Als een goede tuinier geduld moet hebben, dan mis ik misschien één eigenschap om een écht goede tuinier te zijn. Eigenlijk wil ik het liefst van al onmiddellijk resultaat zien.
Bijna vier jaar geleden zocht ik wat informatie over winterbloeiers. Eentje die vaak wederkeert is Chimonanthus praecox. Je leest op internet enkele beschrijvingen (winterbloeiend, heerlijk geurend) en je moet dat dus hebben. Zo gaat dat nu eenmaal. Geen probleem, want toen had ik nog 10 a tuin om aan te planten. Ik vond de plant ook onmiddellijk terug in meerdere catalogi. Bij de boomkwekerij die ik enkele weken later bezocht stond de plant in de catalogus maar ter plekke was de plant onvindbaar. Toen ik om informatie vroeg bleek dat ze hem niet ter plekke in voorraad hadden maar wel in een kweekserre. “Als U wilt, laat ik er eentje halen, duurt ongeveer 15 minuten”. 15 minuten geduld, in zo’n geval? Geen probleem!
Een kwartier later kwam een medewerker van de boomkwekerij met een struikje af, zonder etiket. Niet direct een groot exemplaar, maar voor de vraagprijs had ik dat ook niet verwacht.
De voorbije jaren was het struikje gestaag gegroeid, maar zowel in ’t voorjaar van 2014 als dat van 2015 was er geen bloem te zien. Alle andere aangekochte winterbloeiers toonden zich wel van hun beste kant. En dus begon ik te twijfelen, zou het wel de juiste plant zijn? Hij was niet gelabeld toen ik hem kocht, en een vergissing is snel gemaakt…
Ik had me voorgenomen om tijdens de open tuindag bij Ludo vorig jaar (die ook een exemplaar heeft) eens te kijken hoe de struik er uitziet, maar vergat dat tijdens mijn bezoek. Eigenlijk was ik me stilaan aan ’t afvragen of ik de struik niet zou rooien indien hij dit jaar niet zou bloeien. Dat Chimonanthus praecox niet echt goed bloeit na een koude zomer en na strenge vorst, dat had ik gelezen, maar de zomers waren heet en redelijk droog en de winters met vakantie op de Noordpool de laatste twee jaren.
Maar begin december zag ik dat het een gebrek aan geduld van mijnentwege was, want mijn struik maakte duidelijk bloemknoppen aan. Sinds eind december bloeit de struik. Echt uitbundig is die bloei niet, maar alle begin is moeilijk, denk ik dan maar. Wat me wel een beetje tegenvalt is de geur, die ik niet zo overdonderend vind als overal beschreven. Lekker, maar lang niet zo krachtig. Geef me dan toch maar een Lonicera fragrantissima, die je echt van meer dan 5 meter afstand ruikt en een iets lekkerder parfum heeft.
De foto dateert van voor de sneeuw van gisteren en vandaag, dus ik vermoed dat ik tot volgend jaar zal moeten wachten voor verdere bloei. En ik ben tevreden, toch de juiste plant.
de Fruitberg 