de Fruitberg

Zeisen

Ik herinner me het nog goed, de zeis die thuis in het werkhok hing. Ik heb er zelfs enkele keren mee proberen te werken, maar dat lukte van geen kanten. Wanneer mijn vader er mee werkte (dat gebeurde zelden), was het zwoegen, alsof hij een zich met groot kapmes door de brousse heen hakte.

Toen ik Annetanne”s topic las over zeisen, wekte dat onmiddellijk mijn interesse. Vooral het leuke filmpje, al heb ik niet de behoefte om te gaan racen. ’t Leek me wel een manier van werken die meer genietbaar was.

Nu de bloemenweide ingezaaid is, was het dan ook tijd om ‘er’ werk van te maken. Vorig week-end organiseerde Terra-Tools een cursus ‘Zeisen in Tienen’, een erg fijne en leerrijke opleiding in ’t afstellen van de zeis, het zeisen zelf , het wetten en het haren. Na de cursus schafte ik me de hele mik-mak aan, haarde ik mijn nieuwe zeisblad en begon ik er thuis ook aan.

Het resultaat na het oefenen gisterenavond

De bloemenweide, nog in volle glorie, nu maaien zou écht zonde zijn. Maar achteraan in de tuin is ook nog een veldje dat al meer dan een maand niet meer gemaaid werd, en daar oefende ik gisteren gretig op. En ook vandaag, want de bedoeling is nu af en toe een beetje te zeisen om zo de juiste beweging volledig onder de knie te krijgen.

De situatie vandaag, na 5 minuutjes oefenen

Eens je dat zeisblad scherp zet, en met de juiste beweging (ik had er de dag van de cursus nog wat problemen mee, maar nu gaat het erg vlot) is dat zeisen een absoluut kinderspel. Een aanrader, voor iedereen van 7 tot 77 :-). En aangezien het geen lawaai maakt kan je het doen waneer je wilt (ook zondagmorgen om 07h00).

Rare jongens, die tuiniers

Pluviometer vol…vandaag viel er (sinds middernacht) volgens een weerstation hier 10 km vandaan niet minder 35,6 mm regen (om 21:00 uur).

Na meer dan twee maanden ‘goed’ weer en erg weinig neerslag, is enkele dagen met buien blijkbaar voldoende voor de modale Vlaming om in allerijl een Last Minute richting “de zon” te nemen.

Platgeregende zonnebloemen, een jaarlijks wederkerend fenomeen

Mij hoor je niet klagen over dit weer. Ik ben tevreden. Sinds zaterdagmorgen verwelkomde de Fruitberg al meer dan 70 mm hemelwater.

Na de ronduit belachelijk droge maanden maart, april en mei (in april en mei samen viel er hier nog geen 50 mm) zijn deze buien meer dan welkom. De bodem is bij deze opnieuw helemaal verzadigd, en op onze zware leemgrond profiteren we daar minstens één maand van.

Ook de bloemenweide is helemaal platgeregend

De regen zorgt er ook voor dat de regenwaterputten op enkele dagen bijna vol zijn.

Er zijn hier en daar wat planten omgevallen door de regen, maar daar maak ik me nu eens geen zorgen over. Terwijl ik dit bericht schrijf hoor ik dat er een aantal scoutskampen worden ontruimd wegens wateroverlast. Ik besef dat zoveel regen niet voor iedereen ideaal is. Maar de Fruitberg (en de natuur) kon die regen best gebruiken.

Geen kers op de taart

Maar toch best te pruimen (ook zonder pruimen).

Eerste Gezicht Jaargang 2 / Juli

Het is vandaag 1 Juli, het moment om jullie een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht voor te schotelen, een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De meeste bloggers zijn er begin 2014 (of vroeger) mee gestopt, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een leuke time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen.

Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.

Voortuin.

Op dit ogenblik eist de Verbena bonariensis het leeuwendeel van de aandacht op. Voor de venster groeien zonnebloemen, dat was helemaal niet gepland, niet al te fanatiek wieden heeft zo zijn voordelen, denk ik dan.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

Ook in de nectartuin komt langzaamaan volop in kleur. De hoek links is een paars/roze hoek die nu volop in bloei komt (niet helemaal zichtbaar op de foto). ’t Blijft natuurlijk allemaal nog vrij iel, en de struiken die moeten zorgen voor wat verticale elmenten moeten nog groeien, maar dat zal de komende jaren wel in orde komen. Dit stukje tuin mist alleen nog enkele flinke pollen ‘Delphinum’.

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

De Verbena bonariensis belemmert het zicht een beetje. Links zie je een deel van de gele Ligularia-bloemaren en daarachter staat Gaura in bloei.
En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Geel en oranje. ’t Waren niet direct mijn favoriete tuinkleuren. Maar er zijn toch heel wat mooi gele en oranjekleurige planten. Die heb ik dus allemaal samengepakt in één border, met de originele naam ‘Gele border’. Ik vraag me al sinds het bijsturen van het tuinplan of het wel een goed idee is. Of het wel gaat werken. Of het geen kakafonie van kleuren gaat worden. De planten gaan zelf in ieder geval over tot de aktie om me te antwoorden: ze komen in bloei. Individueel kan ik de huidige bloemen allemaal best pruimen, tot hiertoe kan ik absoluut leven met het resultaat. Over enkele weken staat de Hemerocalis, de Helianthus ‘Lemon Queen’ en Cephalaria gigantea ook in bloei, en ik hoop dat ik dan hetzelfde gevoel hou.
Het gazon moet eens een beurt krijgen op de foto. Maar dat is na de fotosessie in orde gebracht.

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

Er is veel euh… schaduw in de schaduwtuin. En een hangmat. Het is zalig om er te vertoeven op een warme zomerdag.
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Terwijl de peren en pruimen rijpen (en de appels ook, maar die zie je niet op de foto), wordt ~~het gras~~ de klaver ook steeds hoger. Eén dezer moet ik toch eens het grasmachine uithalen denk ik.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

De bloemenweide – vervolg

De bloemenweide-in-aanleg kon vorige week nog op heel wat scepsis rekenen onder de bezoekers. Zo hoorde ik enkele vrienden van mijn jongste zoon ‘onkruidweide’ zeggen. ’t Zijn pubers, ’t is ze vergeven.

Op een week tijd is alles nu volop in bloei gekomen. En ben ik tevreden over het resultaat. Niet alleen omdat het eenjarige bloemenmengsel erg mooi is (’t is eigenlijk zonde dat die bloemenakker-eenjarigen over enkele jaren moeten wijken voor de vaste planten in de bloemenweide) , maar ook omdat ik nu toch heel wat vaste planten begin te herkennen in de weide. Hier en daar staan zelfs enkele van die vaste planten in bloei (en dan niet alleen de niet zo lang geleden aangeplante vaste planten).

Aan de hoogte van het loof is wel duidelijk te zien dat de grond nog veel te rijk is, maar door dat weelderig groeiend loof te maaien en af te voeren zal het verarmen van mijn rijke grond eindelijk starten.

We gaan in ieder geval nog enkele weken wachten met het maaien, en ondertussen genieten van ’t uitzicht én volgend week-end een cursus ‘Werken met de Zeis’ volgen. Na die opleiding ben ik een zeismoloog en zeismofiel. Dat zeisen is nog zoiets waar veel mensen smalend over doen, dat is toch iets voor échte alternatievelingen… “Er bestaan tegenwoordig ook bosmaaiers” Maar ik kijk er naar uit, naar dat zeisen.

Ik had er nooit bij stilgestaan dat klaprozen zo’n insectenlokkers waren. Alle bloemen krioelen van de zweefvliegen, solitaire bijen en hommels

Arti-schok

Prachtig, niet?

Ik heb nog steeds geen Artisjok geoogst. Dus geniet ik (en de bijen) wel van de prachtige bloemen die nu één voor één lanzaam opengaan. Ik ga de plant wel geen zaad laten zetten, zodat hij bloemen blijft aanmaken :-).

Micro-zicht – Juni

Een tijdje geleden lanceerde Zem haar eerste ‘bodemzicht‘. Iedere maand een foto van een m² tuin, om de evolutie doorheen het jaar op te volgen. In tegenstelling tot het Eerste Gezicht geen wijds beeld van de tuin, maar de evolutie van een klein stukje tuin. Een knap idee, en dus treed ik met plezier in haar voetsporen. Ik pas het wel lichtjes aan voor mijn tuin, het stukje dat ik toon is de pioenenborder van de voortuin, ongeveer 6m² groot.

De foto’s komen deze maand erg laat in de maand, omdat ik beslist heb te fotograferen na het snoeien van de taxushaagjes. En dat snoeien van de taxus moest wachten op de vergrootdehoop-actie. Ondertussen is alle taxus gesnoeid, mijn bijdrage aan de hoop is eerder symbolisch dan structureel : 65 liter snoeisel. We troosten ons met de gedachte dat vele kleine één grote maken, en vanaf volgend jaar moet ik zowiezo 5 x zo veel planten snoeien.
Maar goed, terug naar het onderwerp. Microzicht van de pioenenborder. Met die snoeibeurt zijn de haagjes nog niet perfect, maar ze zijn in ieder geval al iets minder rommelig.
De border staat er nu erg kleurrijk bij. Zelf de klimroos die ik nog eind april aanplantte staat nu in bloei. De andere planten in de linkerzijde laten wel nog op zich wachten (Penstemon en Digitalis), maar die zijn nog niet zo lang geleden aangeplant.
Ben ik dan tevreden met het resultaat? Niet echt. De Verbascum chaixii staat teveel op een lijn, dat doet lang niet natuurlijk aan. Er moet dus nog wat gesleuteld worden aan dit stukje tuin. Verder kan ik er best mee leven.

Bij

Pol, de buurman van mijn ouders, had 6 bijenkorven. In de ouderlijke tuin krioelde het dus steeds van de honingbijen. Nogal logisch, wanneer er 100 000 bijen op 300 meter afstand wonen. Vandaar dat mijn referentiekader voor het aantal bijen in de tuin waarschijnlijk enigszins vertekend is. Maar ze waren de voorbije jaren zo goed als afwezig in de Fruitberg.

Daar komt toch enige verandering in. Ik zie nu voortdurend honingbijen in de tuin. Lang geen hoeveelheden die de vergelijking kunnen doorstaan met de ouderlijke tuin. Maar mijn buurman is duivenmelker, geen imker. Een bewijs dat het aanplanten van enkele bloemen in de tuin al een positieve impact heeft .

Gek genoeg vliegen de bijen voornamelijk op Verbena bonariensis, terwijl ze het grote klaverveld in de achtertuin volledig lijken te negeren. Terwijl die laatste in theorie een betere drachtplant zou zijn. Ik vermoed dat mijn bijen ongeletterd zijn 🙂

Combinatie

De kleuren zijn een beetje flets op de foto, door ’t felle zonlicht. Maar deze plantencombinatie staat me echt wel aan. Campanula ‘Prichard’s variety’, Salvia nemorosa ‘Mainacht’, Agastache ‘Blackadder’, Geranium ‘Patrica’ en Verbena bonariensis. De planten werden bij mekaar gezet en ’t resultaat overtreft mijn verwachtingen. ’t Enige wat me stoort in deze compositie is het kleurverschil tussen de verschillende Campanula planten. Maar ’t kan ’ t plezier van de leuke compositie wel niet te niet doen. ’t Is net dit soort resultaten waarvoor je tuiniert.

Nog wat meer fruitberichten

Ondertussen kan ik iedere dag met gemak 1-2 liter kleinfruit plukken in de fruitberg. Nu de braambozen langzaam aan op hun einde lopen, is er voldoende ander fruit om hun plek in te nemen.