je voelt je ’s ochtends op ’t werk zoveel energieker na een ochtendrit met de fiets dan na een suffe autorit.

En alhoewel de autonomie ’s morgens me een beetje tegenvalt – bij de eerste rit heen moest ik zo waar een km zelfstandig fietsen, met een fiets van 27 kg en twee fietstassen van samen 15 kg is dat geen lachertje – ben ik over ’t algemeen toch tevreden over de fiets. Hoeveel autonomie ik heb en hoeveel ondersteuning ik mag/kan vragen is nog niet helemaal duidelijk, maar dat zal de komende weken wel snel veranderen.

Het was deze week wel nog erg frisjes. Woensdagmorgen was het 2°C toen ik om 06h15 vertrok. Maar wanneer je dan 2 km ver bent een een uil over de weg ziet vliegen, om vlak daarna door een houtkant vol bloeiende meidoorn te fietsen, denk je daar echt niet aan. Het is dan vooral genieten.

Vrijdagavond kon ik met de wind in de rug terug naar huis rijden, en legde ik de afstand af aan een gemiddelde snelheid van 39,5 km/h. Iets wat met de vorige fiets gewoon niet mogelijk was.

De fiets rijdt uitermate comfortabel en stabiel, en met mijn bandenkeuze kan ik de fiets redelijk precies in bochten sturen. De fietstassen op het bagagerek (reflecterend) maken dat ik geen rugzak meer dien te dragen, enigste minpunt is dat je die tassen wel voelt in bochten. Maar toch: op dit ogenblik ben ik meer dan tevreden.

Volgende week ga ik de fietsroute nog wat bijsturen, ik zou graag Zoutleeuw en Hasselt vermijden, omdat het de twee minst veilige stukken zijn, met in Hasselt ook nog eens veel stoppen en keren. Indien de alternatieve weg (3 km korter) ook veilig is, zou dat nog eens  5-7 minuten verschil kunnen maken.

Over veiligheid en de snelle fiets gesproken. Zolang je jezelf bewust blijft van het gevaar, aandachtig fietst en defensief rijdt (er nooit van uitgaan dat een automobilist je gezien heeft of dat hij je voorrang gaan verlenen), valt het volgens mij allemaal wel mee. Ik ben er van overtuigd dat dit vervoersmiddel de toekomst is voor woon-werkverkeer. Het is vaak niet zo veel trager dan de wagen en is uitermate energie-efficiënt (bijna 10 x efficiënter dan een (kleine) elektrische wagen).