All posts filed under: Rasevaluatie

Blauwe druiven – rasevaluatie

Terwijl er ontelbaar veel goede witte rassen zijn voor de tuin, ligt dat met blauwe druiven toch iets moeilijker. De smaak blijft vaak een beetje achterwege. In de meeste tuincentra verkoopt men Boskoops Glorie, een ras dat gezond groeit en betrouwbaar afrijpt. Maar de smaak heeft volgens mij weinig weg van een druif. Op de foto boven; van links naar rechts: Straschinski, Kyoho, Kodrianka, Festivee, Rosetta. In de Fruitberg staan 4 blauwe rassen en 2 rose rassen. Eén van die twee roze rassen is nog te jong om er een oordeel over te vellen (Vanessa, één klein trosje dit jaar, wel lekker), de andere staan hier ondertussen al enkele jaren. Voor blauwe rassen is de standplaats van uitermate groot belang. Op een warme plek, tegen een zuidermuur, is de smaak van de bessen veel beter. Ik merk dat zelf met ‘Kyoho’, in de ouderlijke, ommuurde stadstuin pal op het zuiden zijn de bessen een stuk zoeter dan in mijn plantage. De witte druiven zijn op dat vlak een pak minder kieskeurig, en smaken wanneer goed …

En nog druiven

Ondertussen rijpen de druiven ras na  ras af, zodat er nog steeds druiven te over zijn. Het enige probleem is dat ook de wespen ze wel lusten. Van iedere tros moeten dus wel enkele druiven verwijderen met wespenschade. Plukken doe ik daarom ’s morgens bij ’t ochtendgloren, dan liggen die geel-zwarte profiteurs nog in hun nest, en zo ben ik er zeker van niet gestoken te worden. De meeste witte druiven zijn ondertussen geoogst. Het is nu aan de gekleurde druiven om ons te plezieren. De roze druif Rosetta (foto boven) is waarschijnlijk de allerlekkerste. Kleine, gevulde trossen, vrij kleine bessen maar wel met een uitstekende smaak. Festivee, mooie trossen, lekkere bessen.

Perzik ‘Benedicte’

De eerste perziken van ‘Benedicte’ kunnen geoogst worden. Terwijl de vruchten van de volledig krulziekteresistente ‘Avalon Pride’  qua smaak niet echt een hoogvlieger zijn (ik vind ze nogal melig), zijn de vruchten van ‘Benedicte’ onwaarschijnlijk lekker, beter dan sommige vruchten die je in de winkel koopt. Ze zien er ook geweldig uit, en zijn vrij groot. ‘Benedicte’ heeft enige resistentie voor krulziekte. Dit jaar was de plant enigszins aangetast, maar helemaal niet zoals de platte perzik en nectarine. Vorig jaar en ’t jaar daarvoor was er helemaal geen schade door krulziekte. Een aanrader dus, de plant vinden is een uitdaging.

Raszuiver

Ik doe vaak heel wat moeite om een bepaalde selectie van een plant vast te krijgen, zowel in de siertuin als in de fruittuin. Sommige mensen reageren dan wel met “Een framboos is toch een framboos” maar de waarheid is heel wat ingewikkelder. In de winkel liggen ‘Granny Smith’, ‘Jonagold’ en ‘Pink Lady’ toch ook apart, terwijl dat allemaal appels zijn? Er zijn vaak belangrijke verschillen, zowel qua vruchten als qua groei. Ik mag dan 8 verschillende rode frambozenrassen en 10 braamrassen in de tuin hebben staan, ik denk dat ik het merendeel herken op zicht en smaak. Wanneer je planten aankoopt, vertrouw je erop dat de leverancier je het juiste plantgoed aflevert. En dat is niet altijd een sinecure, want we weten allemaal dat het heel wat organisatie vraagt om de verschillende variëteiten doorheen heel het proces te scheiden. Wanneer Boomkwekerij ‘De Linde’ hier indertijd 40 laagstamfruitbomen afleverde, elke boom voorzien van een etiketje met de naam, kon ik niet anders doen dan vertrouwen dat die etiketten correct waren aangebracht en erop vertrouwen dat de kwekerij …

Druivenoogst

Dit week-end werden de eerste druiven geoogst, alle rassen rijpen ongeveer gelijktijdig af. Beide witte rassen, Arolanka en Arkadia, zijn geweldig goed: lekkere zoete bessen en vooral Arkadia met flinke trossen van méér dan 1 kg. Bij de blauwe rassen oogstte ik zowel bij ‘Isabella’ als ‘Kodrianka’ een eerste tros. Terwijl Kodrianka net zoals vorig jaar goed tot uitstekend smaakt, valt Isabella wat tegen: de druif smaakt helemaal niet naar druif en de schil is vrij dik. Dat maakt de bes niet slechtsmakend, het is vooral een onverwachte smaak, net zoals bij ‘Glorie van Boskoop’. De bessen van Isabella zijn wel erg groot.

Perzik ‘Benedicte’

Mooie perzik, niet? Ik kan zelf haast niet geloven dat dat ding dus uit mijn tuin komt. Vers van de boom. Ik was zo enthousiast dat ik ze zelfs iets te vroeg heb geplukt. De tweede ga ik dus nog enkele dagen laten verder rijpen 😉 Vandaag was de perzik wél klaar voor consumptie. De driekoppige jury vond de perzik erg lekker. Sappig en zoet, ik durf stellen dat ze zonder twijfel beter smaakt dan de perzikken die je in het grootwarenhuis koopt. Volgend jaar meer van dat.

Verbanning

‘t Is niet al ‘peis en vree’ in de Fruitberg. Fruitstruiken en -bomen die onvoldoende presteren worden zonder genade vernietigd ende verwijderd. Dat kan dan zowel betrekking hebben op ziektegevoeligheid, smaak van de vruchten, productiviteit,… Zo viel dit week-end het doek over de “Buckingham Taybes”. Dit is de stekelloze variant van de ‘Medana Taybes’ en is op alle vlakke inferieur aan de Taybes: kleine miezerige vruchten, weinig groeikracht, afbrekende takken. Gezien de vreselijke stekels op de echte Taybes zou een goede stekelloze variant nochtans een zegen geweest zijn. De plant zal plaats maken voor de “Loganbes”. Zo staan de drie meest bekende braambozen op een rij in de tuin (Logan – Boyson – Taybes). Ik lees redelijk veel gemengde beoordelingen over de smaak van de Loganbes, maar ik ga nu toch zelf een oordeel vellen. Verder worden ook de aardbeien ‘Lambada’ en ‘Polka’ geschrapt. ‘Lambada’ ondanks de uitzonderlijk goede smaak van de vruchten, maar de planten lijken erg ziektegevoelig en bijna alle vruchten hebben last van meeldauw. ‘Polka’ omdat ik de smaak en vooral de …

Ojeblanc

Zwarte bessen zijn zwart. Logisch. Maar toch staat hier één zwarte bes die niet zwart is, ‘Ojeblanc’. De plant die ik twee jaar geleden kocht was erg klein, en dus heb ik pas nu voor ’t eerst rijpe vruchten. De bes is transparant, een beetje groenig. Wanneer de bes rijp is kan je de pitten zien zitten. De smaak is zachter dan de smaak van een echte zwarte bes, en dus aangenamer om vers te eten. Een meevaller dus. Al vallen de bessen wel erg makkelijk af wanneer ze rijp zijn. En het lijkt ook wat minder smakelijk.