Mario

De kippenpokken bleken hier ondertussen uitgeraast. De jonge haan heeft het overleefd, maar is door het oog van de naald gekropen. Twee weken lang was hij volledig blind door de pokken die zijn oogleden toeduwden. Sinds begin deze week was er duidelijk verbetering zichtbaar. Het beestje is terug fit en de pokken vallen langzaam aan af. Over twee weken ziet hij er weer kerngezond uit. Maar van de kippen van vorig jaar houd ik alleen één hen over…

Aangezien de jonge hennen allemaal zusters zijn van deze jonge haan, en aangezien ik een voorkeur heb voor goudbrakels, heb ik me een nieuwe haan aangeschaft als vervanger voor  Sylvio, die logischerwijze de naam Mario krijgt.
Het is nog een jong dier, en werd bij de aankoop vergezeld van 2 hennen. Ik heb deze dieren zaterdagmiddag opgehaald. Het zijn vrij jonge kippen die bij de vorige eigenaar in een bosje zaten, en daar in de bomen sliepen. Volledig verwilderde dieren dus.
Hier verkozen ze de eerste nacht de zilverspar van de buren boven mijn riante nachthok. Kortwieken drong zich dus op. Maar om de te kortwieken moet je ze wel kunnen vangen (in de tuin van de buren). En dat viel tegen. Het vangen van de haan verliep redelijk vlot, maar de twee hennen toonden met volle overgave dat ze familie zijn van de fazant. De eerste vloog een weide verderop in, de andere vloog in mijn tuin. Ik ben niet zeker dat ik die eerste hen ooit nog zal zien… De andere hen en de haan zijn gekortwiekt, en samen met de rest opgesloten in het nachthok. Zo wennen ze daar een beetje aan.

Ik had een kandidaat-overnemer voor de zilverhaan en twee hennen, maar die heeft zich afgemeld . Nu zit ik dus met 6 (of 7) hennen en 2 hanen. Een beetje teveel van het goede.
Binnenkort kunnen twee van hennen naar keuze en de zilverbrakelhaan voor een vriendenprijsje opgehaald worden in de Fruitberg. Een beetje levend erfgoed in je tuin.

Een foto? Daar was het rijkelijk laat voor. Dat wordt iets voor volgende week.

Doorbraak

Nu de vensters geplaatst zijn is het tijd om eens een flinke spurt te trekken. Gisteren werden het nieuwe volume verenigd met het oude woonvolume. De bestaande opening werd verbreed, na het plaatsen van twee poutrellen. Dat dit alles met het nodige stof gepaard ging, is een evidentie.

Nu is het wel erg koud in onze woning. Dus wordt er even vol gas doorgewerkt. Vrijdag wordt de opvulchappe gelegd, wij hopen nog dit weekend de isolatie en de vloerverwarming te leggen (of anders het week-end daarna).
Daarna volgt dan de definitieve chappe en komt de aannemer de gyproc plaatsen en afwerken.

Dan alleen nog tegelen en wat bezettingswerken …

Eindelijk

De bouwwerken lagen  hier al enkele weken of zelfs maanden stil, meer bepaald sinds het bouwverlof. De belangrijkste reden voor deze vertraging : de ramen.

Er ligt nog wat rommel achter, maar ’t begint toch al wat meer op een huis te lijken

We hadden grote glaspartijen gevraagd gespecifieerd bij onze architect, met als gevolg dat de ramen erg groot en vooral hoog zijn. Zo levert geen enkele leverancier garantie op schuiframen van hoger dan 3 meter, en op ons plan stonden schuiframen van 3,45m. De glaspartij aan de voorzijde was ook te groot om in één deel uit te voeren. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad vooraleer we een offerte konden ondertekenen.

Het stuk tuin voor deze venster (2-3 a) wordt één grote omhaagde en strakke vlindertuin, vol bloemende planten,. In de achtertuin komt er als contrast een bloemenweide

Nog eens twee maanden later, is alles geïnstalleerd. Ik vind dat het er goed uitziet. Vooral de hoekvenster met koudlas (dus geen profiel in de hoek) ziet er erg strak uit. Als alles volgens plan verloopt, beginnen de werken met de binnenafwerking volgende week.

Het wordt dringend want ik wil absoluut begin december de grondwerken laten uitvoeren om alle verharding weg te nemen. Maar dan moet alle bouwafval wel weg zijn. Ondertussen wacht het leeuwedeel van de tuinwerken op de uitvoering van deze grondwerken .

Herfst

Vorige week schreef ik nog uitvoerig over mijn jacht op internet naar ‘Kuresia’ en ‘Benedicte’. Een tip van Tom gaf me aan dat ik beide fruitbomen kon aanschaffen in het Genker Plantencentrum, wat ik dan ondertussen ook gedaan heb (van Kuresia  het laatste exemplaar). Nog heel wat andere interessante dingen gezien, maar ondertussen heb ik echt geen plaats meer in de tuin.

In ieder geval, nogmaals van harte bedankt Tom! De boompjes zullen morgen geplant worden (als het tenminste droog blijft)

De grote berg pompoenen is ondertussen al iets verkleind. Toen ik eergisterenavond thuis kwam van het werk trof ik volgend tafereel aan. De kinderen vervelen zich dus niet. Ik ben vooral blij dat ze de moeite hebben gedaan om de minst rijpe pompoenen te gebruiken.

Tegen alle verwachtingen (en ondanks de flinke nachtvorst dit week-end) in heb ik vandaag ook nog wat frambozen geplukt. De planten komen volgens mij de komende dagen nog meer in productie, als het niet te koud wordt tenminste.

Verder begint de tuin er nu wel erg kaal uit te zien. Zoals reeds eerder aangegeven vormt een oude notelaar een belangrijke landmark in onze tuin.  En terwijl notelaars bomen vormen met een prachtige vorm en mooie bladeren, scoort zo’n boom in de herfst net iets minder. Op mooie herfstkleuren ga je tevergeefs wachten bij een notelaar. Bij de eerste nachtvorst laat zo’n boom ook onmiddellijk al zijn bladeren vallen, bruin en verdord, zonder interessante verkleuring.

In de lente scoort hij ook iets minder. Het is één van de laatste bomen die volledig terug in blad komt. Je kan dat natuurlijk aanwenden om onderbegroeing in de lente de kans te geven om wat zonne-uren te krijgen.
Maar ook daar is er een probleem.De wortels van een notelaar maken juglone aan. Dit is een gif dat er voor zorgt dat heel wat bomen en planten niet of bijna niet groeien onder een notelaar. Vooral Juglans nigra produceert dit gif, maar ook de gewone okkernoot Juglans regia zou dit gif produceren, maar dan in sterk verminderde mate.

 

Enfin, dit alles om te zeggen dat ik ik deze winter echt wel enkele struiken ga planten om toch wat meer herfstkleur in de tuin te krijgen…En maar hopen dat die niet gevoelig zijn aan die juglone.

Dit week-end ook voor het laatst het gras afgereden dit jaar. Daarna onmiddellijk het grasmachine binnengebracht voor een winteronderhoud. Door het aanhoudende vochtige weer moest ik het gras nu wel opvangen in de bak, en niet langer mulchen. Maar zo heb ik alle mulchbakken onder mijn fruitstruiken nog eens afgeladen vol kunnen vullen.

En kan er iemand de kraan toedraaien? Ik zou het de komende weken graag wat droger hebben. Onze zware leemgrond begint te verzadigen van al dat vocht, en je loopt de grond nu erg makkelijk dicht. Ik moet dus een beetje werkeloos toekijken in de tuin…

Op Jacht

Ik kan je al direct geruststellen, ik ga hier niet spreken over jacht op dieren. Wel over de jacht op fruitrassen.

Aangezien ik geen chemische bestrijdingsmiddelen wil inzetten, stel ik veel belang aan de aanschaf van ziektebestendige fruitrassen. En ziekteresistentie alleen volstaat niet, ik wil ook nog lekker fruit. Voor wat betreft de traditionele fruitbomen vond ik mijn gading grotendeels bij één boomkwekerij, het kleinfruit op één ander adres, maar voor een aantal andere fruitbomen en -struiken heeft dit veel meer voeten in de aarde gehad.

Beschrijvingen en gebruikerservaringen met bepaalde rassen zijn makkelijk te vinden op internet. Maar de planten zelf op de kop tikken is een pak moeilijker. Zonder internet was dit zo goed als onmogelijk, maar terwijl ik nogal bedreven ben in het opzoeken van verkoopspunten via internet,  is het toch niet altijd even eenvoudig als het lijkt. Een boomkwekerij in Duitsland of Engeland vinden die de variëteit verkoopt die jij wilt, brengt niet altijd zoden aan de dijk. Niet alle boomkwekerijen willen planten verzenden naar het buitenland (vaak een gevolg van patentrechten), en dus kan de zoektocht aardig wat voeten in de aarde hebben.
Maar er is dan ook een gevoel van voldoening wanneer je zo’n plant vindt.
Zo zijn er wel enkele druivelaarkwekerijen in Duitsland, maar géén van hen reageert op buitenlandse aanvragen (ook niet wanneer ze in perfect Duits zijn geschreven). Na verloop van tijd vond ik toch een adres, dat ik ondertussen met tientallen enthousiastellingen heb gedeeld…

Ik zocht nog twee perzik- en abrikozenbomen. Eén perzik-variëteit was vrij makkelijk in België aan te schaffen (Avalon Pride, krulziekresistent). De andere rassen zijn niet beschikbaar in België.

De voorbije weken is er naarstig over en weer geschreven met enkele adressen, en één van de gezochte abrikozenrassen (TomCot, een uitstekende bevruchter vanwege de lange bloei) heb ik al kunnen bestellen.  Er resten me nu nog twee andere fruitbomen: Abrikoos ‘Kuresia’ en Perzik ‘Benedict’. Het adres waar ik de voorbije jaren enkele speciale fruitbomen kon aanschaffen reageert niet op mijn vraag. Een tweede adres levert niet in het buitenland, het derde heeft de planten niet op voorraad…
Dus blijf ik nog even naarstig verder zoeken. Ik moet en zal die rassen hebben.

Fruitspurt

Toch nog eens over fruit spreken op deze blog…

Dit week-end de laatste noten bij mekaar gescharreld. Het is een erg bedroevend notenjaar : een handvol hazelnoten, geen enkele kastanje en slechts 30 liter noten.

Zoals al eerder aangegeven doen de herfstframbozen het wél zeer goed. Maar met koning winter voor de deur maakt deze framboos zich toch schuldig aan overdreven enthousiasme en optimisme… Dit soort takken geeft bij een novembermaand-zonder-vorst frambozen tot in december, maar dit jaar gaat het dus niet lukken

Wat wel nog kan lukken, is dat deze aardbei aan ‘Evie2’ nog afrijpt. Het zal net niet of net wel zijn.

Alle andere aardbeibakken staan klaar voor de winter… in totaal ongeveer 240 planten, keurig per 4 tot 6 in bakken geplant. Iets zegt me dat we volgend jaar geen aardbeien gaan tekort komen in de Fruitberg

Going out with a Bang

Na enkele weken kil en nat weer, toch nog een onverhoopt, aangenaam week-end. Vanmorgen zelfs gefietst in korte broek (al moet ik wel zeggen dat ik de enige van onze omvangrijke groep was).
In de namiddag nog wat gewied. Ook de pompoenen en de courgetteplanten (of wat daar nog van over bleef) afgevoerd naar de composthoop.

Daarnaast heb ik vooral genoten van het mooie weer en de tuin,  voor volgend week-end is er kans op nachtvorst, ’t was dus misschien de laatste kans.

Er staat ook hier nog aardig wat planten in bloei. In de vroege namiddag fladderden er ook nog enkele vlinders door de tuin, maar die werden niet veel later vakkundig weggejaagd door onze kat.
Toch opgemerkt dat de twee aangeschafte Phloxen goede vlinderlokkers zijn.

Phlox ‘Omega’
Phlox ‘Lichtspiel’

Nog een nieuwe aanwinst :

Persicaria ‘Fat Domino’

Verder kleuren voor typische herfstbloeiers zoals asters en herfstanemonen, Verbena bonariensis, Echinacea  en wat kogeldistels de tuin.

Aster ‘Little Carlow’
Anemona ‘Honorine Jobert’

Maar de meest uitzonderlijke bloeiende planten zijn de Geraniums. Deze drie soorten bloeien al onafgebroken vanaf mei .

Geranium ‘Rozanne’. Prachtige plant, maar met een exuberante prijs door exorbitant auteursrecht
Geranium endressi, goede bodembedekker
Geranium ‘Havana Blues’

Zelfs uitgebloeid zijn ze best wel prachtig…

En morgen weer werken

Kippenpokken

De kippenpokken zijn nog steeds niet uit de kippenren verdwenen. Na mijn bezoek met Sylvio aan de dierenarts plaatste ik twee zilverbrakelhennen in quarantaine, waarvan één er vrij snel het loodje legde.  De andere zilverbrakel kon na een week de rest van de kippen terug vervoegen.

Enkele dagen later werd ook de goudbrakelkloek ziek. De pokken sloegen bij haar zo hard toe dat haar ogen helemaal dicht zaten, zodat ze niet meer kon eten. Na twee dagen dwangvoederen werd duidelijk dat dit een verloren strijd was en heb ik haar uit haar lijden verlost…

Weer enkele dagen later, eergisteren, belde mijn zoon me op. “De zilverbrakelhaan ziet er niet goed uit.” Tot dan leek het erop dat de de jonge kippen niet ten prooi vielen van dit virus …
Toen ik s’ avonds thuis kwam bleek ook hij helemaal onder de pokken te zitten en erg mager en zwak te zijn. Bij een verdere inspectie bleek ook één van de jonge hennen enkele pokken in haar gezicht te hebben. Beide dieren werden apart gezet.
Daarna het haantje onmiddellijk eten geven (dwangvoederen). Hij krijgt nu drie keer per dag dwangvoeding van me en was vandaag alweer wat levendiger te zijn. Hij probeert zelfstandig te eten maar dat is moeilijk als je niets ziet. Het hennetje ziet er eigenlijk vrij goed uit.
Over enkele dagen zouden de pokken moeten beginnen uitdrogen en afvallen. Ik hoop dat hier nu mee ophoudt. Maar ook de buren hebben last van het virus (of beter, hun kippen), zoalng het niet flink wat kouder wordt blijft dat virus hier dus ronddolen.

Eén voornemen voor volgend jaar : ik laat mijn kippen inenten tegen het pokkenvirus.

Bollen (tellen)

Veel bloembollen doen me niets. Maar er zijn enkele uitzonderingen. Op termijn wil ik overal in de tuin krokussen en narcissen laten verwilderen, niet alleen in het gazon, maar ook in de bessenkamers en de borders. Het geeft wat kleur vroeg in het jaar en zorgt ook voor nectar voor de insecten. Het is nu het ideale moment om bollen te planten en dus heb ik me dit week-end wat bollen aangekocht.

Zo kocht ik me Narcissus pseudonarcissus, of in het nederlans : Wilde narcis. Deze  inheemse narcis zou ideaal zijn om te verwilderen (ze zouden onder gunstige omstandigheden ook uitzaaien). Deze bollen heb ik gisteren over de gehele fruittuin aangeplant samen een enthousiast mini-Masjke. Narcissen zouden woelmuizen weren.
Verder kocht ik ook heel wat krokussen, ook deze zijn aan de aarde toevertrouwd. Zo heb ik een goede reden om volgend jaar het gras minder vaak te maaien in de fruitkamer.

Om echt een randomeffect te krijgen zou je de bollen eerst moeten rondgooien en daarna uitplanten waar ze terecht zijn gekomen. Ik heb zelf een ander algorithme gebruikt. Ik ben benieuwd of ik zo voldoende random heb aangeplant. Dat zien we volgend jaar dan wel weer.

Na het bollen planten een snelle douche genomen, mijn stem gaan uitbrengenn een hap gegeten en vertrokken naar mijn telbureau. In Tienen wordt nog met potlood gestemd. Het tellen gebeurt met behulp van twee PC’s waarin alle stembiljetten dubbel worden ingegeven: steeds één bijzitter die voorleest (4 ‘SPA’ 1- 4 – 5 – 8 -12 bevestigen 7 CD&V 1 – 3 -31 bevestigen 2 – NVA – lijststem bevestigen …) en één die intypt op een PC met touchscreen. Zet zo vier stembureau’s (6 mensen per bureau) samen in een redelijk beperkte en onvoldoende verluchte ruimte, voeg er nog eens 4 getuigen per bureau aan toe die wat staan te keuvelen of te telefoneren met hun ‘hoofdkwartier’ en je hebt een perfect recept voor een ideale avond. Ons bureau heeft tot 21h00 geteld en was dan nog als één van de eerste bureau’s klaar. Toch nog enkele leuke mensen tegengekomen, waaronder een collega-voorzitter die al voor de vijftiende keer opgeroepen was als voorzitter.

Bollen planten is in ieder geval leuker dan bollekes tellen.

Zompig

“Ik zoek bloembollen om in een veldje Vinca minor te zetten” vraagt een vrouw aan één van de vele bloembollenstanden.
“Dan zou ik zeker voor één van deze krokussen gaan, die zijn erg geschikt om te verwilderen” zegt de standhouder.
“Verwilderen? Dat wil ik niet hoor” zegt de vrouw verbolgen.”Ik wil wel dat mijn tuin netjes blijft”.
Ik hoor standhouder nog uitleggen wat het verwilderen van bloembollen betekent terwijl ik verder zoek naar wat ik zoek…

Dit week-end waren het opnieuw parkdagen in Beervelde. De weergoden waren ons alvast niet gunstig gezind, maar aangezien ik enkele planten op voorhand had besteld was ik zowat verplicht om af te zakken naar het doornatte park van Beervelde. Gezien mijn status van telbureauvoorzitter kon ik mijn bezoek ook niet verschuiven naar morgen.
Als je daar dan rondloopt krijg je medelijden met die standhouders die heel wat planten/materiaal aansleuren met het oog op wat extra omzet. In vergelijking met de voorbije edities was er een pak minder volk.

Naast een pak bloembollen heb ik mijn twee nashi-peren, enkele stokken van de framboos ‘Octavia’ (ter vervanging van de ter ziele gegane ‘Polka’) en enkele vlinderlokkers aangekocht.

En ook nog wat zaadjes voor een zéér beperkt moestuintje (radijsjes, een extra pompoenensoort; nog een courgetteras bij en een zakje suikermaïs gezien de vele positieve reacties die ik in blogland heb gelezen).