Fotoverhaal van de week 15: Streetview

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren. Hier vind je meer info.

Volgens mij is deze foto in een zijstraat van een winkelstraat in Gent genomen. Een ‘trompe d’oeuil’, zouden tuiniers zeggen. Waarom is de linkse nis niet ingevuld? Was dat nog gepland? Had de opdrachtgever verkeerd geteld?

Ik vindt het in ieder geval een sterk beld. Eentje dat zwart-wit lijkt, terwijl het toch een kleurenfoto is.

Hip Hip Hoera!

Op 4 april 2012 plaatste ik mijn eerste post op mijn blog. Ondertussen schrijf ik hier al 4 jaar flarden tekst over mijn tuin neer. Hoewel de eerste berichten niet direct veel volk lokten, komen hier tegenwoordig heel wat mensen over mijn digitale dorpel, en heb ik meer dan 200 volgers.

Ik dank U allen voor de fijne commentaar de voorbije jaren, we gaan er nog enkele jaren bijdoen.  ’t Zou fijn zijn als jullie ook dan nog eens aan mijn digitale deur komen kloppen, en af en toe reageren op mijn brouwsels.  Zelf kijk ik niet meer naar mijn statistieken. ’t Is de interactie met de anderen die het zo leuk maakt, vind ik.

Eerste Gezicht Jaargang 4 / April

1 April 2016. Tijd voor ons maandelijks overzichtje.

Voortuin.

De voortuin ziet er nog altijd vrij winters uit, maar is ondertussen al grotendeels opgekuist. De eerste botanische tulpjes staan in bloei, en rechts, uit beeld, trekken een 200 tal Narcissus x odorus de aandacht.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

In de nectartuin is er zo goed als geen kleur te bespeuren. De Crocussen zijn net uitgebloeid, de abrikozenbomen staan wel volop in bloei. De huidige weersverwachtingen doen vermoeden dat we ook dit jaar heel wat abrikozen kunnen oogsten.

Voor meer kleur is het nu wachten op de akeleien, damastbloemen en de koekoeksbloemen. Mensen met een opmerkzaam oog zien ook dat de linkerzijde van deze tuin al grotendeels opgeruimd is, de rest van dit stuk tuin is voor vandaag gepland.

Het nieuwe insectenhotelletje valt ook redelijk flink op.

Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Ook rond het terras is al één en ander opgeruimd. Ook hier is de kleur verborgen voor de lens van de camera (aan de achterzijde van het terras staat de plant van de maand maart in bloei). De borders rond het terras zijn ook al opgeruimd

En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Ook dit beeld is nog erg somber, en geeft weinig lentegevoel. Ik ben zelf in ieder geval enorm tevreden dat de Tetradium danielli (bijenboom) de winter zonder kleerscheuren is doorgekomen, ik moet wel nog eens iets doen aan dat kale vlak gras rondom de boom.

http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

De bladeren van de notelaar liggen hier nog heel even. Hier en daar komt een hostaneus piepen, ondertussen zorgen de narcissen voor wat paastinten.
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

De perelaars en pruimelaars zullen de twee komende weken in bloei komen. Ik zie op zowat alle pruimenbomen heel veel bloesemknoppen… Verder is de nieuwe kersenkooi ook duidelijk zichtbaar op de foto.
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Fotoverhaal van de week 14 : Nathalie

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info.

Tot nu toe nog geen enkel portret geplaatst hier. Daarom tijd voor een eerste portret. Met dit model trok in naar Huis De Potter, een kostuumwinkel in Brasschaat. Een hele dag foto’s maken, kledij en rekwisieten te over om uit te kiezen. Normaal maak ik foto’s van mensen op momenten dat ze dat niet in de gaten hebben. Als iemand poseert, fotografeer ik niet, dan is de naturel van de foto weg.

Maar hier dus werken met een model, die je instructies geeft. Deze foto is genomen met natuurlijk licht van het venster aan de linkerzijde van het model, en een lichte invulflits aan de rechterzijde van het model, om de schaduwen wat te verzachten. Ik hou vooral van de sombere expressie van dit model, dat was het opzet van deze foto.

Poseren is iets wat niet iedereen even goed in is. Zo heb ik enkele keren met meerdere modellen gewerkt. Voor je echt foto’s hebt gemaakt met/van hen, springt er meestal wel ééntje uit qua schoonheid. Maar dat wil niet zeggen dat zij het model is waar je de beste foto’s van maakt. Naturel overkomen in een studio of setting is niet iedereen gegeven.

Na enkele ‘portretsessies’ ben ik ook met dit soort fotografie gestopt, wegens geen tijd. Afspraak maken met model, geschikte plaats en enscenering vinden,…  Maar ’t was wel leuk werken.

p623090193-5

Plant van de Maand Maart 2016 : Pulmonaria

Ik ga dit jaar gewoon verder met het thema “Plant van de maand”, want het is niet zo dat er iedere maand maar één plant is die hier opvalt. Je zou kunnen stellen dat dit jaar een stel “tweede keuze” planten in dit thema aan bod zullen komen, maar niets is minder waar. Vorig jaar heb ik vooral aandacht besteed aan vrij algemene planten, dit jaar laat ik de beschikbaarheid geen belet zijn om iets anders aan te duiden. Dat wil niet zeggen dat alle planten dit jaar zeldzame planten zullen zijn.

Ik bedacht me zonet dat ik nog een plant van de maand maart moest aanduiden. Door de koude winters van de voorbije weken is de groei van heel wat planten stilgevallen. En dan wordt het nomineren van een  plant een pak moeilijker, want er staat eigenlijk erg weinig in bloei. Sommige planten hebben voor die koude periode  gebloeid (zo waren onder meer de krokussen vroeg dit jaar). De andere planten zijn dan weer een beetje naar achter geschoven en lijken nog een weekje nodig te hebben om van start te gaan.

Maar het longkruid staat hier wel volop on bloei. Ik schreef een jaar geleden nog een stukje over deze plant, dus ik ga er niet veel meer woorden aan vuil maken. Behalve dat het erg probleemloze groeiers zijn die ook in jouw tuin een plaatsje verdienen om de kille lente iets kleuriger te maken.

 

 

Schaalvergroting

Vorig jaar waren enkele insectenhotels redelijk volgeboekt. Tijd om nog wat extra ruimte te voorzien voor de solitaire bijen. Terwijl de metselbijen beginnen uit te vliegen legde ik gisteren de laatste hand aan die uitbreidingen.  Twee flink uit de kluiten gewassen hotels komen de anderen vervoegen. De vele grote bamboestengels in deze hotels zijn onder meer voor die metselbijen, uitstekende bestuivers voor fruit en kleinfruit.

Heel veel cynici geven aan dat in een echte ecologische tuin de dieren voldoende nestplaatsen vinden, maar terwijl mijn tuin niet direct de properste tuin van het westelijk halfrond is, zie ik dat de bezettingsgraad van mijn hotels erg hoog is, en dat die nestplaatsen dus wél in de smaak vallen. Bovendien vind ik zo’n hotel wel mooi. De meeste solitaire bijen vliegen maximaal enkele honderden meters op zoek naar een nestplaats / nectar, maar voor sommige kleinere soorten is dat nog aanzienlijk minder.

De meeste insectenhotels (ook de twee hotels op de foto’s van dit logje) voorzien alleen plaats voor stengelbewoners. Die leggen hun eieren in holle stengels en boorgaten van houtwormen. In België komen bijna 400 solitaire bijen voor en slechts 14% onder hen zijn stengelbewoners.

Het leeuwendeel (> 50% van de soorten) maakt hun nest in de grond/zand/leem/klei. Enkele open plekjes in volle zon is voor veel van deze diertjes voldoende, ook al zijn er soorten die alleen in een verticale wand willen broeden (de zogenaamde steilwandbewoners). Een talud uit zandleem of de zonnige flank van een holle weg zijn de habitat van deze bijen. Met de leembakjes probeer ik zo’n talud in ’t klein na te bootsen. Ze werden het voorbije jaar ook redelijk bezocht, maar de constructie van die eerste versie was niet vrij van ontwerpfouten. Op de tweede foto zie je trouwens in de achtergrond  zo’n leembakje, half leeggeroofd door een specht. De nieuwe leembakjes liggen nu te drogen, en hoop ik dit week-end een plaatsje in de tuin te geven. Volgende week vertel ik er meer over (als mijn opzet geslaagd is tenminste).

Alle insectenhotels worden aan de voorzijde afgespannen met mollengaas van 12 x 12 mm, dit om mezen, spechten en muizen te weren. Dat is nog een klusje voor volgend week-end.

Een klein aandeel van onze solitaire bijen (6%) maken knaagnesten: ze eten het merg uit houtstengels en leggen daar hun eitjes in.  Onder meer maskerbijen horen in deze categorie thuis. Een deel van deze solitaire bijen broeden in verticale takken, en laten het gemiddeld insectenhotel dan ook links liggen. Als experiment heb ik nu her en der enkele stengelbundels van vlier, framboos en vlinderstruik in de tuin opgehangen.

Onrechtstreeks voorzie ik met deze hotels ook broedplaatsen voor de parasieten onder de solitaire bijen (25%). Alleen voor hommels, bijen en wespen (wasnesten) en enkele échte specialisten (er is een solitaire bij die in slakkenhuisjes broedt) heb ik nog geen bijzondere voorzieningen getroffen.

Indien je zelf ook overweegt om een insectenhotel te bouwen, raad ik je aan dit uitstekende tekstje van AnneTanne eens te lezen.

Gevogelte

Gisteren en eergisteren was het een prachtig tuinweer, ondanks de voorspellingen. Zo worden de tuinklussen langzamerhand afgevinkt. De kippen die de voorbije weken lachten met het begrip kippenren, zijn sinds zaterdag opnieuw opgesloten in de vernieuwde vogelkooi. De vorige constructie was bezweken on ’t gewicht van de sneeuw. De kooi dient hier in eerste instantie om de kippen binnen te houden, maar ’t feit dat de kersen onder een net zitten is natuurlijk ook goed meegenomen. Groot was mijn verbazing toen de kippen vandaag opnieuw door de tuin wandelden, was ik gisteren vergeten de deur van de kippenren goed af te sluiten, dan kunnen de beestjes wel nog buiten natuurlijk.

Nu de kippen niet langer op stap kunnen, moet ik ze ook nog overtuigen om in het nachthok te gaan slapen. Want ze slapen nu met zijn vijven boven in één van de kersenbomen, en de takken daaronder hangen vol kippenstront. Morgennacht vang ik de kippen één voor één uit de boom. Ik plan ze dan te kortwieken en manu militari in het nachthok over te brengen. Ik hoop dat ze na enkele nachten dan spontaan terug het nachthok verkiezen.

Over ander gevogelte… De plek waar de voorbije weken gevoederd werd ziet er vreselijk uit , een jaarlijks ‘probleem’ dat over twee of drie weken vergeten is. Er zullen ter plekke wel wat gekke onkruiden opduiken, maar dat lost de grasmaaier wel op. De voedersilo’s zijn nu ook opgeborgen tot volgende winter, vogels voederen tijdens het broedseizoen wordt afgeraden door de Vogelbescherming.

En dat broedseizoen, dat zit wel goed. Voor het vierde opeenvolgende jaar broeden de boomkruipers onder ons dak. Ik vraag me af of dat nog steeds dezelfde vogeltjes zijn of dat anderen hun plekje hebben ingenomen. Gisteren merkte ik op dat er een boomklever onophoudelijk richting mussenhotel vloog. Boomklevers zijn geen holenbroeders, maar deze verkiest toch duidelijk een nestkastje. Wel erg leuk, aan de ene kant van de woning een nest van een boomkruiper, aan de andere kant een nest van een boomklever.

En ik bedenk me ook net dat ik me had voorgenomen alle vogelkastjes eens uit te kuisen, maar dat ben ik weer vergeten. Nu vind het te laat, ik wil de beestjes niet storen tijdens het broeden. Volgend jaar misschien?

 

Hakselen

In de Fruitberg wordt alle tuinafval benut. Het meeste afval komt terecht op de composthoop, de rest gebruik ik om te mulchen. Lange takken op de composthoop gooien heeft weinig zin. Het duurt niet alleen te lang voor ze composteren, ze maken ook het omzetten van de composthoop tot een zware karwei, omdat ze vast zitten onder een berg tuinafval, en ze los trekken met de compostvork vormt een aanslag op je rug.

Sids vorig jaar knip ik alle snoeiafval in kleine stukjes voor ik het aan de composthoop toevertrouw, met de snoeischaar. Maar dat is een vreselijk saaie en tijdrovende klus, zeker wanneer je net 50 frambozenstokken van 2 m hoog gesnoeid hebt.

Daarom plan ik al even de aanschaf van een hakselaar, zodat ik alle snoeiafval in een handomdraai tot kleine snippers zou kunnen herleiden. Het maakt het omzetten van de composthoop tot een veel lichtere klus worden, en bovendien kan ik een goede menging van grasafval en houtsnippers verzekeren, waardoor het composteren een pak sneller verloopt.

Gisteren schafte ik me dit oranje gevaarte aan. Duur, maar wel 100% made in Belgium en van topkwaliteit. Dat mag dan wat meer kosten, vind ik. Op een uurtje tijd heb ik enkele kruiwagens in mootjes gehakt, best wel een leuke activiteit. Mijn composteringsstijl is anders als die van zem, maar gezien de volumes tuinafval (> 10m³ per jaar) moet ik wel zorgen voor een snellere compostering,  Deze bruine snippers zal ik de komende maanden mengen met het gazonafval om te composteren, of aanwenden als mulchlaag op andere plekken.