Weer een jaar verder

Een jaar geleden plaatste ik op 31 maart een berichtje waar ik de achterstand van de fruitbomen toonde ten opzichte van 31 maart 2012.

Toen ik dit week-end in de tuin liep, viel me op dat de fruitbomen écht bijna aan ’t bloeien zijn. Nog twee weken en de vroegste fruitbloesem is een feit (abrikozen, perzik,  amandel, nectarine en pruim).

‘Prune de Prince’ heeft 6 weken voorsprong ten opzichte van vorig jaar. Ik vermoed dat deze over twee weken bloeit, 20 dagen vroeger dan in 2012
Ook de perenknoppen zijn al behoorlijk aan ’t schuiven
Vorig jaar de eerste fruitboom in bloei, en ook dit jaar is deze amandel het verst gevorderd
Deze kerspruim, op de scheiding van mijn tuin met één van de achterburen, toont nu al zijn bloesem

 

Lei(klein)fruit

Naar aanleiding van deze vraag geef ik hier nog wat extra info over de manier waarop ik fruit leid in de tuin.

Bij het leiden van fruit volg ik een aantal principes.

  1. Ik wil geen fundering in chappe of beton in de grond
  2. Ik gebruik alleen geïmpregneerd hout voor de meer ingewikkelde constructies, en gebruik dan steeds een paalhouder zodat dat hout niet in grond zit. Voor zover mogelijk gebruik ik kastanjepalen, dat oogt wat natuurlijker, die dan weer wel de grond in mogen. De leidsytemen voor kiwi en druivelaars zijn uit geïmpregneerd hout opgebouwd, de andere constructies zijn met kastanjepalen gemaakt.
  3. Ik probeer zo veel mogelijk spankabels met grondankers te vermijden, vanwege te gevaarlijk  (kans op struikelen). De spankabels voor het leifruit dienen trouwens niet écht strak te staan, ze dienen alleen als ondersteuning. Met palen die 75 cm diep in de grond zitten kan je de kabels al behoorlijk opspannen.
    Ik gebruik draad van 4 mm, terwijl 3 mm waarschijnlijk handiger is (want daar kan je speciale clipsen voor kopen om frambozen vast te zetten)
  4. Voor frambozen, kruisbessen en aalbessen plaats ik een paal om de 5-6 meter. Ik gebruik palen van 250 cm hoog die ik een 80 cm diep in de grond heb geplaatst (met een grondboor). Voor de kruisbessen gebruik ik 4 draden 40 75  110 145, voor aalbessen en frambozen gebruik ik drie staalkabels, eentje op 50 – 100 – 150 cm. Zowel aalbessen als kruisbessen hebben dan wel nood aan een ondersteuning van de verticale gesteltak (met een bamboestok). De planten worden uiteindelijk makkelijk 250 cm hoog.
    Kruisbes met bamboe-ondersteuning
    Frambozen

    Bij de kiwibes, druif en de braambes is de constructie nog wat hoger (210 cm).  Bij de bramen gebruik ik 8 draden (ongeveer iedere 25 cm), deze worden om het andere jaar gebruikt. Voor de kiwibes staan de draden op 40 cm, bij de druiven om de 25 cm.

    De kiwi pergola

    De constructie voor de druivelaars vind je hier terug.

  5. In het boekje Bessen uit de tuin van Velt staat heel wat uitleg over leisystemen voor kleinfruit. Mijn stellingen zijn zeker geen referentie, maar voldoen voor mij ;-).

Lente

De huidige weersvoorspellingen geven een vorstvrije maand februari aan. De vraag is of koning winter nog op bezoek gaat komen, want dan komt hij dit jaar na de lente. Alhoewel, aan de andere kant lijkt het of we nu de éne na de andere herfststorm over ons heen krijgen, ’t is nu dus eerder hernte of zo.

In de tuin is het wel écht lente, overal zie je planten en struiken knoppen vormen.

Dat de krokussen nu bloeien is normaal.

De bloesem van de Prunus cerafisera ‘nigra’ begint al uit te lopen, erg vroeg. Goed dat de fruitbomen dat voorbeeld niet volgen (ook de amandel en de abrikozen gaan nog minstens enkele weken wachten).

Ook de Ribes sanguinem ontluikt. Ik bespeur er ondanks het warme weer geen insecten op, ik vermoed dat die allemaal weggewaaid zijn.

De narcissen lopen ook flink uit.

Bloeiend komkommerkruid in de tuin, in februari…

Eéntje is ondertussen écht te laat, de Hamamelis ‘Aurora’ begint nu pas zijn eerste bloemblaadjes te ontrollen. Ik begon al te vrezen dat de plant het hier niet naar zijn zin had…

Die enkele bloemetjes kan je al goed ruiken. Een wonderbaarlijk geurende plant.

Heel wat vaste planten zijn ondertussen flink aan ’t uitlopen: Pioenen, Phloxen, Geranium,… Wanneer het nu nog flink gaat vriezen zal de schade enorm groot zijn vrees ik.

Daarom probeer ik het enthousiasme te temperen: het piepkleine exemplaar van Paeonia mlokosewitschii (een wonderschone botanische pioenroos die niet zo makkelijk groeit) komt dit jaar opzetten met twee dikke knoppen en is dus enorm gegroeid in vergelijking met vorig jaar. Ik mag er niet aan denken dat die plant nu vorstschade zou oplopen.

Die maand in de Fruitberg – Februari 2014

Vanaf dit jaar start ik met een nieuw thema, waarbij ik iedere maand 4 foto’s probeer te plaatsen volgens het traditionele rijmpje ‘Something old, something new, something borrowed, something blue’.

De regels vind je hier terug.

Something Old: Een zaadhoofd van een Echinacea. vormen een mooi silhouet in de winter. de plant zaait zich hier ook erg rijkelijk uit…
Something New: De enige Helleborus in mijn tuin toont hier nu haar schoonheid.
Something borrowed: deze Veronica palmt langzaam aan heel de bessenkamer in, een erg leuke en mooie bodembedekker
Something Blue : de krokussen in de bessenkamer komen eindelijk in bloei. Onderdeappelboom sprak vorig jaar over verminderingsbollen in plaats van vermeerderingsbollen, tot een weekje geleden dacht ik verdwijningsbollen te hebben….

 

Eco-tuindagen infomomenten

Zoals jullie al weten, neem de Fruitberg dit jaar deel aan de Velt eco-tuindagen op 31 mei en 1 juni 2014 . Velt zorgt bij organisatoren van dit evenement voor ondersteuning, door infomomenten die in iedere provincie worden georganiseerd. Gisteren werden die georganiseerd in Genk…
Een fijn initiatief. De uitleg die je krijgt dwingt je om een beetje na te denken rond de organisatie van ’t evenement. Zelf had ik er wel al een bij stil gestaan (onder meer door het bezoek aan de eco-tuidagen bij Ludo vorig jaar). Zo kreeg ik vooral een idee op de vraag waar ik al mee bezig was : “Op hoeveel bezoekers kan ik rekenen?”
Dat zou ergens tussen de 20 en vele honderden kunnen zijn, afhankelijk van de gemaakte publiciteit (waar heel wat tips voor werden gegeven) en ’t weer. Zelf was ik niet van plan om erg veel publiciteit te maken, maar ik was wel van plan om op de on-line fora waar ik actief ben (tuinadvies, moestuinforum en bouwinfo) de tuindagen aan te kondigen en een bord neer te planten in de voortuin. Aangezien ik aan een drukke straat woon, zal er heel wat volk dat bord zien staan.
Velt waarschuwt dat het niet evident is om enkele honderden mensen in je tuin te ontvangen, dat je dat echt niet helemaal alleen kan. Hier was het plan om MadaMasj in te schakelen voor het schenken van een drankje, zelf zou ik instaan voor de rondleidingen. Ik ga dus toch eens contact opnemen met de plaatselijke Velt-afdeling voor wat ondersteuning, en in functie van het antwoord de publiciteit bijsturen. Met een hondertal bezoekers zou ik al best tevreden zijn. Want ik wil de bezoekers hier wel correct kunnen ontvangen.
Publiciteit was niet het enige thema van deze infodagen, er werden ook heel wat tips verschaft over de organisatie van het evenement. Het verhaal dat je wil vertellen, de veiligheid van de bezoekers, het verzekeringsaspect, de rondleiding,…, ze kwamen allemaal aan bod.
Ik ging gisterenavond naar huis met heel wat extra tips. En affiches, postkaarten, wijzers,…
Nog 15 weken en ’t is zover.

Micro-zicht

Een tijdje geleden lanceerde Zem haar eerste ‘bodemzicht‘. Iedere maand een foto van een klein stukje tuin, om de evolutie doorheen het jaar op te volgen. In tegenstelling tot het Eerste Gezicht geen wijds beeld van de tuin, maar de evolutie van een klein stukje tuin. Een knap idee, en dus treed ik met plezier in haar voetsporen. Ik pas het wel lichtjes aan voor mijn tuin, het stukje dat ik toon is de pioenenborder van de voortuin, ongeveer 6m² groot.


Net zoals elders in de tuin zijn de planten nog jong. Bovendien ga ik de volgende weken nog enkele aanpassingen doorvoeren. Zo zal het siergras een andere plaats krijgen wegens veel te centraal opgesteld. Er staan ook nog enkele flinke kluiten Geranium pratense die ik ga verplaatsen naar de bloemenweide (ze worden in deze border vervangen door mijn favoriete Geranium ‘Patricia’).

De eerste foto is een bovenaanzicht, de tweede foto een vooraanzicht.
In dit stukje vind je naast 5 pioenen (‘Soft Salmon Joy’, ‘Abalone pearl’,  ‘Laura Dessert’ , ‘Jan Van Leeuwen’ en de botanische rariteit Paeonia obovata ‘alba’) – ’t is dan ook een pioenenborder – ook nog heel wat andere planten, die staan te trappelen van ongeduld om hun schoonheid te tonen: Echinacea ‘Solar Flare’, Geranium ‘Patricia’, Verbascum chaixii, Anemona x’September Charm’, Gillenia trifolita, Phlox ‘Lichtspiel’, Digitalis ferruginea, Aquilegia, Imperata cylindrica ‘Red Baron’.


In het begin van ’t jaar is deze border vreselijk kaal, volgend jaar zouden hier nog enkele narcissen en krokussen worden aangeplant om ook deze periode wat op te fleuren..
Kaal en best saai dus, maar dat zal vrij snel veranderen hoop ik. Zelf ben ik benieuwd in welke mate de Akelei en de Toorts zich zelf zullen uitgezaaid hebben. De meeste planten (Phlox, Verbascum, Paeonia) beginnen trouwens al uit te lopen door de aanhoudende warmte. Ik zie dit de eerste twee weken niet direct veranderen…

1 2 3 …

Het eerste week-end van februari is er de jaarlijkse vogeltelling, georganiseerd door natuurpunt.

Dat het dit jaar een pak warmer is dan vorig jaar. Dat is duidelijk te zien aan ons gasverbruik, maar ook aan de bloeiende klaprozen in de tuin en aan de afwezigheid van een aantal wintergasten. Vorig jaar zag ik hier heel wat kepen, dit jaar bleven deze in het hoge noorden overwinteren. Maar ook de andere vogels waren meestal iets minder aanwezig aan de voedertafel. Vooral de merels zijn hier zeldzaam geworden, af en toe zie ik nog een exemplaar maar vorig jaar zag ik er tot tien op een dag. De enige soort die hier dit jaar veel vaker te zien was, zijn de groenvinken.
Dit jaar zou ik dus heel wat minder vogels tellen dan vorig jaar. De vogels hadden toen niet alleen met de koude maar ook met de sneeuw af te rekenen. De verminderde aanwezigheid van vogels is dus eigenlijk een goede zaak, de vogels vinden nog voldoende voedsel in de natuur.

En toch, vorige week was Restaurant De Fruitberg plots volgeboekt. Tientallen vinken en groenvinken deden zich te goed aan het uitgestrooide eten. Was het door de iets koudere temperaturen? Dit week-end waren ze in ieder geval opnieuw ergens anders, want het was hier behoorlijk kalm aan de voedertafel.
De wat hogere temperaturen hadden duidelijk de hormonen laten ontdooien, want ik zag behoorlijk wat territoriaal gedrag bij de koolmezen die de nestkasten aan ’t controleren waren. Begin februari, veel te vroeg natuurlijk.

Toch kon ik het volgende tellen

1 * bonte specht
1 * spreeuw
2 * roodborst
2 * boomklever
14*vink
5 * koolmees
5 * tortelduif
1 * merel
2 * pimpelmees
1 * houtduif
2 * ekster
3 * groenvink
1 * ringmus

De ringmus zie ik hier voor ’t eerst in de tuin.

Het blijft een leuke bezigheid, even een halfuurtje in een stoel naar de tuin kijken naar wat er buiten rondfladdert. Zo zag ik ook nog enkele zwermen vogels overvliegen, waaronder de ‘normale’ soorten zoals spreeuwen, kauwen, meeuwen maar ook een groep van minstens 50 koperwieken.

En U, heeft U ook geteld?

Eerste Gezicht Jaargang 2 / Februari

Het is vandaag 2 februari, dus is het tijd voor een nieuwe aflevering van het Eerste Zicht , een stokje dat in 2012 in mei werd gegooid door Annetanne. Iedere eerste dag van de maand toonden meerdere bloggers een overzichtsfoto van hun tuin, om de evolutie van die tuin te laten zien. De Fruitberg doet ook mee.

Een aantal bloggers houdt er begin 2014 mee op, maar mijn doel is om dit enkele jaren vol te houden zodat er op termijn een leuke time-lapse van de ontwikkeling van de tuin overblijft. De foto’s worden per beeldhoek in een slideshow opgenomen. Vanaf 2014 doe ik de moeite om de foto’s te maken met mijn statief, zodat de foto’s iedere maand uit dezelfde beeldhoek zijn genomen.
Iedere foto is aanklikbaar, zodat je een groter exemplaar te zien krijgt indien je dat wenst.

Voortuin.

 

De oprit is nog steeds niet helemaal afgewerkt, ik hoop dat dat in de maand van februari wel lukt.

Alles lijk redelijk dor, maar als je goed kijkt valt het toch op dat de planten overal beginnen te schieten : geranium, pioenen, phlox. De Verbena bonariensis in de border op 3 uur begint helemaal opnieuw op te leven. Indien het de komende maanden niet te koud meer wordt gaan de vlinders erg vroeg in ’t jaar kunnen genieten van de Verbena .

Slideshow : Evolutie http://supermasj.zenfolio.com/p898793373/slideshow.

Nectartuin

In de nectartuin is het nog zompiger. De aandachtige toeschouwer ziet dat er nog een extra rek is geplaats, dat dient om de platte perzik en platte nectarine te leiden tegen de gevel.

Verder is er hier niets veranderd (er is wel nog een Salix caprea aangeplant op de vochtigste plek).

> Slideshow : http://supermasj.zenfolio.com/p692170129/slideshow

Terras

Weinig evolutie te zien op dit beeld. De border is toch groener dan ik in februari zou verwachten.

En : http://supermasj.zenfolio.com/p627678542/slideshow

Tuin achter de woning

Het nieuw gezaaide gras kleurt een beetje gelig op sommige plekken. Voor de rest blijft alles bij ’t zelfde.

Hopla!: http://supermasj.zenfolio.com/p964328696/slideshow

Schaduwtuin

Pal achter de notelaar staat een kerstroos bijna in bloei. Verder is er hier weinig groens te bespeuren.

Voilà : http://supermasj.zenfolio.com/p574527728/slideshow

Pruimenhaag

Ook hier blijft de situatie nagenoeg onveranderd. ’t Gras ziet nog altijd flink af van de brakels.

Met de bijhorende slideshow http://supermasj.zenfolio.com/p1045601173/slideshow

Laat

Toen ik deze toverhazelaar bijna een jaar geleden kocht , koos ik de plant uit op basis van de geweldige geur. Daardoor kocht ik wel een toverhazelaar die laat bloeit, en wacht ik, ondanks de erg zachte winter, nog steeds op bloemen. Misschien is deze wel een échte winterbloeier, en wil de plant pas zijn schoonheid ten toon spreiden wanneer er een ijzige wind doorheen de takken waait.

De bloemblaadjes zijn er nu bijna klaar voor, en beginnen zich langzaam aan te ontrollen. Nog een weekje wachten.

Ook de Lonicera frangatissima staat ondertussen in bloei. Gezien het plantje nog erg klein is, stelt het niet veel voor, maar ’t zijn al bij al ook mooie bloemetjes.

De Dpahne bohlua staat nu volop in bloei, het plantje is ocharme 50 cm hoog maar de geur is toch merkbaar (en zeer aangenaam). Ik kijk er echt naar uit om die plant op te kweken tot een volwassen exemplaar van 2 meter hoog!

Vlak daarnaast staat Sarcoccoca  volop in bloei. De geur is minder sterk, en lijkt erg sterk op de geur van honing. Deze struik zou een uitzonderlijke insectenlokker zijn, maar veel leven was er niet te bespeuren (daar was het waarschijnlijk ook wat te koud voor)

Van alle aangeplante winterbloeiers hebben Chimonanthus praecox en Parrotia persica nog niet gebloeid. Maar ook dat zijn nog kleine planten, naar ’t schijnt is geduld een goede eigenschap voor een tuinier, maar in mijn vorige logje heb ik nog maar eens laten zien dat ik dat een beetje mis…

Zaaitijd

Mijn vorige berichtje eindigde met de wijsheid dat goede tuiniers geduld hebben. Misschien ben ik dan wel geen goede tuinier, want het is natuurlijk véél te vroeg om te zaaien.

Enkele weken kocht ik wat zaad aan van bloemen die ik wil uitzaaien in de tuin om nog wat overblijvende gaten in de tuin te vullen:  Foeniculum vulgare, Alliaria petiolataSilene armeria, Silene vulgarisDianthus barbatusHesperis matronalis en Lunaria annua. Het zouden allemaal goede nectarplanten of waardplanten zijn voor vlinders.

De optimist in me dacht dat ik – met het huidige weer- de planten misschien wat vroeger zou kunnen buiten zetten en zo alsnog dit jaar van wat bloemen zou kunnen genieten. Maar ik wou ook mijn nieuwe zaaibakjes eens uittesten. En de nieuwe gieter natuurlijk. Die zaaibakjes lijken me erg handig, wanneer de plantjes gegroeid zijn kan ik het bakje naar beneden duwen en houd ik allemaal plugjes over om aan te planten.

Time will tell, zeggen ze dan in ’t Engels. Dus nu moet ik toch geduldig zijn…