de Fruitberg

Bouwplan compostbakken

Enkele dagen geleden vroeg Claudia me of ik geen bouwplan van mijn compostbakken kon bezorgen. Bij deze het bouwplan achter deze link. Ik heb het dak en de uitneembare voorzijde (dus alles wat ik kan verwijderen) in het oranje gekleurd. Er is een tekening zonder en één met dak.

Nog enkele tips/opmerkingen:

De achterzijde van de compostbakken zijn gemaakt uit lange planken die over de hele lengte doorlopen (enfin, twee lange planken, ik vond geen planken van 5,60 m), dat maakt het geheel wat strakker
De balken zijn formaat 70 x 70 mm, de planken 13 mm dik en 110 mm hoog.
De grootte van de bakken kan je persoonlijk aanpassen. Ik heb mijn bakken niet zo lang geleden vergroot naar 1,40 lang, 1,0 m hoog en 2,4 m diep
Het dak bestaat uit drie delen, de latten aan de onderzijde van het dak lopen een beetje verder door, zodat het dak wat stabieler ligt (je wilt niet dat zo’n dakdeel tijdens een stormpje op reis vertrekt). Zie ook naar het bouwplan onderaan voor meer duidelijkheid.
De uitneembare panelen aan de voorzijde bestaat uit drie aparte delen (steeds twee planken).
Die uitneembare panelen glijden tussen de twee balken vooraan. Zorg dat je die niet te ver van mekaar zet zodat de drie panelen op mekaar staan, en niet naast mekaar vallen
Ik heb de tekeningen voorzien met dak en zonder dak. Ik hoop dat het een beetje duidelijk is

Samen met de foto’s in het originele berichtje denk ik wel dat je aan de slag kan! Een bouwplan in stappen vind je hier. Succes. Indien er alsnog iets niet duidelijk is, hoor ik het wel. Ik hoop ook dat er geen fouten En indien iemand met deze plannetjes aan de slag is gegaan, wil ik graag het resultaat zien.

Waarom 4 bakken? Het geeft je wat meer flexibiliteit om om te zetten. En het geeft me meer volume, zonder 2 x 3 bakken te moeten neerplanten. Hieronder het bouwplan, maar ik denk dat het allemaal beter te zien is wanneer je het document download, en dat doe je dus hier..

Fotoverhaal van de week 10: De laatste foto

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een (kort) verhaaltje erbij. Hier vind je meer info.

Deze week nog eens een foto uit Leuven. Dit is één van de laatste foto’s van mijn laatste nachtelijke fotouitstap. Terwijl ik foto’s van Fonske ben aan ’t nemen, met op de achtergrond het stadhuis van Leuven met kerstverlichting, komt een groep jongeren bij me staan. Ze vragen me eerst of ik een professionele fotograaf ben (niet dus), en willen daarna weten wat mijn fotomateriaal kost. Ik antwoord dat ontwijkend, met een boutade ‘Meer dan dat mijn vrouw denkt dat het kost’. Het is die avond nog niet zo laat, in de kerstperiode, dus er is nog wel behoorlijk wat volk op straat. De jongeren blijven nog wat hangen. Ik blijf nog wat verder fotograferen, om niet te laten zien dat ik me niet op mijn gemak voel, en stap nadien terug naar ’t station.

Maar wanneer ik in de trein richting Tienen zit, besluit ik dat ik geen zin meer heb om met zo’n duur materiaal ’s nachts op mijn eentje door de stad te lopen.

De foto misschien ook nog even? Fonske komt waarschijnlijk nog terug in deze serie, ik heb er echt ettelijke foto’s van genomen. Dat heeft waarschijnlijk te maken met ’t feit dat ik enkele jaren in Leuven heb gestudeerd.

De belichtingstijd is zo ingesteld dat mensen op de achtergrond vervagen maar niet helemaal verdwijnen.

Narcissus jonquilla

In de categorie ‘Klein maar fijn’, de kroonblaadjes zijn ongeveer 1 cm hoog.

Eerste Gezicht Jaargang 4 / Maart

1 maart 2016. Dit jaar is weer aan een rotvaart van start gegaan.

Voortuin.

Op de foto ziet de voortuin er erg doods uit. Wanneer je de borders wat beter bekijkt, zie je hier en daar wel een bloeiend krokusje, en ’t loof van de Narcissen dat overal opschiet. Ook sommige vaste planten beginnen vol goede moed aan ’t nieuwe jaar.

Begin april zou hier toch al wat meer leven moeten te zien zijn.

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

De nectartuin is nu helemaal doods. Ook hier zie je al enkele vaste planten zich voorbereiden op 2016, maar van bloemen is hier geen spoor. ’t Bladgroen beperkt zich tot wat onkruid (gras) en de taxushaag.

Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Het terras en de vensters zijn netjes gepoetst. Verder is er ook hier weinig pret te beleven.

En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning
In ’t gazon zorgen een hondertal krokusjes voor wat kleur, maar op de foto zjn die niet te zien. Misschien over enkele jaren, wanneer ze allemaal flink gegroeid zijn.

http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

Sneeuwklokjes en narcissen brengen wat leven in de schaduwborder.
Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Ook hier valt nu niet direct veel te beleven.
Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Crocus ‘Yalta’

Dit krokusje staat nu in bloei in de voortuin. Het verhaal achter deze hybride vind ik erg leuk. De catalogus van PCNijssen vertelt : “Vernoemd naar de plaats Yalta op de Krim, omdat het zaad waaruit deze schoonheid is geselecteerd, door Janis Ruksans was ontvangen van de botanische tuin Nikitsky in Yalta. Het zaad was afkomstig van een C. tommasinianus die vrijwel zeker op een natuurlijke manier gekruist is geweest met een Nederlandse C. vernus.”

Het fijne aan cultivars dat je enkele trekjes van beide ouderplanten terugvindt. in dit geval is dit duidelijk het geval voor de bloemvorm.
De twee-tonige bloemblaadjes maken dit plantje een erg leuke aanvulling op de andere krokussen in de tuin.

Plant van de Maand Februari 2016 : Sarcococca hookeriana

Zoals ik vorige maand al heb aangegeven, ga ik dit jaar gewoon verder met het thema “Plant van de maand”. Terwijl de maand februari erg triestig en druilerig was, staan er toch enkele planten om aandacht te schreeuwen in de tuin.

En ook al besprak ik deze plant al een jaar geleden, toch kies ik voor de Vleesbes, Sarcococca hookeriana. De plant groeide de voorbije jaren gestaag uit tot mooie, bossige struikjes die heel februari in bloei staan. De geur is duidelijk waarneembaar, maar vind ik absoluut niet geweldig. Als je een geurende voorjaarsbloeier zoekt die lekker ruikt, ben je volgens mij beter af met Lonicera fragrantissima (die hier nu al vier maand onophoudelijk in bloei staat), Daphne bohlua of een Toverhazelaar (Hamamelis) aan. Hamamelis zou ook een prachtige keuze zijn als plant van de maand, maar doet het op de zware leemgrond alhier niet zo goed.

Een jaar geleden schreef ik dat de plant in ’t Engels ‘Sweet Box’ wordt genoemd, zoete buxus, en dat dat ver gezocht is. Maar wanneer je de plant van wat dichter bekijkt, zijn er toch enkele gelijkenissen. Zo hebben de bloemen, net als bij Buxus, geen kroonblaadjes, en zijn ze herleid tot het strikte minimum: meeldraden en stijlen. De plant hoort ook thuis in de familie van de Buxaceae. Er is dus wel degelijk verwantschap, maar dan niet direct qua uiterlijk..

Sarcococca is een erg goede drachtplant, en zou op warme winterdagen als een magneet zijn voor bijen. Maar zoals al vaker aangegeven, bijen hebben we hier niet in de tuin, dus dat kan ik niet bevestigen of ontkennen. En toch is dat de reden waarom ik hem nomineer als plant van de maand. Want een echte schoonheid is het niet volgens mij.

Fotoverhaal van de week 09: Sesam open U

Wanneer je door mijn collectie van foto’s blaadt, valt het vrij snel op. Ik heb iets met deuren. Liefst deuren met een bijzonder patina. Verweerd door de tand des tijds, deuren die al jaren geheimen binnenshuis houden en ongewenste gasten buiten houden.

Zeg nu zelf, een huis, en zeker de gevel, staat of valt met zijn voordeur. Wat zou een rijzig herenhuis zijn zonder een brede sjieke, dubbele deur? Een kasteel zonder groot smeedijzeren hekken? Een gevangeniscel zonder deur?

Wanneer ik op reis ben, maar ook op eender welke fotoshoot die ik maak, fotografeer ik wel ergens een deur. Dit slachtoffer kwam ik tegen in Leuven. Een oude deur, afgeschuurd om een likje verf te krijgen. Persoonlijk denk ik niet dat die deur er met een lik verf beter gaat uitzien. Integendeel. De lik verf, die nu al lang enkele jaren over deze opgeschuurde deur is aangebracht, zal dan wel een ‘nettere’ indruk nalaten, maar veel minder karakter hebben.

Fotoverhaal van de week 08: Blauw Blauw Blauw

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren,. Hier vind je meer info.

Enkele weken gelden schreef ik al over het blauwe uurtje. Op deze mooie lentedag liep ik rond door een stad, vlakbij mijn geboortestek. Niet ver weg, en tot dan toe alleen maar ’s nachts bezocht om ‘op stap te gaan’, of om, tot mijn twaalfde, naar de tandarts te gaan. Ik woon nu op meer dan 80 km van dat stadje, en kom er alleen om één van mijn broers te bezoeken, die er al enkele jaren woont. Ik heb nooit een band met die stad gehad.

Maar toch, tijdens de ontdekking van de stad bij klaarlichte dag werd duidelijk dat ze best een bezoekje waard was. Zoals steeds bleef ik er rondslenteren tot aan de schemering, en mijn geduld werd die dag beloond met een erg mooie blauwe lucht. Bovendien was het ook perfect windstil, wat heel heldere reflecties in ’t water opleverde.

Met een digitaal fototoestel is het nemen van zo’n foto eigenlijk kinderspel. Een stevig statief en een remote camerabediening, meer heb je niet nodig. En je hebt zo goed als onmiddellijk feedback via het LCD. Eerlijk gezegd mist dit soort fotografie daarmee ook wat van zijn charme. Ik herinner me fotoavonden in Praag, met een oude reflexcamera (Fujica), een externe lichtmeter en filmrolletjes. Eerst met de lichtmeter bepalen welke sluitertijd je moet hanteren, de foto’s maken en dan nog minstens een week wachten tot dat je het resultaat te zien kreeg. Soms was dat resultaat ontgoochelend, maar dat werd dubbel en dik goedgemaakt door de geslaagde foto’s die je écht zelf had gemaakt, niet de camera. Dat gaf een voldoening die ik nu niet meer vind in ’t fotograferen.

Enfin, deze nachtopname is volgens mij wel een mooi plaatje. Ik heb de naam van de stad nog niet vermeld. Bewust, ik vraag me af of iemand op basis van deze foto kan zeggen waar ik die dag aan ’t fotograferen was?

Fotoverhaal van de week 07: Kunstwandeling

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar meestal met een verhaaltje erbij, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info.

Wat doe je wanneer je pakweg in Sauerland het toerisme wilt ontwikkelen? Je hebt een mooi landschap, zacht glooiende hellingen, leuke vergezichten en gigantische wouden. Een prachtige plek om wandelingen te maken dus. Dat is niet direct een Unique Selling Proposition, zoals dat in het vakjargon heet: heel Duitsland ligt bezaaid met zo’n plekjes. En ook in Frankrijk, Zwitserland, Italië en Oostenrijk vind je ze bij de vleet. Je moet dus iets anders, iets beter doen, om de regio op de kaart te zetten.

Dus ontwikkelden ze in deze regio de waldskulpturenweg. Geef enkele kunstenaars de opdracht om monumentale kunstwerken te bouwen langs je mooiste wandelroutes, ergens midden in ’t bos. Sommige zie je van ver opduiken, andere moet je zoeken. Het geeft de wandelingen bijkomende doelen, en zorgt voor enkele leuke plekjes om eens halt te houden. Vooral voor jonge kinderen maakt het het wandelen een pak interessanter.

De meeste van deze kunstwerken zijn alleen al door hun grootte indrukwekkend. Deze ‘Der Krummstab’ is 7,5 meter hoog. Alleen jammer dat het die dag grijs en somber was. Met een blauwe hemel als achtergrond had ik van dit werk enkele prachtige beelden kunnen schieten met een ultra-breedhoeklens… Maar tegen de grijze wolken moest ik me beperken tot meer banale plaatjes.

Voorspelbaar

Een tuinblog, dat zijn foto’s van krokussen in februari. Ook in de Fruitberg staan de krokussen nu in bloei.

Zelfs in ’t gazon komen er her en der nog bijkomende krokusjes piepen, zodat de schade door woelmuizen nog best lijkt mee te vallen. Krokussen aangeplant in ’t gazon groeien wel veel minder goed dan krokussen in de borders, laten we hopen dat ze ook in ’t gazon gestaag uitbreiden.

Verder staat ook ’t longkruid al twijfelend in bloei, meer dan een maand te vroeg. De plantjes waren al flink uitgelopen net voor de winterprik met 10 cm sneeuw, maar de plantjes stonden al in bloei toen de sneeuw nog niet helemaal was verdwenen. Longkruid is een perfecte drachtplant voor vroege solitaire bijen zoals de sachembij, maar die laat zich nu nog niet zien.