Het eerste gezicht Jaargang 1/ Maand 1

Eerste voornemen voor 2013: deelnemen aan ‘Het eerste gezicht’, gestart door AnneTanne. Nu de verbouwingsrommel allemaal keurig opgeruimd is, ga ik iedere maand zes foto’s plaatsen die een beeld geven van de evolutie van de tuin.
In tegenstelling tot de andere deelnemers aan deze fotoreeks, is mijn tuin (op de bessenkamers na) nog voor een groot stuk een tuin in wording. Ik hoop de discipline te kunnen opbrengen om het maandelijks ritme aan te houden, zodat ik niet alleen de evolutie van de tuin doorheen de seizoenen kan weergeven, maar ook de ontwikkeling van de tuin voor mezelf kan vastleggen in een soort ‘dagboek’ (of is dat een maandboek).

De voortuin.

Al uitgerust met haagjes, maar er is zeker nog wat werk aan …
Mijn foto-site maakt vrij goede slideshows, hiermee kan je de evolutie maand tot maand volgen  http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow. Dat heeft nu vandaag natuurlijk nog geen zin…

De tweede foto is een overzicht van de vlindertuin. Dit wordt één grote border vol insektenlokkers. Eind 2013 zullen we zien of dit dit jaar al lukt.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Foto van de tuin achter het huis, met zicht op de struikenborder (die komt voor de bamboe van de buren). Het grind wordt op termijn (deze zomer) vervangen door een terras

En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Foto van de tuin achter het huis, vanuit ons salon.

En : http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

De schaduwtuin

In die plastiek potten zit mijn Hostaverzameling. Deze lente en zomer ga ik starten met deze platen uit te planten, samen met nog wat (inheemse) varens en andere schaduwplanten.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

2013

Dit is de laatste dag van het jaar 2012, het jaar waarin de wereld zou vergaan wat dan toch weer niet gebeurde. Vaak een moment van reflectie en goede voornemens (de jaarwissel).

2012 was een een jaar dat uitzonderlijk koud van start ging, en daarna vooral erg nat was. In de tuin was het zeker een productief jaar, waarin heel wat werd aangeplant. Een jaar waarin mijn hersenspinsels en tuinplan werkelijkheid werden.

Het bekende groene bordje van Velt lag hier ondertussen al maanden in huis. Ophangen mocht nog niet. MadamMasj had haar veto gesteld. “Er groeit véél te véél onkruid tussen de kiezels. De buren zullen nogal lachen, trouwens niet direct goede reclame voor ecologisch tuinieren”.
Ze had waarschijnlijk gelijk. Maar nu alle onkruid verwijderd is met een graafmachine, sneller en efficiënter dan Round-Up – ik weet niet of Velt het onder ecologisch tuinieren rangschikt- is er geen enkele reden meer om het bordje niet op te hangen.
Als ge ons nu dus bezoekt, ziet ge direct dat er hier geen vergif wordt gebruikt.

Dat was dan de laatste actie voor 2012.

Ik heb, zoals iedere jaar, weer wat goede voornemens voor 2013, maar ik ga toch vooral proberen te genieten.
Ik wens jullie, alsook jullie naasten,  allemaal een voorspoedig 2013 toe. En een fijn blogjaar.

Bessen uit de tuin

In één van de eerste berichtjes van deze blog sprak ik al eens over de haast bijbelse pogingen die sommige mensen ondernemen om me te bekeren van mijn verzameldrang. “Waarom plant je toch zoveel fruit aan? Wat ga je er toch mee doen? Dat kan je toch nooit kunnen blijven verzorgen!”  Ik probeer steeds aan te geven dat ik meerdere rassen plant om de oogstperiode te spreiden, niet om meer opbrengst te hebben, maar meestal kan ik mijn medemens daarmee niet overtuigen.

Zo’n typisch gesprek had ik twee weken geleden nog, toen ik samen met drie collega’s onderweg naar een klant in Frankrijk was. Een autorit van 600 km, bijna 6 uur autorijden.

Tijdens zo’n rit wordt dan over verschillende onderwerpen gesproken, en na het bespreken van het werk en het voorbereiden van de vergadering met de klant wordt er dan ook over andere zaken gesproken. Zo kwam ook het tuinieren op een bepaald ogenblik aan bod. Eén van mijn medewerksters lachte smalend met mijn ‘overgedimensioneerde boomgaard’.
Een andere collega vroeg me wat ik dan allemaal kweekte. Ik trachtte een overzicht te geven van de fruitsoorten die ik kweekte, waaronder ook frambozen.

“Frambozen zijn mijn absolute favoriet” gaf hij aan. “Heb je daar dan veel oogst van?’

“Deze zomer was de oogst erg mager. Maar in september en oktober 300-500 gr frambozen per dag”. 

“500 gr? Wat doe je daar dan mee?”

“Ik eet die zo op” was mijn logisch antwoord.

“500 gr? Iedere dag? Weet je wel niet wat dat kost?” 

“Euh. Die zijn gratis. Ik moet ze alleen plukken”

“Goed, maar ik bedoel in de winkel. Een halve kg, dat kost minstens 10 EUR”

“Ik koop ze niet in de winkel, ik pluk ze in mijn tuin. En mijn planten hebben nog geen 40 EUR gekost”.

De collega, een beetje verwonderd “Maar, eet jij dat dan echt iedere dag op?”

“Dit jaar toch. Maar ik reken volgend jaar op een oogst die ongeveer dubbel zo groot zal zijn. Ik weet niet of we dan nog iedere dag één kg frambozen gaan opeten, zeker niet als er nog al dat andere fruit te plukken valt. “

Op dat moment weet ik eigenlijk al wat de volgende vraag wordt
“En wat doe je dan met de overschot? Confituur maken? Diepvriezen? Verkopen?”

Heb ik al gezegd dat ik graag een beetje ‘stook’ “Goh, neen. Die voeder ik dan wel aan de kippen, die lusten dat ook”

“Mais enfin. Dat kan je toch niet maken! Dat is toch zonde!” klonk het geagiteerd. “Zoveel geld wegsmijten”.

“Tja, anders moet ik ze meer graan geven, en dat graan kost me wel geld”

In theorie zal ik meestal andere mensen blij proberen te maken met mijn overschotten, met plezier zelfs zolang het geen ‘verplichting’ wordt.
Maar toch probeer ik vooral andere mensen warm te maken om zelf ook enkele planten in hun tuin te planten. Mensen die gezonder trachten te eten, en dan peperduur kleinfruit in de supermarkt kopen. Terwijl ze de ruimte in hun tuin hebben om dat fruit zelf te kweken. Dat het niet veel tijd in beslag neemt, en ook niet veel plaats. Dat je echt geen groene vingers moet hebben. Dat het zo fijn is, zeker ook voor de kinderen. Ik heb er niet zolang geleden zelfs een heus epistel over geschreven.
Maar de drempelvrees blijkt bij velen toch hoog. ‘Zoveel werk’ hoor je dan zo vaak. Waarschijnlijk kan  deze uitgave van Velt meer overtuigen van de eenvoud van het kweken van bessen in de tuin.

Gisteren lag dit boekje onder de kerstboom. Interessant en eenvoudig geschreven. Een verzorgde uitgave ook met erg veel tekeningen (snoeischema’s). Niet direct een naslagwerk voor de specialist, maar een aanrader voor iedereen die twijfelt hoe hij bessenstruiken moet planten, verzorgen,…

Wel vind ik het boekje (162 blz) redelijk prijzig in vergelijking met de ‘Groente- en Fruit Enceclopedie’. In ‘Bessen uit de tuin’ staan wel iets meer tekeningen en uitleg bij het snoeien van bessenstruiken, zeker voor wat betreft druiventeelt. Maar ‘Groente en Fruit Enceclopedie’ is heel wat omvangrijker, voor sommigen misschien zelf beangstigend dik.
En dat is dan misschien wel een verdienste van deze nieuwe uitgave.

Room with a view

Ondertussen is het al 6 weken geleden dat de muur tussen het oude en het nieuwe woonvolume werd opengebroken. Aangezien er nog geen verwarming in het nieuwe woongedeelte is, wordt sinds 6 weken de koude tegengehouden door een plastiekfolie.
Het flinterdunne plastiek werkt verbazingwekkend goed, maar werkt even goed op ons gemoed. Het houdt het licht buiten en blokkeert het zicht op de achtertuin helemaal.
Daarom heeft MadaMasj eergisteren twee ‘vensters’ gemaakt in het plastiek. Eindelijk kunnen we terug de tuin zien…

Naast de normale tuinvogels vanmorgen, tijdens het ontbijt, ook een bonte specht, boomklever en groenvink gezien (die laatste had ik nog nooit in onze tuin gespot)
Als we in januari doorzetten, is einde januari alles klaar. Maar ondertussen kunnen we toch terug naar buiten kijken…

Charmeoffensief

Deelnemen is misschien belangrijker dan winnen, maar er is een spreekwoord dat zegt “Het doel heiligt de middelen”. Bij de jaarlijkse vogeltelling dit jaar moeten en zullen wij de tegenstrevers verpletteren ende verpulveren. Wij willen het meeste vogels hebben, alsof het een echte wedstrijd betreft.

Foto zonder vogelkens. Ik was namelijk aan ’t verbouwen, geen tijd om te wachten op de meesjes

Sinds een maand hangen hier al enkele voedselsilo’s uit. Maar sinds gisteren, met het oog op de nakende vogeltelling,  werd het volledig arsenaal van voedingssystemen bovengehaald. Toen ik vorig jaar een bestelbon bij Vivara invulde, had ik in mijn enthousiasme eigenlijk  wat veel van die dingen aangeschaft, en nooit meer dan de helft opgehangen. Nu zijn ze wel allemaal uit de kast gehaald.
Er hangen nu 2 zaadsilo’s, 2 pindanoten silo’s, 2 vetbolhouders en een voederblok in de tuin. Vandaag werd nog eens 12 kg strooizaad aangekocht, om ook de vinken te lokken.

Zelfde commentaar als hier boven

De (niet-meer-zo)mini-Masjkes vinden het geweldig. Maar ik moet hen morgen toch maar eens duidelijk maken dat het toch geen échte wedstrijd is. En dat het dubbel tellen van een vogel dus ook niet direct een probleem is (de jongste stelde voor ze allemaal neer te schieten, zo kon je zeker niet verkeerd tellen)…

Kip

Een tijdje geleden vertelde ik hier iets over de extra aangekochte kippen die het hazepad hadden gekozen. Van het trio zit alleen de haan nog in ons kippenhok.
De voorbije week zag ik één van de twee hennen in de tuin van de buren rondlopen. Bij een voorzichtige poging om ze te vangen vloog ze metershoog de lucht in…

Toen ik vandaag de kippen ging eten geven, zag ik een goudbrakelhen loslopen in onze tuin. Fijn, zo dacht ik. De wilde hen zit terug in onze tuin. Maar direct daarna zag ik een tweede hen loslopen, en in de ren ontbraken er twee. Ik moet die kippen toch eens kortwieken, was toen de gedachte.
Ik opende de deur van de kippenren dan maar, zodat alle kippen ’s avonds terug in het hok zouden kunnen. Enkele  ogenblikken later kwam de wilde kip over de draad van de buren heen gevlogen. Terug 6 hennen in de tuin…

In de vroege namiddag ging de hen samen met de andere kippen in de kippenren. We hadden onze kip virtueel terug gevangen. Maar vanavond volgde ze de andere kippen niet richting nachthok, maar richting bomen van de buur. Tijdens een poging om haar te vangen vloog ze weer weg, nu in de tuin van de achterbuur. Ik denk dat ik een echte val ga moeten maken om dat beest ooit te kunnen vangen…

Een beetje zoete wraak : dat stom beest slaapt vannacht dus in de gietende regen. Het hier al heel de dag onophoudelijk aan ’t regenen, en voor deze nacht wordt nog heel wat regen voorspeld.
Niet dat ik daar blij mee ben. Alle verse zwarte grond is nu ongeveer omgetoverd in een modderpoel. Het gazon achterin de tuin is ook super zompig. Werken in de tuin is gewoon onmogelijk. Voor morgen worden nogmaals sloten water voorspeld, en het blijft zowat heel de volgende week verder regenen. Ik zou de leidingen voor de regenwaterput moeten leggen, nog wat extra haag willen planten, de abrikozen planten, de aardbeibakken verder afwerken,….
Maar ik denk dat dat niet voor de eerste weken zal zijn.

Kinderarbeid

De familie SuperMasj staat op haar privacy.  Nu de grondwerken klaar zijn kan er gestart worden met het aanplanten van een haag aan de gevelzijde van de woning.

Ik heb vrij lang getwijfeld welke haagplanten ik zou aanwenden. Een wintergroene haag heeft als voordeel heel het jaar afscherming te bieden. Zowel Taxus baccata, Prunus lusitanica als Ilex meservae werden in overweging genomen. Probleem is dat plantgoed van deze wintergroene haagplanten erg duur is, zeker wanneer je op korte termijn alles wilt laten dichtgroeien (en dus vrij grote planten aankoopt). We hebben ook 30 meter haag nodig, dat begint fel door te tellen (> 500 EUR)… Bovendien moet een hoge taxushaag echt wel precies geschoren worden om er mooi uit te zien. Niet direct iets voor mij.

Daarom werd er uiteindelijk toch geopteerd voor beuk: de haag rondom onze vlindertuin in groene beuk, de lage haag voor de voortuin met rode beuk, om wat contrast te scheppen. Beuk heeft ook erg mooie herfstkleuren, dat was een bijkomend pluspunt. In de tuin achteraan zal ook nog wat haagbeuk aangewend worden.
Voor de hoge haag (groen beuk) zet ik 3,5 planten per meter. Dat is minder dan iedereen aanraadt, maar ik wil de haag ook iets breder laten groeien. ’t Zal waarschijnlijk een jaar extra duren vooraleer de haag mooi dicht is gegroeid, maar dat nemen we er wel bij.

Rode beuk is een pak duurder dan gewone beuk, en het prijsverschil zou in de toekomst alleen maar stijgen. De boomkweker wist me vertellen me dat het altijd al een arbeidsintensiever proces geweest: beuken worden gezaaid, en bij rode beuken is een belangrijk deel van de zaailingen groen. Maar nu wordt het rode beukenzaad zeldzamer, dit jaar hebben de bomen hebben zelfs helemaal geen beukennootjes geproduceerd. Ik heb me laten vertellen dat de rode beukennootjes in Roemenië worden geoogst.

Ik gebruik in de tuin ook wat lage hagen (30-40 cm). Daarbij kies ik bewust niet voor buxus (gezien alle problemen met Cylindrocladium en Volutella, in mijn ‘zonder is gezonder’- tuin wil ik geen fungiciden gebruiken), maar wel voor Taxus baccata. Vaak wordt Ilex crenata naar voor geschoven als alternatief, maar ik vind die plant niet mooi en volgens de boomkweker is de plant onvoldoende winterhard (duidelijk te zien in zijn toontuin). Die taxushaagjes dienen om wat structuur in de tuin aan te brengen en vooral wat wintergroen.

Het houtsnipperpad is ondertussen ook al vergezeld van een haagje

Voor zover de  theorie, nu de praktijk. Natte leemgrond is moeilijk te bewerken: die slaat namelijk onmiddellijk dicht als je er overheen loopt, het wordt erg zompig, zo erg dat je riskeert zelf je schoenen verliest tijdens het werken. Daarom werd er hier volop gehoopt op enkele dagen droog weer. Aangezien maandag, dinsdag en woensdag droog werden voorspeld, had ik voorzien dinsdag en woensdag de haagplanten te gaan kopen en te planten.

Dichtgeslagen grond

Gezien de redelijk ambitieuze plannen (300 haagplanten planten in minder dan twee dagen), werd alle ethiek even aan de kant geschoven. Het is niet omdat we geen pesticiden en herbiciden willen gebruiken in onze tuin dat alles hier helemaal koosjer verloopt. Daarom hebben mijn kinderen mij gisteren mogen helpen bij het graven van de greppels. Regelrechte kinderarbeid. Ze hebben ’s middags zelfs geen eten gekregen! Doorwerken moesten ze. Greppels graven van 40-50 cm diep, en recht als het even kon.

Erg tevreden over het werk van de kinderen, mooie rechte haag

Ze krijgen er zelfs geen loon voor (maar extra computertijd). Zo heb ik (oof beter we) op één dag bijna 300 planten ‘verwerkt’ (want ik heb uiteindelijk een tweede adres moeten bezoeken om rode beuk te bemachtigen).

Pure uitbuiting, allemaal in het belang van mijn tuin. Ik moet dat meer doen. Alhoewel. De oudste zoon heeft helemaal zelfstandig de perzikboom geplant. Dat vond hij duidelijk geweldig (en werd met véél zorg uitgevoerd). En ze moesten allebei toegeven dat het toch wel een fijn werkje was.

Nu moet ik wel even vermelden dat ik een verkeerde plantplaats had aangewezen (meer dan twee meter verkeerd). Ik heb de boom en bijhorende greppels gisterenavond stiekem herplant/hergraven. 

A man with an (ever-changing) plan

Zoals al eerder aangegeven, is het aanpassen van mijn tuinplan een soort hobby.

Nu dat alle verharding definitief verdwenen is, moeten nu enkele stappen gezet worden die de volledige structuur van de tuin gaan vastleggen. Omdat er toch één en ander veranderd is ten opzichte van het vorige plan, zet ik hier nog eens een update.

Vooraan (onderaan links op de tekening) komt de vlindertuin, waar binnen een formele structuur van hagen, een hele groep bloemen staan, met de idee dat de vlinderkens en ander vliegende beestjes dit hoekje appreciëren. De bedoeling is deze tuin niet te netjes te maken. De formele haagstructuur (taxus) zorgt voor wat wintergroen en moet in de zomer de tuin een beetje in toom houden. Aan de noordkant van deze tuin staan twee abrikozenboompjes in waaiervorm. Daarachter komt een hoge haag van bamboe (Phylostachys aureosulata var spectabilis) om de tuin volledig van de straat af te zonderen.

Met de klok mee komen we dan aan het gazon, omringd door bloemenborders, ook hier wil ik vlinders zien. Verderop vinden we een Hostatuin, onder de notelaar, met schaduwterras en afgeschermd door een houtkant voor de vogelkens.
Naast deze hostatuin ligt een stukje natuurlijke tuin met bloemenweide en (op termijn) poel(tje).

Daarna volgt de moestuin, alhoewel daar de eerst komende jaar nog geen echte moestuin zal worden aangelegd (op wat pompoenen, courgettes en suikermaïs na). Deze moestuin wordt achtereen afgeschermd door een pruimenhaag met hier en daar een exotische fruitboom. Ook de composthoop heeft daar zijn plaatsje gevonden. Helemaal achterin vinden we het kippenhok met kersenbomen (ecologische bestrijding kersenvlieg) en de paw-paws (omdat ik nergens anders nog plaats had).

Verder met de klok meedraaiend zijn er nog twee bessenkamers. De eerste bessenkamer wordt afgebakend door de appelhaag in het westen, een perenhaag en hazelaarhaag aan de noordzijde en een frambozenhaag in het oosten. In deze kamer vind je  kruisbessen, blauwbessen, hazelnoten, druiven en kiwibessen en frambozen. De tweede bessenkamer ligt verborgen achter de garage, met onder meer  aalbessen en zwarte bessen, omhaagd door braambessen en braambozen. Tegen de muur van de garage staat een amandelaar en een kiwi.

Tenslotte is er ook nog de voortuin, die ik niet al te saai en kaal probeer te maken. Ook daar vind je fruit terug (drie vijgelaars).

Dit is dan het tuinplan op volle grootte.

Hoogstamfruitteelt

Sinds vandaag ben ik toegetreden tot de ‘Orde der Hoogstamfruitkwekers’. Er stonder hier al wel een een notelaar en ik heb ook twee kastanjebomen geplant twee jaar geleden, maar die hebben geen uitbundige fruitbloesems zoals appels, peren, pruimen en kersen.

Maar vandaag is mijn hoogstam-appelaar (Reinette Dubois) geplant. Hij moet op termijn meehelpen de garage (die als tuinhuis wordt gebruikt) te verbergen. En veel lekkere appels geven natuurlijk. En ook meehelpen alle andere appelaars uit de tuin bevruchten, want hij zou uitmuntend stuifmeel hebben. En verder ook een mooie boom worden, niet alleen tijdens de bloesemperiode maar ook de rest van ’t jaar. Daarom ga ik de takken van de boom een beetje uitbuigen. Ik ben dus wel een beetje veeleisend. Maar ik weet dat deze boom  volop in de Haspengouwse leem verankerd is. En dus erg gezonde appels gaat produceren.

En dat allemaal voor 21 EUR, best wel goedkoop, want in Frankrijk, Engeland of Duitsland heb je voor dat geld een laagstam boompje, een hoogstam kost er 50 – 75 EUR.  Een merkwaardig verschil. Mij hoor je niet klagen.

Klaar!

De berg kasseien zal gebruikt worden voor de oprit en ook om het grasveld te omzomen.

Sinds woensdagavond loop ik er heel tevreden bij. De grondwerken zijn gedaan, ik ben uitzonderlijk tevreden van het werk van onze grondwerker, die alles perfect heeft uitgevoerd.

We wonen nu in een huis dat niet langer te midden een maanlandschap staat. Het zorgt ervoor dat het huis  er heel wat mooier uitziet en dat de tuin optisch groter lijkt.

Het eerste werk is nu het aanleggen van enkele ‘tijdelijke’ tuinpaadjes in boomschors, volgende week wordt er ook een bescheiden oprit aangelegd, zodat het hier ook geen modderlandschap wordt.

De volgende twee weken ben ik thuis. Ook al wachten er nog enkele renovatieklussen op me, zal ik toch vaak in de tuin te vinden zijn: plaatsen van een haag, planten van de laatste boompjes, plaatsen van een tuinscherm, en alle resterende afval naar het containerpark brengen….

Dus ja, eigenlijk ben ik nog lang niet klaar, het is eigenlijk slechts een begin van de werken voor mij.