Voor de tweede maand op rij nomineer ik een aster. Terwijl vorige maand de laaggroeiende Aster dumosus aan bod kwam, was het nu lang kiezen tussen twee asters, die pas sinds begin oktober echt in bloei zijn gekomen.
Aster laterifolius is een geslacht van eerder kleinbloemige asters, afkomstig uit de Verenigde staten, Bij de recente aanpassing van de nomenclatuur voor asters is deze naam gewijzigd naar Symphyotrichum lateriflorum. In de Fruitberg staan Aster laterifolius ‘Chloë’. De planten is hier een ware trekpleister voor bijen, zweefvliegen en hommels. Ook vlinders foerageren geregeld op deze planten, alhoewel ze toch een voorkeur hebben voor Aster novae-angliae “Barr’s Pink”. De planten hebben vrij weinig last van meeldauw (maar zijn wel niet helemaal meeldauwvrij). De plant vormt erg stevige scheuten die – in tegenstelling tot zoveel ander Asters – mooi rechtop blijven.
Aster turbinellus schafte ik me vorig jaar aan als vervanger van Aster ‘Little Carlow’. Deze plant is net als Aster laterifolius afkomstig uit de Verenigde staten, meer bepaald uit Missouri. Ik kocht me naast de species Aster turbinellus ook Aster turbinellus ‘El Fin’ aan, de laatste is een introductie van Jan Spruyt. Terwijl de plant minder leven lijkt aan te trekken dan Aster ‘Chloë’ en Aster ‘Barr’s Pink’, zou ook deze een goede drachtplant zijn. Persoonlijk vind ik ‘El Fin’ de mooiste aster in mijn tuin; een combinatie van bloemkleur én de fijne bloemvorm. Bovendien is deze plant echt volledig meeldauwvrij. Toch zijn ook deze planten niet helemaal vrij van problemen: de takken zijn vrij bros en breken erg makkelijk af wanneer je in de buurt van de plant wiedt. Bovendien hebben deze planten wél de onhebbelijke gewoonte om om te vallen, zodat enige ondersteuning vereist is. Maar deze nadelen vervagen in ’t licht van de schoonheid van deze plant. En daarom is Aster tubinellus ‘El Fin’ deze maand mijn plant van de maand.
de Fruitberg 