Geranium phaeum ‘Blauwvoet’

Er begint hier nu heel wat te bloeien. Deze Geranium phaeum ‘Blauwvoet’ staat al iets meer dan een week in bloei. Geranium phaeum staat niet altijd in de lijst van goed bodembedekkers, maar is door zijn vlot uitzaaien en zijn dicht bladerdek een uitmuntende bodembedekker. En ook al wordt de plant meestal als schaduwplant omschreven, hij doet het ook in volle zonlicht (op mijn leemgrond).

Er bestaan heel wat verschillende kleurenvariëteiten van deze plant, deze ‘Blauwvoet’ is mijn persoonlijke favoriet.

Geranium phaeum bloeit van april tot juni, beduidend minder lang dan de moderne Geraniumvariëteiten. De bloemetjes zijn ook beduidend kleiner, maar erg fotogeniek. Door na de bloei alle blad weg te knippen kan je nog een tweede bloei forceren, maar dat doet ik niet.  De plant staat gekend als een uitmuntende bijenplant, erg rijk aan nectar en stuifmeel.

Week van Eigen Kweek 5/4

Binnenkort is de Fruitberg te bezoeken in ’t kader van de eco-tuindagen. Met nog 4 weken voor de boeg wordt het een ritueel om iedere dag te kijken wat er in bloei gaat staan. Met de warmtepiek van de voorbije week zijn er hier heel wat planten stevig gegroeid, en gaat er heel wat kleur te zien zijn in de borders. dat wil natuurlijk ook zeggen dat andere dingen al over hun hoogtepunt heen gaan izjn.

Deze plant wordt naar alle waarschijnlijkheid de blikvanger van de vlindertuin. Drie jaar geleden kocht ik me 2 echte valerianen aan. De planten bloeiden het jaar nadien voor ’t eerst. Ik liet de uitgebloeide bloemschermen staan (zo mooi) om nadien vast te stellen dat echt overal doorheen de nectartuin zaailingen opschoten. Ik heb zonder twijfel duizenden zaailingen verwijderd, maar in één hoek mag deze inheemse schoonheid haar zin doen. Tientallen planten maken zich nu klaar om te bloeien. Net zoals vorig jaar zullen de uitgebloeide bloemschermen direct na de bloei verwijderd worden.

De planten gaan waarschijnlijk op hun hoogtepunt zijn qua bloei begin juni. Het is hem ook niet zozeer om de mooie bloemen te doen, wel om de geur die op warme dagen van ver te ruiken is. Vroeger werd er van deze plant zelf parfum gemaakt…

Fotoverhaal van de week 20: Afzien

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar meestal met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info.

Samen met een koppel vrienden en de kinderen op fietstocht in Frankrijk. Niet langs de Loire, we wilden wel iets uitdagender, 7 dagen Fietsen in de Ardêche was onze keuze. Omdat we geen zin hadden om onze fietsen mee te sleuren tot in de Rhone-vallei, huurden we onze fietsen ter plekke. Het concept: om de twee dagen met de fiets naar een ander stadje te fietsen, de dag nadien een plaatselijke fietslus afleggen en dan weer verder trekken. De bagage volgde ons met de taxi. De fietspaden zijn door het reisagentschap uitgestippeld.

Dit mooie wegje ligt op de kam van de hoogste ‘berg’ die we tijdens onze zesdaagse tocht moesten beklimmen, een hoogte verschil van 600 m op 10 km. Een uitdaging, als je dat moet doen onder de brandende zon, op een gewone klassieke fiets. Zeker wanneer je ook nog eens de proviand en drank mee omhoog moet zeulen (samen met het fotomateriaal > 10 kg extra ballast).

Achteraf bekeken hadden we toen beter wél onze fietsen meegenomen. Thuis rijd ik met gemak tochten van 100 km, op de huurfiets en dit soort terrein was het na 50 km genoeg geweest. Maar ’t was wel een leuke reis, met mooie fietstochten. En mooie landschappen, zoals ook op deze foto.

Week van eigen kweek 4/4

De laatste in de rij, en ééntje met een verhaal erbij. Knautia arvensis, of beemdkroon.

Nog geen jaar geleden besliste ik om een hele groep Scabiosa columbaria (duifkruid) te verwijderen uit de vlindertuin, vanwege te veel meeldauw, te hoog, omvallen, …

De plant bleef terug komen als zaailing, en ik kwam toen ook tot de conclusie dat het Knautia arvensis betrof. Het verschil tussen beide planten is vooral aan de kroonbladeren van het bloemhoofd te zien.

Nu is deze Knautia een heel belangrijk plantje in de omgeving van Tienen. Op enkele km van mijn woning vind je de laatste significante populatie van de Knautiabij in Vlaanderen, een solitaire bij die alleen op Knautia vliegt.

Als er ooit eens zo’n bijtje voorbij mijn woonst komt gevlogen, wil ik die natuurlijk graag van kost en inwoon voorzien, en daarom werden een 20-tal zaailingen overgeplaatst naar de bloemenweide.  De eerste van die zaailingen staat nu in bloei. Met enkele tientallen planten kan je een populatie in stand houden, er is dus hoop.Over enkele jaren is de bloemen volgens mij vergeven van de Knautia.

 

Geranium ‘Bill Wallis’

De eerste van de Geraniums die als bodembedekkers in de aalbessenkamer zijn geplant, staat in bloei. Geranium pyrenaicum ‘Bill Wallis’.

’t Is altijd fijn om nieuw aangeplant plantgoed voor ’t eerst in bloei te zien, zeker wanneer je dat bloempje nog nooit in ’t echt hebt gezien. Een echte schoonheid, dit plantje, dat zich naar verluidt flink uitzaait. Stoort me niet, zolang het de bodem maar bedekt.

Deze zou 5 maanden bloeien…

 

Overrompeling

Gedurende het tweede week-end van mei zijn er de tuindagen van Beervelde. Deze editie verliep onder een staalblauwe hemel. De voorbije jaren is het weer vaak tegengevallen maar bij zo’n mooi lenteweer is de opkomst zo groot dat je al mag aanschuiven vanop de afrit van de autostrade. In het park zelf valt de drukte nog redelijk mee, op enkele stands na waar je echt lang moet aanschuiven.

Zelf zocht ik nog enkele aanvullingen voor de schaduwtuin, een nieuw paar tuinhandschoenen en twee geraniums om de fruittuin verder te bodembedekken. Les excuses sont faites pour s’en servir, dus op naar Beervelde.

Beervelde heeft de naam een snobistische beurs te zijn. De vele lifestyle standen geven wel die indruk, maar ik verspeel er mijn tijd niet. Er zijn namelijk heel veel leuke plantenkwekers op de beurs. Bij de meeste specialisten zijn de prijzen eerlijk maar op andere standen zie ik soms prijzen die mijn wenkbrouwen doen fronzen. De beurs lijkt steeds verder te groeien en veel van de recente standhouders zijn aanwinsten met vaak een erg gespecialiseerd aanbod. Eén van die nieuwe kwekerijen was een kwekerij die zich specialiseert in Salvia’s. Blijkbaar was die er vorig jaar voor ’t eerst, maar toen zijn ze me niet opgevallen. Ik kocht er een wondermooie Salvia candelabrum (foto boven) die tot -12°C  winterhard zou zijn. Zij mag een leeg plekje invullen in de vlindertuin.

DS1_0411

 

Ook op de kop getikt : een Paeonia obovata alba , een botanische pioen met bruin blad en witte bloemen die ik al eens eerder probeerde (maar dat was toen een ontiegelijk klein plantje). Eén van de mooiste pioenen, zonder meer. De bloeitijd is wel erg kort, maar dat neem ik er met plezier bij. Het aangeschafte plantje zal wel nog een jaar of twee nodig hebben alvorens het gaat bloeien…

Op één of andere manier is er ook een zeer groot exemplaar van Paeonia lutea naar Tienen gereisd, samen met nog enkele andere kleinigheden.

Bij het verlaten van het park viel pas echt op hoeveel volk er was afgezakt naar Beervelde: de medewerkers van de plantencrèche hadden wat moeite om de grote toestroom aan planten te verwerken. De beozkers bleven ook in de vroege namiddag met horden aankomen.

Wel één groot minpunt voor mij : de stand van Compo aan de uitgang van ’t park. Je kon er gratis gazonmest Compo Floranid met selectieve onkruidverdelger krijgen omdat het product volgend jaar verboden wordt vanwege de (te) hoge concentratie werkzame stof. Foei.

Fotoverhaal van de week 19 :

Ik vertel iedere week ’t verhaal achter één van mijn foto’s, een idee van Thomas Pannenkoek. Af en toe zullen dat echt goede foto’s zijn, soms ook wat minder geslaagde exemplaren, maar met een verhaal, dat is de rode lijn. Hier vind je meer info.

Een gewone wei, ergens in een deelgemeente van Bütchenbach, vlakbij onze vakantiewoning enkele jaren geleden. Veel tuinen kunnen niet op tegen de schoonheid van deze weide…

De voorbije jaren gingen we steevast met mijn ouders een weekje op vakantie in Wallonië. We huurden één grote hoeve (voor minstens 25 personen, dank U wel), voorzien van alle comfort. Heerlijke wandelingen, veel bijpraten, s’avonds lekker eten en iets drinken, overdag wat sporten of joggen voor de mensen die er zin in hadden. En met meestal mooie weides in de buurt.