de Fruitberg

Kruisbessenbladwesp

Dit voorjaar had ik reeds een eerste opstootje van de bastaardrupsen van de kruisbessenbladwesp, maar door de diertjes enkele dagen na mekaar te verwijderen was de plaag snel onder controle.

Sinds begin deze week zijn ze opnieuw van de partij. De plaag is opnieuw beperkt tot één plant (en opnieuw dezelfde, wat aangeeft dat ras of standplaats/snoeiwijze wel degelijk invloed zouden kunnen hebben). Ook nu zijn alle diertjes onmiddellijk vernietigd.

De kleinste bastaardrupsen kan ik niet allemaal onmiddellijk opsporen. Maar die vang ik dan één of twee dagen later wel.

Ik probeer de kruisbessen (maar ook aalbessen, zwarte bessen en jostabessen) frequent te controleren op bladvraat zodat ik onmiddelllijk in kan grijpen.

Vorig jaar brak de plaag uit tijdens onze vakantie, en waren veel struiken zo goed als kaal gegeten bij onze terugkomst. Manueel vernietigen was erg moeilijk, ik vond ze terug op zowat alle planten Dat wil ik dit jaar vermijden.
Want de oogst dit jaar is zeker beïnvloed door de schade van vorig jaar. De planten die vorig jaar het zwaarst aangetast werden hebben nu een beperkte oogst.

Maar dit jaar bijft alles dus – tot nader order – onder controle

Smakelijk

Ondertussen beginnen steeds meer bessen af te rijpen. Even door de tuin lopen levert dan volgend resultaat op.

En dan beperkt de oogst zich nog tot aardbeien, trosbessen, kruisbessen en taybessen. De zwarte bessen moeten nog enkele dagen rijpen. Over enkele dagen kunnen er ook frambozen en braambessen geoogst worden. Alleen de blauwe bessen zullen dan nog op zich laten wachten.

Bij de trosbessen pluk ik niet alle rijpe fruit tegelijkertijd weg, dat kan namelijk gerust wat langer aan de struik blijven hangen. De Taybesstruik moet wel om de twee dagen geplukt worden, maar levert dan ook een mooie oogst op.

Eerste Gezicht Jaargang 1 / 7

Het is opnieuw tijd voor een aflevering Eerste Zicht , een stokje dat vorig jaar in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand tonen meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien.

Alle foto’s zijn aanklikbaar om meer detail te ontwaren.

De voortuin.

De lavendel (op 07:00) is al wat dikker geworden (ondertussen al twee keer teruggesneden). Het eerste grote vak (op 09:00) is nu ook volgeplant met Geranium macrorhizeum. Ook de pioenenborder is flink verder gevuld (waar de G. pratense volop aan ’t bloeien is). De Philadelphius (klein struikje vooraan aan de oprit) komt nu ook in bloem. In de border tegen de oprit aan zijn talrijke zaailingen uitgeplant, maar die zijn nog te klein om écht op te merken op de foto.

Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

De tweede foto is een overzicht van de vlindertuin. Alle planten zijn hier behoorlijk gegroeid, en er zijn ook nog enkele aankopen in de tuin bijgeplant. Volgend jaar zou dit er een heel pak voller moeten uitzien, maar ’t zal nog twee of drie jaar duren vooraleer het er echt goed gaat uitzien..

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Foto van de tuin achter het huis, met zicht op de struikenborder. De hoogstamappelaar is nu flink aan ’t groeien. De grond is nu mooi ge-egaliseerd, in september wordt het gazon gezaaid. op de terastafel staat onze halve-vierkante meter moestuin : twee bakjes met snijsla.

>En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Foto van de tuin achter het huis, vanuit het salon. De notelaar staat nu vol in blad, dit jaar zijn er opnieuw rijkelijk veel noten voorhanden.
Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

De schaduwtuin

Dit deel van de tuin ziet er even niet uit. Alle gras is afgedekt met grondfolie; zodat ik eind juli de shaduwtuin kan aanleggen zonder opgescheept te zitten met dat vervelende gras.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Je ziet een deel van de borderzoom. Verder de klavervierkanten in de verte én de kippenren voor kuikentjes. De kip broedt nog maar 10 dagen, dus dat wordt nog even wachten…

Eindelijk

De voorbije dagen kon er met mondjesmaat wat kleinfruit geoogst worden. Net zoals vorig jaar leverde ‘Risulfa’ de eerste rijpe kruisbes af. Een echte aanrader, lekker fruit en erg vroeg rijp.

De enige andere kruisbes die bijna rijp is, is deze ‘Kapitein’.

Verder vond ik ook enkele rijpe gele en oranje frambozen (‘Fallgold’ en ‘Valentine’). Vooral de oranje (of beter, abrikooskleurige) framboos ‘Valentine’ is enorm lekker, een ware smaakbom. Volgens RW Walpole zijn de vruchten wel niet goed houdbaar, maar dat is hier geen probleem. Ik had ze in een hoekje geplant om ze als rariteit in de tuin te hebben staan, maar deze krijgt zeker meer plaats.

Hier en daar kan ook al een rijpe witte, roze en rode trosbes geoogst worden.

Zoals al eerder aangegeven : rode trosbessen kunnen niet tippen aan de smaak van de witte en de roze aalbessen.

De Taybessen kleuren veelbelovend snel bij. Over enkele dagen kan ik deze beginnen plukken (en er hangen echt honderden vruchten aan de struik).

De lekkerste tijd van ’t jaar start nu.

Zomer

Het is de weergoden misschien ontgaan, maar het is dus zomer. En ook zonder het zomerse weer kleurt de tuin iedere dag weer wat zomerser.

Deze zeer rijk bloeiende beemdsooievaarsbek (Geranium pratense) staat her en der verspreid doorheen de tuin. Een zeer mooie plant, jammer dat hij niet iets langer bloeit.

Geranium endressi vind ik zelf minder. Wel wintergroen maar niet direct mijn ding.

Geranium ‘Joy’, ook wintergroen, krijgt in deze kleurtoon mijn voorkeur : wat forsere (hogere) groei.

Geranium ‘Rozanne’ begint nu ook te bloemen.

Maar mijn absolute favoriet onder de Geraniums is deze Geranium ‘Patricia”, een vvrij hoge plant die nu al meer dan een maand bloeit zoals hij hier nu op de foto staat. Er zijn nog massa’s nieuwe bloemknoppen in aantocht. Deze gaat in veelvoud aangeplant worden.

De eerste klokjesbloem in de tuin is Campanula lactiflora ‘Prichards Variety’.

Gek hoe de aren van deze plant bovenaan start met bloeien, terwijl de meeste andere aarvormige planten van onder naar boven bloeien. Zo ook deze eerste lange aar van Veronica longifolia ‘Schneeriesin’ en ‘Martje’. Ondanks de natte lente en zomer hebben de planten tot nu toe totaal geen last van meeldauw, dat was de voorbije jaren wel anders.

Verbena bonariensis begint haar charmeoffensief naar alle vlinders. Nu moet het weer nog mee willen.

Met rood ga ik zéér spaars om in mijn tuin. Maar deze Geum ‘Mrs Bradshaw’ mag voor wat vuurwerk zorgen tussen de geelbloemende planten.

Een erg eigenaardige kleur voor een bloem, deze Achillea ‘Terracotta’.

Tenslotte nog deze Houttuynia cordata die ik niet zo lang geleden heb aangekocht. Oorspronkelijk wou ik deze aanplanten in de schaduwtuin, maar ik lees overal dat het een vervelende woekeraar is en dus moet hij als onderbeplanting groeien bij de bamboe. Zo wordt ook hij ingetoomd door de wortelbegrenzer.

Ondertussen maken heel wat planten zich klaar voor een heus zomeroffensief: Scabiosa, Cephalaria, Helianthus, Hemerocalis, Sedum, Echinacea, Eupatorium, Thalictrum, Salvia, Verbascum, Vernonina, …, ze staan allemaal in de startblokken.

Stadsreus (Volucella zonaria)

De pastinaken die ik vorig jaar uitzaaide en niet oogstte heb ik dit jaar laten groeien. De plant wordt vaak ingezaaid in bloemenweides. Maar mijn exemplaren zijn toch iets te fors uitgegroeid om in een bloemenweide te staan.

Net achter de pastinaak staat ons kippenhok. De nok van het kippenhok is ongeveer 2 meter hoog.
De pastinaak is ook een hoogvlieger qua aantrekkingskracht voor insecten : er is wel héél wat leven te vinden op deze bloemschermen, maar deze is toch een speciale.

Net op deze reuzenpastinaak nam ik vanmiddag een stadsreus waar, ook hoornaarzweefvlieg genoemd.

Deze indrukwekkende verschijning is meeer dan 25 mm groot. In tegenstelling tot de meeste andere zweefvliegen eten de larven géén bladluizen. Deze zweefvlieg legt haar eieren in bewoonde wespennesten, waar de larven zich te goed doen aan dode larven en stervende wespen.

Nog altijd bijna

Vorig jaar schreef ik op 10 juni een berichtje over het feit dat het eerste fruit bijna rijp was.

Ondertussen zijn we een jaar en 14 dagen verder.

De kruisbes ‘Risulfa’ is nu ongeveer even ver afgerijpt als vorig jaar op 10 juni

Hetzelfde geldt voor de aalbesjes.

En de Taybes

Maar de frambozen staan duidelijk meer dan twee weken achter

En de druiven komen nu pas in bloei

Klavervierkant

De voorbije twee weken is er geen gras meer afgereden. De reden?

Klaver was hier twee jaar geleden nog ongeveer afwezig maar spreidt zich ongebreideld uit doorheen het gras. De hommels varen er wel bij en ’t is bovendien erg mooi.

Op sommige plaatsen begint het gras erg hoog te staan, dus is het gras ondertussen wel afgereden. De Fruitberg heeft nu klavervierkanten, veel leuker dan graancirkels.

De ene bosaardbei is de andere niet

Naar aanleiding van de reacties op mijn logje over mijn aardbeienoogst nog wat extra fotokes.

Links de gecultiveerde bosaardbei, rechts de wilde bosaardbei

Er wordt geadviseerd om de bodem onder laagstamfruitbomen ‘bloot’ te houden. Dat is mij teveel gedoe. Daarom staan er in de Fruitberg bosaardbeien onder de fruitbomen. Die maken zeker niet veel wortel aan, dus de wortelconcurrentie zou nogal moeten meevallen. Perfecte bodembedekkers want ze zijn nog redelijk wintergroen.

Over het wilde bosaardbeitje dat ik uit mijn vorige tuin heb meegenomen en de strijd die ik er ooit tegen streed heb ik al eens een berichtje gepleegd. Welgeteld drie plantjes kwamen mee naar de nieuwe woonst, nu twee jaar later staan er meer dan duizend van die bosaardbeiplantjes in de tuin. Want deze plantjes spreiden zich enorm fel uit. En dragen erg rijkelijk vruchten, maar niet zo lang.

Daarnaast heb ik een meer gecultiveerde bosaardbei, die veel hoger groeit en waarvan de uitlopers vlak bij de moederplant uitkomen. Ik heb geen idee van het ras, maar aangekocht bij Aveve. De vruchten zijn wat groter en de plant draagt veel meer gespreid over het jaar.

Beide planten hebben hun voor- en nadelen, en ik gebruik ze door mekaar. Maar mijn voorkeur gaat toch uit naar het wilde bosaardbetje. Het is hier trouwens een standaard cadeau voor iedereen die de tuin bezoekt. Eén plantje, want dat volstaat om éénder welke tuin te overladen met bosaardbeien.

Foto van 24 juni 2012, twee maanden na het uitplanten van één (wild) bosaardbeiplantje

Als de planten ergens storend zijn, kan je ze vlot wieden. Of met het grasmachine er overheen rijden.

Het zelfde stukje, exact één jaar later, wel vanuit een iets andere hoek gefotografeerd

Aardbeienoogst

In de Fruitberg draaien we ons hand niet om voor een mirakel meer of minder

1…2…3… én

De bosaardbeien zijn nu erg productief, ik kan dagelijks een groot glas plukken wanneer ik alle planten af ga. Maar dat vergt wel veel tijd en geduld.

Aan de aardbeibakken pluk ik nu zonder enig probleem een halve kg aardbeien per dag.

En dat alles zonder vogelnetten…

In de bakken heb ik ook zo goed als geen schade door slakken. Dat betekent niet dat alles er probleemloos verloopt.
Eén aardbeiras levert nu steevast beschimmelde aardbeien. Deze planten ga ik verwijderen, maar het ras (Lambada) wil ik volgend jaar wel nog eens opnieuw uitproberen.
En de doordragende aardbeien maken helemaal geen (Ostara) of bijna geen (Evie2) nieuwe bloemen aan.