Een iets breder beeld dan de vorige keer…. op het vorige beeld kwam de Acanthus niet in beeld, en die maakt het plaatje af. Ondertussen staat rechts ook Aster novae-angliae ‘Barrs Pink’ in bloei.
Deze ‘Barr’s Pink’ bloeit zeer lang, en is erg gegeerd bij de vlinders. Ik vermoed dat hij minstens tot eind september doorbloeit…
Wanneer ik mensen één fruitstruik zou aanraden, is dat de zwarte framboos. De smaak is uitzonderlijk lekker, en de plant is ook best mooi. Hij bezit wel vervelende doornen en draagt niet zo enorm veel fruit.
Ik ben in deze niet alleen. Het is ook de plant die verreweg de deelnemers aan de verschillende proefdagen verkozen.
Een andere bes moet ik trouwens nog eerherstel geven. De Zwarte Amerikaanse Bes, Ribes odoratum ‘Gwens’. Een bezoeker aan de tuin gaf me enkele weken geleden aan dat hij die bes echt wel kon smaken, en dat klopt. De bessen zijn nu trouwens ook veel groter dan die eerste exemplaren die ik 5-6 jaar geleden uitprobeerde.
Qua smaak heeft deze bes veel weg van Cassis, maarde smaak is toch zoeter.
De struik geeft ook behoorlijk wat opbrengst…
Ook deze plant is een beauty, niet alleen vanwege de herfstkleuren, maar ook vanwege de bloei.
Enkele maanden geleden kocht ik me een Toscaanse Sterjasmijn (Trachelospermum jasminoides) en een Gewone Jasmijn (Jasminum officinale). De bloei op de Gewone Jasmijn was van erg korte duur, en qua geur geef ik op dit ogenblik ook de voorkeur aan de Sterjasmijn, die al meer dan een maand in bloei staat.
De geur draagt echt ver. Perfect.
Voor deze bloemetjes te bereiken had de zweefvlieg geen vleugels nodig. Ik drukte net af op het ogenblik dat ze sprong. Deze bijvlieg foerageert hier op Oreganum vulgare.
Wanneer ik een tronkenbij wil fotograferen, moet ik naar de Helianthus trekken. Daar vind ik steevast meerdere exemplaren van dit kleine solitaire bijtje.
Op deze foto zie je twee van de weefplanten die van mij vrij mogen wandelen doorheen de tuin; verbena bonariensis en Veronica longifolia. Wanneer de planten me ergens storen, verwijder ik ze, anders blijven ze staan. Het zijn beide top-drachtplanten voor veel insecten.
Dit is het ‘wildste’ stukje van de nectartuin, waar op dit ogenblik zo goed al niets bloeit behalve deze weefplanten.
Ik vermoed dat er in de omgeving een imker gestart is. De voorbije jaren zag ik zelden of nooit honingbijen, nu zie ik ze overal in de tuin.
Zo maakt die imker honing van mijn bloemen, zonder vergoeding, of toch wel, het vrolijke gezoem van de beestjes.
Enkele weken geleden sprak ik al over deze plant. Nu staat hij in bloei, en heb ik eens de tijd gemaakt om er een beeldje van te schieten.
Zelfs de bloemknoppen zijn mooi.
Deze halfgevulde roos kocht ik vanwege de aangename geur en de ziekteresistentie. De plant gaat net als vorig jaar helemaal ‘Bonkers’, met een zeer uitbundige bloei. De roos is ondanks alles ook nog eens doorbloeiend, en de foto hieronder toont hoe gaaf het blad blijft.
Rozen passen echt in de ecologische tuin, wanneer je de juiste rassen aanschaft. Bovendien hebben zij geen probleem met de droogte, integendeel zelfs.
Nog een roos die het hier fantastisch doet, is Rosa ‘Apfelblüte’, een bodembedekkende roos die een 3 m² ruimte inneemt, ook al snoei ik ze ieder jaar rigoureus terug. Hieronder alleen een detailfoto, omdat ik te lui was om de breedhoeklens binnen te halen, en dus een foto met de macrolens moest plegen.
De voorbije twee jaar bleef de bamboe een beetje ter plaatse trappelen, op een hoogte van 3-4 m. De gekozen variëteit (Phyllostachys aureosulcata) groeit normaliter uit tot 5-7 m, met halmen tot 35 mm dik. Ik wil het bamboeveldje gebruiken om bamboestokken te oogsten, zowel als ‘grondstof’ voor het insectenhotel en als steunstok in de tuin. De grootte van de stengels vorig jaar was nog onvoldoende, en ik vreesde een beetje op mijn honger te blijven zitten.
Maar dit jaar zijn enkele van de nieuwe halmen dus minstens dubbel zo dik als vorig jaar. Ik ben benieuwd welke hoogte de nieuwe halmen dit jaar gaan bereiken, enkele jonge halmen steken nu al bijna een meter boven de oude groei uit.
Nog positieve signalen die te maken hebben met de warmte: de winterharde granaatappel maakt voor ’t eerst bloemknoppen aan. En de zeer jonge passiflora caerulae die ik uit de tuin van mijn moeder ‘oogstte’ zijn de voorbije week verdubbeld in omvang.
de Fruitberg