Enkele dagen geleden herinnerde ik me (dankzij een berichtje van natuurlijk-rijk) dat er hier nog een boel pastinaken in de grond zaten. Dus zou ik zaterdag enkele pastinaken oogsten. Maar blijkbaar is iemand me voor geweest. Ondertussen staat de TopCat klaar om deze gluiperd een kopje kleiner te maken.
Het eerste gezicht Jaargang 1/ Maand 2
Eigenlijk enkele dagen te laat…
De voortuin.
Toch wel een belangrijke evolutie : de aanleg van de oprit… De aansluiting van de waterputten is ook bijna klaar.
Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.
De tweede foto is een overzicht van de vlindertuin. Zoals vorige week beschreven is hier ondertussen een geluidswerend scherm gebouwd.
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow
Foto van de tuin achter het huis, met zicht op de struikenborder, weinig verandering, de hoogstamappelaar moet wel dringend vastgebonden worden aan de boompaal (en opnieuw rechtgezet worden)
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow
Foto van de tuin achter het huis, vanuit ons salon.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow
De schaduwtuin
De Ronde van Vlaanderen
Vandaag heb ik zowat mijn eigen ronde van Vlaanderen gereden. Ik moest hier en daar nog wat bomen en struiken ophalen voor de tuin. Omdat mijn auto onvoldoende groot zou zijn voor deze bomen had ik een beroep gedaan op mijn zus, die me bereidwillig met haar bestelwagen overal afzette.
De eerste halte was bij boomkwekerij de Bock in Oudenaarde, om de reeds lang geleden bestelde perzikboom ‘Avalon Pride’ aan te kopen.
Vanuit Oudenaarde werd koersgezet naar Damien De Vos, in Anzegem. Enkele weken geleden had je me niet moeten vragen waar dat ligt. Op de tuindagen van Beervelde had hij me een zeer mooie Magnolia getoond (Magnolia virginiana ‘Satellite’, een half-wintergroene boom tot 6 m hoog). Als het een beetje meezit werpt deze boom in de toekomst wat schaduw op de fonkelnieuwe oprit.
Verder had ik er ook nog een Stuartia pseudocamellia var koreana, Philadelphia coronarius ‘Belle Etoile’, Cornus kousa ‘Blue Shadows’ en Cornus sanguinea ‘Midwinter Fire’ besteld. Ter plekke heb ik ook nog een Magnolia grandiflora ‘Maryland’ uitgekozen. Deze boom is de rode draad doorheen mijn drie tuinen: een wintergroene, winterharde Magnolia met bloemen die meer dan 20 cm groot zijn.
In de on-line catalogus van Damien De Vos had ik ook enkele Hamamelis variëteiten gevonden. Terwijl ik op basis van foto’s Hamamelis ‘Diane’ had uitgekozen, koos ik ter plaatse resoluut voor Hamamelis ‘Aurora’, vanwege de lekkere en sterke geur (zelfs bij deze vrieskoude).
Een mooie kwekerij met een enorm breed aanbod bomen en struiken. Maar jammer genoeg hadden we niet veel tijd om de boomkwekerij te bezoeken, want er werd onmiddellijk koers gezet richting Zomergem, om bij ‘De Proeftuin’ mijn allerlaatste fruitplantgoed af te halen (een oranje framboos en een rode kiwibes voor mezelf, twee druivelaars voor een collega en nog een bestelling voor mensen uit de buurt). Toen we de bestelling in de laadruimte van bestelwagen plaatsten was de geur van de toverhazelaar haast bedwelmend.
Voor we vanuit Zomergem de terugtocht richting Oosten konden inzetten, moest er nog eens halt gehouden worden in de buurt van Gent, dit keer in het schilderachtige Sint-Martems-Latem, bij Bamboebergh, om twee bamboes (Phyllostachys aureosuculata var aureocaulis en Fargesia sp. Jiuzhaigou I) op te halen. Die namen heb ik nog eens moeten opzoeken om zeker te zijn dat ik ze correct schreef:-)
Er werd ook voldoende rhizomenbegrenzer in de bestelwagen gelegd om de bamboe in toom te houden.
Ik weet morgen wat doen.
Keerpunt
Ook al wordt het de komende nachten nog vrij koud, de lente is duidelijk in aantocht. De dagen zijn nu al 1,5 u langer dan op 21 december, en in de loop van februari lengen de dagen met 3,5 minuut. Per dag. In februari geeft dat zomaar 1,5 uur extra licht. Je kan de veranderingen nu goed zien, dag na dag (zeker wanneer je iedere dag op ’t zelfde ogenblik onderweg bent naar je werk).
Ook in de tuin zie je langzaam maar zeker de impact. Zo beginnen de knoppen te zwellen, en beginnen narcissen en krokussen zich klaar te maken voor hun jaarlijkse vertoning.
Blauwbessen snoeien
….. 
Vandaag heb ik de blauwbessen gesnoeid, en daarom volgt hier plichtsbewust een verslag van onze reporter ter plaatse. Je vind de andere snoeiverslagjes terug op deze pagina of via de categorie snoeigids .
Disclaimer: er bestaan voor fruitsoorten verschillende snoeiprincipes. De manier van snoeien die ik toepas wijkt lichtjes af van wat je als snoeirichtlijnen terugvindt in de nederlandstalige literatuur. In de nederlandstalige literatuur adviseert men maximaal 4-6 gesteltakken over te houden. Ik baseer me op een snoeihandleiding uit de Verenigde Staten, waar 10-12 gesteltakken worden overgehouden maar waarbij deze takken sterker worden uitgedund. Ik zeg niet dat mijn snoeimethode beter is, wel dat ze anders is. Tot hiertoe met goed resultaat, maar ik ben er absoluut zeker van dat de snoeihandleiding uit de nederlandstalige literatuur ook tot een goed resultaat leidt, maar de methode die ik volg is eenvoudiger zodus…
Blauwbessen (Vaccinium corymbosum) worden gesnoeid met het oog op het continu verjongen en uitdunnen van de planten, aangezien krachtige, jonge scheuten de beste beskwaliteit opleveren. De snoei wordt uitgevoerd in februari of maart.
Er zijn twee stappen in het snoeien van een blauwbes.
Structuur
In een eerste etappe wordt de algemene structuur van de struik onder handen genomen. De oudste gesteltakken worden weggesnoeid en worden vervangen door jonge grondscheuten.
Zoals hoger aangegeven streef ik naar 12 takken per plant, met als doel ieder jaar de 2 oudste takken te vervangen door nieuwe grondscheuten. Zo worden de takken maximaal 6 jaar oud.
Mijn blauwbesstruiken zijn nog redelijk jong (4-6 jaar), ik haal de zwakste oude tak weg (afsnoeien tot tegen de grond) indien ik teveel gesteltakken overhoud. Zwakke, ongezond groeiende, en kruisende takken worden zowiezo verwijderd.
Bij het selecteren van nieuwe grondscheuten selecteer ik de krachtigst groeiende takken, maar ik let ook op hun positie. Zo worden afhangende of kruisende en inwaartsgroeiende takken ook hier zowiezo verwijderd.
Vruchthoutdunning
Iedere bloemknop levert 6-8 blauwbessen op, en het vruchthout is overladen met bloemknoppen. Daarom wordt de gesteltakken verder uitgedund, waarbij ik alleen krachtig groeiend vruchthout tracht te behouden, omdat dit de beste vruchtkwaliteit levert. Het zwak groeiend (kort) vruchthout wordt verwijderd en takken die alleen zwak vruchthout hebben worden in hun geheel verwijderd. Zonder vruchthoutdunning toe te passen zouden er veel kleine bessen van mindere kwaliteit zijn.
Blauwbesplanten zijn erg productief en worden daarom erg aggressief gedund. Mijn planten zijn nog jong, maar in theorie snoei je ieder jaar 50-75% van de plant weg. Zo heb je een optimale opbrengst van goede bessen. Door de jaarlijkse verjonging kan een blauwbesstruik een leven lang meegaan.
Blauwbessen snoei ik in februari, maar ’t kan ook nog in maart. Zoals altijd snoei ik niet tijdens vorstperiodes, en als het droog is, en gedurende de rustperiode (dus voor ’t uitlopen van de knoppen).
Deze tweede plant heb ik van iets dichterbij gefotografeerd, om het uitdunnen van vruchthout beter in beeld te brengen
Waaierbomen
De voorbije jaren gingen we steevast op vakantie richting Alpen. Tijdens de dagelijkse wandelingen kwamen we dan vaak boerderijen en woningen tegen met een mooie abrikozenboom in leivorm, groeiend tegen de zuidermuur. Je krijgt dan niet alleen onmiddellijk zin om enkele van die vruchten te plukken, maar ook om er thuis mee aan de slag te gaan.
Daarom dat ik beide abrikozenbomen, één perzikenboom en de amandelboom wil opkweken als leiboom, meer bepaald in waaiervorm. De waaiervorm is een beetje meer vergevensgezind dan de strakke horizontale en vertikale palmetvormen, vandaar. Zelf heb ik wel onvoldoende zuidermuren, en dus worden de twee abrikozenbomen voor het geluidswerend scherm geplaatst.
Het rek voor de abrikozenbomen is ondertussen klaar. Voor het snoeien was het echt te laat (de foto is ook vrij laat gemaakt, waardoor de stalen kabels niet direct zichtbaar zijn).
Het was ook te laat om nog even alles netjes te maken voor de foto 😉
Scherm
De Fruitberg is gevestigd aan een drukke steenweg. Binnen in huis valt het lawaai goed mee (onder meer door het aanwenden van gepaste ramen, het verwijderen van de rolluikkasten,…). In de tuin is het geraas storend.
Daarom zijn we hier dit week-end gestart met het plaatsen van een geluidswerend scherm. Zo’n schermen zijn ook commercieel op de markt verkrijgbaar, maar aan een erg ontmoedigende prijs.
We besloten om een zelf een constructie te maken die ten dele op dezelfde principes gebaseerd is: een dubbel houten scherm gevuld met glaswol (massa-veer-massa principe). We beogen geen geluidsreductie van 20 dB die commerciële systeem zouden bereiken, maar het halveren van het geluid zou al erg fijn zijn.
Het scherm is nog lang niet klaar, maar er is toch al wat vooruitgang geboekt, het weer speelt me duidelijk parten. Over het resultaat (van wat er staat) ben ik alvast erg tevreden.
De komende weken moet er toch nog flink verdergewerkt worden …
De palen die voor het westenscherm staan zijn de basis voor een trelissysteem voor mijn abrikozenwaaiers, maar daar vertel ik (binnenkort) meer over.
De stapel is ondertussen trouwens wat kleiner geworden
Spektakel
Vandaag moest er hier in de tuin gewerkt worden. Maar voor die werken konden aanvangen, moest ik natuurlijk nog vogel-tellen.
De vraag was of de vogels nog zo talrijk zouden aanwezig zijn nu er geen sneeuw meer lag. Volgens de mini-masjkes was het er hier de voorbije dagen erg kalm.
Maar vanmorgen stelde ik toch vast de silo’s en vetblokken vrij leeg waren. Nadat ik alle silo’s had gevuld en ook nog een flinke kwak zaad had uitgestrooid inclusief extra zonnebloempitten, plaatste ik me achter het venster.
De eerste bezoeker van de tuin vanmorgen: een boomklever, onmiddellijk gevolgd door vier pimpelmezen. Niet veel later kwamen er druppelsgewijs enkele vinken langs en enkele koolmezen. Geen kepen, geen groenlingen. Wel veel merels (in totaal negen merels geteld in de tuin), een verdwaalde Turkse tortel en een roodborstje.
Maar geduld is een schone zaak, en niet veel later telde ik niet minder dan 18 vinken. Ook de kepen en de groenlingen verschenen op het toneel. Eerst drie stuks, wat later telde ik niet minder dan 8 kepen en 6 groenlingen.
Twee kraaien deden alle vogels opschrikken. Niet veel later vloog er een zwerm kauwen over (ik heb er 21 geteld). Telkens een reden voor alle ander gevogelte om veiligere oorden op te zoeken. Ook een stel Turkse tortels die de andere, eenzame tortel hardhandig verjoegen, stoorden het tellen van de grote zwerm vinken, groenlingen en kepen. Wel kon ik 8 kepen, 6 groenlingen en 27 vinken tellen tussen al dan aan- en afgevlieg.
Ook de grote bonte specht liet zich zien. Net toen ik dacht de telling te stoppen zag ik nog een boomkruiper, onmiddellijk gevolgd door een tweede.
Ik startte de PC op om dit verslagje te schrijven en zag dat de groep vinken nog verder aangegroeid was. Ik begon naarstig te tellen maar nog voor ik nieuwe recordcijfers kon tellen vlogen alle vogels opnieuw op. Ik zag onmiddellijk waarom : een sperwer scheerde over de voederplaats, zonder succes.
De voorbije dagen had de nationale vogeltelling veel aandacht gekregen in de media. Terecht. Dit is een leuke bezigheid, zowel voor volwassenen als kinderen. Natuurpunt is er ingeslaagd om hier een hippe activiteit van te maken. Zo hebben meer mensen aandacht voor de natuur in hun tuin, die even leuk en even mooi is als wat we in documentaires krijgen voorgeschoteld op TV. Een geslaagde bewustmakingscampagne.
De vogels zijn hier in ieder geval nog steeds talrijk aanwezig, ook zonder de sneeuw. De enige vogels die hier de voorbije weken af en toe te zien waren en zich hier vandaag niet lieten zien zijn de spreeuwen en staartmeesjes. Maar toen ik vlak na het posten van dit berichtje naar buiten stapte hoorde ik hun typisch gekwetter… 6 staartmeesjes deden zich tegoed aan de pindakaasblok.
Het resultaat voor vandaag
Boomklever 1
Pimpelmees 4
Staartmees 6
Koolmees 4
Vink 27
Merel 9
Turkse tortel 3
Roodborst 1
Keep 8
Groenling 6
Kauw 21
Grote bonte specht 1
Boomkruiper 2
Kraai 3
Houtduif 4
Sperwer 1
Ekster 1
Stapel
de Fruitberg heeft grote plannen dit week-end …
Een voederhuis voor de vogeltjes?
SuperMasj
Enkele mensen vragen zich af waar mijn nick ‘SuperMasj’ vandaan komt. ‘Mashed Potatoes’ vraagt iemand? Ik weet dat anderen soms denken dat het met ‘Superman’ te maken heeft. Neen dus… Hier wat uitleg.
14 augustus 1969. Alweer een hele tijd geleden. Zelf herinner ik me er niets meer van, maar dat is de dag dat ik geboren ben. Mijn ouders hadden de naam ‘Tom’ in gedachte. Op het gemeentehuis dachten ze daar anders over. ‘Tomas’ moest er op mijn paswoord staan, ‘Tom’ werd niet geaccepteerd, en jawel ‘Tomas’, niet ‘Thomas’.
Heel de familie noemt me gewoon ‘Tom’. Ook in de lagere en middelbare school ben ik ‘Tom’. Alleen op het paswoord staat ‘Tomas’.
Wanneer ik op mijn 18de in Leuven ga studeren, verschijnt die ‘Tomas’ opnieuw op heel wat documenten, en enkele mensen beginnen me ‘Tomas’ te noemen.
Tot Philip Kaufmann de film ‘The Unbearable Lightness of Being’ uitbrengt, met in de hoofdrol dokter ‘Tomasz’. Zonder dat ik de film heb gezien, beginnen een aantal mensen me ‘Tomasch’ te noemen, en die roepnaam wordt snel verder overgenomen. Pas enige tijd later besef ik dat die dokter ‘Tomasz’ in de film een ‘womanizer’ is die tegen al zijn vrouwelijke patiënten zegt ‘Take of your clothes’… Maar dan is de naam allang ingeburgerd…
Twee jaar later verandert de naam in ‘Tomasj’ omdat ‘Tomasch’ teveel letters zijn voor de sweaters van ’t praesidium. Mijn toenmalig lief (dezer dagen mijn vrouw) kortte mijn naam nog verder af tot ‘Masj’, wat door mijn vrienden wordt opgepikt.
Eind jaren ’90 koop ik een nieuwe PC met internetverbinding, tijd om een privé e-mail-adres aan te maken. Dat zou dus masj@xxx.be worden, en waarom niet meteen een domein vastleggen met de naam www.masj.be? Omdat die website www.masj.be al was ingenomen, door de “Vrije basisschool Madonna & Sint-Juliaan” in godbeterd Poelkapelle. Hoe ik er dan toe kwam om het prefix ‘super’ te gebruiken: ik had net daarvoor de harde schijf van nieuwe mijn PC SuperMasj gedoopt, omdat Masj te kort was als naam…
Zo ben ik voor al mijn vrienden en schoonfamilie ‘Masj’, voor mijn familie en collega’s ‘Tom’ en op internet ‘SuperMasj’. Maar in de blogwereld vanaf nu gewoon ‘Fruitberg’. ’t Is eenvoudiger, en ’t biedt me iets meer privacy
de Fruitberg 