Kleinfruit
Comments 11

Bessen uit de tuin

In één van de eerste berichtjes van deze blog sprak ik al eens over de haast bijbelse pogingen die sommige mensen ondernemen om me te bekeren van mijn verzameldrang. “Waarom plant je toch zoveel fruit aan? Wat ga je er toch mee doen? Dat kan je toch nooit kunnen blijven verzorgen!”  Ik probeer steeds aan te geven dat ik meerdere rassen plant om de oogstperiode te spreiden, niet om meer opbrengst te hebben, maar meestal kan ik mijn medemens daarmee niet overtuigen.

Zo’n typisch gesprek had ik twee weken geleden nog, toen ik samen met drie collega’s onderweg naar een klant in Frankrijk was. Een autorit van 600 km, bijna 6 uur autorijden.

Tijdens zo’n rit wordt dan over verschillende onderwerpen gesproken, en na het bespreken van het werk en het voorbereiden van de vergadering met de klant wordt er dan ook over andere zaken gesproken. Zo kwam ook het tuinieren op een bepaald ogenblik aan bod. Eén van mijn medewerksters lachte smalend met mijn ‘overgedimensioneerde boomgaard’.
Een andere collega vroeg me wat ik dan allemaal kweekte. Ik trachtte een overzicht te geven van de fruitsoorten die ik kweekte, waaronder ook frambozen.

“Frambozen zijn mijn absolute favoriet” gaf hij aan. “Heb je daar dan veel oogst van?’

“Deze zomer was de oogst erg mager. Maar in september en oktober 300-500 gr frambozen per dag”. 

“500 gr? Wat doe je daar dan mee?”

“Ik eet die zo op” was mijn logisch antwoord.

“500 gr? Iedere dag? Weet je wel niet wat dat kost?” 

“Euh. Die zijn gratis. Ik moet ze alleen plukken”

“Goed, maar ik bedoel in de winkel. Een halve kg, dat kost minstens 10 EUR”

“Ik koop ze niet in de winkel, ik pluk ze in mijn tuin. En mijn planten hebben nog geen 40 EUR gekost”.

De collega, een beetje verwonderd “Maar, eet jij dat dan echt iedere dag op?”

“Dit jaar toch. Maar ik reken volgend jaar op een oogst die ongeveer dubbel zo groot zal zijn. Ik weet niet of we dan nog iedere dag één kg frambozen gaan opeten, zeker niet als er nog al dat andere fruit te plukken valt. “

Op dat moment weet ik eigenlijk al wat de volgende vraag wordt
“En wat doe je dan met de overschot? Confituur maken? Diepvriezen? Verkopen?”

Heb ik al gezegd dat ik graag een beetje ‘stook’ “Goh, neen. Die voeder ik dan wel aan de kippen, die lusten dat ook”

“Mais enfin. Dat kan je toch niet maken! Dat is toch zonde!” klonk het geagiteerd. “Zoveel geld wegsmijten”.

“Tja, anders moet ik ze meer graan geven, en dat graan kost me wel geld”

In theorie zal ik meestal andere mensen blij proberen te maken met mijn overschotten, met plezier zelfs zolang het geen ‘verplichting’ wordt.
Maar toch probeer ik vooral andere mensen warm te maken om zelf ook enkele planten in hun tuin te planten. Mensen die gezonder trachten te eten, en dan peperduur kleinfruit in de supermarkt kopen. Terwijl ze de ruimte in hun tuin hebben om dat fruit zelf te kweken. Dat het niet veel tijd in beslag neemt, en ook niet veel plaats. Dat je echt geen groene vingers moet hebben. Dat het zo fijn is, zeker ook voor de kinderen. Ik heb er niet zolang geleden zelfs een heus epistel over geschreven.
Maar de drempelvrees blijkt bij velen toch hoog. ‘Zoveel werk’ hoor je dan zo vaak. Waarschijnlijk kan  deze uitgave van Velt meer overtuigen van de eenvoud van het kweken van bessen in de tuin.

Gisteren lag dit boekje onder de kerstboom. Interessant en eenvoudig geschreven. Een verzorgde uitgave ook met erg veel tekeningen (snoeischema’s). Niet direct een naslagwerk voor de specialist, maar een aanrader voor iedereen die twijfelt hoe hij bessenstruiken moet planten, verzorgen,…

Wel vind ik het boekje (162 blz) redelijk prijzig in vergelijking met de ‘Groente- en Fruit Enceclopedie’. In ‘Bessen uit de tuin’ staan wel iets meer tekeningen en uitleg bij het snoeien van bessenstruiken, zeker voor wat betreft druiventeelt. Maar ‘Groente en Fruit Enceclopedie’ is heel wat omvangrijker, voor sommigen misschien zelf beangstigend dik.
En dat is dan misschien wel een verdienste van deze nieuwe uitgave.

11 Comments

  1. Mooi stukje! En stimulerend om al je lessen over het kweken van klein fuit nog eens rustig over te lezen om dan nog eens te kijken, wat ev. in de tuin kan worden bijgeplant.
    En fruit, dat kunnen we niet genoeg eten, we zijn immers afstammelingen van aapachtigen. Het zal ons biologisch systeem goed doen.

  2. Fruit uit eigen tuin is echt super. Onze kinders mogen zo hun eigen dessertje en tussendoortje bijeen scharrelen 😉 en als er vriendjes komen spelen dan worden die ook meten mee op sleeptouw genomen!

  3. Onze kinderen scharrelen heel de tijd in de tuin. De oudste kijkt nu vol verwachting uit naar onze eerste aardbeienoogst volgend jaar. Hij gaat ze allemaal opeten beweert hij; ik heb hem aangegeven dat 75 kg aardbeien veel is om alleen op te eten

  4. Hilarische autoconversatie 🙂 “Eet je dat dan op?” Nee, we vriezen dat in om later dat jaar aan de kerstboom te hangen. Da's goedkoper dan kerstballen kopen… Duh! Tuurlijk eet je dat op.
    Sommige mensen toch hé?

  5. Ik heb mezelf het boekje ook cadeau gedaan. Prijs/inhoudsgewijs kan het inderdaad niet op tegen de moestuinbijbel, maar er staan zoveel kleine, praktische (snoei)tips in, dat ik wel blij ben met de aankoop!
    Ik plan deze winter nog enkele (gewone) zomerframbozen bij te zetten, de specialere soorten zijn dan voor later, als ik wat meer tijd heb om ze uit te zoeken, selecteren,…
    Succes met de oogst!

  6. Pingback: Lei(klein)fruit | de Fruitberg

Reageer

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s